آیه 74 سوره انبیاء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-10-28T12:26:04Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T07:56:15Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-14T10:31:05Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْ...» ایجاد کرد

2016-04-27T14:21:33Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ|سوره=21|آیه =74}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 74
|شماره بعدی = 75
|شماره قبلی = 73
|سوره= انبیاء
|شماره سوره= 21
|جزء= 17
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و لوط را هم مقام حکمفرمایی (و یا حکمت و نبوت) و علم عطا نمودیم و او را از شهری که اهلش به اعمال زشت (و کار پلید لواط) می‌پرداختند نجات دادیم که آنها بسیار بدکار و فاسق مردمی بودند.
|-|
انصاریان=
و به لوط، حکمت و دانش دادیم و او را از آن شهری که [اهلش] کارهای زشت مرتکب می شدند، نجات دادیم؛ بی تردید آنان قومی بد و نافرمان بودند.
|-|
فولادوند=
و به لوط حكمت و دانش عطا كرديم و او را از آن شهرى كه [مردمش‌] كارهاى پليد [جنسى‌] مى‌كردند نجات داديم. به راستى آنها گروه بد و منحرفى بودند.
|-|
آیتی=
و به لوط حكم و علم داديم و از آن قريه كه مردمش مرتكب پليديها مى‌شدند نجاتش بخشيديم. آنها كه مردمى بد و فاسق بودند.
|-|
مکارم شیرازی=
و لوط را (به یاد آور) که به او حکومت و علم دادیم؛ و از شهری که اعمال زشت و کثیف انجام می‌دادند، رهایی بخشیدیم؛ چرا که آنها مردم بد و فاسقی بودند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|We gave judgement and knowledge to Lot, and We delivered him from the town which used to commit vicious acts. Indeed, they were an evil and depraved lot.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And (as for) Lut, We gave him wisdom and knowledge, and We delivered him from the town which wrought abominations; surely they were an evil people, transgressors;}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And unto Lot we gave judgment and knowledge, and We delivered him from the community that did abominations. Lo! they were folk of evil, lewd.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|And to Lut, too, We gave Judgment and Knowledge, and We saved him from the town which practised abominations: truly they were a people given to Evil, a rebellious people.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«لُوطاً»: مفعول‌به فعل محذوف (آتَیْنَا) است که فعل ملفوظ (آتَیْنَاهُ) مبیِّن آن بوده و از نوع اشتغال است. «حُکْماً»: حکمت اسرار اشیاء. دستور نبوّت و رسالت. قضاوت و داوری. «عِلْماً»: هرگونه دانشی که در سعادت و سرنوشت انسان مؤثّر باشد. «الْخَبَآئِثَ»: کثافتکاریها. مراد بیشتر عمل شنیع «لِواط» است (نگا: هود / - ، نمل / ، عنکبوت / ). «قَوْمَ سُوءٍ»: مردمان بدکردار و گناهکار و غرق معاصی. «فَاسِقِینَ»: از مصدر فسوق به معنی خروج و سرکشی از فرمان یزدان سبحان.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ «74»

و به لوط، حكمت و دانش عطا كرديم و او را از قريه‌اى كه كارهاى زشت انجام مى‌دادند رهانيديم، براستى آنان مردمى بد و منحرف بودند.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ (74)

وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً: و ياد بياور لوط عليه السلام پسر برادر حضرت ابراهيم را عطا فرموديم او را نبوت و علم شريعت. نزد بعضى مراد به حكم قضاوت و فصل خصومت است به حق، و تعليم آنچه محتاج است به سوى علم به آن. وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ‌: و نجات داديم او را از شهرى كه بجا مى‌آوردند قوم آن عمل شنيعه لوط و ساير فواحش را در شهر «سدوم». پس از آن مذمت فرمايد ايشان را كه: إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ‌: بدرستى كه ايشان بودند گروه بد، خارج شدگان از فرمان خداوند سبحان به سبب ناهنجاريهائى كه پيش گرفته بودند از لواطه و مساحقه و ساير فواحش.

خلاصه واقعه: پس از شرارت قوم در قبايح و فجايع، مستوجب شدند غضب سبحانى را. فرمان قهارى رسيد به خروج لوط و پيروان او از ميان قوم، جبرئيل بال خود را در زير آن شهرها نموده بلند كرد به طرف آسمان، و يك مرتبه تمام آنها را سرنگون و منقلب ساخت، و بعد سنگهاى سجيل جهنمى برايشان باريد.

«1» تفسير كبير فخر رازى، ج 6، ص 169.

جلد 8 - صفحه 418

نعوذ باللّه من سخطه.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها لِلْعالَمِينَ (71) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلاًّ جَعَلْنا صالِحِينَ (72) وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ (73) وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ (74) وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (75)

ترجمه‌

و نجات داديم او و لوط را بسوى زمينى كه بركت داديم ما در آن از براى جهانيان‌

و بخشيديم باو اسحق و يعقوب را كه نواده بود و همه را گردانديم شايستگان‌

و گردانديم ايشانرا پيشوايانى كه هدايت كنند بفرمان ما و وحى نموديم بايشان بجا آوردن كارهاى خوب را و بپا داشتن نماز و دادن زكوة را و بودند مر ما را عبادت كنندگان‌

و لوط را داديمش فرمان و دانش و نجات داديم او را از بلدى كه بودند اهلش كه بجا ميآوردند پليديها را همانا آنها بودند گروه‌

جلد 3 صفحه 564

بدكار متمرّدان‌

و داخل نموديم او را در رحمت خود همانا او بود از شايستگان.

تفسير

در آيات سابقه بيان شد كه نمرود حضرت ابراهيم و لوط را بشام تبعيد نمود و آن دو پسر خاله يكديگر بودند و ساره زوجه حضرت ابراهيم خواهر لوط بود و اين هر سه وارد شام شدند و آنجا بلادى است كه نوعا وفور نعمت و بيشتر اراضى آن سبز و خرّم و محصولات آن ببلاد ديگر حمل و نقل ميشود و بيشتر انبياء از آنجا مبعوث شدند و خيرات و بركات دينيّه و دنيويّه از آنجا بمردم عالم رسيده و پس از آنكه سالهاى متمادى بر آنحضرت گذشت و از ساره اولادى نداشت خداوند فرزندى مانند اسحق پيغمبر و نواده‌ئى مانند حضرت يعقوب باو عطا فرمود و هر سه را خداوند توفيق داد كه بوظائف دينى و دنيوى خود كاملا عمل نمودند و از صلحا و شايستگان خلعت رسالت شدند و قرار داد ايشانرا پيشوا و مقتداى خلق كه بدستور الهى مردم را بحقّ و حقيقت دعوت كنند و كردند و مردم مهتدى بهدايت حقّ بوسيله ايشان شدند و بمراتب كمال دينى و دنيوى رسيدند در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه پيشوايان در كتاب خدا دو دسته‌اند يكدسته هدايت ميكنند خلق را بامر خدا نه بامر مردم و مقدّم ميدارند حكم او را بر حكم مردم و يكدسته دعوت ميكنند مردم را بآتش و مقدّم ميدارند حكم مردم را بر حكم خدا و بهواى نفس برخلاف ما انزل اللّه حكم ميكنند و خداوند بطريق وحى اعلام فرمود بايشان كارهاى خوب را كه از آن جمله بپاداشتن نماز و دادن زكوة است و براى اهميّت اين دو عمل خير از ساير اعمال نيك مخصوص بذكر گشت و با كمال اخلاص عبادت خدا را ميكردند و چيزيرا با او در عبادت شريك نمينمودند و خداوند حضرت لوط را هم بخلعت نبوّت و زيور علم آراسته و پيراسته كرد و نجات داد او را از بلدى كه مشغول بودند اهلش بعمل كثيف لواط آنهم با مهمان و غيره كه شرح احوالشان در سوره‌هاى گذشته مفصّلا ذكر شد كه مردم بد متمرّدى بودند و بعذاب الهى گرفتار شدند بعد از بيرون رفتن آنحضرت از ميان آنها بدستور خدا و داخل شدن او در رحمت حقّ براى آن كه از صلحا و شايستگان رحمت بود و نافله در لغت بمعناى زياده و عطيّه و نواده آمده و اينجا بعضى بمعناى اوّل و راجع بحضرت يعقوب و بعضى بمعناى دوم و راجع باو و حضرت اسحق دانسته‌اند ولى آنچه ذكر شد

جلد 3 صفحه 565

اظهر و مطابق با روايت معانى و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام است و حكم را بعضى بمعناى حكمت و بعضى بمعناى حكومت و قضاوت گرفته‌اند و آنچه ذكر شد كه فرمان نبوّت باشد بنظر حقير اكمل و انسب است ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لُوطاً آتَيناه‌ُ حُكماً وَ عِلماً وَ نَجَّيناه‌ُ مِن‌َ القَريَةِ الَّتِي‌ كانَت‌ تَعمَل‌ُ الخَبائِث‌َ إِنَّهُم‌ كانُوا قَوم‌َ سَوءٍ فاسِقِين‌َ (74)

و لوط ‌را‌ داديم‌ ‌او‌ ‌را‌ حكم‌ و علم‌، و نجات‌ داديم‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ شهرستاني‌ ‌که‌ ‌بود‌ عمل‌ مي‌شد اعمال‌ خبيثه‌، محققا ‌آنها‌ بودند ‌از‌ اقوام‌ بسيار بد فاسق‌ و فاجر بودند.

(وَ لُوطاً) يكي‌ ‌از‌ انبياء ‌بود‌ و ‌بر‌ شريعت‌ ابراهيم‌ ‌بود‌ ‌پس‌ ‌از‌ شريعت‌ نوح‌، و معصوم‌ ‌بود‌ ‌بر‌ طبق‌ عقيده شيعه‌ بخلاف‌ يهود و نصاري‌ و مخالفين‌ ‌که‌ همه‌ نوع‌ نسبتي‌ ‌به‌ انبياء مي‌دهند ‌در‌ همين‌ تورات‌ رايج‌ ‌بين‌ يهود دارد ‌که‌: ‌پس‌ ‌از‌ هلاك‌ قوم‌ لوط دخترهاي‌ لوط بيكديگر گفتند ‌که‌: ‌ما احتياج‌ ‌به‌ مرد داريم‌ و مردي‌ جز پدر ‌ما باقي‌ نمانده‌ شراب‌ دادند ‌به‌ لوط و نزد ‌آن‌ رفتند و ‌با‌ ‌او‌ زنا نمودند و ‌از‌ نسل‌ ‌آنها‌ هفتاد پيغمبر بوجود آمد، و نسبت‌هاي‌ ديگر.

(آتَيناه‌ُ حُكماً): مقام‌ نبوت‌ و رسالت‌ ‌است‌ چنانچه‌ ‌در‌ حق‌ يحيي‌ مي‌فرمايد:

«وَ آتَيناه‌ُ الحُكم‌َ صَبِيًّا».

(وَ عِلماً) ‌که‌ يكي‌ ‌از‌ شرائط نبوت‌ و رسالت‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌ عالم‌ ‌به‌ جميع‌ ‌ما يحتاج‌ اليه‌ الامة ‌باشد‌ ‌در‌ امر دين‌ و دنيا.

(وَ نَجَّيناه‌ُ مِن‌َ القَريَةِ الَّتِي‌ كانَت‌ تَعمَل‌ُ الخَبائِث‌َ) ‌که‌ خطاب‌ شد ‌به‌ حضرت‌ لوط ‌که‌ شبانه‌ ‌با‌ اهلش‌ ‌از‌ ميان‌ قوم‌ بيرون‌ رود چنانچه‌ مي‌فرمايد: «قالُوا يا لُوطُ

جلد 13 - صفحه 214

إِنّا رُسُل‌ُ رَبِّك‌َ لَن‌ يَصِلُوا إِلَيك‌َ فَأَسرِ بِأَهلِك‌َ بِقِطع‌ٍ مِن‌َ اللَّيل‌ِ ... الايه‌» هود آيه 83.

و مراد ‌از‌ قريه‌ اهل‌ قريه‌ ‌که‌ اراده سويي‌ داشتند ‌به‌ قرينه «كانت‌ تعمل‌ الخبائث‌» زيرا نفس‌ قريه‌ عمل‌ خبيث‌ نمي‌كند. و خبائث‌ كارهاي‌ زشتي‌ و قبايحي‌ و ناپسنده‌ ‌است‌ ‌که‌ گفتند: سه‌ قسم‌ قبيح‌ داريم‌ شرعي‌ عقلي‌ عرفي‌.

اما شرعي‌: محرمات‌ و معاصي‌ و ترك‌ واجبات‌ چه‌ كبيره‌ و چه‌ صغيره‌.

و اما عقلي‌: آنچه‌ ‌که‌ ‌به‌ عقل‌ درك‌ قبح‌ ‌آن‌ مي‌شود ‌که‌ ‌آن‌ حرام‌ شرعي‌ ‌است‌ ‌به‌ قاعده ملازمه‌ «كلّما حكم‌ ‌به‌ العقل‌ حكم‌ ‌به‌ الشرع‌ و كلما حكم‌ ‌به‌ الشرع‌ حكم‌ ‌به‌ العقل‌» و لذا يكي‌ ‌از‌ ادله احكام‌ عقل‌ ‌است‌ تعبير ‌به‌ ادله اربعه‌ كتاب‌ سنت‌ اجماع‌ عقل‌ مي‌كنند، مثل‌ بسياري‌ ‌از‌ اخلاق‌ رذيله‌ و عقايد فاسده‌ و اعمال‌ قبيحه‌.

و اما عرفي‌: اموري‌ ‌است‌ ‌که‌ منافي‌ ‌با‌ مروّت‌ ‌باشد‌ و ‌در‌ نظر جامعه‌ سبك‌ و خفيف‌ ‌باشد‌ ‌که‌ ناقض‌ عدالت‌ ‌است‌ و ‌اينکه‌ نسبت‌ ‌به‌ اماكن‌ و اشخاص‌ و ازمنه‌ تفاوت‌ مي‌كند. مثلا روحاني‌ لباس‌ جندي‌ بپوشد ‌ يا ‌ ‌به‌ عكس‌ و امثال‌ اينها.

(إِنَّهُم‌ كانُوا قَوم‌َ سَوءٍ فاسِقِين‌َ): بد قومي‌ بودند مخصوصا عمل‌ لواط ‌که‌ هيچ‌ سابقه‌ نداشته‌ چنانچه‌ مي‌فرمايد: «أَ تَأتُون‌َ الفاحِشَةَ ما سَبَقَكُم‌ بِها مِن‌ أَحَدٍ مِن‌َ العالَمِين‌َ» اعراف‌ آيه 78. و نيز مي‌فرمايد: «إِنَّكُم‌ لَتَأتُون‌َ الفاحِشَةَ ما سَبَقَكُم‌ بِها مِن‌ أَحَدٍ مِن‌َ العالَمِين‌َ» عنكبوت‌ آيه 27. و ‌اينکه‌ عمل‌ شنيع‌ حدّ ‌او‌ قتل‌ ‌است‌. و ‌در‌ حديث‌ ‌است‌ ‌که‌ فرمود: لواط ‌آن‌ ‌است‌ ‌که‌ دخول‌ نشود و ‌اگر‌ دخول‌ شد كفر باللّه‌ ‌است‌. و يكي‌ ‌از‌ خبائث‌ ‌آنها‌ ضرطه‌ ‌بود‌ ‌در‌ مجالس‌ و حكم‌ عطسه‌ ‌را‌ داشت‌ ‌که‌ ‌در‌ آيه شريفه‌ مي‌فرمايد: «أَ إِنَّكُم‌ لَتَأتُون‌َ الرِّجال‌َ وَ تَقطَعُون‌َ السَّبِيل‌َ وَ تَأتُون‌َ فِي‌ نادِيكُم‌ُ المُنكَرَ» عنكبوت‌ آيه 28. و ‌در‌ دو حديث‌ تفسير ‌شده‌ منكر ‌به‌ همين‌ معني‌، و مراد ‌از‌ نادي‌ مجالس‌ و انجمنهاي‌ ‌آنها‌ ‌است‌ ‌که‌ مجتمع‌ مي‌شدند.

و مراد ‌از‌ فاسقين‌ كفر ‌است‌ چنانچه‌ ‌در‌ بسياري‌ ‌از‌ آيات‌ مقابل‌ ايمان‌ قرار داده‌: «أَ فَمَن‌ كان‌َ مُؤمِناً كَمَن‌ كان‌َ فاسِقاً لا يَستَوُون‌َ» سجده‌ آيه 18. و ‌در‌ حق‌

جلد 13 - صفحه 215

شيطان‌ مي‌فرمايد: «فَفَسَق‌َ عَن‌ أَمرِ رَبِّه‌ِ» كهف‌ آيه 48 و بسياري‌ ديگر ‌از‌ آيات‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 74)- نجات لوط از سر زمین آلودگان! از آنجا که لوط از بستگان نزدیک ابراهیم و از نخستین کسانی است که به او ایمان آورد پس از داستان ابراهیم، به بخشی از تلاش و کوشش او در راه ابلاغ رسالت و مواهب پروردگار نسبت به او اشاره می‌کند: «و لوط را به یاد آور که ما به او حکم (فرمان نبوت و رسالت) و علم دادیم» (وَ لُوطاً آتَیْناهُ حُکْماً وَ عِلْماً).

لوط از پیامبران بزرگی است که هم عصر با ابراهیم بود، و همراه او از سر زمین بابل به فلسطین مهاجرت کرد، و بعدا از ابراهیم جدا شد و به شهر «سدوم» آمده چرا که مردم آن منطقه غرق فساد و گناه، مخصوصا انحرافات و آلودگیهای جنسی بودند، او برای هدایت این قوم منحرف تلاش و کوشش بسیار کرد، اما کمتر در آن کوردلان اثر گذارد.

سر انجام قهر و عذاب شدید الهی آنها را فرا گرفت، و جز خانواده لوط- به

ج3، ص181

استثنای همسرش- همگی نابود شدند.

لذا در دنباله آیه به این موهبت که به لوط ارزانی داشت اشاره کرده، می‌فرماید: «و ما او را از شهر و دیاری که کارهای پلید و زشت انجام می‌دادند رهایی بخشیدیم» (وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْقَرْیَةِ الَّتِی کانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ).

«چرا که آنها مردم بدی بودند و از اطاعت فرمان حقّ بیرون رفته بودند» (إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=21 |آیه=74}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=21 |آیه=74}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=21 |آیه=74}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره انبیاء]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۱
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:

	و به لوط، حكمت و دانش عطا كرديم و او را از قريه‌اى كه كارهاى زشت انجام مى‌دادند رهانيديم، براستى آنان مردمى بد و منحرف بودند.		و به لوط، حكمت و دانش عطا كرديم و او را از قريه‌اى كه كارهاى زشت انجام مى‌دادند رهانيديم، براستى آنان مردمى بد و منحرف بودند.
		+
		+	وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ «75»
		+
		+	و او را در رحمت خويش وارد نموديم، همانا او از شايستگان بود.
		+
		+	===نکته ها===
		+
		+	در زمان حضرت ابراهيم، لوط پيامبر بود وامامت ورهبرى از ابراهيم بود. شايد به همين دليل در آيه‌ى قبل درباره اسحاق و يعقوب خوانديم: «جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً» و در اين آيه نام لوط جداگانه برده شد و كلمه ائمة شامل او نيست، زيرا امام ابراهيم بود.
		+
		+	دراين آيه، خداوند به چهار نعمت مهمى كه به حضرت لوط داده شده، اشاره مى‌فرمايد كه عبارتند از: حكم، علم، نجات و دخول در رحمت.
		+
		+	شايد مراد از «حكم» در اين آيه، مقام نبوت باشد، چنانكه درباره‌ى حضرت يحيى نيز به‌
		+
		+	جلد 5 - صفحه 476
		+
		+	همين معنا آمده است، «وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا» «1»
		+
		+	نجات دادن خداوند، با تلاش خود انسان‌ها منافاتى ندارد، چنانكه نجات حضرت لوط عليه السلام با فرمان و هدايت الهى و با خواست و تلاش خودش صورت پذيرفت. «فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ» «2»*
		+
		+	مراد از «فاسِقِينَ» در اينجا، كفّار است، نظير آيه‌ى: «أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً» «3»
		+
		+	===پیام ها===
		+
		+	1- خداوند، اولياى خودش را نجات مى‌دهد. «نَجَّيْناهُ»
		+
		+	2- در منطقه گناه‌خيز نمانيد. «نَجَّيْناهُ»
		+
		+	3- گاهى انجام يك گناه، سبب ارتكاب گناهان ديگرى مى‌شود. «الْخَبائِثَ»
		+
		+	4- بدتر از گناه، اصرار بر گناه واستمرار آن است. «كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ»
		+
		+	5- استمرار در گناه، ثمره‌ى كفر و سبب بد عاقبتى است. «تَعْمَلُ الْخَبائِثَ‌ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ»
		+
		+	6- محيط و جامعه، جبر آفرين نيست. «كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ‌ وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا»
		+
		+	7- اگر ما صالح باشيم، خداوند ما را از رحمت خويش سرشار مى‌سازد. «أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»
	}}		}}

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 خبائث: خبيث: پليد. جمع آن خبائث است، خبث (بر وزن قفل): ناپاكى و پليدى، «خبث خبثا: ضد طاب».
 سوء: (به فتح سين) مصدر است به معنى بدى (و به ضم معين) اسم است به معنى بد.
-آن در آيه مصدر به معناى فاعل است يعنى «بد»..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+آن در آيه مصدر به معناى فاعل است يعنى «بد».<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۹۱: / سطر ۹۲: @@
 - اگر ما صالح باشيم، خداوند ما را از رحمت خويش سرشار مى‌سازد. «أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ»
-}}
+-----
 |-|
@@ سطر ۲۲۴: / سطر ۲۳۰: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره انبیاء]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]