آیه 48 سوره نساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۸

2019-12-07T07:48:13Z

Aghajani در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۵۲

2019-12-04T12:52:05Z

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-21T12:28:31Z

‏نزول

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا د...» ایجاد کرد

2016-03-09T17:59:57Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا د...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۲۱۲: / سطر ۲۱۲: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-(‌آيه‌ 48)‌-
+(آیه‌ 48)-
-'''اميدبخش‌ترين‌ آيات‌ قرآن‌'''
+'''امیدبخش‌ترین‌ آیات‌ قرآن‌'''
-این‌ ‌آيه‌ صريحا اعلام‌ مي‌كند ‌که‌ همه گناهان‌ ممكن‌ ‌است‌ مورد عفو و بخشش‌ واقع‌ شوند، ولي‌ «خداوند (هرگز) شرك‌ ‌را‌ نمي‌بخشد و پايين‌تر ‌از‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌براي‌ ‌هر‌ كس‌ بخواهد (و شايسته‌ بداند) مي‌بخشد» (إِن‌َّ اللّه‌َ لا يَغفِرُ أَن‌ يُشرَك‌َ بِه‌ِ وَ يَغفِرُ ما دُون‌َ ذلِك‌َ لِمَن‌ يَشاءُ).
+این‌ ‌آیه‌ صریحا اعلام‌ میکند که‌ همه گناهان‌ ممکن‌ ‌است‌ مورد عفو و بخشش‌ واقع‌ شوند، ولی‌ «خداوند (هرگز) شرک‌ ‌را‌ نمی‌بخشد و پایین‌تر ‌از‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌برای‌ ‌هر‌ کس‌ بخواهد (و شایسته‌ بداند) می‌بخشد» (إِن‌َّ اللّه‌َ لا یغفِرُ أَن‌ یشرَک‌َ بِه‌ِ وَ یغفِرُ ما دُون‌َ ذلِک‌َ لِمَن‌ یشاءُ).
-ارتباط این‌ ‌آيه‌ ‌با‌ آيات‌ سابق‌ ‌از‌ این‌ نظر ‌است‌ ‌که‌ يهود و نصاري‌ ‌هر‌ يك‌ ‌به‌ نوعي‌ مشرك‌ بودند، و قرآن‌ ‌به‌ وسيله این‌ ‌آيه‌ ‌به‌ ‌آنها‌ اعلام‌ خطر مي‌كند ‌که‌ این‌ عقيده‌ ‌را‌ ترك‌ گويند ‌که‌ گناهي‌ ‌است‌ ‌غير‌ قابل‌ بخشش‌، سپس‌ ‌در‌ پايان‌ ‌آيه‌ دليل‌ این‌ موضوع‌ ‌را‌ بيان‌ كرده‌ مي‌فرمايد: «كسي‌ ‌که‌ ‌براي‌ ‌خدا‌ شريكي‌ قائل‌ شود گناه‌ بزرگي‌ مرتكب‌ ‌شده‌ ‌است‌» (وَ مَن‌ يُشرِك‌ بِاللّه‌ِ فَقَدِ افتَري‌ إِثماً عَظِيماً).
+ارتباط این‌ ‌آیه‌ ‌با‌ آیات‌ سابق‌ ‌از‌ این‌ نظر ‌است‌ که‌ یهود و نصاری‌ ‌هر‌ یک‌ ‌به‌ نوعی‌ مشرک‌ بودند، و قرآن‌ ‌به‌ وسیله این‌ ‌آیه‌ ‌به‌ ‌آنها‌ اعلام‌ خطر میکند که‌ این‌ عقیده‌ ‌را‌ ترک‌ گویند که‌ گناهی‌ ‌است‌ ‌غیر‌ قابل‌ بخشش‌، سپس‌ ‌در‌ پایان‌ ‌آیه‌ دلیل‌ این‌ موضوع‌ ‌را‌ بیان‌ کرده‌ می‌فرماید: «کسی‌ که‌ ‌برای‌ ‌خدا‌ شریکی‌ قائل‌ شود گناه‌ بزرگی‌ مرتکب‌ ‌شده‌ ‌است‌» (وَ مَن‌ یشرِک‌ بِاللّه‌ِ فَقَدِ افتَری‌ إِثماً عَظِیماً).
-طبق‌ روايتي‌ ‌که‌ ‌از‌ امير مؤمنان‌ ‌علي‌ ‌عليه‌ السّلام‌ نقل‌ ‌شده‌ این‌ ‌آيه‌ اميدبخش‌ترين‌ آيات‌ قرآن‌ ‌است‌ و افراد موحد ‌را‌ ‌به‌ لطف‌ و رحمت‌ پروردگار دلگرم‌ مي‌سازد، زيرا ‌در‌ این‌ ‌آيه‌ خداوند امكان‌ بخشش‌ همه گناهان‌ ‌را‌ ‌غير‌ ‌از‌ شرك‌ بيان‌ كرده‌ ‌است‌.
+طبق‌ روایتی‌ که‌ ‌از‌ امیر مؤمنان‌ ‌علی‌ ‌علیه‌ السّلام‌ نقل‌ ‌شده‌ این‌ ‌آیه‌ امیدبخش‌ترین‌ آیات‌ قرآن‌ ‌است‌ و افراد موحد ‌را‌ ‌به‌ لطف‌ و رحمت‌ پروردگار دلگرم‌ می‌سازد، زیرا ‌در‌ این‌ ‌آیه‌ خداوند امکان‌ بخشش‌ همه گناهان‌ ‌را‌ ‌غیر‌ ‌از‌ شرک‌ بیان‌ کرده‌ ‌است‌.
-'''اسباب‌ بخشودگي‌ گناهان‌‌'''
+'''اسباب‌ بخشودگی‌ گناهان‌‌'''
-‌از‌ آيات‌ قرآن‌ استفاده‌ مي‌شود ‌که‌ وسائل‌ آمرزش‌ و بخشودگي‌ گناه‌ متعدد ‌است‌ ‌از‌ جمله‌:
+‌از‌ آیات‌ قرآن‌ استفاده‌ می‌شود که‌ وسائل‌ آمرزش‌ و بخشودگی‌ گناه‌ متعدد ‌است‌ ‌از‌ جمله‌:
-- توبه‌ و بازگشت‌ ‌به‌ سوي‌ ‌خدا‌ ‌که‌ توأم‌ ‌با‌ پشيماني‌ ‌از‌ گناهان‌ گذشته‌ و تصميم‌ ‌بر‌ اجتناب‌ ‌از‌ گناه‌ ‌در‌ آينده‌ و جبران‌ عملي‌ اعمال‌ بد ‌به‌ وسيله اعمال‌ نيك‌ بوده‌ ‌باشد‌.
+- توبه‌ و بازگشت‌ ‌به‌ سوی‌ ‌خدا‌ که‌ توأم‌ ‌با‌ پشیمانی‌ ‌از‌ گناهان‌ گذشته‌ و تصمیم‌ ‌بر‌ اجتناب‌ ‌از‌ گناه‌ ‌در‌ آینده‌ و جبران‌ عملی‌ اعمال‌ بد ‌به‌ وسیله اعمال‌ نیک‌ بوده‌ ‌باشد‌.
-- كارهاي‌ نيك‌ فوق‌ العاده‌اي‌ ‌که‌ سبب‌ آمرزش‌ اعمال‌ زشت‌ مي‌گردد.
+- کارهای‌ نیک‌ فوق‌ العاده‌ای‌ که‌ سبب‌ آمرزش‌ اعمال‌ زشت‌ می‌گردد.
-- شفاعت‌ ‌که‌ شرح‌ ‌آن‌ ‌در‌ ذيل‌ آيه 48 سوره بقره‌ گذشت‌.
+- شفاعت‌ که‌ شرح‌ ‌آن‌ ‌در‌ ذیل‌ آیه 48 سوره بقره‌ گذشت‌.
-- پرهيز ‌از‌ گناهان‌ «كبيره‌» ‌که‌ موجب‌ بخشش‌ گناهان‌ «صغيره‌» مي‌باشد.
+- پرهیز ‌از‌ گناهان‌ «کبیره‌» که‌ موجب‌ بخشش‌ گناهان‌ «صغیره‌» می‌باشد.
 }}

@@ سطر ۲۱۱: / سطر ۲۱۱: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 در مورد اول مانند آيه 25 [[سوره شورى]] آنجا كه فرمايد: «هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ»<ref> ترجمه: «اوست خدائى كه توبه بندگان را قبول مي‌كند و گناهان را مى بخشد و مي‌داند آنچه را كه انجام مي‌دهيد».</ref> و آيه 17 [[سوره نساء]]، «إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً»<ref> ترجمه: «مسلّما پذيرش توبه از طرف خداوند براى كسانى است كه عمل ناشايسته را از روى نادانى انجام مي‌دهند پس از آن بزودى توبه نمايند اينان كسانى اند كه خداوند توبه ايشان را قبول مي‌كند و خداوند دانا و مدبر در امور و كارها است».</ref> و آيه 18 [[سوره نساء]] «وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً»<ref> ترجمه: «كسى كه در تمام عمر به اعمال زشت اشتغال ورزد، آنگاه كه مشاهده [[مرگ]] نمايد در آن ساعت پشيمان شود و بگويد كه اكنون توبه كرده ام توبه چنين كسى قبول نخواهد شد چنان كه كسى به حال كفر بميرد باز توبه اش قبول نخواهد بود براى اين گروه عذابى دردناك مهيا و آماده كرده ايم».</ref> و در مورد دوم مانند آيه 31 [[سوره نور]] «وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»<ref> ترجمه: «به سوى خدا توبه كنيد اى مؤمنين، باشد كه رستگار شويد».</ref> و آيه 8 [[سوره تحريم]]، «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى  رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ»<ref> ترجمه: «اى آن كسانى كه گرويده ايد توبه كنيد به سوى خداوند (آن هم) توبه خالص و بادوام اميد است كه خداوند از گناهان شما چشم‌پوشى نمايد و شما را در بهشت هائى داخل كند كه از زير (درختان) آن نهرها جارى است».</ref> و آيه 3 [[سوره هود]] «وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلى  أَجَلٍ مُسَمًّى وَ يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ»<ref> ترجمه: «تا به خلق بگويم كه از خداوند درخواست آمرزش كنيد و به سوى او توبه نمائيد كه شما را تا وقت مرگ لذت و بهره نيكو بخشد و در حق هر مستحق رحمت و تفضل فرمايد و اگر روى برگردانيد از عذاب روز قيامت براى شما مى ترسم».</ref> و ثالثاً در موضوع خوردن مال يتيم كه حق‌الناس است در صورتى كه اموال يتيم به صاحب آن مسترد نگردد چگونه ممكن است خداوند چنين شخصى را مورد عفو و بخشش قرار دهد در حالتى كه توبه اين گونه افراد پس دادن اموال مغصوبة و دارائى خورده شده يتيم است و از براى اين اشخاص بالصراحة عذاب [[دوزخ]] تعيين گرديده است آنجا كه فرمايد: آيه 10 [[سوره نساء]] «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى  ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً»،<ref> ترجمه: «آن در جاى خود گفته شده است».</ref> و رابعاً در موضوع قتل نفس كه آن هم تا اندازه اى به حق‌الناس تعلق مي‌گيرد، چگونه ممكن است بدون [[توبه]] و بدون رضايت ولى دم مقتول از مجازات و عذاب اخروى رهائى يافته و مورد عفو و بخشش پروردگار قرار گيرد.
-چنان كه در آيه 93 [[سوره نساء]] «وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً»<ref> ترجمه: «كسى كه (شخص) مؤمنى را از روى عمد به قتل برساند كيفر او [[دوزخ]] است كه در آن هميشه خواهد بود و خداوند بر او خشم كند و او را از رحمت خويش به دور داشته و از براى او عذاب بزرگ آماده و مهيا نموده است».</ref>، - از براى اين گونه افراد نيز با كمال صراحت وعده عذاب جهنم داده شده است، - بلى از دو راه مي‌توان عقيده شيخ بزرگوار را توجيه نمود؛ اول آن كه كلمه (جواز) مانند امكان دو طرف وقوع ولا وقوع دارد يعنى ممكن است خداوند اين چنين فسّاق را مورد عفو قرار بدهد و نيز ممكن است مورد عفو قرار ندهد. دوم آن كه ممكن است خداوند درباره حق‌الناس از براى كسى كه داراى حق است از راه ها و الطافى كه خود مي‌داند، جبران كند و صاحب حق را راضى گرداند.
+چنان كه در آيه 93 [[سوره نساء]] «وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً»<ref> ترجمه: «كسى كه (شخص) مؤمنى را از روى عمد به قتل برساند كيفر او [[دوزخ]] است كه در آن هميشه خواهد بود و خداوند بر او خشم كند و او را از رحمت خويش به دور داشته و از براى او عذاب بزرگ آماده و مهيا نموده است».</ref>، - از براى اين گونه افراد نيز با كمال صراحت وعده عذاب جهنم داده شده است، - بلى از دو راه مي‌توان عقيده شيخ بزرگوار را توجيه نمود؛ اول آن كه كلمه (جواز) مانند امكان دو طرف وقوع ولا وقوع دارد يعنى ممكن است خداوند اين چنين فسّاق را مورد عفو قرار بدهد و نيز ممكن است مورد عفو قرار ندهد. دوم آن كه ممكن است خداوند درباره حق‌الناس از براى كسى كه داراى حق است از راه ها و الطافى كه خود مي‌داند، جبران كند و صاحب حق را راضى گرداند.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 203.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>