https://wiki.ahlolbait.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_82_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87آیه 82 سوره توبه - تاریخچهٔ ویرایشها2026-04-23T23:40:37Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.32.0https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_82_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87&diff=58476&oldid=prevQuran: صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا كَثِيرًا جَزَاءً بِمَا ك...» ایجاد کرد2016-04-25T13:44:36Z<p>صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا كَثِيرًا جَزَاءً بِمَا ك...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{قرآن در قاب|فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا كَثِيرًا جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ|سوره=9|آیه =82}}<br />
{{مشخصات آیه<br />
|شماره آیه = 82 <br />
|شماره بعدی = 83<br />
|شماره قبلی = 81<br />
|سوره= توبه<br />
|شماره سوره= 9<br />
|جزء= 10<br />
|نزول = مدینه<br />
}}<br />
==ترجمه های فارسی==<br />
<tabber><br />
الهی قمشهای=<br />
اکنون آنها باید خنده کم و گریه بسیار کنند به کیفر اعمالی که میکردند.<br />
|-|<br />
انصاریان=<br />
پس به کیفر گناهانی که همواره مرتکب می شدند باید کمتر بخندند و بسیار بگریند.<br />
|-|<br />
فولادوند=<br />
از اين پس كم بخندند، و به جزاى آنچه به دست مىآوردند، بسيار بگريند.<br />
|-|<br />
آیتی=<br />
به سزاى اعمالى كه انجام دادهاند بايد كه اندك بخندند و فراوان بگريند.<br />
|-|<br />
مکارم شیرازی=<br />
از اینرو آنها باید کمتر بخندند و بسیار بگریند! (چرا که آتش جهنم در انتظارشان است) این، جزای کارهایی است که انجام میدادند!<br />
</tabber><br />
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==<br />
<tabber><br />
Qarai=<br />
{{چپ به راست|So let them laugh a little; much will they weep as a requital for what they used to earn.}}<br />
|-|<br />
Shakir=<br />
{{چپ به راست|Therefore they shall laugh little and weep much as a recompense for what they earned.}}<br />
|-|<br />
Pickthall=<br />
{{چپ به راست|Then let them laugh a little: they will weep much, as the reward of what they used to earn.}}<br />
|-|<br />
yusufali=<br />
{{چپ به راست|Let them laugh a little: much will they weep: a recompense for the (evil) that they do.}}<br />
</tabber><br />
==معانی کلمات آیه==<br />
«فَلْیَضْحَکُوا ... وَ لْیَبْکُوا»: مراد خبر است. یعنی: می خندند. و گریه میکنند.<br />
<br />
== تفسیر آیه ==<br />
<tabber><br />
تفسیر نور=<br />
<br />
===تفسیر نور (محسن قرائتی)===<br />
<br />
{{ نمایش فشرده تفسیر|<br />
فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ «82»<br />
<br />
پس به سزاى آنچه (با دست خود) كسب مىكردند، كم بخندند و بسيار بگريند.<br />
<br />
===نکته ها=== <br />
<br />
منافقان اگر بدانند كه به خاطر ترك جهاد، چه پاداشهايى را از دست داده و چه فرصتها و نعمتهايى را كفران كردهاند، بايد كمتر شادى كنند و بسيار بگريند، گرچه گريهى مادامالعمرشان هم در برابر گريههاى طولانى قيامت، چيزى نيست!<br />
<br />
جلد 3 - صفحه 476<br />
<br />
===پیام ها===<br />
<br />
1- ناله و گريه بر گرفتارىها، كيفر دنيوىِ متخلّفان از جهاد است. فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ ... وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً<br />
<br />
2- كيفر، متناسب با عمل است. «فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ .. وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً»<br />
<br />
3- خندهها وخوشىهاى چند روزهى منافق، حسرت وگريههاى طولانى در پىدارد. فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ ... وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً<br />
}}<br />
<br />
|-|<br />
اثنی عشری=<br />
<br />
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===<br />
<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
<br />
<br />
فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلاً وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ (82)<br />
<br />
ج5، ص 161<br />
<br />
فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا: پس بايد كه بخندند در دنيا خنده اندك، زيرا فانى است و معذلك اسباب كرب كه هموم و غموم است در آن بيشتر باشد.<br />
<br />
حاصل آنكه: اى پيغمبر، اين منافقان را بگو نخندند، و اگر جاى تعجب باشد كمتر بخندند، زيرا كه مذموم است (لفظ امر غايب و مراد نهى است).<br />
<br />
وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً: و بايد كه بكنند گريه بسيار در آخرت چون عقاب الهى را مشاهده كنند، زيرا آخرت باقى، و موجبات حزن و غصه براى آنها بسيار است (لفظ امر و مراد اخبار است به آينده).<br />
<br />
نكته- ورود به صيغه امر دلالت است بر آنكه امرى لازم و حتمى و واجب است كه در دنيا خنده ايشان اندك بود و در آخرت گريه آنها بسيار. ممكن است كه گريه كنايه از فزع باشد.<br />
<br />
جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ: جزا دهد حق تعالى ايشان را جزا دادنى به آنچه بودند كه كسب مىكردند از نفاق و اخلاق بد و تخلف از جهاد به غير عذر. از ابن عباس نقل است كه منافقين در جهنم، مدت عمر دنيا گريه كنند كه اصلا آب از چشم آنها باز نايستد.<br />
<br />
تبصره- خنده عبارت باشد از تفتحى كه در روى و دهن پيدا شود در موقعى كه تعجبى بيند يا شنود يا فرحى روى دهد. و گريه عبارت باشد از تشنجى كه در روى پيدا شود با جريان آب چشم در وقتى كه غم و حزنى طارى گردد. و از فعل ما نيست، زيرا موقوف بر اختيار ما نباشد، به قصد و دواعى ما حاصل نگردد، و به صوارف و كراهت ما منتفى نشود. پس بنابراين، تكليف شامل آن نيست، بلكه امر به گريه و نهى از خنده، امر و نهى متوجه اسباب و موجبات آن باشد. اما گريه سببش خوف الهى و ياد معاصى و عقاب سبحانى. و اما خنده موجبش غفلت و بطر و لهو و لعب و فراموشى غضب ربانى است. و هر چه مقام معرفت و يقين كامل شود، آثار اين دو صفت ظاهر گردد، و چنانچه انس بن مالك روايت نموده كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود: لو تعلمون ما اعلم لضحكتم قليلا و لبكيتم كثيرا يعنى: اگر مىدانستيد آنچه من دانم، هر آينه خنده كم مىنموديد و گريه بسيار مىكرديد.<br />
<br />
ج5، ص 162<br />
<br />
حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در نهج البلاغه (خطبه 115) مىفرمايد:<br />
<br />
لو تعلمون ما اعلم ممّا طوى عنكم عيبة اذا لخرجتم الى الصّعدات تبكون على اعمالكم و تلتدمون على انفسكم و لتركتم اموالكم لا حارس لها و لا خالف عليها و لهمّت كلّ امرء منكم نفسه لا يلتفت الى غيرها و لكنّكم نسيتم ما ذكّرتم و امنتم ما حذّرتم فتاه عنكم رايكم و تشتّت عليكم امركم ....<br />
<br />
يعنى: اگر بدانيد آنچه من مىدانم از چيزهائى كه پوشيده شده است از شما عيب آن، هر آينه بيرون مىرفتيد به صحراها و بلنديها، يعنى ترك استراحت مىكرديد از خانهها در حالتى كه گريه مىنموديد بر اعمال خود و به صورت و سينه خود مىزديد به نوحه كردن. و هر آينه ترك مىكرديد مالهاى خود را بىحافظ و صاحبى و جانشينى، و هر آينه محزون و غمگين مىساخت يا مىگداخت هر مردى از شما نفس خود را به طورى كه اصلا التفات به غير خود ندارد، و لكن شما فراموش نموديد آنچه پند داده شديد به آن، و ايمن گشتيد از آنچه ترسانيده شديد؛ پس حيران شد انديشه و تدبير شما، و پراكنده شد بر شما كار شما.<br />
<br />
<br />
}}<br />
|-|<br />
روان جاوید=<br />
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلافَ رَسُولِ اللَّهِ وَ كَرِهُوا أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ قُلْ نارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ كانُوا يَفْقَهُونَ (81) فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلاً وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ (82)<br />
<br />
ترجمه<br />
<br />
شاد شدند بازماندگان بتقاعدشان بر خلاف پيغمبر خدا و ناخوش داشتند كه جهاد كنند بمالهاشان و جانهاشان در راه خدا و گفتند بيرون مرويد در گرما بگو آتش جهنّم شديدتر است در گرمى اگر باشند كه بفهمند<br />
<br />
پس بايد بخندند اندك و بايد بگريند بسيار بپاداش آنچه بودند كه كسب ميكردند.<br />
<br />
جلد 2 صفحه 607<br />
<br />
تفسير<br />
<br />
فرح شادىاى است كه اثرش در قلب ظاهر شود و مخلّف جاى گذارده شده است و مقعد مصدر ميمى است بمعنى قعود و خلاف يا مصدر است بمعنى مخالفت و منصوب است بعنوان مفعول له بودن يا ظرف است بمعنى بعد گفته ميشود اقام خلاف القوم يعنى اقامت نمود بعد از آنها و بنابر اين منصوب است بظرفيّت و خلاصه ظاهر آيه شريفه آنستكه خوشحال شدند منافقان باقى ماندگان در مدينه بآنكه تقاعد نمودند از جهاد بعد از خروج پيغمبر (ص) يا براى مخالفت با آنحضرت و كراهت داشتند از جهاد در راه خدا باموال و نفوس خودشان با آنكه بايد با ميل و رغبت حاضر براى ادراك اين سعادت باشند و در صورت عدم تمكن از آن بايد محزون شوند از عدم توفيق خودشان اگر واقعا مسلمان و فهميده باشند پس معلوم ميشود نيستند و دليل ديگر بر نفاق و جهالت آنها آنستكه گفتند به اتباع و رفقاى خودشان يا مسلمانان كه بيرون نرويد در اين شدّت گرما كه خوف و خطر هلاكت است و جواب آنها آنستكه بگوئى اگر شما از گرما باك داريد مخالفت امر خدا و پيغمبر موجب دخول در آتش جهنم است كه قابل مقايسه نيست حرارت آن آتش با حرارت هواى تابستان و موجب هلاكت دائمى است و قصّه جدّ بن قيس در ضمن تفسير آيه شريفه و منهم من يقول ائذن لى و لا تفتنى گذشت پس معلوم ميشود آنها منافق و نفهمند كه ترجيح دادند دفع حرارت دنيا را بر كسب آتش جهنم پس بايد بخندند و خوشحال باشند مدت كمى تا خداوند و پيغمبرش آنها را بسزاى كردارشان برسانند و بگريند و محزون باشند مدت زيادى در دنيا و آخرت يا آخرت فقط بپاداش كفر و نفاق و تخلّف از جهاد كه مكتسب خودشان است و صيغه امر براى افاده حتميّت است.<br />
}}<br />
|-|<br />
اطیب البیان=<br />
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
فَليَضحَكُوا قَلِيلاً وَ ليَبكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكسِبُونَ (82)<br />
<br />
پس بايد كم بخندند و بسيار گريه كنند جزاء آنچه که بودند براي خود خريداري كردند که آخرت را بدنيا فروختند و دنيا را گرفتند و آخرت را رها كردند.<br />
<br />
فَليَضحَكُوا قَلِيلًا وَ ليَبكُوا كَثِيراً اينکه دو جمله و لو در مورد متخلفين وارد شده که بتخلف خود فرحناك شدند لكن نسبت بكليه اهل معاصي ساري و جاري است که بمعاصي خود فرحناك و خوشحال و خنده و قهقهه بلكه رقص<br />
<br />
جلد 8 - صفحه 281<br />
<br />
و طرب و ساز و آواز دارند و غافل از اينكه اينکه معاصي از سمّ قتّال بدتر است زيرا سم فقط آن را ميكشد اما وبال معاصي هم در دنيا آنها را مبتلا ميكند که فرمود وَ ما أَصابَكُم مِن مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَت أَيدِيكُم شوري آيه 69 و در اخبار دارد حتي چشم زدن، خواب بد ديدن، پا بسنگ گرفتن در اثر معصيت است و در موقع احتضار سخت جان گرفتن که بفرمايد أَخرِجُوا أَنفُسَكُمُ اليَومَ تُجزَونَ عَذابَ الهُونِ الاية انعام آيه 93، و هم در عالم برزخ وَ مِن وَرائِهِم بَرزَخٌ إِلي يَومِ يُبعَثُونَ مؤمنون آيه 102، و هم در قيامت اگر شب و روز گريه كنند جا دارد جَزاءً بِما كانُوا يَكسِبُونَ كسب تحصيل و خريد و فروش است آخرت و دين فروختند بدنيا و بهشت را فروختند بجهنم و رضاي خدا را بغضب و سخط الهي (النّاس مجزيّون باعمالهم ان خيرا فخير و ان شرا فشر)<br />
}}<br />
|-|<br />
برگزیده تفسیر نمونه=<br />
<br />
===برگزیده تفسیر نمونه===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
(آیه 82)- در این آیه اشاره به این میکند که آنها به گمان این که پیروزی به دست آوردهاند و با تخلف از جهاد و دلسرد کردن بعضی از مجاهدان به هدفی رسیدهاند، قهقهه سر میدهند و بسیار میخندند، همان گونه که همه منافقان در هر عصر و زمان چنینند.<br />
<br />
ولی قرآن به آنها اخطار میکند که «باید کم بخندند و بسیار بگریند» (فَلْیَضْحَکُوا قَلِیلًا وَ لْیَبْکُوا کَثِیراً).<br />
<br />
گریه برای آینده تاریکی که در پیش دارند، گریه به خاطر این که همه پلهای <br />
<br />
ج2، ص236<br />
<br />
بازگشت را پشت سر خود ویران ساختهاند، و بالاخره گریه برای این که این همه استعداد و سرمایه عمر را از دست داده و رسوایی و تیرهروزی و بدبختی برای خود خریدهاند.<br />
<br />
و در آخر آیه میفرماید: «این جزای اعمالی است که آنها انجام میدادند» (جَزاءً بِما کانُوا یَکْسِبُونَ).<br />
}}<br />
|-|<br />
<br />
سایر تفاسیر=<br />
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:<br />
<br />
==تفسیر های فارسی==<br />
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر خسروی|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر عاملی|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر جامع|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
<br />
==تفسیر های عربی==<br />
==={{تفسیر المیزان|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر الصافی|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
==={{تفسیر الکاشف|سوره=9 |آیه=82}}===<br />
</tabber><br />
<br />
==پانویس==<br />
<div style="font-size:smaller"><references/></div><br />
<br />
==منابع==<br />
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم<br />
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم<br />
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول<br />
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم<br />
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش<br />
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم<br />
<br />
[[رده:آیات سوره توبه]]<br />
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]</div>Quran