آیه 55 سوره صافات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

2020-08-24T11:18:24Z

‏ترجمه های فارسی

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-05-13T06:14:31Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-20T03:51:57Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ|سوره=37|آیه =55}} {{مشخصا...» ایجاد کرد

2016-04-27T21:22:43Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ|سوره=37|آیه =55}} {{مشخصا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ|سوره=37|آیه =55}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 55
|شماره بعدی = 56
|شماره قبلی = 54
|سوره= صافات
|شماره سوره= 37
|جزء= 23
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آن گاه خود بنگرد و او را در میان دوزخ (معذّب) بیند.
|-|
انصاریان=
پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند.
|-|
فولادوند=
پس اطلاع حاصل مى‌كند، و او را در ميان آتش مى‌بيند!
|-|
آیتی=
از بالا بنگرد و او را در ميان آتش دوزخ بيند.
|-|
مکارم شیرازی=
اینجاست که نگاهی می‌کند، ناگهان او را در میان دوزخ می‌بیند.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Then he will take a look and sight him in the middle of hell.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Then he looked down and saw him in the midst of hell.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Then looketh he and seeth him in the depth of hell.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|He looked down and saw him in the midst of the Fire.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«سَوَآءِ»: وسط. (نگا: دخان / ). این آیه و آیات دیگری در قرآن بیانگر این واقعیّت است که در قیامت قدرت دید فوق‌العاده‌ای به بهشتیان عطاء می‌شود که فاصله مکانی برای ایشان چندان مطرح نیست (نگا: اعراف / ) و مطالب و مقاصد هم بدون ثغور و حدود است (نگا: انبیاء / فصّلت / ، زخرف / ، واقعه / ، مرسلات / ).

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
قالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ «54» فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ «55»

گويد: آيا شما (بهشتيان) مى‌توانيد (بر حال او) اطلاع يابيد؟ پس از حال او اطلاع مى‌يابد، پس او را در ميان دوزخ مى‌بيند.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ (55)

بعد از آن روزنه‌اى از بهشت به جهنم گشايند و مؤمن را گويند نگاه كن:

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ‌: پس او فرو نگرد، پس بيند همنشين خود را، فِي سَواءِ الْجَحِيمِ‌: در ميان جهنم.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ (51) يَقُولُ أَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ (52) أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَدِينُونَ (53) قالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ (54) فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ (55)

قالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ (56) وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ (57) أَ فَما نَحْنُ بِمَيِّتِينَ (58) إِلاَّ مَوْتَتَنَا الْأُولى‌ وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (59) إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (60)

ترجمه‌

گفت گوينده‌اى از آنان همانا بود براى من همنشينى‌

ميگفت آيا همانا تو از تصديق كنندگانى‌

كه آيا چون مرديم و گشتيم خاكى و استخوانهائى‌

جلد 4 صفحه 432

آيا هر آينه ما جزا داده شدگانيم‌

گفت آيا شما از او اطلاع دارندگانيد

پس مطّلع شد پس ديد او را در وسط جهنم‌

گفت بخدا قسم همانا نزديك بود كه هلاك گردانى مرا

و اگر نبود نعمت پروردگارم هر آينه بودم از احضار شدگان‌

آيا پس نيستيم ما ديگر مردگان‌

جز مردن اوّل بارمان و نيستيم ما عذاب‌شدگان‌

همانا اينست آن كاميابى بزرگ.

تفسير

در ذيل آيات سابقه ذكر شد كه اهل بهشت با يكديگر صحبت ميكنند و خداوند در اين آيات شمه‌اى از آنرا بيان فرموده باين تقريب كه يكى از ايشان گويد من در دنيا همنشين بدى داشتم كه بر سبيل انكار بمن ميگفت واقعا تو باور كردى كه وقتى ما مرديم و خاك شديم دو مرتبه زنده ميشويم براى پاداش اعمال بد و خوب چنين امرى محال است آيا شما رفقاى من در بهشت جائى را كه مشرف باشد بآن شخص داريد كه بتوانيم از حال او باخبر شويم آنها گويند بلى ما هر چه بخواهيم بحكم خدا آماده ميگردد پس بخواست خدا مشرف ميشود آن گوينده بهمنشين خود و ميبيند او را در وسط جهنّم و بعضى گفته‌اند بعد از آنكه گوينده گفت من يك همنشينى در دنيا داشتم كه چنين ميگفت خدايا ملكى باو و رفقايش در بهشت ميفرمايد شما مطّلع بر او هستيد و آنها ميگويند خير و خدا مشرف ميفرمايد آنها را باو در جهنّم چون اصل اطّلاع مشرف شدن بچيزى است براى ديدن آن و در هر حال پس از ديدن او رفيقش را در وسط جهنّم باو ميگويد قسم بخدا نزديك بود مرا مانند خودت بقعر جهنّم افكنى و هلاك كنى و اگر حفظ الهى نبود هر آينه مرا هم مانند تو در اينجا ملك دوزخ احضار مينمود و بعدا رفقاى بهشتى از نهايت فرح و خوشحالى با يكديگر ميگويند از روى تعجّب از موفقيّت خودشان بنعيم ابدى كه آيا ما ديگر نميميريم همان مردن اوّلى فقط براى ما بود در دنيا و ديگر هرگز معذّب نخواهيم شد بعذابى با آنكه يقين دارند چنين خواهند بود و اخيرا تصديق مينمايند و ميگويند كه حقّا كاميابى بزرگ اين بود كه بتوفيق الهى نصيب ما شد و براى چنين نتيجه‌اى بايد كار كنند كاركنان قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه چون اهل بهشت داخل بهشت شوند و اهل آتش داخل آتش مرگ را بصورت قوچى بياورند و ذبح نمايند بين بهشت و دوزخ پس‌

جلد 4 صفحه 433

منادى ندا كند كه ديگر خلود است و مرگ هرگز نخواهد بود و اهل بهشت باين آيات فلمثل هذا فليعمل العاملون مترنّم شوند و كلمه ان در ان كدت مخفّفه از مثقّله است بدلالت مصاحبت لام ابتدا با آن و گفته‌اند احضار بطور اطلاق استعمال نميشود مگر در شرّ و اينجا مراد احضار در جهنّم است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
فَاطَّلَع‌َ فَرَآه‌ُ فِي‌ سَواءِ الجَحِيم‌ِ (55)

‌پس‌ اطلاع‌ پيدا كرد ديد ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ ميان‌ جحيم‌.

فرداي‌ قيامت‌ اهل‌ بهشت‌ اهل‌ جهنم‌ ‌را‌ ميبينند و اهل‌ جهنم‌ اهل‌ بهشت‌ ‌را‌ مشاهده‌ ميكنند و ‌با‌ يكديگر تكلم‌ ميكنند چنانچه‌ ميفرمايد فَكَشَفنا عَنك‌َ غِطاءَك‌َ فَبَصَرُك‌َ اليَوم‌َ حَدِيدٌ ق‌ آيه 22 و ميفرمايد وَ نادي‌ أَصحاب‌ُ الجَنَّةِ أَصحاب‌َ النّارِ أَن‌ قَد وَجَدنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَل‌ وَجَدتُم‌ ما وَعَدَ رَبُّكُم‌ حَقًّا قالُوا نَعَم‌ فَأَذَّن‌َ مُؤَذِّن‌ٌ بَينَهُم‌ أَن‌ لَعنَةُ اللّه‌ِ عَلَي‌ الظّالِمِين‌َ اعراف‌ آيه 42 وَ نادي‌ أَصحاب‌ُ النّارِ أَصحاب‌َ الجَنَّةِ أَن‌ أَفِيضُوا عَلَينا مِن‌َ الماءِ أَو مِمّا رَزَقَكُم‌ُ اللّه‌ُ قالُوا إِن‌َّ اللّه‌َ حَرَّمَهُما عَلَي‌ الكافِرِين‌َ اعراف‌ آيه 48 و ‌غير‌ اينها ‌از‌ آيات‌ مثل‌ آيه شريفه يَوم‌َ يَقُول‌ُ المُنافِقُون‌َ وَ المُنافِقات‌ُ لِلَّذِين‌َ آمَنُوا انظُرُونا نَقتَبِس‌ مِن‌ نُورِكُم‌ قِيل‌َ ارجِعُوا وَراءَكُم‌ فَالتَمِسُوا نُوراً فَضُرِب‌َ بَينَهُم‌ بِسُورٍ لَه‌ُ باب‌ٌ باطِنُه‌ُ فِيه‌ِ الرَّحمَةُ وَ ظاهِرُه‌ُ مِن‌ قِبَلِه‌ِ العَذاب‌ُ يُنادُونَهُم‌ أَ لَم‌ نَكُن‌ مَعَكُم‌ قالُوا بَلي‌ وَ لكِنَّكُم‌ فَتَنتُم‌ أَنفُسَكُم‌ وَ تَرَبَّصتُم‌ وَ ارتَبتُم‌ وَ غَرَّتكُم‌ُ الأَمانِي‌ُّ حَتّي‌ جاءَ أَمرُ اللّه‌ِ وَ غَرَّكُم‌ بِاللّه‌ِ الغَرُورُ فَاليَوم‌َ لا يُؤخَذُ مِنكُم‌ فِديَةٌ وَ لا مِن‌َ الَّذِين‌َ كَفَرُوا مَأواكُم‌ُ النّارُ هِي‌َ مَولاكُم‌ وَ بِئس‌َ المَصِيرُ حديد آيه 13 و 14 ‌اينکه‌ ‌است‌ مكالمات‌ اهل‌ جنت‌ و نار ‌با‌ يكديگر و ‌من‌ جمله‌ ‌از‌ آيات‌ ‌در‌ همين‌ سوره‌ ‌که‌ ‌با‌ قرينش‌ مكالمه‌ ميكند.

155
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 55)- «اینجاست که نگاهی (به سوی دوزخ) می‌کند ناگهان او را در

ج4، ص143

میان دوزخ می‌بیند»! (فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِی سَواءِ الْجَحِیمِ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=37 |آیه=55}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=37 |آیه=55}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=37 |آیه=55}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره صافات]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۳:۵۱
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:

	گويد: آيا شما (بهشتيان) مى‌توانيد (بر حال او) اطلاع يابيد؟ پس از حال او اطلاع مى‌يابد، پس او را در ميان دوزخ مى‌بيند.		گويد: آيا شما (بهشتيان) مى‌توانيد (بر حال او) اطلاع يابيد؟ پس از حال او اطلاع مى‌يابد، پس او را در ميان دوزخ مى‌بيند.
		+
		+	قالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ «56» وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ «57»
		+
		+	(فرد بهشتى به دوزخى) گويد: به خدا سوگند نزديك بود كه مرا به نابودى كشانى.
		+
		+	و اگر نعمت (و لطف) پروردگارم نبود، قطعاً از احضار شدگان (در دوزخ) بودم.
		+
		+	جلد 8 - صفحه 32
		+
		+	===نکته ها===
		+
		+	كلمه‌ى «تردين» از «ارداء» به معناى سقوط از بلندى است كه با نابودى همراه باشد.
		+
		+	===پیام ها===
		+
		+	1- بهشتيان از حال دوزخيان اطلاع مى‌گيرند. «فَاطَّلَعَ»
		+
		+	2- منكران قيامت در وسط دوزخند. «سَواءِ الْجَحِيمِ»
		+
		+	3- بهشتيان مى‌توانند با دوستان دوزخى خود گفتگو كنند. قالَ‌ ...
		+
		+	4- مواظب خطر دوستان ناباب باشيم. «كِدْتَ لَتُرْدِينِ»
		+
		+	5- افراد فاسد براى فاسد كردن ديگران تلاش‌ها مى‌كنند. «كِدْتَ لَتُرْدِينِ»
		+
		+	6- اگر يك لحظه لطف خدا قطع شود، سقوط انسان حتمى است. لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ‌ ...
		+
		+	7- بعضى از بندگان مخلص، ممكن است تا لب پرتگاه بروند، امّا لطف خداوند آنان را نجات مى‌دهد. «لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي»
		+
		+	8- تأثير نپذيرفتن از دوستان فاسد، يك نعمت الهى است. «لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي»
		+
		+	9- اهل بهشت خود را مستحقّ نمى‌دانند بلكه بهشتى شدن خود را مديون لطف و نعمت الهى مى‌دانند. «لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ»
	}}		}}

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |-|
 انصاریان=
-پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند.
+پس خود او به دوزخ سر می‌کشد و همنشینش را وسط دوزخ می‌بیند.
 |-|
 فولادوند=
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 اینجاست که نگاهی می‌کند، ناگهان او را در میان دوزخ می‌بیند.
 </tabber>
 ==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«سَوَآءِ»: وسط. (نگا: دخان / ). این آیه و آیات دیگری در قرآن بیانگر این واقعیّت است که در قیامت قدرت دید فوق‌العاده‌ای به بهشتیان عطاء می‌شود که فاصله مکانی برای ایشان چندان مطرح نیست (نگا: اعراف / ) و مطالب و مقاصد هم بدون ثغور و حدود است (نگا: انبیاء /  فصّلت / ، زخرف / ، واقعه / ، مرسلات / ).
+*'''سواء''': در اصل مصدر است به معنى برابرى. به معنى مساوى و وسط به كار رود، مراد از آن در آيه «وسط» است.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص142</ref>
 == تفسیر آیه ==