آیه 61 سوره مائده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۲۰

2019-12-14T06:20:08Z

مهدی موسوی در ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۷

2019-01-28T07:37:23Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْر...» ایجاد کرد

2016-03-21T01:10:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ|سوره=5|آیه =61}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 61
|شماره بعدی = 62
|شماره قبلی = 60
|سوره= مائده
|شماره سوره= 5
|جزء= 6
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و چون آنان در نزد شما آیند اظهار کنند ما ایمان آورده‌ایم و حال آنکه با همان کفر و انکار که (به اسلام) درآمدند باز (از اسلام) بیرون شدند، و خدا به کفر و نفاقی که در درون دل پنهان می‌دارند داناتر است.
|-|
انصاریان=
و هنگامی که نزد شما آیند، گویند: ایمان آوردیم. در حالی که با کفر وارد می شوند، و با کفر بیرون می روند؛ و خدا به کفر و نفاقی که همواره پنهان می کنند، داناتر است.
|-|
فولادوند=
و چون نزد شما مى‌آيند، مى‌گويند: «ايمان آورديم.» در حالى كه با كفر وارد شده و قطعاً با همان [كفر] بيرون رفته‌اند. و خدا به آنچه پنهان مى‌داشتند داناتر است.
|-|
آیتی=
و چون نزد شما آمدند، گفتند كه ايمان آورديم؛ و حال آنكه با كفر داخل شدند و با كفر خارج گشتند، و خدا به آنچه پنهان مى‌دارند آگاه‌تر است.
|-|
مکارم شیرازی=
هنگامی که نزد شما می‌آیند، می‌گویند: «ایمان آورده‌ایم!» (امّا) با کفر وارد می‌شوند، و با کفر خارج می‌گردند؛ و خداوند، از آنچه کتمان می‌کردند، آگاهتر است!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|When they come to you, they say, ‘We believe.’ Certainly, they enter with disbelief and leave with it, and Allah knows best as to what they have been concealing.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And when they come to you, they say: We believe; and indeed they come in with unbelief and indeed they go forth with it; and Allah knows best what they concealed.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|When they come unto you (Muslims), they say: We believe; but they came in unbelief and they went out in the same; and Allah knoweth best what they were hiding.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|When they come to thee, they say: "We believe": but in fact they enter with a mind against Faith, and they go out with the same but Allah knoweth fully all that they hide.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«دَخَلُوا بِالْکُفْرِ»: کافرانه به پیش تو آمدند و کافرانه از پیش تو برگشتند. حرف (بِ) باء ملابسه یا باء حالیّه است. همان گونه که می‌گوئیم: «خَرَجَ زَیْدٌ بِسِلاحِهِ، ای مُتَسَلِّحاً ...»: زید مسلّحانه بیرون رفت.
==نزول==

'''محل نزول:'''

این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌3، ص 231.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 298.</ref>

اين آيه درباره عبدالله بن ابى نازل گرديده است، هنگامى كه اظهار [[اسلام]] نمود در حالتى كه در كفر داخل بوده است.<ref> تفاسير على بن ابراهيم و برهان.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ «61»

و هرگاه (منافقان يا بعضى از اهل كتاب) نزد شما آيند، مى‌گويند: ايمان آورديم، در حالى كه آنان با كفر بر شما وارد مى‌شوند و با همان كفر بيرون روند و خداوند به آنچه كتمان مى‌كردند آگاه‌تر است.

===پیام ها===

1- اظهار ايمان افراد، شما را فريب ندهد. قالُوا آمَنَّا ... وَ اللَّهُ أَعْلَمُ‌ اظهار ايمان با زبان، نشانه‌ى رسوخ ايمان در قلب نيست.

2- خداوند، از خود انسان‌ها هم به ضميرشان آگاه‌تر است. «اللَّهُ أَعْلَمُ»

3- كسانى كه منافقانه اظهار ايمان مى‌كنند، بدانند كه خداوند از درون آنان آگاه است. قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ ... وَ اللَّهُ أَعْلَمُ‌ ...

تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 327
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ (61)

بعد از آن در صفت منافقان مى‌فرمايد:

وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا: و چون بيايند شما را منافقان يهود، يا عامه اهل نفاق، گويند ايمان آورده‌ايم مانند شما. وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ‌:

و حال آنكه داخل مى‌شوند به كفر، يعنى در وقت دخول و خروج بر صفت كفرند. وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ‌: و خداى تعالى داناتر است به آنچه‌

«1» اصول كافى، جلد 2 كتاب الايمان و الكفر، صفحه 318، حديث 11.

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 125

هستند كه مى‌پوشند از كفر و نفاق و كينه مسلمانان. در اين وعيد است مر ايشان را از اظهار ايمان و ابطان كفر و عناد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ (61)

ترجمه‌

و چون آيند نزد شما گويند ايمان آورديم با آنكه بتحقيق داخل شدند با كفر و آنها بتحقيق خارج شدند با آن و خدا داناتر است بآنچه بودند كه پنهان ميداشتند.

تفسير

حضرات يهود منافق هم بودند وقتى وارد در محضر مبارك پيغمبر (ص) و اهل ايمان مى‌شدند اظهار ايمان مينمودند با آنكه مواعظ و نصايح و دلائل آنحضرت ابدا در

جلد 2 صفحه 239

آنها تأثيرى نداشت پس با حال كفر وارد شده بودند و با حال كفر خارج ميشدند و ميخواستند امر را به پيغمبر (ص) و اهل ايمان مشتبه نمايند با آنكه خداوند بر سرائر آنها مطلع بود و به پيغمبر خود الهام مى‌فرمود و آنحضرت هم باهل ايمان اعلام ميداشت و آنها رسوا مى‌گشتند و قمى ره فرموده اين آيه در شأن عبد اللّه بن ابى منافق مشهور نازل شده است ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِذا جاؤُكُم‌ قالُوا آمَنّا وَ قَد دَخَلُوا بِالكُفرِ وَ هُم‌ قَد خَرَجُوا بِه‌ِ وَ اللّه‌ُ أَعلَم‌ُ بِما كانُوا يَكتُمُون‌َ (61)

و زماني‌ ‌که‌ آمدند نزد ‌شما‌ مسلمين‌ گفتند ايمان‌ آورديم‌ و حال‌ آنكه‌ كافر بودند ‌يعني‌ ‌در‌ حال‌ دخول‌ و خروج‌ ‌هر‌ دو كافر بودند و حال‌ آنكه‌ خداوند داناتر ‌است‌ بآنچه‌ كتمان‌ ميكنند.

وَ إِذا جاؤُكُم‌ كلمه‌ اذا اضافه‌ بمدخول‌ ‌است‌ ‌که‌ جمله‌ فعليه‌ ‌باشد‌ بخلاف‌ متي‌ جاءك‌ زيرا متي‌ متضمن‌ معناي‌ جزاء ‌است‌ و مدخولش‌ عامل‌ ‌در‌ ‌آن‌ ‌است‌ و اذا چون‌ اضافه‌ ‌است‌ نميشود مضاف‌ اليه‌ عمل‌ ‌در‌ مضاف‌ نمايد و مجي‌ء ‌آنها‌ تشرف‌ خدمت‌ حضرت‌ ‌رسول‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌است‌.

قالُوا آمَنّا بلسانهم‌ ‌لا‌ بقلوبهم‌ ‌که‌ اشد اقسام‌ كفر نفاق‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌في‌ الدرك‌ الاسفل‌ ‌من‌ النار.

وَ قَد دَخَلُوا بِالكُفرِ ‌قد‌ ‌اگر‌ ‌بر‌ ماضي‌ داخل‌ شود تقريب‌ بحال‌ ميشود و ‌اگر‌ ‌بر‌ مضارع‌ داخل‌ شود دلالت‌ ‌بر‌ تقليل‌ دارد ‌يعني‌ دخول‌ ‌آنها‌ ‌با‌ حال‌ كفر ‌بود‌ ‌که‌ حقيقة ايمان‌ نداشتند وَ هُم‌ قَد خَرَجُوا بِه‌ِ و حال‌ آنكه‌ ‌آنها‌ ‌در‌ حال‌ خروج‌ ‌از‌ خدمت‌ نبي‌ (ص‌) ‌هم‌ كافر و ‌با‌ حال‌ كفر خارج‌ شدند ‌که‌ فرمايشات‌ نبي‌ و آيات‌ قرآن‌ و معجزاتي‌ ‌که‌ ‌از‌ ‌آن‌ حضرت‌ مشاهده‌ كردند خردلي‌ ‌در‌ ‌آنها‌ تأثيري‌ نگذاشت‌ بهمان‌ حال‌ باقي‌ بودند.

وَ اللّه‌ُ أَعلَم‌ُ بِما كانُوا يَكتُمُون‌َ ‌اگر‌ باين‌ اظهار ايمان‌ بخواهند مسلمين‌ ‌را‌ اغفال‌ كنند ‌خدا‌ ‌را‌ نميشود اغفال‌ كرد ‌او‌ بهتر ‌از‌ ‌خود‌ ‌آنها‌ ‌از‌ قلب‌ ‌آنها‌ داناتر ‌است‌ ‌که‌ حقايق‌ ‌را‌ ميديدند و درك‌ ميكردند ولي‌ عناد و عصبيت‌ و حب‌ جاه‌ و مال‌ جلوگير

جلد 6 - صفحه 414

‌بود‌ و قلوب‌ قاسيه‌ ‌آنها‌ قابليت‌ قبول‌ ايمان‌ نداشت‌ خذلهم‌ اللّه‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=5 |آیه=61}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=5 |آیه=61}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=5 |آیه=61}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره مائده]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱۴۰: / سطر ۱۴۰: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌3، ص 231.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 298.</ref>
+'''شأن نزول:'''
-اين آيه درباره عبدالله بن ابى نازل گرديده است، هنگامى كه اظهار [[اسلام]] نمود در حالتى كه در كفر داخل بوده است.<ref> تفاسير على بن ابراهيم و برهان.</ref>
+اين آيه درباره عبدالله بن ابى نازل گرديده است، هنگامى كه اظهار [[اسلام]] نمود در حالتى كه در كفر داخل بوده است<ref> تفاسير على بن ابراهيم و برهان.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 298.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۶۲: / سطر ۱۶۲: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره مائده]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]