مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-10-28T12:27:01Z

‏تفسیر آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-14T10:31:17Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ|...» ایجاد کرد

2016-04-27T14:21:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ|...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ|سوره=21|آیه =75}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 75
|شماره بعدی = 76
|شماره قبلی = 74
|سوره= انبیاء
|شماره سوره= 21
|جزء= 17
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و او را در رحمت خود داخل کردیم زیرا که از مردم بسیار صالح و نیکوکار به شمار بود.
|-|
انصاریان=
و او را در رحمت خود درآوردیم؛ چون او از شایستگان بود.
|-|
فولادوند=
و او را در رحمت خويش داخل كرديم، زيرا او از شايستگان بود.
|-|
آیتی=
او را در رحمت خويش داخل كرديم. كه او از شايستگان بود.
|-|
مکارم شیرازی=
و او را در رحمت خود داخل کردیم؛ و او از صالحان بود.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|And We admitted him into Our mercy. Indeed, he was one of the righteous.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And We took him into Our mercy; surely he was of the good.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And We brought him in unto Our mercy. Lo! he was of the righteous.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|And We admitted him to Our Mercy: for he was one of the Righteous.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«فِی رَحْمَتِنَا»: در رحمت خود. به میان اهل رحمت خود.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ «75»

و او را در رحمت خويش وارد نموديم، همانا او از شايستگان بود.

===نکته ها===

در زمان حضرت ابراهيم، لوط پيامبر بود وامامت ورهبرى از ابراهيم بود. شايد به همين دليل در آيه‌ى قبل درباره اسحاق و يعقوب خوانديم: «جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً» و در اين آيه نام لوط جداگانه برده شد و كلمه ائمة شامل او نيست، زيرا امام ابراهيم بود.

دراين آيه، خداوند به چهار نعمت مهمى كه به حضرت لوط داده شده، اشاره مى‌فرمايد كه عبارتند از: حكم، علم، نجات و دخول در رحمت.

شايد مراد از «حكم» در اين آيه، مقام نبوت باشد، چنانكه درباره‌ى حضرت يحيى نيز به‌

جلد 5 - صفحه 476

همين معنا آمده است، «وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا» «1»

نجات دادن خداوند، با تلاش خود انسان‌ها منافاتى ندارد، چنانكه نجات حضرت لوط عليه السلام با فرمان و هدايت الهى و با خواست و تلاش خودش صورت پذيرفت. «فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ» «2»*

مراد از «فاسِقِينَ» در اينجا، كفّار است، نظير آيه‌ى: «أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً» «3»

===پیام ها===

1- خداوند، اولياى خودش را نجات مى‌دهد. «نَجَّيْناهُ»

2- در منطقه گناه‌خيز نمانيد. «نَجَّيْناهُ»

3- گاهى انجام يك گناه، سبب ارتكاب گناهان ديگرى مى‌شود. «الْخَبائِثَ»

4- بدتر از گناه، اصرار بر گناه واستمرار آن است. «كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ»

5- استمرار در گناه، ثمره‌ى كفر و سبب بد عاقبتى است. «تَعْمَلُ الْخَبائِثَ‌ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ»

6- محيط و جامعه، جبر آفرين نيست. «كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ‌ وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا»

7- اگر ما صالح باشيم، خداوند ما را از رحمت خويش سرشار مى‌سازد. «أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (75)

وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا: و داخل ساختيم لوط را در بخشايش و نعم خود. إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ‌: بدرستى كه او از شايستگان بود براى رسالت و نبوت. يا از صالحين كه شايسته و پسنديده است افعال ايشان، پس دانا شدند و بجا آوردند اعمال حسنه را و دورى نمودند از كارهاى ناشايسته.

(قصه چهارم: حضرت نوح عليه السلام).

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها لِلْعالَمِينَ (71) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلاًّ جَعَلْنا صالِحِينَ (72) وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ (73) وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ (74) وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (75)

ترجمه‌

و نجات داديم او و لوط را بسوى زمينى كه بركت داديم ما در آن از براى جهانيان‌

و بخشيديم باو اسحق و يعقوب را كه نواده بود و همه را گردانديم شايستگان‌

و گردانديم ايشانرا پيشوايانى كه هدايت كنند بفرمان ما و وحى نموديم بايشان بجا آوردن كارهاى خوب را و بپا داشتن نماز و دادن زكوة را و بودند مر ما را عبادت كنندگان‌

و لوط را داديمش فرمان و دانش و نجات داديم او را از بلدى كه بودند اهلش كه بجا ميآوردند پليديها را همانا آنها بودند گروه‌

جلد 3 صفحه 564

بدكار متمرّدان‌

و داخل نموديم او را در رحمت خود همانا او بود از شايستگان.

تفسير

در آيات سابقه بيان شد كه نمرود حضرت ابراهيم و لوط را بشام تبعيد نمود و آن دو پسر خاله يكديگر بودند و ساره زوجه حضرت ابراهيم خواهر لوط بود و اين هر سه وارد شام شدند و آنجا بلادى است كه نوعا وفور نعمت و بيشتر اراضى آن سبز و خرّم و محصولات آن ببلاد ديگر حمل و نقل ميشود و بيشتر انبياء از آنجا مبعوث شدند و خيرات و بركات دينيّه و دنيويّه از آنجا بمردم عالم رسيده و پس از آنكه سالهاى متمادى بر آنحضرت گذشت و از ساره اولادى نداشت خداوند فرزندى مانند اسحق پيغمبر و نواده‌ئى مانند حضرت يعقوب باو عطا فرمود و هر سه را خداوند توفيق داد كه بوظائف دينى و دنيوى خود كاملا عمل نمودند و از صلحا و شايستگان خلعت رسالت شدند و قرار داد ايشانرا پيشوا و مقتداى خلق كه بدستور الهى مردم را بحقّ و حقيقت دعوت كنند و كردند و مردم مهتدى بهدايت حقّ بوسيله ايشان شدند و بمراتب كمال دينى و دنيوى رسيدند در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه پيشوايان در كتاب خدا دو دسته‌اند يكدسته هدايت ميكنند خلق را بامر خدا نه بامر مردم و مقدّم ميدارند حكم او را بر حكم مردم و يكدسته دعوت ميكنند مردم را بآتش و مقدّم ميدارند حكم مردم را بر حكم خدا و بهواى نفس برخلاف ما انزل اللّه حكم ميكنند و خداوند بطريق وحى اعلام فرمود بايشان كارهاى خوب را كه از آن جمله بپاداشتن نماز و دادن زكوة است و براى اهميّت اين دو عمل خير از ساير اعمال نيك مخصوص بذكر گشت و با كمال اخلاص عبادت خدا را ميكردند و چيزيرا با او در عبادت شريك نمينمودند و خداوند حضرت لوط را هم بخلعت نبوّت و زيور علم آراسته و پيراسته كرد و نجات داد او را از بلدى كه مشغول بودند اهلش بعمل كثيف لواط آنهم با مهمان و غيره كه شرح احوالشان در سوره‌هاى گذشته مفصّلا ذكر شد كه مردم بد متمرّدى بودند و بعذاب الهى گرفتار شدند بعد از بيرون رفتن آنحضرت از ميان آنها بدستور خدا و داخل شدن او در رحمت حقّ براى آن كه از صلحا و شايستگان رحمت بود و نافله در لغت بمعناى زياده و عطيّه و نواده آمده و اينجا بعضى بمعناى اوّل و راجع بحضرت يعقوب و بعضى بمعناى دوم و راجع باو و حضرت اسحق دانسته‌اند ولى آنچه ذكر شد

جلد 3 صفحه 565

اظهر و مطابق با روايت معانى و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام است و حكم را بعضى بمعناى حكمت و بعضى بمعناى حكومت و قضاوت گرفته‌اند و آنچه ذكر شد كه فرمان نبوّت باشد بنظر حقير اكمل و انسب است ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ أَدخَلناه‌ُ فِي‌ رَحمَتِنا إِنَّه‌ُ مِن‌َ الصّالِحِين‌َ (75)

و داخل‌ كرديم‌ ‌ما لوط ‌را‌ ‌در‌ رحمت‌ ‌خود‌ محققا ‌او‌ ‌بود‌ ‌از‌ صالحين‌.

(وَ أَدخَلناه‌ُ فِي‌ رَحمَتِنا): فرق‌ ‌است‌ ‌بين‌ شمول‌ رحمت‌ و ‌بين‌ دخول‌ ‌در‌ رحمت‌ ‌از‌ دو جهت‌، يكي‌ آنكه‌ شمول‌ رحمت‌ مي‌آيد شامل‌ ‌او‌ مي‌شود، و دخول‌ ‌اينکه‌ مي‌رود ‌در‌ رحمت‌، ديگر ‌آن‌ ‌که‌ شمول‌ رحمت‌ ممكن‌ ‌است‌ ‌از‌ يك‌ طرف‌ و يك‌ جهة ‌باشد‌ ولي‌ دخول‌ غرق‌ رحمت‌ مي‌شود، و رحمت‌ الهي‌ شامل‌ ‌هر‌ نعمت‌ و تفضلي‌ مي‌شود چه‌ نعم‌ دنيويه‌ و چه‌ اخرويه‌ لكن‌ شرط شمول‌ رحمت‌ قابليت‌ محل‌ مي‌خواهد.

ترحّم‌ ‌بر‌ پلنگ‌ تيز دندان‌ || ستمكاري‌ ‌بود‌ ‌بر‌ گوسفندان‌

خداوند علت‌ ادخال‌ لوط ‌را‌ ‌در‌ رحمت‌ ‌خود‌ بيان‌ مي‌فرمايد:

(إِنَّه‌ُ مِن‌َ الصّالِحِين‌َ): صالح‌ اطلاقاتي‌ دارد:

يكي‌ آنكه‌: افعال‌ صالحه‌ ‌از‌ ‌او‌ صادر شود و ‌از‌ افعال‌ قبيحه‌ و ‌از‌ لغويّات‌ و لهويّات‌ و مشتهيات‌ نفساني‌ شيطاني‌ بكلي‌ اجتناب‌ كند ‌که‌ درجه اعلي‌ ‌آن‌ عصمت‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌در‌ انبياء و اوصياء شرط اوليه‌ ‌است‌.

دوّم‌: متخلق‌ ‌به‌ اخلاق‌ حميده‌ و صفات‌ پسنديده‌ و ملكات‌ حسنه‌ ‌باشد‌ ‌که‌ ‌در‌ خبر ‌است‌ فرمود:

«تخلقوا باخلاق‌ اللّه‌»

و دوري‌ ‌از‌ اخلاق‌ رذيله‌ و صفات‌ خبيثه‌ و ملكات‌ قبيحه‌.

سوّم‌: معرفت‌ و علم‌ ‌به‌ جميع‌ مصالح‌ و مفاسد ‌است‌ ‌که‌ انبياء ‌به‌ تفاوت‌ مراتب‌ عالم‌ ‌به‌ حكم‌ و مصالح‌ بودند ‌به‌ درجات‌ مختلفه‌.

تنبيه‌: حقير ‌در‌ مورد ابراهيم‌ ‌عليه‌ ‌السلام‌ بسيار متعجب‌ هستم‌ ‌که‌ بسياري‌ ‌از‌ انبياء موقعي‌ ‌که‌ قوم‌ ‌آنها‌ ايمان‌ نياوردند و اذيّت‌ كردند ‌در‌ حق‌ ‌آنها‌ نفرين‌ كردند ‌حتي‌ مثل‌ نوح‌ ‌که‌ عرض‌ كرد: «رَب‌ِّ لا تَذَر عَلَي‌ الأَرض‌ِ مِن‌َ الكافِرِين‌َ دَيّاراً» نوح‌ آيه

جلد 13 - صفحه 216

27، و طلب‌ نجات‌ كردند ‌که‌ ‌در‌ آيات‌ شريفه‌ بيان‌ ‌شده‌، و نداريم‌ يك‌ جا ‌که‌ ابراهيم‌ نفرين‌ كرده‌ ‌باشد‌ ‌با‌ ‌آن‌ همه‌ اذيت‌ها، ‌ يا ‌ طلب‌ نجات‌ كرده‌ ‌باشد‌ ‌حتي‌ بگويد: «علمه‌ بحالي‌ حسبي‌ ‌من‌ سؤالي‌» بلكه‌ موقعي‌ ‌که‌ خبر اهلاك‌ قوم‌ لوط ‌را‌ ‌به‌ ‌او‌ دادند توسط كرد نجات‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌در‌ قرآن‌ مي‌فرمايد: «يُجادِلُنا فِي‌ قَوم‌ِ لُوطٍ إِن‌َّ إِبراهِيم‌َ لَحَلِيم‌ٌ أَوّاه‌ٌ مُنِيب‌ٌ يا إِبراهِيم‌ُ أَعرِض‌ عَن‌ هذا ... الايه‌» هود آيه 77.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 75)- سپس به آخرین موهبت الهی در باره «لوط» اشاره کرده، می‌گوید:

«و ما او را در رحمت خاص خویش داخل کردیم» (وَ أَدْخَلْناهُ فِی رَحْمَتِنا).

«چرا که او از بندگان صالح بود» (إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=21 |آیه=75}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=21 |آیه=75}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=21 |آیه=75}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره انبیاء]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۱
سطر ۵۰:		سطر ۵۰:

	{{ نمایش فشرده تفسیر\|		{{ نمایش فشرده تفسیر\|
		+	وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ «74»
		+
		+	و به لوط، حكمت و دانش عطا كرديم و او را از قريه‌اى كه كارهاى زشت انجام مى‌دادند رهانيديم، براستى آنان مردمى بد و منحرف بودند.
		+
	وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ «75»		وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ «75»

@@ سطر ۸۹: / سطر ۸۹: @@
 - اگر ما صالح باشيم، خداوند ما را از رحمت خويش سرشار مى‌سازد. «أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»
-}}
+-----
 |-|

آیه 75 سوره انبیاء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا ۖ إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ|...» ایجاد کرد