https://wiki.ahlolbait.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_7_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AA 2026-06-28T01:47:37Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.32.0 https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_7_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AA&diff=167648&oldid=prev 2026-06-22T08:22:30Z

<p>جایگزینی تفاسیر</p> <a href="https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_7_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AA&amp;diff=167648&amp;oldid=64355">نمایش تغییرات</a>

Quran https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_7_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%B3%D9%84%D8%A7%D8%AA&diff=64355&oldid=prev 2016-06-11T18:57:48Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ|سوره=77|آیه =7}} {{مشخصات آیه |شماره...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{قرآن در قاب|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ|سوره=77|آیه =7}}<br /> {{مشخصات آیه<br /> |شماره آیه = 7 <br /> |شماره بعدی = 8<br /> |شماره قبلی = 6<br /> |سوره= مرسلات<br /> |شماره سوره= 77<br /> |جزء= 29<br /> |نزول = مکه<br /> }}<br /> ==ترجمه های فارسی==<br /> &lt;tabber&gt;<br /> الهی قمشه‌ای=<br /> (قسم به همه اینان) که آنچه (از ثواب و عقاب آخرت) به شما وعده دهند البته واقع خواهد شد.<br /> |-|<br /> انصاریان=<br /> [به همه این حقایق سوگند] که آنچه [به عنوان روز قیامت] وعده داده می شوید بی تردید واقع شدنی است.<br /> |-|<br /> فولادوند=<br /> كه آنچه وعده يافته‌ايد قطعاً رخ خواهد داد.<br /> |-|<br /> آیتی=<br /> كه آنچه به شما وعده داده شود واقع خواهد شد.<br /> |-|<br /> مکارم شیرازی=<br /> که آنچه به شما (درباره قیامت) وعده داده می‌شود، یقیناً واقع‌شدنی است!<br /> &lt;/tabber&gt;<br /> ==ترجمه های انگلیسی(English translations)==<br /> &lt;tabber&gt;<br /> Qarai=<br /> {{چپ به راست|what you are promised will surely befall.}}<br /> |-|<br /> Shakir=<br /> {{چپ به راست|Most surely what you are threatened with must come to pass.}}<br /> |-|<br /> Pickthall=<br /> {{چپ به راست|Surely that which ye are promised will befall.}}<br /> |-|<br /> yusufali=<br /> {{چپ به راست|Assuredly, what ye are promised must come to pass.}}<br /> &lt;/tabber&gt;<br /> ==معانی کلمات آیه==<br /> «مَا تُوعَدُونَ»: آنچه بدان مژده داده می‌شوید و بیم می‌گردید. مراد قیامت و آخرت است.<br /> <br /> == تفسیر آیه ==<br /> &lt;tabber&gt;<br /> تفسیر نور=<br /> <br /> ===تفسیر نور (محسن قرائتی)===<br /> <br /> {{ نمایش فشرده تفسیر|<br /> وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً «1» فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً «2» وَ النَّاشِراتِ نَشْراً «3» فَالْفارِقاتِ فَرْقاً «4» فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً «5» عُذْراً أَوْ نُذْراً «6» إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ «7»<br /> <br /> به فرستاده‌هاى پى در پى سوگند. پس به طوفان‌هاى سهمگين (سوگند).<br /> <br /> به نشردهندگانى (كه حق را به نيكويى) نشر مى‌دهند سوگند. پس آنان كه به طور كامل (بين حق و باطل) فرق مى‌گذارند. پس به القا كنندگان ذكر (و وحى به پيامبران). براى (رفع) عذر يا هشدار و انذار. همانا آنچه وعده داده مى‌شويد، واقع شدنى است.<br /> <br /> ===نکته ها=== <br /> <br /> كلمه «عرف» به معناى پى در پى است و به يال اسب كه موهاى رديف دارد، عُرْف گويند.<br /> <br /> اين واژه به معناى نيك و پسنديده نيز آمده و كلمه‌ى «معروف» از آن است.<br /> <br /> براى امورى كه در پنج آيه اول اين سوره به آنها سوگند ياد شده، يعنى‌ «الْمُرْسَلاتِ‌، فَالْعاصِفاتِ‌، النَّاشِراتِ‌، فَالْفارِقاتِ‌ و فَالْمُلْقِياتِ»، سه تفسير بيان شده است:<br /> <br /> الف: برخى از مفسران عقيده دارند مراد از آنها انواع بادها و طوفان‌ها است؛ «1»<br /> <br /> ب: برخى عقيده دارند كه مراد از آنها انواع فرشتگان است؛ «2»<br /> <br /> «1». تفسير كبير فخررازى.<br /> <br /> «2». تفسيرالميزان.<br /> <br /> جلد 10 - صفحه 342<br /> <br /> ج: برخى عقيده دارند كه آيات اول و دوم مربوط به باد و طوفان و آيات سوم تا پنجم مربوط به فرشتگان است و اين تفكيك به خاطر نوع حرف عطف است، زيرا حرف «واو» در اول آيه نشانه جدايى و حرف «فاء» در اول آيه نشانه اتصال است.<br /> <br /> «العاصفات» جمع «عاصف» به معناى باد شكننده و سخت است، چنانكه در آيه 12 سوره يونس مى‌خوانيم: «رِيحٌ عاصِفٌ» و كلمه «عصف» به معناى تندباد است، مانند: «كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ» «1»، «وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ» «2»<br /> <br /> اگر مراد از «عاصفات» را فرشتگان بدانيم، معناى آيه چنين است كه فرشتگان، فرمان الهى را با شدّت و سرعت انجام مى‌دهند. نظير آياتى كه مى‌فرمايد: «يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ» «3»* و يا «هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ» «4».<br /> <br /> در كنار هم آمدن سوگند به بادها و فرشتگان، شايد به خاطر شباهت ميان باد و فرشته باشد، از اين نظر كه هر دو لطيف و سريع‌اند و در آفرينش و تدبير امور نقش دارند.<br /> <br /> كلمه «ملقيات» به صورت جمع آمده است، شايد به خاطر آن كه گاهى فرشتگان ديگرى همراه فرشته وحى يعنى جبرئيل نازل مى‌شوند و شايد به خاطر آن باشد كه گاهى فرشته و گاهى افراد و امور ديگر وسيله تذكر انسان شده و مسايلى را به انسان القا مى‌كنند.<br /> <br /> خداوند متعال بايد حجّت را بر مردم تمام كند و جلوى بهانه‌ها و عذرتراشى‌ها را بگيرد.<br /> <br /> «عُذْراً». در آيه 134 سوره طه نيز مى‌خوانيم: اگر قبل از آمدن انبيا مردم را هلاك كنيم، عذر خواهند آورد و مى‌گويند: چراپيش از اين پيامبرى نفرستاد تا ما از او پيروى كنيم و گرفتار نشويم.<br /> <br /> در صفات سه گانه ناشرات، فارقات و ملقيات يك سير طبيعى وجود دارد. يعنى ابتدا بايد فرشتگانى معارف را گسترش دهند: «النَّاشِراتِ»، سپس در سايه آن، حق و باطل و حلال و<br /> <br /> «1». فيل، 5.<br /> <br /> «2». الرّحمن، 12.<br /> <br /> «3». نحل، 50.<br /> <br /> «4». انبياء، 27.<br /> <br /> تفسير نور(10جلدى)    ج‌10    343     ===نکته ها=== ..... ص : 341<br /> <br /> جلد 10 - صفحه 343<br /> <br /> حرام از هم جدا شوند: «الفارقات» و به دنبال آن، ذكر القا شود. «فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً» «1»<br /> <br /> ===پیام ها===<br /> <br /> 1- آنچه از جانب خداوند فرستاده مى‌شود، مقدّس و قابل سوگند خوردن است.<br /> <br /> «وَ الْمُرْسَلاتِ»<br /> <br /> 2- الطاف خداوند، دائمى و مستمر است. «2» «وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً»<br /> <br /> 3- آنچه از جانب خداوند نازل مى‌شود، خير است. «3» «وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً»<br /> <br /> 4- در نظام آفرينش، حتّى وزش باد به طور تصادفى نيست، بلكه آفريدگار جهان، آن را مى‌فرستد. «الْمُرْسَلاتِ»<br /> <br /> 5- مأموريّت‌هاى مهم، بايد به سرعت انجام شود. «عَصْفاً»<br /> <br /> 6- در جهان‌بينى الهى، نرمى و سختى هر كدام به جاى خود ارزشمند است.<br /> <br /> عُرْفاً ... عَصْفاً<br /> <br /> 7- توسعه و گسترش به معناى ناديده گرفتن اصول و چارچوب نيست.<br /> <br /> «وَ النَّاشِراتِ نَشْراً فَالْفارِقاتِ فَرْقاً»<br /> <br /> 8- در نظام هستى كارها تقسيم شده و هر كارى به فرد يا گروهى سپرده شده و اين رمز مديريّت موفق است. «الْمُرْسَلاتِ‌، النَّاشِراتِ‌، الفارقات»<br /> <br /> 9- در نظام الهى، تكوين و تشريع در كنار يكديگرند. وَ الْمُرْسَلاتِ‌ ... فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً<br /> <br /> 10- در مأموريّت‌هاى ارشادى بايد مطلب به مخاطبان تفهيم شود. «فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً»<br /> <br /> 11- هرگونه ذكر، الهام، علم و خطور حق از سوى خداوند است. «فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً»<br /> <br /> 12- خداوند با تفاوت‌هايى كه ميان حق و باطل قرار داده، هم اتمام حجّت كرده است: «عُذْراً» و هم هشدار مى‌دهد. «نُذْراً»<br /> <br /> 13- در مأموريّت‌هاى ارشادى، بايد راه بهانه‌جويى مسدود شود. «عُذْراً أَوْ نُذْراً»<br /> <br /> 14- براى امور مهم همچون وقوع قيامت، سوگندهاى متعدّد مفيد و راهگشا است. «وَ الْمُرْسَلاتِ‌، فَالْعاصِفاتِ‌، وَ النَّاشِراتِ‌، فَالْفارِقاتِ‌، فَالْمُلْقِياتِ‌، إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ»<br /> <br /> «1». تفسيرالميزان.<br /> <br /> «2». اين معنا در صورتى استفاده مى‌شود كه كلمه «عُرف» را به معناى پى در پى بدانيم.<br /> <br /> «3». در صورتى كه كلمه «عُرف» را به معناى خير و نيكى بدانيم، نظير آيه «وأمر بالعرف».<br /> <br /> جلد 10 - صفحه 344<br /> <br /> 15- انسان در مورد قيامت، دائماً نياز به تذكّر و يادآورى دارد. فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً ... إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ‌<br /> }}<br /> <br /> |-|<br /> اثنی عشری=<br /> <br /> ===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===<br /> <br /> {{نمایش فشرده تفسیر|<br /> <br /> <br /> إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ «7»<br /> <br /> إِنَّما تُوعَدُونَ‌: جز اين نيست آنچه وعده داده مى‌شوند بدان از آمدن قيامت و آنچه متعلق به آنست از ثواب و عقاب، لَواقِعٌ‌: هرآينه به وقوع آينده و ظاهر شونده است.<br /> <br /> جلد 13 - صفحه 430<br /> <br /> <br /> }}<br /> |-|<br /> روان جاوید=<br /> ===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===<br /> {{نمایش فشرده تفسیر|<br /> بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌<br /> <br /> وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً «1» فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً «2» وَ النَّاشِراتِ نَشْراً «3» فَالْفارِقاتِ فَرْقاً «4»<br /> <br /> فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً «5» عُذْراً أَوْ نُذْراً «6» إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ «7» فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ «8» وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ «9»<br /> <br /> وَ إِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ «10» وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ «11» لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ «12» لِيَوْمِ الْفَصْلِ «13» وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الْفَصْلِ «14»<br /> <br /> وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ «15»<br /> <br /> ترجمه‌<br /> <br /> سوگند بفرشتگان فرستاده شده براى امور خير<br /> <br /> پس سير كنندگانند در فرمان مانند باد تند سير كردنى‌<br /> <br /> و سوگند به فرشتگان منتشر سازنده علوم و معارف منتشر ساختنى‌<br /> <br /> پس جدا كنندگان حق از باطلند جدا كردنى‌<br /> <br /> پس القاء كنندگانند موجبات تذكّر مردم را<br /> <br /> براى معذور داشتن آنان و ترساندنشان‌<br /> <br /> همانا آنچه وعده داده ميشويد البته واقع شونده است‌<br /> <br /> پس وقتى كه ستاره‌ها بى‌نور شوند<br /> <br /> و وقتى كه آسمان شكافته گردد<br /> <br /> و وقتى كه كوهها پراكنده شوند<br /> <br /> و وقتى كه پيغمبران وقتشان تعيين شود<br /> <br /> ميدانيد براى چه روزى در اين امور تأخير شده‌<br /> <br /> براى روز جدا كردن‌<br /> <br /> و چه ميدانى كه چه روزى است روز جدا كردن‌<br /> <br /> واى در چنين روز بر تكذيب كنندگان.<br /> <br /> تفسير<br /> <br /> خداوند متعال قسم ياد فرموده بفرشتگانى كه فرستاده شدند براى نيكى و نكوئى و آنچه معروف و پسنديده است از فرمان الهى و بنابر اين عرفا مفعول له است و اينمعنى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده و بعضى عرفا را بمعناى پى در پى گرفته‌اند و بنابر اين حال است پس مانند بادهاى تند در انجام او امر حق شتاب مينمايند و نيز بفرشتگانى كه نشر و شيوع ميدهند علوم و معارف حقّه الهيّه را در عالم بخوبى پس جدا كنندگانند ميان حق و باطل بطور واضح پس‌<br /> <br /> جلد 5 صفحه 325<br /> <br /> القاء و وحى مينمايند به پيغمبران خدا موجبات تذكّر و هدايت خلق را براى آنكه معذور باشند كسانيكه عمل نمودند بآنچه واصل شده بآنان از احكام در ترك آنچه بايشان نرسيده و بترسند كسانيكه عمل ننمودند از عقاب الهى و بنابر اين عذرا او نذرا دو مصدر و مفعول له ميباشند و كلمه او براى تقسيم است و در واقع قسم بدو دسته از فرشتگان ياد شده يكدسته وسائط خير و سعادت بشر و دسته ديگر امناء وحى و ابلاغ بانبياء عظام و بقيه فقرات اوصاف آن دو دسته‌اند كه خداوند ذكر فرموده ولى بر حسب ظاهر مفسّرين هر پنج جمله و آيه را بقسم تفسير نموده‌اند و بنابر اين فرقى بين واو وفاء نيست و در معناى جمله‌ها هم اختلافاتى شده كه حاجت بذكر آنها نيست چون آنچه ذكر شد اقرب و اظهر است و فائده اين جمله‌ها و قسم تأكيد مطالب آتيه و تعظيم ملائكه و بيان ترتيب نزول خيرات و حكمت بعثت انبياء است و آنچه قسم براى آن ياد شده آنستكه وعده انبيا كه بمردم ميدهند از حشر و نشر و حساب و جزا واقع شونده و حق است و فرموده پس آن در وقتى است كه ستاره‌ها بى‌نور شوند چنانچه قمّى ره نقل نموده و از امام باقر عليه السّلام بآن تصريح شده و در وقتى است كه آسمان شكافته گردد براى نزول ملائكه و در وقتى است كه كوهها از جا كنده و پراكنده گردد و در وقتى است كه پيغمبران مبعوث شوند در اوقات مختلفه چنانچه قمّى ره نقل نموده و در مجمع نسبت بامام صادق عليه السّلام داده و ظاهرا مراد تعيين وقت شهادت ايشان بر امّتهاشان بسعادت و شقاوت است و اقتت در اصل وقتت بوده و او براى ثقالت ضمّه قلب بهمزه شده يعنى تعيين وقت شود براى ايشان و بواو نيز قرائت شده است و بعد از اين علائم و آيات قيامت خداوند از روى تعجب ميفرمايد اى مردم ميدانيد براى چه روزى در اين آيات و شهادت انبيا بر اممشان تأخير روى داده و اجل و مدّت قرار داده شده براى رسيدن آن و جواب فرموده براى روز فصل خصومت حقّ در ميان خلق و براى عظمت امر و سختى آنروز فرموده و چه ميدانى تو اى انسان چه روزى است روز فصل خصومت نمودن خداوند در ميان بندگان و جدائى افكندن بين حقّ و باطل و محقّ و مبطل و اى در آنروز بحال تكذيب كنندگان انبيا و اوليا در دنيا خبر ايشان را از قيامت‌<br /> <br /> جلد 5 صفحه 326<br /> <br /> و غيرها و كلمه ويل تهديد بعذاب و سختى و گرفتارى آنروز است كه در اينسوره براى تأكيد مكرّر ميشود.<br /> }}<br /> |-|<br /> اطیب البیان=<br /> ===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===<br /> {{نمایش فشرده تفسیر|<br /> إِنَّما تُوعَدُون‌َ لَواقِع‌ٌ «7»<br /> <br /> جواب‌ قسم‌ ‌است‌ جز ‌اينکه‌ نيست‌ ‌که‌ آنچه‌ وعده‌ داده‌ شده‌ايد ‌هر‌ آينه‌ وقوع‌ پيدا ميكند و تخلف‌ پذير نيست‌ آنچه‌ وعده‌ داده‌ ‌شده‌.<br /> <br /> سر ‌تا‌ سر قرآن‌ اما ‌بر‌ اهل‌ ايمان‌ و تقوي‌ و عاملين‌ باعمال‌ صالحه‌ بهشت‌ و حور و قصور بلكه‌ ‌در‌ دنيا مشمول‌ نعم‌ و تفضلات‌ الهي‌ و راحتي‌ موت‌ و سعه‌ قبر و بهشت‌ عالم‌ برزخ‌ و بشارات‌ ملائكه‌ و بعث‌ ‌با‌ صورت‌ نوراني‌ و نامه‌ بدست‌ راست‌ و حساب‌ يسير و حشر ‌با‌ انبياء و ائمه‌ و نعمتهاي‌ بهشت‌ و ساير تفضلات‌، و اما ‌بر‌ كفار و مشركين‌ و ضالين‌<br /> <br /> جلد 17 - صفحه 338<br /> <br /> و مضلين‌ و مبدعين‌ و ناصبين‌ و بالجمله‌ ‌غير‌ مؤمنين‌ بلاهاي‌ دنيوي‌ و سختي‌ جان‌ دادن‌ و عذاب‌ قبر و عالم‌ برزخ‌ و صحراي‌ محشر و خلود ‌در‌ آتش‌ و حشر ‌با‌ شياطين‌ و ساير عقوبات‌.<br /> }}<br /> |-|<br /> برگزیده تفسیر نمونه=<br /> <br /> ===برگزیده تفسیر نمونه===<br /> {{نمایش فشرده تفسیر|<br /> ]<br /> <br /> (آیه 7)- حال باید دید که این سوگندها برای چه منظوری است؟ در این آیه پرده از روی این معنی برداشته، می‌گوید: «آنچه به شما (در باره قیامت) وعده داده می‌شود یقینا واقع شدنی است» (انما توعدون لواقع).<br /> <br /> بعث و نشور، ثواب و عقاب، حساب و جزا، همه حق است، و تردیدی در آن نیست.<br /> }}<br /> |-|<br /> <br /> سایر تفاسیر=<br /> سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:<br /> <br /> ==تفسیر های فارسی==<br /> ==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر خسروی|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر عاملی|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر جامع|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> <br /> ==تفسیر های عربی==<br /> ==={{تفسیر المیزان|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر الصافی|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> ==={{تفسیر الکاشف|سوره=77 |آیه=7}}===<br /> &lt;/tabber&gt;<br /> <br /> ==پانویس==<br /> &lt;div style=&quot;font-size:smaller&quot;&gt;&lt;references/&gt;&lt;/div&gt;<br /> <br /> ==منابع==<br /> * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم<br /> * [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌<br /> * [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول<br /> * [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم<br /> * [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش<br /> * [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌<br /> <br /> [[رده:آیات سوره مرسلات]]<br /> [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]</div>

Quran