آیه 6 بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 6 سوره بقره

2016-05-23T18:24:31Z

تغییرمسیر به آیه 6 سوره بقره

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-13T08:11:34Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۱۴

2012-12-04T10:14:00Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:26:07Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه ، ص 2

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آیه 6 سوره بقره==

'''<I>«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لايُؤْمِنُونَ».</I>'''<ref> ترجمه: كسانى كه كافر شدند براى آن‌ها يكسان است؛ خواه آن‌ها را بيم بدهى يا بيم ندهى، نخواهند گرويد.</ref>

«[[شیخ طوسی]]» بنا به قول ربيع بن انس درباره [[ابوجهل]] و پنج نفر از قوم او كه از سران احزاب بوده و در [[جنگ بدر]] كشته شده اند نازل گرديد.<ref> صاحب كشف الاسرار از مفسرين عامه اين موضوع را از ضحاك روايت كرده است.</ref> چنان كه بلخى و مغربى نيز اين عقيده را پسنديده اند، ابن عباس گويد<ref> عبدالله بن عباس بن [[عبدالمطلب]] بن [[هاشم]] بن [[عبدمناف]]، پسرعموى [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله مادرش لبابة الكبرى دختر حارث بن حزن الهلالية سه سال قبل از هجرت هنگامى كه رسول خدا در شعب [[مكه]] بود متولد گرديد. در هنگام رحلت پيامبر سيزده يا پانزده ساله بود از بزرگان صحابه محسوب و كسب فيض از [[امام على]] مرتضى عليه‌السلام نمود و در تفسير مورد ثقه و اطمينان است و در سال 68 هجرى در حالتى كه 70 سال از سن وى گذشته بود در شهر [[طائف]] وفات يافت و محمد بن الحنفية فرزند امام مرتضى عليه‌السلام بر او [[نماز]] گذارد و جسد وى را در قبر گذاشت و گفت: (مات والله اليوم حبر هذه الامّة).</ref>درباره احبار يهود كه در اطراف [[مدينه]] بوده اند نازل شده است، عده اى نيز گويند درباره مشركين نزول يافته است و طبرى قول ابن عباس را پسنديده است ولى ما مى گوئيم اين آيه جنبه اختصاصى داشته و حمل كردن آن بر عموم غيرممكن است زيرا مي‌دانيم در ميان كفار عده اى بودند كه بعد [[ايمان]] آوردند بنابراين نمى توان آيه را حمل بر عموم كرد و بنابر قول ربيع بن انس اگر كسى از كفار با حالت كفر بميرد به طور يقين منظور نظر اين آيه بوده است و روى همين زمينه تمام سران احزاب مقصود اين آيه بوده و نيز شامل كسانى كه در جنگ بدر كشته شده اند خواهد بود.<ref> صاحب [[مجمع البيان]] گويد: چنين گويند كه اين آيه عام بوده و شامل جميع كفار خواهد بود و نيز از ابوعلى جبائى نقل كند كه اين آيه درباره اهل ختم و طبع كه خداوند به ايمان نياوردن آن‌ها خبر داده است، نزول يافته است.</ref><ref> طبرى از سعيد بن جبير او از ابن عباس روايت كند كه آيات 6 و 7 درباره يهود [[مدينه]] نازل شده و نيز از ربيع بن انس روايت كند كه در جنگ احزاب نازل شده است.</ref>

كسانى كه معتقدند كه اين آيه مخصوص كفار اهل كتاب است چنين دليل آوردند و گويند چون آيات قبل از اين آيه مربوط به مؤمنين بوده بنابراين بايد اين آيه و آيات بعد از آن مربوط به كفار باشد.<ref> فريابى و طبرى از مفسرين عامه گويند: كه دو آيه 6 و 7 درباره كفار نازل گرديده است.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۲۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آيه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 6 سوره بقره]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَيُؤْمِنُونَ».\|سوره=2\|آیه=6}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	~~در حقيقت كسانى كه~~ [[~~كفر]] ورزيدند چه بيمشان دهى چه بيمشان ندهى برايشان يكسان است، آن‌ها نخواهند گرويد.~~
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	~~این~~ آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 2.</ref>
−
−	«[[شیخ طوسی]]» گوید: بنا به قول ربيع بن انس درباره ابوجهل و پنج نفر از قوم او كه از سران احزاب بوده و در [[جنگ بدر]] كشته شده‌اند، نازل گرديد. <ref> صاحب كشف الاسرار از مفسرين عامه اين موضوع را از ضحاك روايت كرده است.</ref> چنان كه بلخى و مغربى نيز اين عقيده را پسنديده‌اند، ابن عباس گويد. <ref> عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف پسرعموى رسول خدا صلى الله عليه و آله مادرش لبابة الكبرى دختر حارث بن حزن الهلاليّة سه سال قبل از هجرت هنگامى كه رسول خدا صلی الله علیه و آله در شعب مكه بود متولد گرديد در هنگام رحلت پيامبر سيزده يا پانزده ساله بود از بزرگان صحابه محسوب و كسب فيض از امام على مرتضى عليه‌السلام نمود و در تفسير مورد ثقه و اطمينان است و در سال 68 هجرى در حالتى كه 70 سال از سن وى گذشته بود در شهر طائف وفات يافت و محمد بن الحنفيّة فرزند امام مرتضى عليه‌السلام بر او نماز گذارد و جسد وى را در قبر گذاشت و گفت (مات واللّه اليوم حبر هذه الامّة).</ref>
−
−	درباره احبار يهود كه در اطراف [[مدينه]] بوده‌اند نازل شده است، عده‌اى نيز گويند: درباره مشركين نزول يافته است و طبرى قول ابن عباس را پسنديده است ولى ما مى‌گوئيم اين آيه جنبه اختصاصى داشته و حمل كردن آن بر عموم غيرممكن است زيرا مي‌دانيم در ميان كفار عده‌اى بودند كه بعد ايمان آوردند بنابراين نمى‌توان آيه را حمل بر عموم كرد و بنابر قول ربيع بن انس اگر كسى از كفار با حالت كفر بميرد به طور يقين منظور نظر اين آيه بوده است و روى همين زمينه تمام سران احزاب مقصود اين آيه بوده و نيز شامل كسانى كه در [[جنگ بدر]] كشته شده‌اند خواهد بود. <ref> صاحب مجمع البيان گويد، چنين گويند كه اين آيه عام بوده و شامل جميع كفار خواهد بود و نيز از ابوعلى جبّائى نقل كند كه اين آيه درباره اهل ختم و طبع كه خداوند به ايمان نياوردن آن‌ها خبر داده است نزول يافته است.</ref> <ref> طبرى از سعيد بن جبير او از ابن عباس روايت كند كه آيات 6 ~~و 7 درباره يهود مدينه نازل شده و نيز از ربيع بن انس روايت كند كه در جنگ احزاب نازل شده است.</ref>~~
−
−	كسانى كه معتقدند كه اين آيه مخصوص كفار اهل كتاب است چنين دليل آوردند و گويند چون آيات قبل از اين آيه مربوط به مؤمنين بوده بنابراين بايد اين آيه و آيات بعد از آن مربوط به كفار باشد. <ref> فریابى و طبرى از مفسرين عامه گويند كه دو آيه 6 و 7 درباره كفار نازل گرديده است.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، انتشارات اسلامی، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−	* قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
−
−	~~==پیوندها==~~
−
−	* [[سوره بقره]]
−	* [[سوره بقره/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره بقره]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۳۵: / سطر ۳۵: @@
 * [[سوره بقره]]
 * [[سوره بقره/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره بقره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن آيه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+{{قرآن در قاب|«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَيُؤْمِنُونَ».|سوره=2|آیه=6}}
-==شأن نزول آیه 6 سوره بقره==
+==ترجمه آیه==
-'''<I>«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لايُؤْمِنُونَ».</I>'''<ref> ترجمه: كسانى كه كافر شدند براى آن‌ها يكسان است؛ خواه آن‌ها را بيم بدهى يا بيم ندهى، نخواهند گرويد.</ref>
+در حقيقت كسانى كه [[كفر]] ورزيدند چه بيمشان دهى چه بيمشان ندهى برايشان يكسان است، آن‌ها نخواهند گرويد.
-«[[شیخ طوسی]]» بنا به قول ربيع بن انس درباره [[ابوجهل]] و پنج نفر از قوم او كه از سران احزاب بوده و در [[جنگ بدر]] كشته شده اند نازل گرديد.<ref> صاحب كشف الاسرار از مفسرين عامه اين موضوع را از ضحاك روايت كرده است.</ref> چنان كه بلخى و مغربى نيز اين عقيده را پسنديده اند، ابن عباس گويد<ref> عبدالله بن عباس بن [[عبدالمطلب]] بن [[هاشم]] بن [[عبدمناف]]، پسرعموى [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله مادرش لبابة الكبرى دختر حارث بن حزن الهلالية سه سال قبل از هجرت هنگامى كه رسول خدا در شعب [[مكه]] بود متولد گرديد. در هنگام رحلت پيامبر سيزده يا پانزده ساله بود از بزرگان صحابه محسوب و كسب فيض از [[امام على]] مرتضى عليه‌السلام نمود و در تفسير مورد ثقه و اطمينان است و در سال 68 هجرى در حالتى كه 70 سال از سن وى گذشته بود در شهر [[طائف]] وفات يافت و محمد بن الحنفية فرزند امام مرتضى عليه‌السلام بر او [[نماز]] گذارد و جسد وى را در قبر گذاشت و گفت: (مات والله اليوم حبر هذه الامّة).</ref>درباره احبار يهود كه در اطراف [[مدينه]] بوده اند نازل شده است، عده اى نيز گويند درباره مشركين نزول يافته است و طبرى قول ابن عباس را پسنديده است ولى ما مى گوئيم اين آيه جنبه اختصاصى داشته و حمل كردن آن بر عموم غيرممكن است زيرا مي‌دانيم در ميان كفار عده اى بودند كه بعد [[ايمان]] آوردند بنابراين نمى توان آيه را حمل بر عموم كرد و بنابر قول ربيع بن انس اگر كسى از كفار با حالت كفر بميرد به طور يقين منظور نظر اين آيه بوده است و روى همين زمينه تمام سران احزاب مقصود اين آيه بوده و نيز شامل كسانى كه در جنگ بدر كشته شده اند خواهد بود.<ref> صاحب [[مجمع البيان]] گويد: چنين گويند كه اين آيه عام بوده و شامل جميع كفار خواهد بود و نيز از ابوعلى جبائى نقل كند كه اين آيه درباره اهل ختم و طبع كه خداوند به ايمان نياوردن آن‌ها خبر داده است، نزول يافته است.</ref><ref> طبرى از سعيد بن جبير او از ابن عباس روايت كند كه آيات 6 و 7 درباره يهود [[مدينه]] نازل شده و نيز از ربيع بن انس روايت كند كه در جنگ احزاب نازل شده است.</ref>
+==نزول==
-كسانى كه معتقدند كه اين آيه مخصوص كفار اهل كتاب است چنين دليل آوردند و گويند چون آيات قبل از اين آيه مربوط به مؤمنين بوده بنابراين بايد اين آيه و آيات بعد از آن مربوط به كفار باشد.<ref> فريابى و طبرى از مفسرين عامه گويند: كه دو آيه 6 و 7 درباره كفار نازل گرديده است.</ref>
+'''محل نزول:'''
-==پانویس ==
+این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
 <references />