آیه 82 سوره انعام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۴۶

2019-12-17T10:46:11Z

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-02-03T06:17:36Z

‏تفسیر آیه

مهدی موسوی در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۳

2019-02-03T06:13:09Z

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-07T09:48:23Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُو...» ایجاد کرد

2016-03-29T11:02:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَٰئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ|سوره=6|آیه =82}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 82
|شماره بعدی = 83
|شماره قبلی = 81
|سوره= انعام
|شماره سوره= 6
|جزء= 7
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آنان که ایمان آورده و ایمان خود را به ستمی نیالودند ایمنی آنها راست و هم آنها حقیقتا هدایت یافته‌اند.
|-|
انصاریان=
کسانی که ایمان آوردند و ایمانشان را به ستمی [چون شرک] نیامیختند، ایمنی [از عذاب] برای آنان است، و آنان راه یافتگانند.
|-|
فولادوند=
كسانى كه ايمان آورده و ايمان خود را به شرك نيالوده‌اند، آنان راست ايمنى و ايشان راه‌يافتگانند.
|-|
آیتی=
كسانى كه ايمان آورده‌اند و ايمان خود را به شرك نمى‌آلايند، ايمنى از آن ايشان است و ايشان هدايت يافتگانند.
|-|
مکارم شیرازی=
(آری،) آنها که ایمان آوردند، و ایمان خود را با شرک و ستم نیالودند، ایمنی تنها از آن آنهاست؛ و آنها هدایت‌یافتگانند!»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Those who have faith and do not taint their faith with wrongdoing—for such there shall be safety, and they are the [rightly] guided.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Those who believe and do not mix up their faith with iniquity, those are they who shall have the security and they are those who go aright.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Those who believe and obscure not their belief by wrongdoing, theirs is safety; and they are rightly guided.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|"It is those who believe and confuse not their beliefs with wrong - that are (truly) in security, for they are on (right) guidance."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«لَمْ یَلْبِسُوا»: آمیخته نکرده‌اند. «ظُلْم»: شرک (نگا: لقمان / ). «لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ»: مراد این که همراه ایمان به خدا، در برابر دیگران نیز کرنش نمی‌برند و برای آنها قربانی و نذر نمی‌کنند و جلب منافع و دفع بلایا نمی‌خواهند و ... (نگا: یوسف / عنکبوت / - ، زمر / .
==نزول==

'''محل نزول:'''

این آیه در [[مکه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 340.</ref>

عبیدالله بن زحر از بكر بن سوادة روایت كند كه مردى از دشمنان [[اسلام]] بر مسلمین حمله برد و مرد مسلمانى را كشت، سپس باز حمله كرد و مرد مسلمان دیگرى را كشت سپس مرد سومى را هم كشت و بعد فریاد برآورد و گفت: آیا با وجود بر این قتل هائى كه نموده ام. باز هم اسلام از براى من بهره و منفعتى خواهد داشت؟

[[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: بلى، بعد از گفتار پیامبر بر اسب خویش نهیبى زد و در میان یاران خویش رفت و بر آنان كه از كفار بودند حمله برد و یك نفر را در آن میان كشت، سپس فرد دیگرى را هم كشت و نیز نفر سوم از آنها را هم به قتل رسانید سپس خود بدست آن‌ها كشته شد، پندارند كه این آیه درباره آن واقعه نازل گردیده است.<ref> تفسیر ابن ابى‌حاتم.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ «82»

كسانى كه ايمان آورده و ايمانشان را به ستم و شرك نيالودند، آنانند كه برايشان ايمنى (از عذاب) است و آنان هدايت يافتگانند.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ (82)

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 319

بعد از آن بر سبيل استيناف فرمايد:

الَّذِينَ آمَنُوا: آن كسانى كه ايمان آوردند و تصديق نمودند به وحدانيت الهى‌ وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ‌: و مخلوط نكردند ايمان خود را به شرك. از سلمان و حذيفه يمانى و ابن مسعود مروى است كه چون اين آيه نازل شد، بر صحابه شاق آمد. گفتند: كدام از ما ظالم نيست؟ حضرت فرمود: نيست ظلم آنچه قصد كرده‌ايد، آيا نشنيديد آنچه گفت بنده صالح لقمان: اى پسر من! شرك نياور به خدا به درستى كه شرك ظلم بزرگى است. «1» حاصل آنكه مؤمنانى كه مخلوط نكردند ايمان خود را به شرك‌ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ‌: آن گروه مر ايشان راست ايمنى از عذاب‌ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ‌: و ايشانند راه يافتگان به حق.

در كتاب كافى- حضرت صادق عليه السّلام در تأويل آيه فرمايد: الّذين امنوا و لم يلبسوا ايمانهم بظلم قال: بما جاء به محمّد من الولاية و لم يخلطوها بولاية فلان و فلان و هو الملبّس بظلم. «2» آن كسانى كه ايمان آوردند و مخلوط ننمودند ايمان خود را به ظلم، كسانى‌اند كه ايمان آوردند به آنچه آورده حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله از ولايت، و مخلوط نكردند آن را به ولايت فلان و فلان و اگر چنين كرد پس او ملبس به ظلم مى‌باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ (82)

ترجمه‌

آنانكه ايمان آوردند و نياميختند ايمانشان را بستمى آنگروه مر ايشان را است ايمنى و ايشانند هدايت شدگان.

تفسير

حضرت ابراهيم (ع) چون عالم منصفى را ميان آنها نديد كه جواب از سؤال او بدهد ناچار خود جواب خود را فرمود كه آنانكه ايمان بتوحيد خداوند قادر آوردند و آلوده ننمودند ايمان خود را بعبادت بت كه بزرگترين ظلم بنفس است باين عنوان كه عبادت بتان موجب تقرب بخدا است در وادى امن و امان الهى مستقرند و مخصوص بهدايت پروردگارند در مجمع از امير المؤمنين (ع) نقل نموده كه اين آيه متمم قول حضرت ابراهيم (ع) است و از ابن مسعود روايت شده است كه چون اين آيه نازل شد بر مردم گران آمد و از حضرت رسول (ص) سؤال نمودند كه كدام يك از ما ظلم بنفس ننموديم حضرت فرمود مراد از ظلم در اين آيه آن نيست كه شما تصور نموديد اين از قبيل قول لقمان است به پسر خود كه گفت شرك نياور بخدا كه شرك ظلم عظيم است و عياشى ره از حضرت صادق (ع) روايت نموده است كه مراد از ظلم در اين آيه ضلالت و مافوق آنست و نيز از آنحضرت روايت نموده است كه پرسيدند آيا زنا از ظلم مذكور در اين آيه محسوب ميشود فرمود خير پناه ميبرم بخدا زانى اگر توبه نمايد توبه‌اش قبول ميشود ولى كسيكه مداومت بزنا و دزدى دارد و شراب خوار مانند بت پرست است و در روايتى فرموده است كه آنها خوارج و اصحابشان هستند و در كافى و عياشى ره از آنحضرت نقل نموده‌

جلد 2 صفحه 345

است كه مراد از ظلم در اين آيه شك است و نيز از آنحضرت روايت نموده است كه مراد از نياميختن ايمان بظلم نياميختن ايمان بولايتى است كه آورده است آنرا محمد (ص) بولايت فلان و فلان بنظر حقير حاصل جمع بين روايات آنستكه امنيّت از عذاب الهى در دنيا و آخرت و هدايت مخصوص باهل ايمان خالى از شوائب كفر باطنى و ظاهرى است خواه عبادت بت باشد براى تقرب بخدا خواه اصرار بكبائر باشد براى استخفاف بدين خواه خروج بر امام و عروض شك و محبّت اعداء ائمه اطهار باشد كه تمام اينها كفر يا در حدود كفر يا محكوم بحكم كفر است و اللّه اعلم ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ لَم‌ يَلبِسُوا إِيمانَهُم‌ بِظُلم‌ٍ أُولئِك‌َ لَهُم‌ُ الأَمن‌ُ وَ هُم‌ مُهتَدُون‌َ (82)

كساني‌ ‌که‌ ايمان‌ آوردند و آلوده‌ و ملبس‌ نكردند ايمان‌ ‌خود‌ ‌را‌ بظلم‌ اينها اختصاص‌ دارند بايمني‌ و اينها هدايت‌ شدگانند.

‌اينکه‌ ‌آيه‌ شريفه‌ فوق‌ آياتيست‌ ‌که‌ نجات‌ و سعادت‌ ‌را‌ منوط فرموده‌ بايمان‌ و عمل‌ صالح‌ بلكه‌ اشاره‌ بمقام‌ عصمت‌ ‌است‌ زيرا ميفرمايد الَّذِين‌َ آمَنُوا بحقيقة ايمان‌ و درجات‌ ‌آن‌ وَ لَم‌ يَلبِسُوا إِيمانَهُم‌ بِظُلم‌ٍ چه‌ ظلم‌ بغير و چه‌ ظلم‌ بنفس‌ و كسي‌ ‌که‌ ‌در‌ تمام‌ عمر يك‌ معصيت‌ ‌از‌ ‌او‌ صادر ‌شده‌ ‌باشد‌ ملبس‌ كرده‌ ايمان‌ ‌خود‌ ‌را‌ بظلم‌ و ‌لو‌ موفّق‌ بتوبه‌ ‌شده‌ ‌باشد‌ و لباس‌ ظلم‌ ‌را‌ ‌از‌ بدن‌ ايمان‌ كنده‌ ‌باشد‌ ‌پس‌ فقط معصومين‌ ‌که‌ آني‌ ‌اينکه‌ لباس‌ ‌را‌ ‌در‌ تن‌ ايمان‌ نپوشيده‌ باشند مشمول‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ هستند

جلد 7 - صفحه 126

نظير ‌آيه‌ لا يَنال‌ُ عَهدِي‌ الظّالِمِين‌َ بقره‌ ‌آيه‌ 118.

أُولئِك‌َ لَهُم‌ُ الأَمن‌ُ لام‌ اختصاص‌ امنية مخصوص‌ باين‌ طائفه‌ ‌است‌ زيرا ‌غير‌ اينها كساني‌ ‌که‌ يك‌ معصيت‌ ‌از‌ ‌آنها‌ صادر ‌شده‌ ‌اگر‌ ‌خدا‌ ‌او‌ ‌را‌ باين‌ معصيت‌ مؤاخذه‌ كند خلاف‌ عدل‌ نشده‌ بلي‌ مقام‌ تفضل‌ مقام‌ ديگري‌ ‌است‌ ‌حتي‌ ‌اگر‌ موفق‌ بتوبه‌ ‌هم‌ ‌شده‌ ‌باشد‌ زيرا قبولي‌ توبه‌ ‌هم‌ ‌از‌ روي‌ تفضل‌ ‌است‌ ‌اگر‌ قبول‌ نفرمايد خلاف‌ عدل‌ نشده‌ وَ هُم‌ مُهتَدُون‌َ اينها هستند ‌که‌ قبول‌ هدايت‌ كردند و نائل‌ بمقصود شدند

(اشكال‌ و دفع‌)

اما الاشكال‌‌-‌ آنكه‌ مكرر ‌در‌ همين‌ تفسير و ‌در‌ كلم‌ الطيب‌ گفته‌ايم‌ ‌که‌ انبياء و معصومين‌ ‌هم‌ نائل‌ شدن‌ ‌آنها‌ بآن‌ فيوضات‌ الهيه‌ ‌از‌ باب‌ تفضل‌ ‌است‌ نه‌ استحقاق‌ و اما الدفع‌‌-‌ فرق‌ ‌است‌ ‌بين‌ ايمني‌ ‌از‌ عذاب‌ و نيل‌ بثواب‌ قطعا كسي‌ ‌که‌ آلوده‌ بمعصيت‌ نشده‌ استحقاق‌ عذاب‌ ندارد و عذاب‌ باو ظلم‌ و خلاف‌ عدل‌ ‌است‌ و لكن‌ نيل‌ بمثوبات‌ ‌از‌ باب‌ تفضل‌ ‌است‌ زيرا تمام‌ عبادت‌ ‌آنها‌ وظيفه‌ عبوديت‌ ‌است‌ و تقابل‌ ‌با‌ نعم‌ الهي‌ نميكند چه‌ رسد استحقاق‌ مثوبت‌ داشته‌ باشند.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=6 |آیه=82}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=6 |آیه=82}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=6 |آیه=82}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره انعام]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 كلمه‌ى‌ «لَبْسٍ» به معناى پوشاندن است. بنابراين ايمان چون فطرى است، نابود شدنى نيست بلكه غبارهايى آن را مى‌پوشاند.
+-----
 «1». تفسير نورالثقلين.

@@ سطر ۱۶۷: / سطر ۱۶۷: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«لَمْ یَلْبِسُوا»: آمیخته نکرده‌اند. «ظُلْم»: شرک (نگا: لقمان / ). «لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ»: مراد این که همراه ایمان به خدا، در برابر دیگران نیز کرنش نمی‌برند و برای آنها قربانی و نذر نمی‌کنند و جلب منافع و دفع بلایا نمی‌خواهند و ... (نگا: یوسف /  عنکبوت /  - ، زمر / .
+يلبسوا: لبس (به فتح اول): آميختن و خلط كردن (انعام/ 9).<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 ==نزول==
@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 این آیه در [[مکه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 340.</ref>
+'''شأن نزول:'''
-عبیدالله بن زحر از بكر بن سوادة روایت كند كه مردى از دشمنان [[اسلام]] بر مسلمین حمله برد و مرد مسلمانى را كشت، سپس باز حمله كرد و مرد مسلمان دیگرى را كشت سپس مرد سومى را هم كشت و بعد فریاد برآورد و گفت: آیا با وجود بر این قتل هائى كه نموده ام. باز هم اسلام از براى من بهره و منفعتى خواهد داشت؟
+عبیدالله بن زحر از بكر بن سوادة روایت كند كه مردى از دشمنان [[اسلام]] بر مسلمین حمله برد و مرد مسلمانى را كشت، سپس باز حمله كرد و مرد مسلمان دیگرى را كشت سپس مرد سومى را هم كشت و بعد فریاد برآورد و گفت: آیا با وجود این قتل هائى كه نموده ام باز هم اسلام از براى من بهره و منفعتى خواهد داشت؟
-[[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: بلى، بعد از گفتار پیامبر بر اسب خویش نهیبى زد و در میان یاران خویش رفت و بر آنان كه از كفار بودند حمله برد و یك نفر را در آن میان كشت، سپس فرد دیگرى را هم كشت و نیز نفر سوم از آنها را هم به قتل رسانید سپس خود بدست آن‌ها كشته شد، پندارند كه این آیه درباره آن واقعه نازل گردیده است.<ref> تفسیر ابن ابى‌حاتم.</ref>
+[[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله فرمود: بلى، بعد از گفتار پیامبر بر اسب خویش نهیبى زد و در میان یاران خویش رفت و بر آنان كه از كفار بودند حمله برد و یك نفر را در آن میان كشت، سپس فرد دیگرى را هم كشت و نیز نفر سوم از آنها را هم به قتل رسانید سپس خود بدست آن‌ها كشته شد، پندارند كه این آیه درباره آن واقعه نازل گردیده است<ref> تفسیر ابن ابى‌حاتم.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 340.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۸۹: / سطر ۱۸۹: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره انعام]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 كسانى كه ايمان آورده و ايمانشان را به ستم و شرك نيالودند، آنانند كه برايشان ايمنى (از عذاب) است و آنان هدايت يافتگانند.
 }}
@@ سطر ۷۱: / سطر ۱۱۱: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ (82)