https://wiki.ahlolbait.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_86_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%B2%D8%AE%D8%B1%D9%81آیه 86 سوره زخرف - تاریخچهٔ ویرایشها2026-04-23T18:48:35Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.32.0https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_86_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%B2%D8%AE%D8%B1%D9%81&diff=61383&oldid=prevQuran: صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ...» ایجاد کرد2016-04-27T23:43:52Z<p>صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{قرآن در قاب|وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ|سوره=43|آیه =86}}<br />
{{مشخصات آیه<br />
|شماره آیه = 86 <br />
|شماره بعدی = 87<br />
|شماره قبلی = 85<br />
|سوره= زخرف<br />
|شماره سوره= 43<br />
|جزء= 25<br />
|نزول = مکه<br />
}}<br />
==ترجمه های فارسی==<br />
<tabber><br />
الهی قمشهای=<br />
و غیر خدای یکتا آنان را که به خدایی میخوانند قادر بر شفاعت کسی نیستند مگر (عزیر و عیسی و فرشتگان) کسانی که با علم الیقین بر توحید حق گواهی دهند (و شفاعت اهل حق کنند).<br />
|-|<br />
انصاریان=<br />
و کسانی را که به جای خدا می پرستند، اختیار شفاعت ندارند، اختیار شفاعت فقط با کسانی است که [از روی بصیرت] شهادت به حق داده اند و آنان [حقیقت حال کسانی را که می خواهند برای آنان شفاعت کنند] می دانند.<br />
|-|<br />
فولادوند=<br />
و كسانى كه به جاى او مىخوانند [و مىپرستند] اختيار شفاعت ندارند، مگر آن كسانى كه آگاهانه به حق گواهى داده باشند.<br />
|-|<br />
آیتی=<br />
كسانى سواى او را كه به خدايى مىخوانند قادر به شفاعت كسى نيستند. مگر كسانى كه از روى علم، به حق شهادت داده باشند.<br />
|-|<br />
مکارم شیرازی=<br />
کسانی را که غیر از او میخوانند قادر بر شفاعت نیستند؛ مگر آنها که شهادت به حق دادهاند و بخوبی آگاهند!<br />
</tabber><br />
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==<br />
<tabber><br />
Qarai=<br />
{{چپ به راست|Those whom they invoke besides Him have no power of intercession, except those who are witness to the truth and who know [for whom to intercede].}}<br />
|-|<br />
Shakir=<br />
{{چپ به راست|And those whom they call upon besides Him have no authority for intercession, but he who bears witness of the truth and they know (him).}}<br />
|-|<br />
Pickthall=<br />
{{چپ به راست|And those unto whom they cry instead of Him possess no power of intercession, saving him who beareth witness unto the Truth knowingly.}}<br />
|-|<br />
yusufali=<br />
{{چپ به راست|And those whom they invoke besides Allah have no power of intercession;- only he who bears witness to the Truth, and they know (him).}}<br />
</tabber><br />
==معانی کلمات آیه==<br />
«یَدْعُونَ»: به فریاد میخوانند. میپرستند. «الْحَقِّ»: توحید. وحدانیّت خدا. «وَ هُمْ یَعْلَمُونَ»: در حالی که میدانند. یعنی گواهی و شهادتشان از روی علم و آگاهی بوده، یا این که میدانند اگر خدا بدیشان اجازه دهد، شفاعت میکنند، و میدانند برای چه کسی یا کسانی شفاعت کنند. ذکر (شَهِدَ) به صورت مفرد، و (یَعْلَمُونَ) به صورت جمع، با توجّه به لفظ و معنی (مَنْ) است.<br />
<br />
== تفسیر آیه ==<br />
<tabber><br />
تفسیر نور=<br />
<br />
===تفسیر نور (محسن قرائتی)===<br />
<br />
{{ نمایش فشرده تفسیر|<br />
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ «86»<br />
<br />
كسانى را كه جز او مىخوانند مالك هيچ گونه شفاعتى نيستند مگر كسانى كه شهادت به حقّ دادهاند (مثل حضرت عيسى و فرشتگان كه بدون رضاى خودشان معبود قرار گرفتهاند) و آنان خود مىدانند (كه مورد شفاعت كجاست).<br />
<br />
===پیام ها===<br />
<br />
1- اصل شفاعت مورد قبول است، امّا شفاعتهاى موهومى مردود است. لا يَمْلِكُ ... الشَّفاعَةَ<br />
<br />
2- اصلاح را بايد از سرچشمه آغاز كرد. سرچشمهى شرك، اميد به شفاعت معبودهاست كه بايد مردم را از چنين خيالى مأيوس نمود. «لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ»<br />
<br />
3- كسى حقّ شفاعت دارد كه به حقّ معترف و گواه باشد. «شَهِدَ بِالْحَقِّ»<br />
<br />
4- آنان كه حقّ شفاعت دارند براى هر كس و هر مورد، شفاعت نمىكنند، خود<br />
<br />
جلد 8 - صفحه 481<br />
<br />
مىدانند كه مورد شفاعت كجاست. «وَ هُمْ يَعْلَمُونَ»<br />
<br />
5- گواهى و شهادت زمانى ارزش دارد كه بر اساس علم باشد. «شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ»<br />
}}<br />
<br />
|-|<br />
اثنی عشری=<br />
<br />
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===<br />
<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
<br />
<br />
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (86)<br />
<br />
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ: و مالك نباشند و قدرت نداشته باشند آنانكه، يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ: مىپرستند كافران آنها را غير از خدا، الشَّفاعَةَ: شفاعت هيچكس<br />
<br />
جلد 11 - صفحه 504<br />
<br />
را، إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِ: مگر كسانى كه گواهى داده باشند به حق كه توحيد و يكه پرستى است، وَ هُمْ يَعْلَمُونَ: و ايشان مىدانند به عقيده قلبى آنچه را كه به زبان خود گويند مانند ملائكه و حضرت عيسى و عزيز عليهما السلام كه بر وجه ايقان و اخلاص به كلمه شهادت اقرار و اعتراف دارند.<br />
<br />
<br />
}}<br />
|-|<br />
روان جاوید=<br />
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (86) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ (87) وَ قِيلِهِ يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ (88) فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (89)<br />
<br />
ترجمه<br />
<br />
و مالك نيستند آنان كه ميخوانند غير از خدا شفاعت را مگر<br />
<br />
جلد 4 صفحه 618<br />
<br />
كسانيكه شهادت دهند بحق با آنكه ايشان ميدانند<br />
<br />
و اگر بپرسى از آنان چه كس آفريدشان هر آينه گويند البتّه خدا پس چگونه روى گردانده ميشوند<br />
<br />
و ميداند گفتارش را اى پروردگار من همانا اينها گروهى هستند كه ايمان نميآورند<br />
<br />
پس روى گردان از آنها و بگو سلامت باشيد پس زود باشد كه بدانند.<br />
<br />
تفسير<br />
<br />
خداوند متعال در مقام ردّ عقائد مشركين مكّه كه قائل بشفاعت بتها از آنان نزد خدا بودند فرموده قادر و متمكّن نيستند آنانكه عبادت ميكنند اهل شرك آنها را در دنيا از شفاعت در آخرت مگر كسانيكه شهادت دادند بوحدانيّت خدا از روى علم و دانش مانند حضرت عيسى و عزيز و ملائكه كه هر يك را جمعى معبود خود قرار دادند با آنكه ايشان خدا را عبادت نموده و مينمايند و از عبادت غير خدا بيزارند و تعجب در آنستكه اگر بپرسى تو اى پيغمبر از آنها كه خالق شما و ساير موجودات كيست قطعا ميگويند خدا خالق تمام خلق است ولى با وجود اين از حقّ بباطل منقلب و برگردانده ميشوند و تعبير بفعل مجهول شايد براى اشاره بآن باشد كه خودشان بالفطره ميدانند كه جز خدا قابل پرستش نيست ولى شيطان آنها را برميگرداند از حقّ بباطل و در اينمقام ظاهرا پيغمبر اكرم مأيوس از ايمان آنها شده و بخدا از اين امر شكايت نموده و خداوند براى گوشزد آنها نقل فرموده شكايت پيغمبر خود را باين تقريب كه و خدا ميداند قول پيغمبر خود يا رب انّ هؤلاء قوم لا يؤمنون و بنابر اين قول خداوند قيله مفعول يعلم مقدّر است و ضمير در آن به پيغمبر راجع است و بيشتر قرّاء بنصب قرائت نمودهاند و آن اجود از كسر است كه قرائت عاصم و حمزه است و معمول شده است در نوشتن قرآنها و بقرائت آن دو كه جرّ است بايد معطوف باشد به السّاعة در آيات سابقه يعنى نزد خدا است علم بقيامت و علم بقول پيغمبر اى پروردگار من همانا اينها گروهى هستند كه ايمان نميآورند و اخيرا خداوند امر فرموده است به پيغمبر خود كه از دعوت آنها صرف نظر فرمايد و بحال خودشان واگذارد و متاركه خود را از معارضه آنها اعلام نمايد يا بآنها سلام وداع كند و براى تسليت خاطر آنحضرت و تهديد آنها فرموده است بعدا خواهند دانست بچه عذابى گرفتار شدهاند در ثواب الاعمال و مجمع از امام باقر عليه السّلام نقل نموده<br />
<br />
جلد 4 صفحه 619<br />
<br />
كه كسيكه قرائت نمايد سوره زخرف را خداوند او را در قبر از جانوران زمين و فشار قبر ايمن ميفرمايد تا در پيشگاه الهى حاضر شود و از آنجا بامر خدا داخل بهشت گردد و الحمد للّه رب العالمين.<br />
<br />
جلد 4 صفحه 620<br />
}}<br />
|-|<br />
اطیب البیان=<br />
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
وَ لا يَملِكُ الَّذِينَ يَدعُونَ مِن دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاّ مَن شَهِدَ بِالحَقِّ وَ هُم يَعلَمُونَ (86)<br />
<br />
و مالك نيستند كساني که ميخوانند از غير خداوند تبارك و تعالي شفاعت را مگر كساني که شهادت بحق ميدهند و آنها ميدانند.<br />
<br />
نظر به اينكه مشركين اصنام خود را که عبادت ميكردند ميگفتند اينها شفعاء ما هستند نزد خداوند چنانچه ميفرمايد وَ يَعبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ ما لا يَضُرُّهُم وَ لا يَنفَعُهُم وَ يَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِندَ اللّهِ- يونس آيه 18- خدا ميفرمايد:<br />
<br />
وَ لا يَملِكُ الَّذِينَ يَدعُونَ مِن دُونِهِ الشَّفاعَةَ بلكه خود آن آلهه هم با عبده خود در جهنم هستند چنانچه ميفرمايد إِنَّكُم وَ ما تَعبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُم<br />
<br />
جلد 16 - صفحه 64<br />
<br />
لَها وارِدُونَ لَو كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ لَهُم فِيها زَفِيرٌ وَ هُم فِيها لا يَسمَعُونَ- انبياء آيه 98 الي 100- و نظر به اينكه در اينکه دو آيه اشكالي متوجه ميشود که بسياري ملائكه را ميپرستيدند و نصاري عيسي را و مقتضاي اينکه آيات اينست که آنها هم وارد جهنم شوند و مالك شفاعت هم نباشند خداوند در سوره انبياء رفع اشكال اول را فرموده بقوله تعالي إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَت لَهُم مِنَّا الحُسني أُولئِكَ عَنها مُبعَدُونَ لا يَسمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُم فِي مَا اشتَهَت أَنفُسُهُم خالِدُونَ- انبياء آيه 101 و 102- و در اينکه آيه استثناء فرموده.<br />
<br />
إِلّا مَن شَهِدَ بِالحَقِّ وَ هُم يَعلَمُونَ و اينکه جمله را دو نحو تفسير كردهاند:<br />
<br />
يك- اينكه كساني که شهادت بحق ميدهند و عالم بحق هستند يعني قلبا هم معتقد بحق هستند و مثل منافقين نيستند که شهادت بحق ميدهند و قلبا معتقد نيستند بلكه ظاهر مطابق با باطل است اينها مالك شفاعت هستند. دو- اينكه شفاعت ميكنند كساني را که شهادت بحق ميدهند و معتقد بحق هستند.<br />
<br />
خلاصه مسئله شفاعت اولا اختلافيست بين عامه و خاصه. بسياري از عامه منكر اصل شفاعت هستند بواسطه اطلاقات بعض آيات که نفي شفاعت ميكند مطلقا لكن جواب اينكه اولا اينکه آيات در حق كفار و مشركين است که آنها را احدي شفاعت نميكند و ثانيا اطلاق قابل تقييد است و در آيات صريحا تقييد ميكند مثل وَ لا يَشفَعُونَ إِلّا لِمَنِ ارتَضي- انبياء آيه 29- و مثل يَومَئِذٍ لا تَنفَعُ الشَّفاعَةُ إِلّا مَن أَذِنَ لَهُ الرَّحمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَولًا- طه آيه 108- و غير اينها و مسئله شفاعت از ضروريات مذهب شيعه است و دو قسم شفاعت داريم: كبري و صغري. اما شفاعت كبري خاص محمّد و آل او است چنانچه تفسير شده مقام محمود به شفاعت که ميفرمايد عَسي أَن يَبعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحمُوداً- اسراء آيه 81- و گفتيم در مقام خود که شفاعت يكي از شئونات مقام محمود است و از پيغمبر است که فرمود<br />
<br />
«ادخرت شفاعتي لاهل الكبائر من امتي»<br />
<br />
و در زيارت ائمه دار<br />
<br />
د «شفعاء يوم القيمة»<br />
<br />
و شفاعت خاصه قرآن و انبياء و مؤمنين و علماء و امثال اينها و بالجمله در باب شفاعت اولا در حق مؤمنين است که قابليت شفاعت داشته باشند غير مؤمن قابليت ندارد و ثانيا<br />
<br />
جلد 16 - صفحه 65<br />
<br />
محتاج به اذن الهي است تا او اذن ندهد شفاعت نميكنند و ثالثا شفيع بايد يك مقام قربي در پيشگاه الهي داشته باشد تا شفاعت او قبول شود و مسئله شفاعت را ما مبسوطا در مجلد سوّم كلم الطيب عنوان دوازدهم از صفحه 231 الي 245 بيان كردهايم رجوع فرمائيد.<br />
}}<br />
|-|<br />
برگزیده تفسیر نمونه=<br />
<br />
===برگزیده تفسیر نمونه===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
]<br />
<br />
(آیه 86)- چه کسی قادر بر شفاعت است؟ در اینجا همچنان سخن در باره ابطال عقیده شرک و سر انجام تلخ مشرکان است، و با دلائل دیگری بطلان اعتقاد آنها را آشکار میسازد، نخست میفرماید: اگر آنها به گمان شفاعت به سراغ این معبودان میروند باید بدانند که «معبودانی که آنها غیر از خدا میخوانند مالک و قادر بر هیچ گونه شفاعتی نیستند» (وَ لا یَمْلِکُ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ).<br />
<br />
ولی از آنجا که در میان معبودان آنها فرشتگان و مانند آنان وجود داشتند در ذیل آیه آنها را استثنا کرده، میفرماید: «مگر کسانی که شهادت به حق دادهاند» (إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ).<br />
<br />
ولی چنان نیست که آنها برای هرکس، هر چند بتپرست و مشرک و منحرف از آیین توحید باشد شفاعت کنند، بلکه «آنها به خوبی میدانند» برای چه کسی اجازه شفاعت دارند (وَ هُمْ یَعْلَمُونَ).<br />
}}<br />
|-|<br />
<br />
سایر تفاسیر=<br />
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:<br />
<br />
==تفسیر های فارسی==<br />
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر خسروی|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر عاملی|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر جامع|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
<br />
==تفسیر های عربی==<br />
==={{تفسیر المیزان|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر الصافی|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
==={{تفسیر الکاشف|سوره=43 |آیه=86}}===<br />
</tabber><br />
<br />
==پانویس==<br />
<div style="font-size:smaller"><references/></div><br />
<br />
==منابع==<br />
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم<br />
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم<br />
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول<br />
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم<br />
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش<br />
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم<br />
<br />
[[رده:آیات سوره زخرف]]<br />
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]</div>Quran