آیه 81 سوره حجر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-04-10T04:57:32Z

‏تفسیر آیه

مهدی موسوی در ‏۱۳ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۷

2018-05-13T10:07:28Z

مهدی موسوی: ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

2018-05-13T10:06:16Z

ویرایش مهدی موسوی (بحث) به آخرین تغییری که Quran انجام داده بود واگردانده شد

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-12T07:22:03Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ|سوره=15...» ایجاد کرد

2016-04-27T10:59:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ|سوره=15...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ|سوره=15|آیه =81}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 81
|شماره بعدی = 82
|شماره قبلی = 80
|سوره= حجر
|شماره سوره= 15
|جزء= 14
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و از آیاتی که ما بر آنان فرستادیم رو گردانیدند.
|-|
انصاریان=
و ما آیات و نشانه های خود را به آنان نشان دادیم، ولی از آنان روی گردان شدند.
|-|
فولادوند=
و آيات خود را به آنان داديم، و[لى‌] از آنها اعراض كردند.
|-|
آیتی=
آيات خويش را بر آنان رسانيديم ولى از آن اعراض مى‌كردند.
|-|
مکارم شیرازی=
ما آیات خود را به آنان دادیم؛ ولی آنها از آن روی گرداندند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|We had given them Our signs but they disregarded them.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And We gave them Our communications, but they turned aside from them;}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And we gave them Our revelations, but they were averse to them.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|We sent them Our Signs, but they persisted in turning away from them.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«آیَاتِنَا»: مراد آیه‌های کتاب آسمانی یا معجزات حسّی است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|

}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ (81)

وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا: و داديم ايشان را آيات خود را. مراد بيرون آمدن شتر سرخ موى شيردار از ميان كوه. فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ‌: پس بودند آن قوم از آيات بينه و علامات داله بر حق و حقانيت، اعراض‌كنندگان و رو برگردندگان، يعنى به عوض آنكه تفكر و تأمل نمايند در آن آيات و ايمان آرند، كفر ورزيده و معرض شدند، و در عناد و لجاج افزودند.

«1» نهج البلاغه، حكمت 297.

جلد 7 - صفحه 138

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ (73) فَجَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ (74) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ (75) وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ (76) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ (77)

وَ إِنْ كانَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ لَظالِمِينَ (78) فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ وَ إِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبِينٍ (79) وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ (80) وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ (81) وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنِينَ (82)

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ (83) فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ (84)

ترجمه‌

پس گرفت آنها را صيحه آسمانى وارد در وقت طلوع آفتاب شدگان‌

پس گردانديم زبرش را زيرش و بارانديم بر آنها سنگهائى از گل سنگ شده‌

همانا در اين هر آينه نشانه‌ها است براى اهل فراست‌

و همانا آنها هر آينه براهى است ثابت‌

بدرستيكه در اين نشانه‌اى است براى اهل ايمان‌

و همانا بودند اهل بلدأيكه هر آينه ستمكاران‌

پس انتقام كشيديم از آنها و بدرستيكه آن دو هر آينه در راهى روشنند

و بتحقيق تكذيب كردند اهل وادى حجر پيغمبران را

و داديم بآنها نشانه‌هاى خودمان را پس بودند از آنها اعراض كنندگان‌

و بودند كه مى‌تراشيدند از كوهها خانه‌ها را ايمنان‌

پس گرفت آنها را صيحه آسمانى بامداد كنندگان‌

پس بى‌نياز نكرد آنها را آنچه بودند كه كسب ميكردند.

.

جلد 3 صفحه 261

تفسير

بيان عاقبت كار قوم لوط است كه فرياد مهيب جبرئيل مقارن طلوع آفتاب بآنها رسيد و بال خود را در زير زمين بلد آنها فرو برد و از جا كند و بآسمان برد و وارونه نمود و بزمين زد و زير و زبر نمود و در اينحال بارانى از سجّيل كه معرّب سنگ گل است بر آنها باريدن گرفت كه ديّارى را از آنها باقى نگذارد حتى بكسانيكه در شهر نبودند و باطراف مسافرت نموده بودند هم اصابت كرد و هلاك نمود چنانچه در سوره هود گذشت و در اين هلاكت قوم لوط و زير و زبر شدن بلدشان آياتى است بر قدرت و عظمت معصيت خداوند براى اهل فراست و كسانيكه بنظر دقيق در حقايق اشياء مينگرند تا حقيقت هر چيز را بسمه و علامت آن ميشناسند چون متوسم ناظر و متأمّل در سمه و علامت شى‌ء را گويند براى معرفت بحال آن و در مجمع از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت نموده بطريق صحيح كه فرمود بپرهيزيد از فراست مؤمن همانا او نظر ميكند بنور خدا و خداوند بندگانى دارد كه ميشناسند مردم را بتوسم و اين آيه را تلاوت فرمود و آن آيات و نشانه‌هاى قدرت خداوند در راهى است كه ثابت و مستقر است و قافله قريش و غيرها كه از مكّه بشام حركت ميكنند از آنراه ميروند و آثار باقيه بلد سدوم را كه شهر قوم لوط بوده مشاهده مينمايند و بايد عبرت گيرند و با پيغمبر خدا مخالفت ننمايند در كافى از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود در قول خداوند انّ فى ذالك لآيات للمتوسمين متوسم پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود و بعد از او منم و ائمه كه از ذريّه منند متوسمانند و در چند روايت ديگر باين معنى تصريح شده و در بعضى علاوه شده كه سبيل در ما مقيم است و خارج از ما نميشود هرگز و قمّى ره علاوه فرموده كه سبيل راه بهشت است و در بعضى روايات باين آيه تمسك شده است براى آنكه ائمه عليهم السلام تمام مردم را بنوشته ايمان و كفرشان كه در ميان دو چشمشان است ميشناسند كه مؤمنند يا كافر و اين نوشته از ساير مردم محجوب است و نسبت بامام زمان علاوه شده است كه در آن آيت است براى متوسمان و او آيت است براى متوسمان و او است سبيل مقيم و عيّاشى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه در امام آيت است براى متوسمان و او است سبيل مقيم مى‌بيند بنور خدا و سخن ميگويد از جانب خدا و پوشيده نميماند بر او چيزى از چيزها كه خواسته باشد و بنابر آنچه ذكر شد مرجع ضمير

جلد 3 صفحه 262

در و إنّها لبسبيل مقيم راجع است بآيات و مراد از انّ فى ذالك لآية للمؤمنين آنستكه در اين توسم و تفرّس و علامت شناسى و معرفت آيات خدا و ائمّه هدى و طرق الى اللّه آيت و علامتى است براى اهل ايمان يعنى اهل ايمان حقيقى باين امور شناخته ميشوند ولى مفسرين مرجع ضمير انّها را مدينه يا مدائن و آثار باقيه آنها قرار داده‌اند و مشار اليه ذالك را در آيه بعد نيز همان دانسته‌اند و اختصاص باهل ايمانرا فرموده‌اند براى آنستكه آنها منتفع ميشوند و بنظر حقير خلاف ظاهر آيه و روايات مفسره است و در هر دو معنى سهل انگارى شده است و كلمه ان در و إن كان اصحاب الأيكة ظاهرا مخفّفه از مثقّله است و أيكه درختان بسيار درهم رفته را گويند و نام بلدى است كه در جنگل واقع شده بود و حضرت شعيب علاوه بر اهل مدين بر آنها هم مبعوث شد و اطاعت ننمودند و ستم نمودند بخودشان و خلق و خداوند از آنها انتقام كشيد باين نحو كه هفت روز هوا بشدّت گرم شد و بعد ابرى ظاهر گشت آنها باميد فرج و تخفيف حرارت زير آن ابر جمع شدند ناگاه از آن صاعقه‌اى بآنها رسيد و تمامى سوختند و شهر سدوم و بلدأيكه در جلو راه مردم واضح و آشكار است و بنابراين مراد بامام مبين راه روشن است و بعضى گفته‌اند مراد از امام مبين لوح محفوظ است كه وقايع آن دو بلد در آن نوشته است مانند و كل شى‌ء احصيناه فى امام مبين و معناى اوّل اظهر است و اهل ديار حجر كه گفته‌اند واديى است بين مدينه و شام هم مانند ساير كفار تكذيب نمودند پيغمبران خدا را كه حضرت صالح و رسولان او يا ساير انبياء باشد و اينها همان قوم ثمود بودند كه شرح احوال آنها در سوره اعراف گذشت و مراد از آيات ناقه و بچه‌اش و آب خوردن و شير دادن و ساير جهات اعجاز آنست كه مفصلا ذكر و كيفيّت اعراض آنها بيان گرديد و يكى از سفاهتهاى آنها اين بود كه خانه‌هاشان را در كوهها از سنگ مى‌تراشيدند و باين ملاحظه ايمن بودند از وصول آفات ارضيّه و سماويّه بخودشان با آنكه باين امور نبايد دلگرم و از عذاب الهى ايمن بود پس تمامى در وقت صبح بصيحه آسمانى هلاك شدند و آن خانه‌ها و اولاد و اموالشان كه كسب ميكردند براى آنها ابدا نتيجه و فائده و ثمرى نداشت و چيزى از احتياج آنها را رفع ننمود.

جلد 3 صفحه 263
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ آتَيناهُم‌ آياتِنا فَكانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ (81)

و داديم‌ ‌آنها‌ ‌را‌ آيات‌ ‌خود‌ ‌را‌ و بودند ‌از‌ ‌آن‌ آيات‌ إعراض‌ كننده‌ ظاهر ضمير جمع‌ ‌در‌ (و آتيناهم‌) ثمود ‌است‌ ‌که‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ حجة و دليل‌ و برهان‌ ‌از‌ ‌هر‌ جهت‌ تمام‌ كرديم‌ و بعضي‌ گفتند مرجع‌ انبياء هستند و آيات‌ معجزات‌ ‌است‌ ‌که‌ بدست‌ ‌آنها‌ جاري‌ ‌شده‌ فَكانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ و همين‌ جمله‌ دليل‌ ‌است‌ ‌بر‌ آنچه‌ استظهار كرديم‌ زيرا انبياء إعراض‌ نكردند بلكه‌ قوم‌ ‌از‌ انبياء و ادلّه‌ و براهين‌ و معجزات‌ اعراض‌ كردند ‌حتي‌ فصيل‌ ناقه‌ ‌را‌ كشتند و ناقه‌ ‌را‌ پي‌ كردند.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 81)- به هر حال قرآن در باره «اصحاب الحجر» چنین ادامه می‌دهد:

«و ما آیات خود را به آنان دادیم ولی آنها از آن روی گرداندند»! (وَ آتَیْناهُمْ آیاتِنا فَکانُوا عَنْها مُعْرِضِینَ).

تعبیر به «اعراض» (روی گرداندن) نشان می‌دهد که آنها حتی حاضر نبودند این آیات را بشنوند و یا به آن نظر بیفکنند.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=15 |آیه=81}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=15 |آیه=81}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=15 |آیه=81}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره حجر]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 «آیَاتِنَا»: مراد آیه‌های کتاب آسمانی یا معجزات حسّی است.
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 و آنچه را بدست آورده بودند بكارشان نيامد.
 جلد 4 - صفحه 476
@@ سطر ۹۱: / سطر ۸۹: @@
 - به خانه‌هاى سنگى و محكم مغرور نشويد، كه در برابر اراده الهى متلاشى مى‌شوند. يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً ... فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ
-}}
+----
 |-|

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 }}
 |-|

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 }}
@@ سطر ۱۰۰: / سطر ۶۰: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ‌: پس بى‌نياز نكرد، يعنى دفع ننمود از ايشان عذاب را آنچه را كه كسب كرده بودند از بناهاى محكم و اموال زياد و بسيارى نفوس. جابر بن عبد اللّه انصارى و عبد اللّه عمر گفتند: ما در خدمت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به ثمود بگذشتيم. ما را فرمود: در سراى اين ظالمان داخل مشويد، مگر آنكه گريان باشيد، از ترس آنكه مبادا به شما رسد
+وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ (81)
-جلد 7 - صفحه 139
+وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا: و داديم ايشان را آيات خود را. مراد بيرون آمدن شتر سرخ موى شيردار از ميان كوه. فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ‌: پس بودند آن قوم از آيات بينه و علامات داله بر حق و حقانيت، اعراض‌كنندگان و رو برگردندگان، يعنى به عوض آنكه تفكر و تأمل نمايند در آن آيات و ايمان آرند، كفر ورزيده و معرض شدند، و در عناد و لجاج افزودند.
-آنچه به آنها رسيد. بعد فرمود: قوم صالح بودند كه حق تعالى ايشان را هلاك فرمود مگر يك مرد كه او در حرم خدا بود و به سبب حرمت حرم هلاك نشد.
+«1» نهج البلاغه، حكمت 297.
-پرسيدند: او چه مردى بود؟ فرمود: او ابو رغال بود، آنگاه بانگ برناقه، و او را بجنبانيد، و به زودى از آنجا بگذشت. «1» تنبيه- در اين آيه شريفه اشاراتى است:
+جلد 7 - صفحه 138
@@ سطر ۱۷۴: / سطر ۱۲۵: @@
 ===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-فَما أَغني‌ عَنهُم‌ ما كانُوا يَكسِبُون‌َ (84)
+وَ آتَيناهُم‌ آياتِنا فَكانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ (81)
-و كثرت‌ و عبادت‌ اصنام‌ و اعمال‌ سيئة و اخلاق‌ فاسده‌ ‌که‌ إطلاق‌ كسب‌ ‌بر‌ همه‌ اينها ميشود.
+و داديم‌ ‌آنها‌ ‌را‌ آيات‌ ‌خود‌ ‌را‌ و بودند ‌از‌ ‌آن‌ آيات‌ إعراض‌ كننده‌ ظاهر ضمير جمع‌ ‌در‌ (و آتيناهم‌) ثمود ‌است‌ ‌که‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ حجة و دليل‌ و برهان‌ ‌از‌ ‌هر‌ جهت‌ تمام‌ كرديم‌ و بعضي‌ گفتند مرجع‌ انبياء هستند و آيات‌ معجزات‌ ‌است‌ ‌که‌ بدست‌ ‌آنها‌ جاري‌ ‌شده‌ فَكانُوا عَنها مُعرِضِين‌َ و همين‌ جمله‌ دليل‌ ‌است‌ ‌بر‌ آنچه‌ استظهار كرديم‌ زيرا انبياء إعراض‌ نكردند بلكه‌ قوم‌ ‌از‌ انبياء و ادلّه‌ و براهين‌ و معجزات‌ اعراض‌ كردند ‌حتي‌ فصيل‌ ناقه‌ ‌را‌ كشتند و ناقه‌ ‌را‌ پي‌ كردند.
 }}
 |-|
@@ سطر ۱۹۳: / سطر ۱۳۶: @@
+]
-(آیه 84)- نه آن کوههای سر به آسمان کشیده و نه آن خانه‌های امن و امان و نه اندام نیرومند این قوم سرکش و نه آن ثروت سرشار، هیچ کدام نتوانستند در برابر این عذاب الهی مقاومت کنند، لذا در پایان داستان آنها می‌فرماید:
+(آیه 81)- به هر حال قرآن در باره «اصحاب الحجر» چنین ادامه می‌دهد:
-«و آنچه را به دست آورده بودند، آنان را از عذاب الهی نجات نداد» (فَما أَغْنی عَنْهُمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ).
+«و ما آیات خود را به آنان دادیم ولی آنها از آن روی گرداندند»! (وَ آتَیْناهُمْ آیاتِنا فَکانُوا عَنْها مُعْرِضِینَ).
-ج2، ص544
+تعبیر به «اعراض» (روی گرداندن) نشان می‌دهد که آنها حتی حاضر نبودند این آیات را بشنوند و یا به آن نظر بیفکنند.
 }}
 |-|
@@ سطر ۲۰۵: / سطر ۱۴۸: @@
 ==تفسیر های فارسی==
-==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر خسروی|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر خسروی|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر عاملی|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر عاملی|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر جامع|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر جامع|سوره=15 |آیه=81}}===
 ==تفسیر های عربی==
-==={{تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر المیزان|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر الصافی|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر الصافی|سوره=15 |آیه=81}}===
-==={{تفسیر الکاشف|سوره=15 |آیه=84}}===
+==={{تفسیر الکاشف|سوره=15 |آیه=81}}===
 </tabber>