Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ا...» ایجاد کرد

2016-04-27T11:56:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا|سوره=17|آیه =57}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 57
|شماره بعدی = 58
|شماره قبلی = 56
|سوره= اسراء
|شماره سوره= 17
|جزء= 15
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آنهایی که (کافران به خدایی) می‌خوانند آنان خود به درگاه خدا وسیله تقرب می‌جویند، تا که مقرب‌تر باشد؟ و امیدوار به رحمت و ترسان از عذاب اویند، که البته از عذاب پروردگارت باید سخت هراسان بود.
|-|
انصاریان=
کسانی [از فرشتگان، پریان و ارواح را] که آنان [به عنوان معبود] می پرستند [خود آنان برای رفع نیازمندی هایشان] به سوی پروردگارشان وسیله می جویند، تا کدامشان نزدیک تر باشد، و به رحمت او امید دارند، و از عذابش می ترسند؛ زیرا عذاب پروردگارت شایسته پرهیز است.
|-|
فولادوند=
آن كسانى را كه ايشان مى‌خوانند [خود] به سوى پروردگارشان تقرب مى‌جويند [تا بدانند] كدام يك از آنها [به او] نزديكترند، و به رحمت وى اميدوارند، و از عذابش مى‌ترسند، چرا كه عذاب پروردگارت همواره در خور پرهيز است.
|-|
آیتی=
آنهايى كه كافران به خدايى مى‌خوانند، در صدد آنند كه خود به درگاه پروردگارشان وسيله‌اى بيابند و مقرّب‌ترين شوند، و به رحمت او اميد مى‌بندند و از عذاب او مى‌ترسند، زيرا عذاب پروردگارت ترسناك است.
|-|
مکارم شیرازی=
کسانی را که آنان می‌خوانند، خودشان وسیله‌ای (برای تقرب) به پروردگارشان می‌جویند، وسیله‌ای هر چه نزدیکتر؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|They [themselves] are the ones who supplicate, seeking a recourse to their Lord, whoever is nearer [to Him], expecting His mercy and fearing His punishment.’ Indeed your Lord’s punishment is a thing to beware of.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Those whom they call upon, themselves seek the means of access to their Lord-- whoever of them is nearest-- and they hope for His mercy and fear His chastisement; surely the chastisement of your Lord is a thing to be cautious of.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Those unto whom they cry seek the way of approach to their Lord, which of them shall be the nearest; they hope for His mercy and they fear His doom. Lo! the doom of thy Lord is to be shunned.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Those whom they call upon do desire (for themselves) means of access to their Lord, - even those who are nearest: they hope for His Mercy and fear His Wrath: for the Wrath of thy Lord is something to take heed of.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«یَبْتَغُونَ»: می‌جویند. دنبال می‌کنند و می‌طلبند. «الْوَسیلَةَ»: چیزی که انسان را به اجر و پاداش خدا برساند و او را به خدا نزدیک گرداند که با انجام طاعات و ترک معاصی ممکن و مقدور است (نگا: مائده / ). «أَیُّهُمْ أَقْرَبُ»: آنان که به خدا نزدیکتر و در درگاه حق مقرّبترند. واژه (أَیُّ) بدل جزء از کلّ ضمیر واو در فعل (یَبْتَغُونَ) است. «مَحْذُوراً»: اسم مفعول است، یعنی برحذر داشته شده و بیم داده شده از آن.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً «57»

آنان را كه (مشركان به جاى خدا) مى‌خوانند (مانند عيسى و فرشتگان) خودشان وسيله‌اى براى تقرّب به پروردگارشان مى‌جويند، وسيله‌اى هر چه نزديك‌تر، و به رحمت او اميدوارند و از عذابش بيمناك. همانا عذاب پروردگارت در خور پرهيز و وحشت است.

===نکته ها===

آيه را چنين نيز ترجمه كرده‌اند: پيامبرانى كه مردم رابه حقّ دعوت مى‌كنند، خودشان نيز (در حركت معنوى) به سوى پروردگارشان، به سراغ وسيله مى‌روند، آن هم وسيله‌اى كه بيشتر و سريعتر آنان را به خدا نزديك كند. يا هر پيامبرى مقرّب‌تر است، بيشتر سراغ خداوند مى‌رود.

در روايات بسيارى ذيل اين آيه آمده است كه دو كفّه‌ى بيم و اميد در انسان بايد يكسان باشد، وگرنه يا مأيوس مى‌شود، يا مغرور.

جلد 5 - صفحه 79

===پیام ها===

1- بيم و اميد، نشان وابستگى و ضعف است، پس كسى كه خود در پى وسيله مى‌رود، چگونه او را وسيله قرار مى‌دهيد؟ «يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ»

2- براى قرب به خدا، راهها و وسائلى وجود دارد. «يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ»

3- سراغ وسيله رفتن و شفاعت‌طلبى، نبايد انسان را از عذاب غافل كند.

يَبْتَغُونَ‌ ... يَخافُونَ عَذابَهُ‌

4- در تقرّب به خدا، سبقت ومسابقه ارزش دارد. «أَيُّهُمْ أَقْرَبُ» (هر كه به خدا نزديك‌تر است، تلاشش براى توسّل بيشتر است.)

5- بهترين وسيله آن است كه انسان را به خدا نزديك‌تر كند. «أَيُّهُمْ أَقْرَبُ»

6- رحمت الهى بر غضبش سبقت دارد. (اميد به رحمت، پيش از خوف از عذاب آمده است.) يَرْجُونَ‌ ... يَخافُونَ‌

7- عذاب، از شئون ربوبيّت خداوند است، آن را شوخى نگيريم. عَذابَ رَبِّكَ‌ ... مَحْذُوراً ...
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً (57)

أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ‌: آن خدايانى كه مى‌خوانند مشركين مانند عيسى و عزير و ملائكه. يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ: طلب مى‌كنند براى نفوس خود به سوى پروردگار خود منزلت و تقرب را به سبب بجا آوردن طاعات و عبادات.

أَيُّهُمْ أَقْرَبُ‌: براى اينكه ظاهر شود كدام ايشان افضل و منزلتش نزديكتر است.

مفاد آيه شريفه آنكه: انبياء با علو رتبت و شرف منزلت، وقتى عبادت نكنند

جلد 7 - صفحه 399

مگر ذات احديت حق را، پس شماها اولى هستيد به آنكه ستايش و پرستش نكنيد مگر خداى يگانه را. و ذكر اين جمله ترغيب و تحريص ايشان است به اقتدا كردن به انبياء عليهم السّلام.

وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ‌: و اميدوارند رحمت الهى را. وَ يَخافُونَ عَذابَهُ‌: و مى‌ترسند عذاب سبحانى را، يعنى و ايشان با وجود بر اين، قصور دانند نفس خود را، پس اميد دارند رحمت خدا را اگر اطاعت كنند، و مى‌ترسند عذاب او را اگر معصيت نمايند، و بجا آرند عمل عبيد را. إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً:

بدرستى كه عذاب پروردگار تو سزاوار باشد، يعنى سزاوار است كه بترسند و حذر كنند از آن هر كسى حتى ملائكه و انبياء، اگرچه نترسند عاصيان، و انديشه ندارند از آن مخالفان به سبب كمال غفلت و نهايت جهالت. پس عاقل را لازم است كه ترك كند اعتذار را و حذر كند سخط و غضب حضرت قهار را، و در حد اعمال ميان خوف و رجا مشى نمايد.

در كافى شريف‌ «1»- از حضرت صادق عليه السّلام: قال لا يكون المؤمن مؤمنا حتّى يكون خائفا راجيا و لا يكون خائفا راجيا حتّى يكون عاملا لما يخاف و يرجو.

فرمود: مؤمن مؤمن نباشد تا آنكه ترسان و اميدوار باشد، و ترسان و اميدوار نباشد تا آنكه عمل كند براى آنچه مى‌ترسد و اميدوار مى‌باشد.

بنابراين كسى كه بدون عمل، اميدوارى دارد، هر آينه طمع خامى خواهد بود. از ابن مسعود نقل شده‌ «2» عده‌اى از كافران جماعتى از جنيان را مى‌پرستيدند، آن جنيان ايمان آوردند و خداپرست شدند، كافران اين را مى‌دانستند باز هم مشغول پرستش آنان بودند، و آنها به ستايش خداى تعالى.

آيه شريفه جهت ترغيب آن كافران نازل شد. لكن ابن عباس‌ «3» و اغلب‌

«1» اصول كافى جلد 2، كتاب الايمان و الكفر، صفحه 71، حديث 11.

«2» مجمع البيان جلد 3، صفحه 422.

«3» همان مدرك.

جلد 7 - صفحه 400

مفسرين بر قول اول كه مراد عيسى و عزير و ملائكه‌اند كه مشركين ايشان را پرستش مى‌كردند، و حال آنكه ايشان به عبادت حضرت احديت مشغول و آنى غافل نبودند.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً (53) رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً (54) وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى‌ بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً (55) قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلاً (56) أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى‌ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً (57)

ترجمه‌

و بگو به بندگان من بگويند آنچه آن خوبتر است همانا شيطان فساد ميكند ميان آنها همانا شيطان باشد مر آدمى را دشمنى آشكار

پروردگار شما داناتر است بشما اگر بخواهد رحمت كند شما را و اگر بخواهد عذاب كند شما را و نفرستاديم تو را بر آنها كار گذار

و پروردگار تو داناتر است بكسانيكه در آسمانها و زمينند و بتحقيق فضيلت داديم بعضى از پيغمبران را بر بعضى و داديم داود را زبور

بگو بخوانيد آنانرا كه گمان كرديد جز او پس متمكّن نيستند دفع ضرر را از شما و نه تغييرى را

آنگروه آنانند كه ميخوانند ميجويند بسوى پروردگارشان وسيلتى را هر كدامشان كه نزديكترند و اميدوارند برحمت او و مى‌ترسند از عذاب او همانا عذاب پروردگار تو باشد حذر كرده شده.

تفسير

- خداوند دستور فرمود به پيغمبر خود كه به بندگان مؤمنش كه بلوازم بندگى عمل ميكنند بفرمايد بگويند در مقابل بندگانش كه بلوازم بندگى رفتار نميكنند و پيرو شيطانند كلمه و كلام و جمله و جملات بهتر و ملايم‌تر و پسنديده‌ترى را يعنى سخنى نگويند كه موجب مزيد عداوت و انزجار و تمرّد و استكبار آنها گردد بلكه سخنى بگويند كه موجب تأليف قلوب آنان باسلام باشد چون شيطان در كمين است كه برانگيزاند فتنه و فساد را در بين بنى آدم و گاه باشد كه يك سخن ناهنجار را دست آويز نموده شر بزرگى بر پا نمايد و براى تذكّر بنى آدم مكرّر تصريح بعداوت ديرينه شيطان با ايشان شده كه نامش در نظر باشد و از شرش در حذر باشند و محتمل است مراد از الّتى هى احسن آيه بعد باشد يعنى بگو بگويند بندگان صالح من به بندگان فاجر كه خداوند داناتر است از هر كس باحوال بندگانش اگر بخواهد رحمت ميكند و اگر بخواهد عذاب ميكند آنها را و نگويند شما مستحقّ عذابيد چون اين موجب تهييج عداوت آنها و يأسشان از رحمت حقّ‌

جلد 3 صفحه 368

ميشود با آنكه خاتمه امر آنها معلوم نيست بر احدى جز خداوند كه بخير است يا بشرّ و بنابراين آيه بعد بيان و تفسير الّتى هى احسن است و جمله انّ الشيطان ينزغ بينهم تا آخر آيه اوّل معترضه ميباشد و محتمل است آيه دوّم مستقلّ بافاده باشد براى اثبات خوف و رجاء و بيان آنكه رحمت بفضل الهى و عذاب بعدل او است و اين اظهر است و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم موكّل اعمال آنها نيست و نميتواند ايمان را باجبار در دلهاى آنها وارد نمايد و نبايد بنمايد وظيفه او فقط بشارت و انذار است و جز اين مسئوليّتى ندارد و خداوند داناتر است از هر كس بمراتب استعداد و قابليت اهل آسمانها و زمين از ملائكه و انبياء و اولياء و غيرهم پس جاى تعجّب نيست از آنكه يتيم ابو طالب صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بمقام قاب قوسين اوادنى برسد و بعضى از پيغمبران الوا العزم باشند مانند نوح و ابراهيم و عيسى و موسى و محمّد عليه و اله و عليهم السلام و بعضى رسول و بعضى نبى بر حسب استعداد و قابليت خودشان چنانچه در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه سادات انبياء و مرسلين پنج نفرند كه بوجود ايشان وحى الهى دور ميزند و الوا العزمند يعنى بعزم ثابت كوشش در امر او نمودند و اسامى شريفه را ذكر فرموده و در علل از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل نموده كه خداوند تعالى فضيلت داد پيغمبران مرسل را بر ملائكه مقرّبين و فضيلت داد مرا بر تمام انبياء و مرسلين و فضيلت بعد از من براى تو است اى على و براى ائمه از اولاد تو و همانا ملائكه خدّام ما و خدام دوستان مايند سلام اللّه عليهم اجمعين و تخصيص حضرت داود و كتاب زبور بذكر شايد براى آن باشد كه در زبور تصريح بمقام خاتميت پيغمبر آخر الزمان شده و آنكه دين او عالمگير و باقى خواهد ماند تا قيامت بر پا شود و شايد اشاره بآن باشد كه فضيلت او بداشتن كتاب است نه بپادشاهى با آنكه الوا العزم هم نيست و در كتابش احكامى ذكر نشده بلكه مشتمل است بر ثناى الهى و موعظه و توصيف پيغمبر آخر الزمان و تعريف امّت او و غلبه دينش بر تمام اديان و گفته‌اند هر كتابيرا زبور گويند ولى علم بغلبه شده است براى كتاب داود عليه السّلام چنانچه فرقان هر فارق بين حقّ و باطلى است ولى غلبه پيدا كرده در قرآن و زبور بعد از تورية نازل شده با آنكه يهود قائل بودند بعد از تورية كتابى نازل نشده و باين مناسبت هم ممكن است مخصوص بذكر شده باشد و اخيرا پيغمبر اكرم مأمور شده است كه بفرمايد بكسانيكه براى خداوند

جلد 3 صفحه 369

شريك و نظير و پسر و دختر و امثال اينها را قائل شده‌اند مانند مسيح و عزير و ملائكه كه بخوانند آنها را براى بر آوردن حاجتشان تا بدانند كه هيچ پيغمبر مرسل و ملك مقرّبى بدون مشيت الهى قادر بر امرى نيست و نمى‌تواند دفع ضرر و جلب نفعى براى كسى كند و نه جاى آنرا تغيير دهد يعنى مثلا مرض و فقر و بلا را از جائى بجائى بى‌اذن خدا منتقل نمايد و ملائكه و انبياء و اولياء هر كدام قربشان بخدا بيشتر است بيشتر در صدد تحصيل وسيله تقرّب بخداوندند و عبادت و بندگى ميكنند و برحمت او اميدوار و از عذاب او ترسانند و بنابراين جمله ايّهم اقرب بدل است از فاعل يبتغون الى ربّهم الوسيله و غير آنها بايد متابعت و پيروى كنند و اقتداء ببزرگان خودشان نمايند در اطاعت و عبادت چون سزاوار و شايسته است كه تمام مردم حتى ملائكه و انبياء و اولياء از عذاب خداوند در ترس و بيم و حذر باشند براى احتمال قصور يا تقصيرى كه ممكن است در اداء وظيفه عبوديت براى ايشان روى دهد و منافات با عصمت ندارد بلكه مؤكّد آن است چون معصوم هم بايد بلطف الهى محفوظ از فتور و لغزش گردد و مسئوليتش زيادتر است ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
أُولئِك‌َ الَّذِين‌َ يَدعُون‌َ يَبتَغُون‌َ إِلي‌ رَبِّهِم‌ُ الوَسِيلَةَ أَيُّهُم‌ أَقرَب‌ُ وَ يَرجُون‌َ رَحمَتَه‌ُ وَ يَخافُون‌َ عَذابَه‌ُ إِن‌َّ عَذاب‌َ رَبِّك‌َ كان‌َ مَحذُوراً (57)

اينها كساني‌ هستند ‌خدا‌ ‌را‌ ميخوانند و طلب‌ مي‌كنند بسوي‌ پروردگار ‌خود‌ وسيله‌ ‌که‌ كدام‌ يك‌ ‌از‌ ‌آنها‌ نزديكتر ‌است‌ و اميد برحمت‌ الهي‌ دارند و خوف‌ ‌از‌ عذاب‌ ‌او‌ محققا بايد ‌از‌ عذاب‌ الهي‌ حذر كرد ‌اينکه‌ ‌آيه‌ شريفه‌ ‌را‌ دو نحوه‌ ميتوان‌ تفسير كرد يك‌ نحوه‌ ‌که‌ مفسرين‌ گفتند ‌که‌ أُولئِك‌َ الَّذِين‌َ يَدعُون‌َ مراد مشركين‌ هستند ‌که‌ ملائكه‌ و عيسي‌ ‌عليه‌ السّلام‌ و ساير الهه‌ ‌آنها‌ ‌را‌ مقرب‌ درگاه‌ الهي‌ ميدانند و ‌خدا‌ ‌را‌ ميخوانند يَبتَغُون‌َ إِلي‌ رَبِّهِم‌ُ الوَسِيلَةَ چنانچه‌ ‌در‌ جاي‌ ديگر گفتند ما نَعبُدُهُم‌ إِلّا لِيُقَرِّبُونا إِلَي‌ اللّه‌ِ زُلفي‌ زمر ‌آيه‌ 4.

و نيز گفتند وَ اللّه‌ُ أَمَرَنا بِها اعراف‌ ‌آيه‌ 27 أَيُّهُم‌ أَقرَب‌ُ ‌هر‌ كدام‌ آلهه‌ ‌خود‌ ‌را‌ اقرب‌ ميدانند يك‌ دسته‌ ملائكه‌ ‌را‌ يك‌ دسته‌ انبياء ‌را‌ يك‌ دسته‌ اصنام‌ ‌را‌ ‌که‌ ميگويند اينها صورت‌ ملائكه‌ ‌است‌ يك‌ دسته‌ خورشيد و ماه‌ و ستارگان‌ ‌را‌ يك‌ دسته‌

جلد 12 - صفحه 273

آتش‌ و گاو و گوساله‌ و ‌غير‌ اينها وَ يَرجُون‌َ رَحمَتَه‌ُ باين‌ عبادة الهه‌ وَ يَخافُون‌َ عَذابَه‌ُ ‌در‌ ترك‌ عبادت‌ ‌آنها‌ إِن‌َّ عَذاب‌َ رَبِّك‌َ كان‌َ مَحذُوراً نحوه‌ دوم‌ اينكه‌ أُولئِك‌َ اشاره‌ بانبياء ‌باشد‌ ‌در‌ ‌آيه‌ سابقه‌ ‌که‌ فرمود وَ لَقَد فَضَّلنا بَعض‌َ النَّبِيِّين‌َ عَلي‌ بَعض‌ٍ ‌اينکه‌ انبياء الَّذِين‌َ يَدعُون‌َ ‌خدا‌ ‌را‌ ميخوانند و ميپرستند يَبتَغُون‌َ إِلي‌ رَبِّهِم‌ُ الوَسِيلَةَ بعبادت‌ و بنده‌گي‌ و اعمال‌ حسنه‌ ايهم‌ كدام‌ يك‌ ‌از‌ اعمال‌ و عبادات‌ اقرب‌ برحمت‌ الهي‌ و افضل‌ ‌است‌ چنانچه‌ ‌از‌ امير المؤمنين‌ ‌است‌ ‌که‌ فرمود ‌هر‌ وقت‌ ‌که‌ دو امر ‌بر‌ ‌من‌ پيش‌ آمد شد آنكه‌ افضل‌ ‌بود‌ اختيار كردم‌ وَ يَرجُون‌َ رَحمَتَه‌ُ اينها اميدشان‌ برحمت‌ الهي‌ ‌از‌ همه‌ بيشتر ‌است‌ وَ يَخافُون‌َ عَذابَه‌ُ خوف‌ ‌آنها‌ ‌از‌ همه‌ بالاتر ‌است‌ إِن‌َّ عَذاب‌َ رَبِّك‌َ كان‌َ مَحذُوراً و بنظر ‌اينکه‌ تفسير انسب‌ و اقرب‌ و اظهر ‌است‌ و اللّه‌ العالم‌ بمراده‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 57)- این آیه در حقیقت دلیلی است برای آنچه در آیه قبل گفته شد، می‌گوید: می‌دانید چرا آنها قادر نیستند مشکلی را از دوش شما، بدون اذن پروردگار بردارند برای این که خودشان برای حل مشکلات به در خانه خدا می‌روند، خودشان سعی دارند به ذات پاک او تقرب جویند و هرچه می‌خواهند از او

ج2، ص649

بخواهند: «کسانی را که آنان می‌خوانند، خودشان وسیله‌ای (برای تقرّب) به پروردگارشان می‌جویند» (أُولئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلی رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ).

«وسیله‌ای هر چه نزدیکتر» (أَیُّهُمْ أَقْرَبُ).

«و به رحمت او امیدوارند» (وَ یَرْجُونَ رَحْمَتَهُ).

«و از عذاب او می‌ترسند» (وَ یَخافُونَ عَذابَهُ).

«چرا که عذاب پروردگارت (چنان شدید می‌باشد که) همواره درخور پرهیز و وحشت است» (إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ کانَ مَحْذُوراً).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=17 |آیه=57}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=17 |آیه=57}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=17 |آیه=57}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره اسراء]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 وسيلة: وسيله به معنى تقرّب و نزديكى است «وسل اليه: تقرّب»
 آن هم مصدر آمده است و هم اسم يعنى آنچه سبب تقرب است.
-محذور: حذر: پرهيز يا احتراز از شى‏ء مخوف «محذور»: احتراز شده..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

آیه 57 سوره اسراء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: /* معانی کلمات آیه */

Quran: /* معانی کلمات آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ا...» ایجاد کرد

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«یَبْتَغُونَ»: می‌جویند. دنبال می‌کنند و می‌طلبند. «الْوَسیلَةَ»: چیزی که انسان را به اجر و پاداش خدا برساند و او را به خدا نزدیک گرداند که با انجام طاعات و ترک معاصی ممکن و مقدور است (نگا: مائده / ). «أَیُّهُمْ أَقْرَبُ»: آنان که به خدا نزدیکتر و در درگاه حق مقرّبترند. واژه (أَیُّ) بدل جزء از کلّ ضمیر واو در فعل (یَبْتَغُونَ) است. «مَحْذُوراً»: اسم مفعول است، یعنی برحذر داشته شده و بیم داده شده از آن.
+وسيلة: وسيله به معنى تقرّب و نزديكى است «وسل اليه: تقرّب»
 == تفسیر آیه ==