مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-21T05:00:51Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَل...» ایجاد کرد

2016-06-11T17:01:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ|سوره=42|آیه =4}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 4
|شماره بعدی = 5
|شماره قبلی = 3
|سوره= شوری
|شماره سوره= 42
|جزء= 25
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه ملک اوست و او خدای بلند مرتبه بزرگ است.
|-|
انصاریان=
آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست، و او بلند مرتبه و بزرگ است.
|-|
فولادوند=
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آنِ اوست و او بلندمرتبه بزرگ است.
|-|
آیتی=
از آن اوست هر چه در آسمانها و زمين است. و اوست آن بلند مرتبه بزرگوار.
|-|
مکارم شیرازی=
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست؛ و او بلندمرتبه و بزرگ است!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|whatever is in the heavens and whatever is in the earth belongs to Him, and He is the All-exalted, the All-supreme.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|His is what is in the heavens and what is in the earth, and He is the High, the Great.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Unto Him belongeth all that is in the heavens and all that is in the earth, and He is the Sublime, the Tremendous.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|To Him belongs all that is in the heavens and on earth: and He is Most High, Most Great.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ ...»: مجموعه عالم هستی از آن او است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ «4»

آنچه در آسمان‌ها وآنچه در زمين است از آنِ اوست و او بلند مرتبه وبزرگ است.

===نکته ها===

در قرآن كريم كلمه‌ «قَبْلِكَ» خطاب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله زياد استعمال شده است، يعنى پيش از تو پيامبرانى آمده‌اند، امّا در هيچ جا «بعدك» نيامده است و اين نشان دهنده خاتميّت پيامبر اسلام مى‌باشد.

با اينكه پيامبر اسلام خاتم انبياست، امّا نامش قبل از ديگران آمده و اين نشان عظمت والاى اوست.

عزّت، قدرت، حكمت و عظمت الهى همه و همه در وحى الهى تبلور يافته است، لذا نبايد وحى و كلام الهى را ساده انگاشت.

پيامبران بزرگوار، به سرچشمه عزّت و قدرت و عظمت الهى متصل هستند، پس هر كس با آنان در افتد، نابود خواهد شد.

جلد 8 - صفحه 371

يكى از دلائل اعجاز قرآن اين است كه از حروف و كلمات عمومى و عادّى، جملات و تركيب‌هايى ساخته كه احدى مشابه آن را نمى‌تواند بياورد.

===پیام ها===

1- وقتى مى‌خواهيد مطلبى را عنوان كنيد براى شنوندگان خود حسّاسيّت و جاذبه ايجاد كنيد. «حم. عسق»

2- شيوه و محتواى وحى به انبيا، مشابه يكديگر است. «كَذلِكَ»

3- يكى از سنّت‌هاى الهى وحى است. كَذلِكَ يُوحِي‌ ...

4- همه انبيا به يك سرچشمه متصل‌اند و از يك منبع، وحى دريافت مى‌كنند.

«كَذلِكَ يُوحِي»

5- وحى از سرچشمه عزّت است، با آن در نيفتيد كه نابود مى‌شويد. يُوحِي‌ ...

الْعَزِيزُ

6- وحى از سوى خداى عزيز و حكيم است و اطاعت از آن، به شما عزّت و استوارى مى‌دهد. «الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»

7- نزول وحى بر اساس حكمت است، لذا به هر كس وحى نمى‌شود. يُوحِي‌ ...

الْحَكِيمُ‌

8- وحى از سرچشمه حكمت است و لذا مطالب آن ماندگار است و خدشه بردار نيست. يُوحِي‌ ... الْحَكِيمُ‌

9- عزّت خداوند آميخته با حكمت و كاردانى اوست. «الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»

10- نظام تشريع (وحى و هدايت) حقّ كسى است كه نظام تكوين (آسمان‌ها و زمين) در اختيار اوست. لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ...

11- وحى براى رشد ماست وگرنه او كاملًا بى نياز است. لَهُ ما فِي السَّماواتِ‌ ... الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ‌

12- مالكيّت حقيقى از آنِ خداست، ديگران خيال مالكيّت مى‌كنند. لَهُ ما فِي السَّماواتِ‌ ...

جلد 8 - صفحه 372

13- مالكيّت مطلق خداوند بر جهان هستى، پشتوانه عزّت و حكمت اوست.

الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ‌ ...
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ «4»

لَهُ ما فِي السَّماواتِ‌: مر ذات يگانه سبحانى راست آنچه در آسمانها است‌

«1» برهان، ج 4، ص 115، بنقل از تفسير محمد بن عباس.

جلد 11 - صفحه 396

از امور علوى، وَ ما فِي الْأَرْضِ‌: و آنچه در زمين است از موجودات سفليه، وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ‌: و او است بلند مرتبه با عظمت و جلال كه عقل دوربين از ادراك رفعت و جلالت كبريائى او واله و متحير است.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

حم «1» عسق «2» كَذلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ «3» لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ «4»

تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ «5»

ترجمه‌

اينچنين وحى ميكند بسوى تو و بسوى آنانكه بودند پيش از تو خداى تواناى درست كردار

براى او است آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است و او است بلند رتبه بزرگ مقام‌

نزديك است آسمانها شكافته شوند از بالاشان و فرشتگان تسبيح ميكنند بستايش پروردگارشان و آمرزش ميطلبند براى هر كه در زمين است آگاه باشيد كه همانا خدا آمرزنده مهربانست.

تفسير

گذشته از آنچه راجع بفواتح السّور بطور كلّى و خصوص حم ذكر شده در معانى از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه معناى حم عسق الحكيم المثيب العالم السّميع القادر القوى است و قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه آن حروفى است مقطوع از اسم اعظم خدا كه تأليف ميكند آنرا پيغمبر و امام پس ميباشد اسم اعظمى كه چون خوانده شود خدا بآن اجابت ميكند و ظاهرا مفاد آيات شريفه آنستكه مانند آنچه در اين سوره است از معارف حقّه و مطالب حقيقيّه وحى ميكند بتو و ساير انبياء قبل خداوند ارجمند تواناى درست كردار محكم گفتار و براى او است ثابت و مستقرّ بملكيّت حقّه حقيقيّه و بسلطنت تامّه عامّه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و او است بلند مرتبه و بزرگى كه بزرگيش بوصف در نيايد و براى تصوير رفعت و عظمت او ميتوان بطريق تمثيل گفت نزديك است‌

جلد 4 صفحه 569

آسمانهاى هفت‌گانه از عظمت مقام مافوق خودشان كه كرسى و عرش است و از مقام علم و مقرّ سلطنت مطلقه الهيّه بآن دو تعبير ميشود شكافته و متفرّق شود اجزائشان با آنكه خرق و تفرّق اجزاء در افلاك راه ندارد براى عظمت مقام خالق آنها و ملائكه آسمانها دائما تسبيح و تقديس مينمايند و مشغولند بحمد و ثناى الهى و طلب مغفرت مينمايند از خداوند براى اهل ايمان از شيعيان و توبه كنندگان كه در زمين جاى دارند چنانچه قمّى ره نقل نموده و فرموده لفظ آيه عام و معناى آن خاص است و در جوامع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه استغفار ملائكه مخصوص باهل ايمان است چون معلوم است كه خداوند آمرزنده و مهربان است و مسلّم است كه رحمت رحيميّه اختصاص بشيعيان دارد.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
لَه‌ُ ما فِي‌ السَّماوات‌ِ وَ ما فِي‌ الأَرض‌ِ وَ هُوَ العَلِي‌ُّ العَظِيم‌ُ «4»

اختصاص‌ باو دارد آنچه‌ ‌در‌ آسمانها و آنچه‌ ‌در‌ زمين‌ ‌است‌ و ‌او‌ ‌است‌ ‌در‌ اعلي‌ درجه علوّ و عظمت‌.

لَه‌ُ ما فِي‌ السَّماوات‌ِ ‌از‌ ‌اينکه‌ كرات‌ علويّه‌ شمس‌، قمر و ساير كواكب‌ لوح‌، قلم‌، بيت‌ المعمور، جنة المأوي‌، عرش‌، كرسي‌، ملائكه‌ سكنه آسمانها و آنچه‌ خداوند خلق‌ فرموده‌ ‌در‌ عالم‌ بالا.

وَ ما فِي‌ الأَرض‌ِ ‌از‌ جن‌ و انس‌ و اقسام‌ حيوانات‌ ‌از‌ طيور و بهائم‌ و حشرات‌ و زمين‌ و دريا و جواهرات‌ و معادن‌ و نباتات‌ و مياه‌ و حيوانات‌

جلد 15 - صفحه 454

دريايي‌ و ‌غير‌ اينها و بالجمله‌ ‌کل‌ ‌ما سوي‌ اللّه‌ اللّه‌ ‌است‌.

وَ هُوَ العَلِي‌ُّ العَظِيم‌ُ اعلي‌ مراتب‌ علوّ و عظمت‌ وجود ‌غير‌ متناهي‌ ‌از‌ ‌لا‌ و ابدا و سرمدا.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 4)- سپس می‌افزاید: «آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست، و او بلند مرتبه و بزرگ است» (لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ).

مالکیت او نسبت به آنچه در آسمان و زمین است ایجاب می‌کند که از مخلوقات خود و سرنوشت آنها بیگانه نباشند و نیازهای آنها را از طریق وحی بر آنها نازل کند.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=42 |آیه=4}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=42 |آیه=4}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=42 |آیه=4}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره شوری]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ «4»
@@ سطر ۷۷: / سطر ۹۷: @@
 - همه انبيا به يك سرچشمه متصل‌اند و از يك منبع، وحى دريافت مى‌كنند.
 «كَذلِكَ يُوحِي»
 - وحى از سرچشمه عزّت است، با آن در نيفتيد كه نابود مى‌شويد. يُوحِي‌ ...
 الْعَزِيزُ
@@ سطر ۸۷: / سطر ۱۰۵: @@
 - نزول وحى بر اساس حكمت است، لذا به هر كس وحى نمى‌شود. يُوحِي‌ ...
 الْحَكِيمُ‌
@@ سطر ۱۰۳: / سطر ۱۲۰: @@
 - مالكيّت مطلق خداوند بر جهان هستى، پشتوانه عزّت و حكمت اوست.
 الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ‌ ...
 }}

آیه 4 سوره شوری - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَل...» ایجاد کرد