آیه 51 سوره انعام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۴۸

2019-12-17T06:48:48Z

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-02T07:10:19Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-02-02T06:45:55Z

‏تفسیر آیه

مهدی موسوی در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۳۸

2019-02-02T06:38:30Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَىٰ ر...» ایجاد کرد

2016-03-27T15:05:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَىٰ ر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ|سوره=6|آیه =51}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 51
|شماره بعدی = 52
|شماره قبلی = 50
|سوره= انعام
|شماره سوره= 6
|جزء= 7
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
-و آنان را که از احضار در پیشگاه عدل خدا ترسانند به آیات قرآن متنبّه ساز و بترسان که جز خدا آنها را یاور و شفیعی نیست، باشد که پرهیزکار شوند.
|-|
انصاریان=
و به وسیله این قرآن کسانی را که از محشور شدن به سوی پروردگارشان می ترسند، هشدار ده که آنان را [در آن روز هول انگیز] جز خدا سرپرست و شفیعی نخواهد بود؛ باشد که بپرهیزند.
|-|
فولادوند=
و به وسيله اين [قرآن‌] كسانى را كه بيم دارند كه به سوى پروردگارشان محشور شوند هشدار ده [چرا] كه غير او براى آنها يار و شفيعى نيست، باشد كه پروا كنند.
|-|
آیتی=
آگاه ساز به اين كتاب، كسانى را كه از گردآمدن بر آستان پروردگارشان هراسناكند، كه ايشان را جز او هيچ ياورى و شفيعى نيست. باشد كه پرهيزگارى پيشه كنند.
|-|
مکارم شیرازی=
و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده! (روزی که در آن،) یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|And warn by its means those who fear being mustered toward their Lord, besides whom they shall have neither any guardian nor any intercessor, so that they may be Godwary.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And warn with it those who fear that they shall be gathered to their Lord-- there is no guardian for them, nor any intercessor besides Him-- that they may guard (against evil).}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Warn hereby those who fear (because they know) that they will be gathered unto their Lord, for whom there is no protecting ally nor intercessor beside Him, that they may ward off (evil).}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Give this warning to those in whose (hearts) is the fear that they will be brought (to judgment) before their Lord: except for Him they will have no protector nor intercessor: that they may guard (against evil).}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«أَنذِرْ»: بترسان. بیم ده. «بِهِ»: به آن، یعنی قرآن. «الَّذِینَ یَخَافُونَ»: کسانی که می‌ترسند. مراد مؤمنان است (نگا: فاطر / ، یس / ، ذاریات / ). «مِن دُونِهِ»: سوای او. غیر از او.
==نزول==

'''محل نزول:'''

این آیه در [[مکه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 334.</ref>

این آیه در شأن موالى و فقرا عرب امثال [[عمار یاسر]] و [[ابوذر غفاری]] و [[مقداد]] اسود و صهیب و [[بلال]] و خباب و سالم و مهجع و نمرة بن قاسط و عامر بن فهیرة و ابن مسعود نازل گردیده است كه خداوند به رسول خویش فرماید: اینان را به [[قرآن]] و [[وحى]] كه به تو فرستاده‌ایم، آگاه ساز.<ref> تفسیر كشف الاسرار.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ «51»

و به وسيله‌ى آن (قرآن) كسانى را كه از محشور شدن نزد پروردگارشان بيم دارند هشدار ده (زيرا) غير از خداوند، براى آنان ياور و شفيعى نيست، شايد كه پروا كنند.

===نکته ها===

در قرآن بارها خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است كه هشدار تو تنها در دل خداترسان اثر

جلد 2 - صفحه 466

مى‌كند، مثل: «إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ» «1» و «إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ» 35: 18 «2»

===پیام ها===

1- آمادگى افراد، شرط تأثير گذارى هدايت انبياست. «الَّذِينَ يَخافُونَ»

2- عقيده به معاد، كليد تقواست. يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا ... لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (51)

بعد از تقديم بيّنات، امر به انذار فرمايد:

وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ‌: و بترسان به آنچه وحى مى‌شود به تو آنان را كه به جهت كثرت زلل و تقصير مى‌ترسند أَنْ يُحْشَرُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ‌: اينكه حشر شوند به سوى جزاى پروردگار خود. اگرچه وعظ قرآن عام است نسبت به عموم مكلفين، اما اينجا تخصيص نموده به ترسندگان؛ زيرا قلب پندپذير و گوش شنوا ايشان راست. مراد ترسندگان عام است: از مؤمنان مفرط در عمل و مقصر، يا اميدواران به قيامت و حشر، خواه مؤمن باشند يا كافر، مقر به حشر يا متردد در آن، چه انذار

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 278

مؤثر است همه ايشان را به خلاف جازمان به محال بودن آن، و مؤيد اينست كه حضرت صادق‌ «1» عليه السّلام در تفسير اين آيه فرمود: انذر بالقرآن من يرجون الوصول الى ربّهم ترغبهم فيما عنده فانّ القرآن شافع مشفّع لهم. انذار نما به قرآن كسى را كه اميد دارد رسيدن به جزاى پروردگار، و ترغيب نما ايشان را در آنچه نزد الهى است از ثواب. پس بدرستى كه قرآن شفاعت كننده، و قبول شده شفاعت او براى آنها.

لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ‌: نيست ترسندگان را به جز خدا دوستى كه متولى امور ايشان باشد در دارين، و نه شفاعت كننده كه ايشان را از عذاب هر دو سراى برهاند. پس اى پيغمبر، خائفان را كه به اين صفات متصفند بترسان‌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌: از براى اينكه بپرهيزند. امير المؤمنين عليه السّلام در ذيل خطبه‌اى مى‌فرمايد: وصيت مى‌كنم شما را اى بندگان خدا به تقوى و پرهيزكارى و ترس از خدا، آن تقوائى كه به آن حاصل مى‌شود توشه راه آخرت، و به آنست بازگشت بسوى حضرت عزّت، زادى است رساننده به مقصود، و پناهى است رهاننده از عذاب روز موعود، فراخواند به آن تقوى شنواننده‌ترين خوانندگان كه سيد المرسلين صلى اللّه عليه و آله است، و نگاهداشت آن تقوى را بهترين نگهبان‌ «2»؛ اشاره به نفس نفيس خود حضرت باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (51)

ترجمه‌

و بترسان بآن آنانكه ميترسند كه محشور شوند بسوى پروردگارشان كه نيست جز آن براى ايشان ناصرى و نه شفاعت كننده باشد كه ايشان بپرهيزند.

تفسير

انذار و تخويف نسبت بكسانى مفيد است كه معتقد بمعاد باشند يا اقلّا احتمال آنرا بدهند و قدر مشترك انتظار وقوع آن است اما كسانيكه معتقد باشند بآنكه معادى نيست انذار نسبت بآنها فائده ندارد و چيزيكه بآن انذار مى‌شود قرآن است كه به پيغمبر (ص) وحى شده و در آيه قبل باين عنوان ذكر گرديده است و مشتمل بر وعد و وعيد است كه انذار بآن حاصل ميشود و ناصر و شفيع در دنيا و آخرت منحصر بآنست چون شفاعت و نصرت انبيا و اولياء هم ببركت وحى الهى است كه خلق را هدايت بتوسل بايشان نموده است و نتيجه كليّه پرهيزكارى است كه موجب نجات ابدى است چنانچه در مجمع از حضرت صادق (ع) روايت نموده است كه انذار كن بقرآن آن كسانيرا كه اميدوارند و اصل بپروردگارشان شوند و ترغيب نما ايشان را بچيزى كه نزد او است پس همانا قرآن شفاعت كننده است كه شفاعت آن‌

جلد 2 صفحه 325

پذيرفته مى‌شود و محتمل است ضمير من دونه راجع بربّ باشد و انحصار اعانت و شفاعت بحق بمناسبت آنست كه قوّه اعانت از او است و اذن شفاعت از آن او و اللّه اعلم ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ أَنذِر بِه‌ِ الَّذِين‌َ يَخافُون‌َ أَن‌ يُحشَرُوا إِلي‌ رَبِّهِم‌ لَيس‌َ لَهُم‌ مِن‌ دُونِه‌ِ وَلِي‌ٌّ وَ لا شَفِيع‌ٌ لَعَلَّهُم‌ يَتَّقُون‌َ (51)

و انذار كن‌ باين‌ قرآن‌ كساني‌ ‌که‌ ميترسند اينكه‌ محشور شوند بسوي‌ پروردگار ‌خود‌ روزي‌ ‌که‌ هيچ‌ وليّي‌ ندارند سواي‌ ‌خدا‌ ‌که‌ بتواند جلوگيري‌ ‌از‌ عذاب‌ كند و شفيعي‌ ‌که‌ بتواند توسط كند ‌که‌ خداوند ‌او‌ ‌را‌ عفو فرمايد سزاوار ‌است‌ ‌که‌ باين‌ انذار تقوي‌ پيدا كند.

وَ أَنذِر بِه‌ِ انذار مقابل‌ تبشير ‌است‌ و بزرگترين‌ وظائف‌ انبياء و اوصياء

جلد 7 - صفحه 78

و علماء دين‌ ‌است‌ و انذار و تبشير ‌با‌ ‌هم‌ قرين‌ ‌است‌.

(مثال‌) ‌اگر‌ كسي‌ داري‌ ابتياع‌ نمود و فقط وضعيات‌ ‌اينکه‌ دار ‌را‌ مشاهده‌ كرد ‌از‌ عمارات‌ و سعه‌ دار و نقش‌ و نگار و خبر ‌از‌ زير زمين‌ ندارد كسي‌ ‌که‌ مطلع‌ بخصوصيات‌ ‌اينکه‌ دار ‌است‌ و ‌از‌ همه‌ جاي‌ ‌او‌ خبر دارد بيايد نزد مشتري‌ و بگويد ‌در‌ زير ‌اينکه‌ دار ‌در‌ محل‌ مخصوصي‌ گنجي‌ ‌است‌ مملو ‌از‌ جواهر و طلا آلات‌ و ‌در‌ اطراف‌ ‌اينکه‌ گنج‌ افعي‌ وجود دارد ‌اينکه‌ اخبارش‌ بوجود گنج‌ بشارت‌ ‌است‌ و بوجود افعي‌ انذار ‌است‌ و ‌اگر‌ ‌اينکه‌ مشتري‌ دار ‌اينکه‌ شخص‌ مخبر ‌را‌ كذّاب‌ و مفتري‌ ميداند نه‌ ‌در‌ مقام‌ تحصيل‌ گنج‌ برميآيد و نه‌ ‌در‌ مقام‌ دفع‌ افعي‌ و اما ‌اگر‌ ‌او‌ ‌را‌ صادق‌ مصدق‌ ميداند كمال‌ جديت‌ ‌را‌ ميكند ‌براي‌ بدست‌ آوردن‌ گنج‌ بهر وسيله‌ ‌که‌ متمكن‌ ‌باشد‌ و ‌براي‌ دفع‌ شرّ ‌اينکه‌ افعي‌ بهر نوعي‌ ‌که‌ پيش‌رفت‌ شود.

‌اينکه‌ دنيا دار ‌است‌ و كساني‌ ‌که‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ دنيا ميآيند مشتري‌ هستند و ابتياع‌ نموده‌اند و فقط ‌از‌ ظاهر ‌آن‌ مطلع‌ ميشوند ‌از‌ مال‌ و جاه‌ و عزّت‌ و رياست‌ و مشتهيات‌ نفساني‌ ‌از‌ مأكولات‌ و مشروبات‌ و ملبوسات‌ و منكوحات‌ ‌آن‌ و خبر ‌از‌ باطن‌ ‌اينکه‌ دنيا ندارند خداوند انبياء ‌را‌ فرستاد ‌که‌ ‌از‌ باطن‌ ‌اينکه‌ دنيا خبر دارند و باهل‌ دنيا خبر دهند ‌که‌ ‌در‌ باطن‌ ‌اينکه‌ دنيا گنجي‌ ‌است‌ نام‌ ‌آن‌ بهشت‌ ‌است‌ مملوّ ‌از‌ جواهرات‌ و افعي‌ ‌است‌ نام‌ ‌آن‌ جهنم‌ ‌است‌ داراي‌ زهر قتّال‌، خبر ‌از‌ وجود بهشت‌ بشارت‌ ‌است‌ و ‌از‌ وجود جهنم‌ انذار ‌است‌ و اهل‌ دنيا ‌اگر‌ انبياء ‌را‌ كذّاب‌ ميدانند ابدا نه‌ ‌در‌ مقام‌ تحصيل‌ بهشت‌ برميآيند و نه‌ ‌در‌ مقام‌ دفع‌ جهنم‌ و اما ‌اگر‌ ‌آنها‌ ‌را‌ صادق‌ مصدق‌ ميدانند و بآنها ايمان‌ دارند كمال‌ كوشش‌ ‌را‌ ميكنند ‌براي‌ تحصيل‌ بهشت‌ و وسائل‌ تحصيلش‌ اعمال‌ صالحه‌ ‌است‌ و منتهي‌ جديت‌ ‌را‌ مينمايند ‌براي‌ دفع‌ افعي‌ جهنم‌ و طريقه‌ دفعش‌ ترك‌ معاصي‌ ‌است‌.

و ‌از‌ ‌اينکه‌ مثال‌ بخوبي‌ واضح‌ ميشود كساني‌ ‌که‌ ‌در‌ اعمال‌ صالحه‌ كوتاهي‌ ميكنند

جلد 7 - صفحه 79

و ‌از‌ معاصي‌ پروا ندارند پيغمبر و ائمه‌ و علماء ‌را‌ صادق‌ و مصدق‌ نميدانند بلكه‌ كذاب‌ و دروغگو ميخوانند و مؤمنين‌ بآنها ‌هم‌ ‌در‌ اعمال‌ صالحه‌ جديت‌ ميكنند و ‌هم‌ ‌در‌ ترك‌ معاصي‌ كمال‌ اهميت‌ ‌را‌ ميدهند ‌که‌ عبارت‌ ‌از‌ تقوي‌ ‌باشد‌ لذا ميفرمايد الَّذِين‌َ يَخافُون‌َ أَن‌ يُحشَرُوا إِلي‌ رَبِّهِم‌ ‌که‌ عبارت‌ ‌از‌ ايمان‌ بقيامت‌ ‌باشد‌ ‌که‌ ‌از‌ تصديق‌ بنبي‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ پيدا ‌شده‌ ‌که‌ مفاد إِنّا لِلّه‌ِ وَ إِنّا إِلَيه‌ِ راجِعُون‌َ بقره‌ ‌آيه‌ 56 ‌است‌ و شرح‌ ‌آن‌ گذشت‌ ‌در‌ مجلد دوم‌ صفحه‌ 259، زيرا خوف‌ صفت‌ قلبي‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌از‌ روي‌ ايمان‌ و يقين‌ پيدا ميشود.

و مرجع‌ ضمير ‌به‌ ‌در‌ انذر ‌به‌ بعضي‌ گفتند قرآن‌ ‌است‌ و بعضي‌ گفتند اللّه‌ ‌است‌ لكن‌ تحقيق‌ اينست‌ ‌که‌ مرجع‌ ماء ‌در‌ ‌ما يوحي‌ الي‌ّ ‌است‌ ‌که‌ ‌در‌ ‌آيه‌ قبل‌ ذكر ‌شده‌ لَيس‌َ لَهُم‌ مِن‌ دُونِه‌ِ وَلِي‌ٌّ چون‌ ‌در‌ قيامت‌ كليه‌ اختيارات‌ ‌از‌ كليه‌ افراد سلب‌ ميشود لِمَن‌ِ المُلك‌ُ اليَوم‌َ لِلّه‌ِ الواحِدِ القَهّارِ مؤمن‌ ‌آيه‌ 16 وَ الأَمرُ يَومَئِذٍ لِلّه‌ِ انفطار ‌آيه‌ 19.

وَ لا شَفِيع‌ٌ بعضي‌ باين‌ جمله‌ استدلال‌ كردند ‌بر‌ انكار مسئله‌ شفاعت‌ و آيات‌ ديگر و ‌ما ‌در‌ مجلد سوم‌ كلم‌ الطيب‌ صفحه‌ 237‌-‌ 245 ادله‌ شفاعت‌ و اقوال‌ ‌در‌ ‌آن‌ و آيات‌ و اخبار وارده‌ ‌در‌ ‌آن‌ ‌را‌ ذكر كرديم‌ و گفتيم‌ ‌تا‌ ايمان‌ و رضاي‌ حق‌ و اذن‌ خداوند و اجازه‌ باري‌ و قبول‌ شفاعت‌ حضرت‌ پروردگار نباشد احدي‌ قدرت‌ ندارد شفاعت‌ كند و باين‌ نحو جمع‌ ‌بين‌ آيات‌ و اخبار نموديم‌.

لَعَلَّهُم‌ يَتَّقُون‌َ ‌يعني‌ شايسته‌ ‌است‌ كسي‌ ‌که‌ نبي‌ ‌را‌ صادق‌ مصدق‌ ميداند و ايمان‌ بقيامت‌ داشته‌ ‌باشد‌ و ولي‌ّ و شفيعي‌ جز ‌خدا‌ نباشد ‌از‌ مخالت‌ ‌او‌ پرهيزكار ‌باشد‌«1»

}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=6 |آیه=51}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=6 |آیه=51}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=6 |آیه=51}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره انعام]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-خزائن: خزن (بر وزن عقل) حفظ و نگهدارى كردن. خزانه (به كسر اول) مكان نگهدارى (انبار). جمع آن خزائن است.
+يحشروا: حشر: جمع كردن به يك مكان. «ان يحشروا» اينكه جمع شوند.
-تتفكرون: فكر: انديشه. «أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ» آيا فكر نمى كنيد!<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+دونه: دون: غير. «من دونه» غير از او.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 ==نزول==

@@ سطر ۱۵۹: / سطر ۱۵۹: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۷۰: / سطر ۷۰: @@
 جلد 2 - صفحه 466
-مى‌كند، مثل: «إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ» «1» و «إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ» 35: 18 «2»
+مى‌كند، مثل: «إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ» «1» و «إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ» «2»
 ===پیام ها===
@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۷: @@
 - عقيده به معاد، كليد تقواست. يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا ... لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌
-}}
+----
 |-|

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«أَنذِرْ»: بترسان. بیم ده. «بِهِ»: به آن، یعنی قرآن. «الَّذِینَ یَخَافُونَ»: کسانی که می‌ترسند. مراد مؤمنان است (نگا: فاطر / ، یس / ، ذاریات / ). «مِن دُونِهِ»: سوای او. غیر از او.
+خزائن: خزن (بر وزن عقل) حفظ و نگهدارى كردن. خزانه (به كسر اول) مكان نگهدارى (انبار). جمع آن خزائن است.
 ==نزول==
@@ سطر ۴۸: / سطر ۵۰: @@
 این آیه در [[مکه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 334.</ref>
+'''شأن نزول:'''
-این آیه در شأن موالى و فقرا عرب امثال [[عمار یاسر]] و [[ابوذر غفاری]] و [[مقداد]] اسود و صهیب و [[بلال]] و خباب و سالم و مهجع و نمرة بن قاسط و عامر بن فهیرة و ابن مسعود نازل گردیده است كه خداوند به رسول خویش فرماید: اینان را به [[قرآن]] و [[وحى]] كه به تو فرستاده‌ایم، آگاه ساز.<ref> تفسیر كشف الاسرار.</ref>
+این آیه در شأن موالى و فقرا عرب امثال [[عمار یاسر]] و [[ابوذر غفاری]] و [[مقداد]] اسود و صهیب و [[بلال]] و خباب و سالم و مهجع و نمرة بن قاسط و عامر بن فهیرة و ابن مسعود نازل گردیده است كه خداوند به رسول خویش فرماید: اینان را به [[قرآن]] و [[وحى]] كه به تو فرستاده‌ایم، آگاه ساز<ref> تفسیر كشف الاسرار.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 334.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۷۶: / سطر ۱۷۸: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره انعام]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]