آیه 77 نساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 77 سوره نساء

2016-06-09T00:54:19Z

تغییرمسیر به آیه 77 سوره نساء

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۷۷ نساء را به آیه 77 نساء که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-05T07:03:45Z

History of islam صفحهٔ آیه ۷۷ نساء را به آیه 77 نساء که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-16T08:08:25Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: آیه 77 نساء را به آیه ۷۷ نساء منتقل کرد

2012-10-29T07:50:15Z

آیه 77 نساء را به آیه ۷۷ نساء منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* نزول */

2012-09-06T08:09:34Z

‏نزول

مرضیه الله وکیل جزی: /* نزول */

2012-09-04T08:31:32Z

‏نزول

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۰

2012-09-04T08:30:03Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:30:10Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه ، ص 220

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آيه 77 سوره نساء==

'''<I>«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ».</I>'''<ref> بقيه آيه، «وَأَقِيمُواالصَّلاةَ وَآتُواالزَّكاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْلا أَخَّرْتَنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى وَلاتُظْلَمُونَ فَتِيلًا؛ آيا نديدى؟ كسانى را كه هنگامى كه به ايشان گفته مي‌شد، دست نگهداريد (زيرا هنگام جهاد هنوز نرسيده) و [[نماز]] بپاى داريد و [[زكات]] بدهيد ولى هنگامى كه نبرد و قتال (با دشمن) واجب شده بود دسته اى از آن‌ها از مردم (دشمن) ترسيدند مانند ترسيدن از خدا بلكه سخت تر و گفتند: خدايا چرا بر ما جهاد را واجب كردى (چه مي‌شد) اگر (جهاد را) براى ما به تأخير مى انداختى تا دم مرگ نزديك (خود) بگو: (اى پيامبر) كالا و بهره اين جهان كم است و سراى ديگر بهتر است از براى كسانى كه پرهيزكار باشند و به اندازه اندكى هم ستم نمى بينند».</ref>

«[[شیخ طوسى]]» در سبب نزول آيه دو وجه ذكر نموده اند: اول، ابن عباس و حسن بصرى و عكرمة و قتادة و سدى گويند: درباره عده اى از صحابه است كه اجازه جهاد با مشركين را از پيامبر خواسته بودند كه از آن جمله عبدالرحمن بن عوف بود كه در [[مكه]] اقامت داشته است وقتى كه حكم قتال و جهاد در [[مدينه]] به آن‌ها داده شد بر عده اى از آن‌ها دشوار و سخت آمد.

دوم، مجاهد گويد: درباره يهود نازل گرديده كه خداوند امت پيامبر خود را از اين كه روشى مانند روش يهود اتخاذ نمايند، نهى فرمود.<ref> صاحبان مجمع البيان و كشف الاسرار از كلبى نقل نمايند كه اين آيه درباره عبدالرحمن بن عوف الزهرى و مقداد بن الاسود الكندى و قدامة بن مظعون الجمحى و سعد بن ابى‌‌وقاص نازل شده و صاحب كشف الاسرار افزوده كه كسى كه اصرار بر شركت نكردن در جهاد داشته طلحة بن عبيدالله بود كه به خاطر ثروت زياد و علاقه شديد به زندگى از رفتن به جهاد كراهت داشته است، - نسائى و حاكم نيز از ابن عباس موضوع نزول آيه را درباره عبدالرحمن بن عوف روايت كرده اند. -</ref><ref> صاحب برهان از محمد بن يعقوب كلينى و او بعد از چهار واسطه از محمد بن مسلم او از [[امام باقر]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: به خدا قسم روشى را كه [[امام حسن]]‌مجتبى عليه‌السلام درباره اين امت اتخاذ فرمود بسيار نيكو و خير بود و براى چنين روش پسنديده اى اين آيه نازل گرديده است ولى وقتى كه بر مردم واجب شد كه در ركاب [[امام حسين]] عليه‌السلام به قتال و جهاد بپردازند، گفتند: رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ و نيز حسن بن زياد العطار از [[امام صادق]] عليه‌السلام نيز نظير چنين روايت را نقل نموده است.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۰۰:۵۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 77 سوره نساء]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّواْ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدَّنْيَا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلاً».\|سوره=4\|آیه=77}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد فعلا دست از جنگ بداريد و [[نماز]] را برپا كنيد و [[زكات]] بدهيد ولى همين كه كارزار بر آنان مقرر شد بناگاه گروهى از آنان از مردم (=مشركان [[مكه]]) ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سخت تر و گفتند: پروردگارا چرا بر ما كارزار مقرر داشتى چرا ما را تا مدتى كوتاه مهلت ندادى. بگو: برخوردارى از اين دنيا اندك و براى كسى كه [~~[تقوا]] پيشه كرده آخرت بهتر است و در آنجا به قدر نخ هسته خرمايى بر شما ستم نخواهد رفت.~~
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	~~این~~ آیه ~~همچون دیگر آیات~~ سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 220.</ref>
−
−	«[[شیخ طوسى]]» گوید: در سبب نزول آيه دو وجه ذكر نموده اند: اول، ابن عباس و حسن بصرى و عكرمة و قتادة و سدى گويند: درباره عده اى از صحابه است كه اجازه جهاد با مشركين را از پيامبر خواسته بودند كه از آن جمله عبدالرحمن بن عوف بود كه در [[مكه]] اقامت داشته است وقتى كه حكم قتال و جهاد در [[مدينه]] به آن‌ها داده شد بر عده اى از آن‌ها دشوار و سخت آمد.
−
−	دوم، مجاهد گويد: درباره يهود نازل گرديده كه خداوند امت پيامبر خود را از اين كه روشى مانند روش يهود اتخاذ نمايند، نهى فرمود.<ref> صاحبان مجمع البيان و كشف الاسرار از كلبى نقل نمايند كه اين آيه درباره عبدالرحمن بن عوف الزهرى و مقداد بن الاسود الكندى و قدامة بن مظعون الجمحى و سعد بن ابى‌‌وقاص نازل شده و صاحب كشف الاسرار افزوده كه كسى كه اصرار بر شركت نكردن در جهاد داشته طلحة بن عبيدالله بود كه به خاطر ثروت زياد و علاقه شديد به زندگى از رفتن به جهاد كراهت داشته است، - نسائى و حاكم نيز از ابن عباس موضوع نزول آيه را درباره عبدالرحمن بن عوف روايت كرده اند. -</ref><ref> صاحب برهان از محمد بن يعقوب كلينى و او بعد از چهار واسطه از محمد بن مسلم او از [[امام باقر]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: به خدا قسم روشى را كه [[امام حسن]]‌ مجتبى عليه‌السلام درباره اين امت اتخاذ فرمود بسيار نيكو و خير بود و براى چنين روش پسنديده اى اين آيه نازل گرديده است ولى وقتى كه بر مردم واجب شد كه در ركاب [[امام حسين]] عليه‌السلام به قتال و جهاد بپردازند، گفتند: رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ و نيز حسن بن زياد العطار از [[امام صادق]] عليه‌السلام نيز نظير چنين روايت را نقل نموده است.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، انتشارات اسلامی، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره نساء]]
−	* [[سوره نساء/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره نساء]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ==پیوندها==
 * [[سوره نساء]]
 * [[سوره نساء/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره نساء]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 '''محل نزول:'''
-این آیه در همچون دیگر آیات سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
+این آیه همچون دیگر آیات سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
 '''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 220.</ref>

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 «[[شیخ طوسى]]» گوید: در سبب نزول آيه دو وجه ذكر نموده اند: اول، ابن عباس و حسن بصرى و عكرمة و قتادة و سدى گويند: درباره عده اى از صحابه است كه اجازه جهاد با مشركين را از پيامبر خواسته بودند كه از آن جمله عبدالرحمن بن عوف بود كه در [[مكه]] اقامت داشته است وقتى كه حكم قتال و جهاد در [[مدينه]] به آن‌ها داده شد بر عده اى از آن‌ها دشوار و سخت آمد.
-دوم، مجاهد گويد: درباره يهود نازل گرديده كه خداوند امت پيامبر خود را از اين كه روشى مانند روش يهود اتخاذ نمايند، نهى فرمود.<ref> صاحبان مجمع البيان و كشف الاسرار از كلبى نقل نمايند كه اين آيه درباره عبدالرحمن بن عوف الزهرى و مقداد بن الاسود الكندى و قدامة بن مظعون الجمحى و سعد بن ابى‌‌وقاص نازل شده و صاحب كشف الاسرار افزوده كه كسى كه اصرار بر شركت نكردن در جهاد داشته طلحة بن عبيدالله بود كه به خاطر ثروت زياد و علاقه شديد به زندگى از رفتن به جهاد كراهت داشته است، - نسائى و حاكم نيز از ابن عباس موضوع نزول آيه را درباره عبدالرحمن بن عوف روايت كرده اند. -</ref><ref> صاحب برهان از محمد بن يعقوب كلينى و او بعد از چهار واسطه از محمد بن مسلم او از [[امام باقر]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: به خدا قسم روشى را كه [[امام حسن]]‌مجتبى عليه‌السلام درباره اين امت اتخاذ فرمود بسيار نيكو و خير بود و براى چنين روش پسنديده اى اين آيه نازل گرديده است ولى وقتى كه بر مردم واجب شد كه در ركاب [[امام حسين]] عليه‌السلام به قتال و جهاد بپردازند، گفتند: رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ و نيز حسن بن زياد العطار از [[امام صادق]] عليه‌السلام نيز نظير چنين روايت را نقل نموده است.</ref>
+دوم، مجاهد گويد: درباره يهود نازل گرديده كه خداوند امت پيامبر خود را از اين كه روشى مانند روش يهود اتخاذ نمايند، نهى فرمود.<ref> صاحبان مجمع البيان و كشف الاسرار از كلبى نقل نمايند كه اين آيه درباره عبدالرحمن بن عوف الزهرى و مقداد بن الاسود الكندى و قدامة بن مظعون الجمحى و سعد بن ابى‌‌وقاص نازل شده و صاحب كشف الاسرار افزوده كه كسى كه اصرار بر شركت نكردن در جهاد داشته طلحة بن عبيدالله بود كه به خاطر ثروت زياد و علاقه شديد به زندگى از رفتن به جهاد كراهت داشته است، - نسائى و حاكم نيز از ابن عباس موضوع نزول آيه را درباره عبدالرحمن بن عوف روايت كرده اند. -</ref><ref> صاحب برهان از محمد بن يعقوب كلينى و او بعد از چهار واسطه از محمد بن مسلم او از [[امام باقر]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: به خدا قسم روشى را كه [[امام حسن]]‌ مجتبى عليه‌السلام درباره اين امت اتخاذ فرمود بسيار نيكو و خير بود و براى چنين روش پسنديده اى اين آيه نازل گرديده است ولى وقتى كه بر مردم واجب شد كه در ركاب [[امام حسين]] عليه‌السلام به قتال و جهاد بپردازند، گفتند: رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ و نيز حسن بن زياد العطار از [[امام صادق]] عليه‌السلام نيز نظير چنين روايت را نقل نموده است.</ref>
 ==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۷:۰۳
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۵۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن آیه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+{{قرآن در قاب|«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّواْ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدَّنْيَا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلاً».|سوره=4|آیه=77}}
-==شأن نزول آيه 77 سوره نساء==
+==ترجمه آیه==
-'''<I>«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ».</I>'''<ref> بقيه آيه، «وَأَقِيمُواالصَّلاةَ وَآتُواالزَّكاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْلا أَخَّرْتَنا إِلى  أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى  وَلاتُظْلَمُونَ فَتِيلًا؛ آيا نديدى؟ كسانى را كه هنگامى كه به ايشان گفته مي‌شد، دست نگهداريد (زيرا هنگام جهاد هنوز نرسيده) و [[نماز]] بپاى داريد و [[زكات]] بدهيد ولى هنگامى كه نبرد و قتال (با دشمن) واجب شده بود دسته اى از آن‌ها از مردم (دشمن) ترسيدند مانند ترسيدن از خدا بلكه سخت تر و گفتند: خدايا چرا بر ما جهاد را واجب كردى (چه مي‌شد) اگر (جهاد را) براى ما به تأخير مى انداختى تا دم مرگ نزديك (خود) بگو: (اى پيامبر) كالا و بهره اين جهان كم است و سراى ديگر بهتر است از براى كسانى كه پرهيزكار باشند و به اندازه اندكى هم ستم نمى بينند».</ref>
+آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد فعلا دست از جنگ بداريد و [[نماز]] را برپا كنيد و [[زكات]] بدهيد ولى همين كه كارزار بر آنان مقرر شد بناگاه گروهى از آنان از مردم (=مشركان [[مكه]]) ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سخت تر و گفتند: پروردگارا چرا بر ما كارزار مقرر داشتى چرا ما را تا مدتى كوتاه مهلت ندادى. بگو: برخوردارى از اين دنيا اندك و براى كسى كه [[تقوا]] پيشه كرده آخرت بهتر است و در آنجا به قدر نخ هسته خرمايى بر شما ستم نخواهد رفت.
-«[[شیخ طوسى]]» در سبب نزول آيه دو وجه ذكر نموده اند: اول، ابن عباس و حسن بصرى و عكرمة و قتادة و سدى گويند: درباره عده اى از صحابه است كه اجازه جهاد با مشركين را از پيامبر خواسته بودند كه از آن جمله عبدالرحمن بن عوف بود كه در [[مكه]] اقامت داشته است وقتى كه حكم قتال و جهاد در [[مدينه]] به آن‌ها داده شد بر عده اى از آن‌ها دشوار و سخت آمد.
+==نزول==
 دوم، مجاهد گويد: درباره يهود نازل گرديده كه خداوند امت پيامبر خود را از اين كه روشى مانند روش يهود اتخاذ نمايند، نهى فرمود.<ref> صاحبان مجمع البيان و كشف الاسرار از كلبى نقل نمايند كه اين آيه درباره عبدالرحمن بن عوف الزهرى و مقداد بن الاسود الكندى و قدامة بن مظعون الجمحى و سعد بن ابى‌‌وقاص نازل شده و صاحب كشف الاسرار افزوده كه كسى كه اصرار بر شركت نكردن در جهاد داشته طلحة بن عبيدالله بود كه به خاطر ثروت زياد و علاقه شديد به زندگى از رفتن به جهاد كراهت داشته است، - نسائى و حاكم نيز از ابن عباس موضوع نزول آيه را درباره عبدالرحمن بن عوف روايت كرده اند. -</ref><ref> صاحب برهان از محمد بن يعقوب كلينى و او بعد از چهار واسطه از محمد بن مسلم او از [[امام باقر]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: به خدا قسم روشى را كه [[امام حسن]]‌مجتبى عليه‌السلام درباره اين امت اتخاذ فرمود بسيار نيكو و خير بود و براى چنين روش پسنديده اى اين آيه نازل گرديده است ولى وقتى كه بر مردم واجب شد كه در ركاب [[امام حسين]] عليه‌السلام به قتال و جهاد بپردازند، گفتند: رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ و نيز حسن بن زياد العطار از [[امام صادق]] عليه‌السلام نيز نظير چنين روايت را نقل نموده است.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>