آیه 52 سوره مریم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-06-19T09:51:27Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-14T05:20:40Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T07:09:54Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَ...» ایجاد کرد

2016-04-27T13:05:59Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَنَادَيْنَاهُ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا|سوره=19|آیه =52}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 52
|شماره بعدی = 53
|شماره قبلی = 51
|سوره= مریم
|شماره سوره= 19
|جزء= 16
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و ما او را از جانب راست (وادی مقدس) طور ندا کردیم و به مقام قرب خود برای استماع کلام خویش برگزیدیم.
|-|
انصاریان=
و او را از جانب راست طور ندا کردیم، و او را در حالی که با وی راز گفتیم، مقرّب خود قرار دادیم.
|-|
فولادوند=
و از جانب راست طور، او را ندا داديم، و در حالى كه با وى راز گفتيم او را به خود نزديك ساختيم.
|-|
آیتی=
و او را از جانب راست كوه طور ندا داديم و نزديكش ساختيم تا با او راز گوييم.
|-|
مکارم شیرازی=
ما او را از طرف راست (کوه) طور فراخواندیم؛ و نجواکنان او را (به خود) نزدیک ساختیم؛
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|We called him from the right side of the Mount and We drew him near [to Ourselves] for confidential discourse.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And We called to him from the blessed side of the mountain, and We made him draw nigh, holding communion (with Us).}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|We called him from the right slope of the Mount, and brought him nigh in communion.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|And we called him from the right side of Mount (Sinai), and made him draw near to Us, for mystic (converse).}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«الأیْمَنِ»: طرف راست. مراد این است که نسبت به موسی، طرف راست بود والاّ کوه راست و چپ ندارد. صفت (جانِبِ) است (نگا: طه / ). این واژه به معنی (مُبارَک) نیز آمده است. در این صورت می‌تواند صفت (جانِبِ) یا (الطُّورِ) باشد. «قَرَّبْنَاهُ نَجِیّاً»: مراد از نزدیک گرداندن، قرب و منزلت بخشیدن معنوی است، و (نَجِیّاً) فَعیل به معنی مُفاعِل، یعنی مُناجی است؛ همچون جَلیس به معنی مُجالِس، و نَدیم به معنی مُنادِم، و حال است (نگا: یوسف / ).

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا «52»

و از جانب راست (كوهِ) طور او را ندا داديم و به (مقام قرب خود و) رازگويى نزديكش ساختيم.

===نکته ها===

كلمه «ايمن» يا از «يُمن» به‌معناى مبارك است ويا از «يَمين» به‌معناى جانب راست.

در آغاز آيه، ندا و در پايانش مناجات مطرح شده و اين نشانه‌ى مهربانى خداوند است، مثل اينكه مولايى عزيز، برده‌اش را بلند صدا زند كه «بيا نزد من بنشين تا با هم خصوصى صحبت كنيم». «2»

در قرآن، درباره‌ى گفتگو و ارتباط موسى عليه السلام با خداوند هم به «تكلم» تعبير شده، «كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى‌ تَكْلِيماً» «3»، هم به «ندا»، «نادَيْناهُ» و هم به نجوى. «قَرَّبْناهُ نَجِيًّا»

مراد از قرب در آيه، قرب و نزديكى مكانى نيست، بلكه قرب مقامى است.

كوه طور، ميان مصر و مدين واقع است. «4»

«1». چنانكه در آيه‌ى 45 سوره ص نيز مى‌خوانيم: «انّا اخلصناهم»

«2». تفسير الميزان.

«3». نساء، 164.

«4». تفسير كشف‌الاسرار.

جلد 5 - صفحه 282

===پیام ها===

1- خداوند متعال با لطف ومهربانى، انبيا را گام به‌گام به خود نزديك مى‌كند.

نادَيْناهُ‌ ... قَرَّبْناهُ‌

2- بعضى مكان‌ها قداست دارند. «جانِبِ الطُّورِ»

3- مقام قرب و نجوى، بالاترين مقام‌هاست. «1» «وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا»

4- خداوند بعضى مطالب را با انبيا نجوا كرده و محرمانه مى‌گويد. «نَجِيًّا»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا (52)

صفت سوم: وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ‌: و ندا فرموديم موسى را به گفتار (يا مُوسى‌ إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ) «2» از ناحيه كوه زبيرا كه طرف راست موسى عليه السلام بود. يا جانب ميمون مبارك، اول از يمين مأخوذ، و دوم از يمن است. مراد آنكه ايجاد سخن كرديم در شجره‌اى كه در كوه طور بود تا موسى شنيد آن را از جانب ما.

صفت چهارم: وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا: و نزديك گردانيديم او را به درگاه قرب خود در حالتى كه راز گوينده بود با ما. مراد از قرب، تشريف است به منزلت و مكانت در مناجات، نه منزل و مكان. نزد بعضى مراد علو و ارتفاع است، چنانچه از ابن عباس نقل شده كه حضرت موسى را بلند گردانيدند و از آسمانى به آسمانى بردند تا بجائى رسيد كه صداى الواح كه تورات به آن نوشته مى‌شد شنيد «3».

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى‌ إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولاً نَبِيًّا (51) وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا (52) وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هارُونَ نَبِيًّا (53)

ترجمه‌

و ياد كن در كتاب موسى را بدرستيكه او بود خالص كرده شده و بود پيغمبر رفيع منزلت‌

و ندا كرديم او را از جانب كوه طور كه طرف دست راستش بود و نزديك كرديم او را در حاليكه با ما خصوصى سخن‌گو بود

و بخشيديم مر او را از رحمت خودمان برادرش هرون را در حاليكه پيغمبر بود.

تفسير

- و ياد كن اى پيغمبر در قرآن موسى را همانا او موحّد و خالص كننده بود عبادت خود را بخدا يا خدا خالص كرده بود او را بعبادت خود چون بصيغه اسم فاعل و مفعول هر دو قرائت شده ولى معلوم است كه قرائت فتح بيشتر دلالت بر مدح دارد چون مشعر بمزيد عنايت الهيّه است نسبت باو و از ابتداء امر كه مبعوث برسالت شد مأمور با بلاغ هم بود پس خبر داد از جانب خداوند لذا رسول با آنكه اخص و اعلى است در كلام الهى مقدّم بر نبى شده كه اعمّ و عالى است چون رسول بر حسب لغت كسى است كه پيغام كسيرا ببرد و نبى كسى است كه خبر دهد اگر چه از خواسته كسى باشد ولى در كافى از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه پرسيدند

جلد 3 صفحه 479

از فرق ميان رسول و نبى در اين آيه فرمود نبى آنستكه در خواب مى‌بيند و صدا را ميشنود ولى فرشته را نمى‌بيند و رسول آنستكه در خواب مى‌بيند و صدا را مى‌شنود و فرشته را هم مشاهده ميكند در هر حال حضرت موسى از انبياء اولو العزم داراى كتاب و شريعت بوده و در مراجعت از خدمت حضرت شعيب چون بوادى ايمن از اراضى شام و كوه طور كه در جانب راست آنحضرت بود رسيدند اى محبوب حقيقى را شنيد كه بيانزد ما و مقرّب در گاه شو و با ما صحبت و راز و نياز كن و آنجا مبعوث برسالت و انذار فرعون و فرعونيان شد و از خداوند مسئلت نمود كه هارون برادر بزرگترش را با او در امر نبوّت شريك فرمايد تا كمك و وزير و معاون او باشد و خداوند اجابت فرمود و هارون را هم بخواهش آنحضرت بمقام رفيع نبوت رسانيد و اين نبوّت هارون رحمت و موهبتى بود از خداوند بحضرت موسى كه موجب پيشرفت امر تبليغ او شد و معلوم است كه مراد از قرب قرب شرفى است نه مكانى و زمانى چون ذات احديّت منزّه از زمان و مكان است و مراد از مناجات سخن گفتن خصوصى است كه در آن كسى شريك نباشد و باين جهت كليم اللّه خوانده شد در اكمال نقل نموده كه موسى عليه السّلام يكصد و بيست و شش سال و هارون يكصد و سى و سه سال عمر كرد ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ نادَيناه‌ُ مِن‌ جانِب‌ِ الطُّورِ الأَيمَن‌ِ وَ قَرَّبناه‌ُ نَجِيًّا (52)

و ندا داديم‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ طرف‌ طور ايمن‌ و نزديك‌ كرديم‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ مناجات‌ ‌که‌ ‌با‌ خداوند مناجات‌هايي‌ داشت‌. وَ نادَيناه‌ُ اشاره‌ بآيه شريفه‌ ‌است‌.

فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ مِن‌ شاطِئ‌ِ الوادِ الأَيمَن‌ِ فِي‌ البُقعَةِ المُبارَكَةِ مِن‌َ الشَّجَرَةِ أَن‌ يا مُوسي‌ إِنِّي‌ أَنَا اللّه‌ُ رَب‌ُّ العالَمِين‌َ ‌الي‌ آخر الآيات‌. قصص‌ آيه 30 ‌تا‌ 36.

مِن‌ جانِب‌ِ الطُّورِ الأَيمَن‌ِ طور نام‌ كوهي‌ ‌است‌ جانب‌ طرف‌ كوه‌ ‌است‌ ايمن‌ طرف‌ راست‌ كوه‌ ‌که‌ شجره زيتون‌ ‌بود‌ صدا بلند شد. إِنِّي‌ أَنَا اللّه‌ُ باين‌ معني‌ ‌که‌ موسي‌ ‌در‌ جانب‌ طور ايمن‌ نزد شجره‌ ‌بود‌ ‌که‌ نداء الهي‌ ‌را‌ شنيد و ندا ‌از‌ جميع‌ اطراف‌ باو ميرسيد.

بافلاطون‌ گفتند: ‌ان‌ تلميذك‌ موسي‌ يزعم‌ انه‌ يتكلم‌ ‌مع‌ علة العلل‌ ‌گفت‌:

‌از‌ ‌او‌ ‌به‌ پرسيد ‌از‌ كدام‌ طرف‌ صدا مي‌شنوي‌ پرسيدند فرمود: ‌از‌ جميع‌ اطراف‌ ‌گفت‌: برويد و باو ايمان‌ بياوريد. وَ قَرَّبناه‌ُ نَجِيًّا مراد قرب‌ مكاني‌ نيست‌ چون‌ ذات‌ اقدسش‌ حق‌ مكان‌ ندارد احاطه‌ قيوميّه‌ بجميع‌ عوالم‌ امكانيّه‌ دارد قرب‌ و ‌بعد‌

جلد 12 - صفحه 454

ندارد، بلكه‌ قرب‌ معنوي‌ ‌است‌ بعنايات‌ و تفضلات‌ و الطاف‌ ربوبي‌، چنان‌ چه‌ اطاعت‌ قرب‌ مي‌آورد و معصيت‌ ‌بعد‌ دارد و انبياء بالاخص‌ اولوا العزم‌ ‌آنها‌ قرب‌ ‌از‌ جميع‌ مقربان‌ هستند ‌تا‌ برسد بجايي‌ ‌که‌ بفرمايد:

فَكان‌َ قاب‌َ قَوسَين‌ِ أَو أَدني‌ سوره نجم‌ ‌در‌ حق‌ ‌رسول‌ محترم‌، و موسي‌ ‌با‌ خداي‌ ‌خود‌ مناجات‌ داشت‌ ‌که‌ مفاد نجيّا ‌است‌. و بهترين‌ عبادات‌ مناجات‌ ‌با‌ پروردگار ‌خود‌ ‌است‌ بالاخص‌ ‌در‌ وقت‌ سحر ‌در‌ جاي‌ خلوت‌، بلكه‌ ‌از‌ جميع‌ نعم‌ بهشتي‌ مناجاة ‌با‌ پروردگار الذّ ‌است‌ ‌از‌ امير المؤمنين‌ ‌عليه‌ السّلام‌ مروي‌ ‌است‌ ‌که‌ فرمود:

اذا اشتغل‌ اهل‌ الجنة بالجنة اشتغل‌ اهل‌ اللّه‌ باللّه‌

و ‌اينکه‌ موهبت‌ كبري‌ نصيب‌ حضرت‌ موسي‌ شد ‌که‌ ‌هر‌ موقع‌ مي‌رفت‌ ‌در‌ مقام‌ مناجات‌ ‌با‌ خداي‌ ‌خود‌ تكلم‌ ميكرد و خداوند ‌با‌ ‌او‌ تكلم‌ ميفرمود، چنانچه‌ ميفرمايد: وَ كَلَّم‌َ اللّه‌ُ مُوسي‌ تَكلِيماً نساء ‌آيه‌ 162.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 52)- سوم: این آیه اشاره به آغاز رسالت موسی کرده، می‌گوید: «ما او را از طرف راست کوه طور فرا خواندیم» (وَ نادَیْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ).

در آن شب تاریک و پر وحشتی که با همسرش از بیابانهای «مدین» گذشته و به سوی مصر در حرکت بود به همسرش درد وضع حمل دست داد، و گرفتار سرمای شدیدی شد و به دنبال شعله آتشی در حرکت بود، ناگهان برقی از دور درخشید و ندایی برخاست و به موسی (ع) فرمان رسالت داده شد، و این بزرگترین افتخار و شیرین‌ترین لحظه در عمر او بود.

4- علاوه بر این «ما او را نزدیک ساختیم و با او سخن گفتیم» (وَ قَرَّبْناهُ نَجِیًّا).

ندای الهی موهبتی بود و تکلّم با او موهبت دیگر.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=19 |آیه=52}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=19 |آیه=52}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=19 |آیه=52}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره مریم]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 الايمن: طرف راست. جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ‏: طرف راست طور.
 نجيا: نجى بر وزن فعيل: مناجات كننده يعنى خدا با او مناجات كرده است اين كلمه به معنى فاعل و مفعول آيد
-و در واحد و جمع به كار مى‏رود مانند خَلَصُوا نَجِيًّا يوسف/ 80 كه در خصوص جميع است..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+و در واحد و جمع به كار مى‏رود مانند خَلَصُوا نَجِيًّا يوسف/ 80 كه در خصوص جميع است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 الايمن: طرف راست. جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ‏: طرف راست طور.
-نجيا: نجى بر وزن فعيل: مناجات كننده يعنى خدا با او مناجات كرده است اين كلمه به معنى فاعل و مفعول آيد
+نجيا: نجى بر وزن فعيل: مناجات كننده. يعنى خدا با او مناجات كرده است. اين كلمه به معنى فاعل و مفعول آيد
-و در واحد و جمع به كار مى‏رود مانند خَلَصُوا نَجِيًّا يوسف/ 80 كه در خصوص جميع است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+و در واحد و جمع به كار مى ‏رود مانند: «خَلَصُوا نَجِيًّا» ([[سوره يوسف|يوسف]]/ 80) كه در خصوص جميع است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۶۹: / سطر ۶۹: @@
 كوه طور، ميان مصر و مدين واقع است. «4»
-«1». چنانكه در آيه‌ى 45 سوره ص نيز مى‌خوانيم: «انّا اخلصناهم»
+----
 «2». تفسير الميزان.
@@ سطر ۸۲: / سطر ۸۱: @@
 - خداوند متعال با لطف ومهربانى، انبيا را گام به‌گام به خود نزديك مى‌كند.
 نادَيْناهُ‌ ... قَرَّبْناهُ‌
@@ سطر ۹۰: / سطر ۸۸: @@
 - خداوند بعضى مطالب را با انبيا نجوا كرده و محرمانه مى‌گويد. «نَجِيًّا»
 }}
@@ سطر ۱۸۹: / سطر ۱۹۰: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره مریم]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]