Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-05-21T05:09:30Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-21T08:15:54Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَ...» ایجاد کرد

2016-04-27T23:34:44Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ|سوره=43|آیه =46}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 46
|شماره بعدی = 47
|شماره قبلی = 45
|سوره= زخرف
|شماره سوره= 43
|جزء= 25
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و ما موسی را با آیات و معجزاتی که به او دادیم به سوی فرعون و اشراف قومش (به رسالت) فرستادیم، او به آنها گفت: من رسول ربّ العالمینم.
|-|
انصاریان=
و به راستی ما موسی را با نشانه های خود به سوی فرعون و سران و اشراف قومش فرستادیم، پس گفت: من فرستاده پروردگار جهانیانم؛
|-|
فولادوند=
و همانا موسى را با نشانه‌هاى خويش به سوى فرعون و سران [قوم‌] او روانه كرديم. پس گفت: «من فرستاده پروردگار جهانيانم.»
|-|
آیتی=
و هر آينه موسى را همراه با آيات خود بر فرعون و مهتران قومش فرستاديم و گفت: من فرستاده پروردگار جهانيانم.
|-|
مکارم شیرازی=
ما موسی را با آیات خود به سوی فرعون و درباریان او فرستادیم؛ (موسی به آنها) گفت: «من فرستاده پروردگار جهانیانم»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Certainly We sent Moses with Our signs to Pharaoh and his elite. He said, ‘I am indeed an apostle of the Lord of all the worlds.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And certainly We sent Musa with Our communications to Firon and his chiefs, so he said: Surely I am the apostle of the Lord of the worlds.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And verily We sent Moses with Our revelations unto Pharaoh and his chiefs, and he said: I am a messenger of the Lord of the Worlds.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|We did send Moses aforetime, with Our Signs, to Pharaoh and his Chiefs: He said, "I am a messenger of the Lord of the Worlds."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«مَلَئِهِ»: درباریان و بزرگان قوم فرعون.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ «46»

و همانا ما موسى را همراه با آيات (و معجزات) خود به سوى فرعون و اشراف قومش فرستاديم پس گفت: همانا من فرستاده پروردگار عالميانم.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ (46)

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌: و هر آينه بتحقيق فرستاديم موسى عليه السلام را، بِآياتِنا: به معجزات ما كه علامت روشن بود بر صحت نبوت او، إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ‌: بسوى فرعون و اشراف قوم او. تخصيص اشراف به ذكر با بعثت آن حضرت بر تمام قوم به جهت تبعيت سايرين است به آنها، فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ‌: پس گفت موسى مر ايشان را بدرستى كه من پيغمبر پروردگار عالميانم.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ (46) فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ (47) وَ ما نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلاَّ هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِها وَ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (48) وَ قالُوا يا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ (49) فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ (50)

وَ نادى‌ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَ فَلا تُبْصِرُونَ (51) أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَ لا يَكادُ يُبِينُ (52) فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ (53) فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ (54)

ترجمه‌

و بتحقيق فرستاديم موسى را با آيتهاى خود بسوى فرعون و بزرگان قومش پس گفت همانا من فرستاده پروردگار جهانيانم‌

پس چون آورد نزد آنها آيتهاى ما را آنگاه آنها از آن خنده ميكردند

و نمى‌نمايانديم بآنها هيچ آيتى را مگر كه آن بزرگتر بود از ديگرى و گرفتيم آنها را بعذاب باشد كه آنان بازگشت كنند

و گفتند اى مرد دانا بخوان براى ما پروردگارت را بآنچه عهد كرده است با تو همانا ما هدايت يافتگانيم‌

پس چون برطرف ساختيم از آنها عذاب را آنگاه آنها پيمان ميشكستند

و ندا كرد فرعون در قومش گفت اى قوم من آيا نيست براى من پادشاهى مصر و اين نهرها روان است از زير قصرهاى من آيا نمى‌بينيد

بلى من بهترم از اين كسى كه او خوار است و نزديك نيست كه بيان تواند كرد

پس چرا افكنده نشد بر او دستوانه‌هاى زرّين يا نيامدند با او فرشتگان پياپى‌

پس سبك كرد عقول قوم خود را پس اطاعت نمودند او را همانا آنها بودند گروهى متمرّدان.

تفسير

خداوند متعال براى تذكّر بندگان بحسن عاقبت اهل ايمان و سوء خاتمت اهل عصيان و تسليت خاطر پيغمبر خود از آزار كفّار و گفتار ناهنجار باز قصّه حضرت موسى را عنوان فرموده ميفرمايد ما او را با معجزاتى نزد فرعون و اكابر مملكت مصر فرستاديم و بعد از ادّعاء نبوّت و ارائه معجزات از قبيل عصا و يد بيضا كه مكرّر ذكر شده آنها در بدو امر خنديدند و تصوّر نمودند شعبده و سحر است و ما پى در پى معجزاتى از قبيل طوفان و جراد و قمّل و ضفادع و دم و طمس كه در سوره اعراف و يونس ذكر شد بآنها ارائه داديم كه هر يك از ديگرى بزرگتر بود چون هر يك در منتهاى وضوح و دلالت بر نبوّت موسى عليه السّلام بود چنانچه در مقام‌

جلد 4 صفحه 608

مدح جمعى ميگويند كه هر يك از ديگرى بهترند يا هر لاحقى از سابق خود بزرگتر بود باعتبار آنكه بيشتر نبوّت آنحضرت را اثبات مينمود و در عين حال همه اين آيات عذابهاى گوناگونى بود كه ما آنها را معذّب مينموديم به آن عذاب براى آنكه برگردند از راه باطل براه حقّ و اقرار نمايند بتوحيد خدا و نبوّت پيغمبرشان و بعد از اين عذابها يا عذابى كه فوق اينها بود كه از آن در سوره اعراف به رجز تعبير شده با كمال بى‌ادبى و جسارت گفتند اى ساحر ولى ظاهرا آنها اين كلمه را بما هر در فنون و دانشمند اطلاق ميكردند لذا قمّى ره و جمعى از مفسّرين آنرا بعالم تفسير نموده‌اند و در اين موقع مقصودشان اهانت نبوده و در هر حال استدعا نمودند از حضرت موسى كه از خداوند بخواهد بر حسب عهدى كه با خدا دارد كه اگر آنها ايمان بياورند مشمول رحمت شوند و عذاب را بردارد و قول دادند كه از اطاعت آنحضرت بيرون نروند و موحّد شوند و حضرت دعا فرمود و اجابت شد ولى آنها نقض عهد نموده بكفر خود باقى ماندند ولى فرعون ديد غالبا دلها متوجّه بحضرت موسى شده و نزديك است بتواند در مقابل او قيام نمايد اعيان مملكت مصر را جمع آورى نموده و شروع بسخنرانى و ياوه سرائى كرد كه آيا فرمانفرمائى و سلطنت مصر در خاندان من نبوده و فعلا از آن من نيست و اين نهرهاى منشعب از رود نيل در اطراف و جوانب قصر و عمارات من گردش نميكند آيا نمى‌بينيد و نميدانيد يا ميدانيد كه من پادشاه شما باشم بهتر است از اين شخص كه فقير و حقير است و استعداد فرمانفرمائى ندارد و نميتواند درست سخن بگويد و مقصودش اشاره بلكنت زبان آنحضرت بود كه سابقه داشت و بدعا رفع شده بود و بعضى گفته‌اند باز قدرى از سنگينى آن باقى مانده بود و گفت اگر او پيغمبر باشد چرا خداوند مانند پادشاهان براى او باز و بند يا دستبند طلا تهيّه ننموده يا چرا افواج ملائكه پى در پى بكمك او نميآيند خلاصه آنكه بقدرى از اين چرندها گفت كه عقول قوم را سبك نمود يا ابدان آنها را كه قيام نمودند باطاعت او چون آنها هم مانند فرعون اهل فسق و فجور بودند و الّا معلوم است كه نبوّت شخص بمعجزه ثابت ميشود و ملازم با ملك و سلطنت و مال و ثروت نيست و بازوبند يا دست‌بند طلا لازم ندارد و لازم نيست ملائكه علنا بكمك او بيايند بلكه انسب آنستكه‌

جلد 4 صفحه 609

پيغمبر در حالى باشد كه كسى به اجبار و طمع مال و جاه گرد او نگردد تا ايمان ايشان بخلوص نزديك و از اغراض دنيوى دور باشد و در نهج البلاغه در ضمن قصّه ورود حضرت موسى و هارون بر فرعون با عصا و لباس پشمينه و سرزنش آنملعون آن دو را بفقر و ذلّت اشاره باين نكته شده است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَقَد أَرسَلنا مُوسي‌ بِآياتِنا إِلي‌ فِرعَون‌َ وَ مَلائِه‌ِ فَقال‌َ إِنِّي‌ رَسُول‌ُ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ (46)

و ‌هر‌ آينه‌ بتحقيق‌ ‌ما فرستاديم‌ موسي‌ ‌را‌ ‌با‌ آيات‌ خودمان‌ بسوي‌ فرعون‌ و اشراف‌ قوم‌ فرعون‌ ‌پس‌ فرمود محققا ‌من‌ فرستاده‌ پروردگار عالمين‌ هستم‌.

قضاياي‌ موسي‌ و فرعون‌ ‌را‌ خداوند ‌در‌ بسياري‌ ‌از‌ سور قرآن‌ چه‌ بنحو تفصيل‌

جلد 16 - صفحه 37

و چه‌ باشاره‌ و خلاصه‌ و اختصار ‌براي‌ تذكّر و تنبّه‌ بيان‌ فرموده‌ و ‌در‌ اينجا ‌ما ‌به‌ تفسير ‌آيه‌ قناعت‌ مي‌كنيم‌:

وَ لَقَد أَرسَلنا مُوسي‌ بِآياتِنا آيات‌ موسي‌ بسيار ‌است‌ ‌در‌ يك‌ جا مي‌فرمايد فَذانِك‌َ بُرهانان‌ِ مِن‌ رَبِّك‌َ إِلي‌ فِرعَون‌َ وَ مَلَائِه‌ِ‌-‌ قصص‌ آيه 32‌-‌ عصا و يد و بيضاء يك‌ جا مي‌فرمايد‌قال‌‌به‌ فِي‌ تِسع‌ِ آيات‌ٍ إِلي‌ فِرعَون‌َ وَ قَومِه‌ِ‌-‌ نمل‌ آيه 12‌-‌ ‌در‌ اينجا بطور مطلق‌ مي‌فرمايد، و آيات‌ موسي‌ بسيار ‌است‌ چه‌ قبل‌ ‌از‌ رسالتش‌ ‌از‌ حين‌ انعقاد نطفه‌ زير تخت‌ فرعون‌ و عدم‌ ظهور حمل‌ ‌در‌ مادرش‌ ‌تا‌ حين‌ ولادت‌ و ‌در‌ رود نيل‌ انداختن‌ و ‌در‌ دامن‌ فرعون‌ بزرگ‌ شدن‌ و ‌از‌ پستان‌ هيچ‌ مرضعه‌ شير نخوردن‌ ‌تا‌ ‌به‌ بمادرش‌ برگشتن‌ و چه‌ آيات‌ ‌بعد‌ ‌از‌ رسالت‌ ‌تا‌ زمان‌ هلاكت‌ فرعونيان‌ و چه‌ ‌بعد‌ ‌از‌ هلاكت‌ فرعون‌ ‌در‌ بني‌ اسرائيل‌ ‌تا‌ حين‌ وفاتش‌ ‌که‌ شايد بتوان‌ ‌گفت‌ ‌از‌ صد ‌آيه‌ متجاوز ‌است‌ و ‌هر‌ كدام‌ ‌در‌ محل‌ ‌خود‌ شرح‌ ‌شده‌.

إِلي‌ فِرعَون‌َ وَ مَلَائِه‌ِ گفتند ملاء فرعون‌ رؤساء و درباريان‌ و وزراء و امراء فرعون‌ هستند و حضرت‌ موسي‌ منحصرا ‌بر‌ انها مبعوث‌ نشده‌ بلكه‌ ‌بر‌ تمام‌ قوم‌ فرعون‌ و ‌بر‌ بني‌ اسرائيل‌ و ذكر خصوص‌ ملاء ‌براي‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌ بقيه‌ تابع‌ اينها بودند و اولا مأمور بدعوت‌ اينها ‌بود‌.

فَقال‌َ إِنِّي‌ رَسُول‌ُ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ فرعوني‌ ‌که‌ الهي‌ جز ‌خود‌ قائل‌ نيست‌ و ‌گفت‌ بموسي‌ لَئِن‌ِ اتَّخَذت‌َ إِلهَاً غَيرِي‌ لَأَجعَلَنَّك‌َ مِن‌َ المَسجُونِين‌َ‌-‌ شعراء ‌آيه‌ 27‌-‌ و ‌گفت‌ ‌به‌ قوم‌ ‌خود‌ و درباريان‌ ‌خود‌ يا أَيُّهَا المَلَأُ ما عَلِمت‌ُ لَكُم‌ مِن‌ إِله‌ٍ غَيرِي‌‌-‌ قصص‌ آيه 38‌-‌ و ‌گفت‌ أَنَا رَبُّكُم‌ُ الأَعلي‌‌-‌ نازعات‌ ‌آيه‌ 24‌-‌ ‌در‌ چنين‌ حالي‌ حضرت‌ موسي‌ بفرمايد إِنِّي‌ رَسُول‌ُ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ ‌که‌ اشاره‌ ‌به‌ اينكه‌ تو و درباريان‌ تو و قوم‌ تو ‌هم‌ داخل‌ ‌در‌ عالمين‌ هستيد و فرستنده‌ ‌من‌ رب‌ شماها ‌هم‌ هست‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 46)- فرعونیان مغرور و پیمان شکن: در اینجا به گوشه‌ای از ماجرای پیغمبر خدا «موسی بن عمران» و برخورد او با «فرعون» اشاره شده، تا پاسخی باشد به گفتار بی‌اساس مشرکان که «اگر خدا می‌خواست پیامبری بفرستد چرا مردی را از ثروتمندان مکّه و طائف برای این مأموریت بزرگ انتخاب نکرد»؟

ج4، ص373

می‌فرماید: «ما موسی را با آیات و نشانه‌های خود به سوی فرعون و اطرافیان و درباریان او فرستادیم» (وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی بِآیاتِنا إِلی فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ).

«پس موسی به آنها گفت: من فرستاده پروردگار جهانیانم» (فَقالَ إِنِّی رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=43 |آیه=46}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=43 |آیه=46}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=43 |آیه=46}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره زخرف]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۵
سطر ۵۳:		سطر ۵۳:

	و همانا ما موسى را همراه با آيات (و معجزات) خود به سوى فرعون و اشراف قومش فرستاديم پس گفت: همانا من فرستاده پروردگار عالميانم.		و همانا ما موسى را همراه با آيات (و معجزات) خود به سوى فرعون و اشراف قومش فرستاديم پس گفت: همانا من فرستاده پروردگار عالميانم.
		+
		+	فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ «47»
		+
		+	پس چون موسى با آيات ما به سراغ آنان آمد، آنان به آن (آيات و معجزات) خنديدند.
		+
		+	===نکته ها===
		+
		+	در قرآن، ماجراى موسى و فرعون و بنى اسرائيل تكرار شده است و اين بخاطر آنست كه سرنوشت موسى و قومش با سرنوشت پيامبر اسلام و مردم مكّه شباهت دارد، فرعون بهانه مى‌آورد كه موسى فقير است و من تخت و تاج دارم، سران كفّار مكّه نيز پيامبر اسلام را
		+
		+	جلد 8 - صفحه 460
		+
		+	فقير و يتيم و خودشان را داراى مال و مقام مى‌دانستند.
		+
		+	===پیام ها===
		+
		+	1- انبيا علاوه بر كمالات شخصى بايد معجزه داشته باشند. «مُوسى‌ بِآياتِنا»
		+
		+	2- در شرايط قبيله‌اى بايد به سراغ اقوام رفت. «قالَ لِقَوْمِهِ»* ولى در شرايط حكومتى بايد به سراغ حكومت رفت. «إِلى‌ فِرْعَوْنَ» (در شيوه تبليغ ابتدا بايد به سراغ موانع و اصلاح عناصرى رفت كه تغيير آنهاسبب تغيير جامعه است.)
		+
		+	3- طاغوت‌ها به تنهايى قدرتى ندارند، اين اطرافيان هستند كه به طاغوت‌ها زور مى‌دهند. «فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ»
		+
		+	4- خنده و تمسخر نشانه پوكى و سبك‌سرى و هوچى‌گرى مخالفان است. «إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ»
	}}		}}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«مَلَئِهِ»: درباریان و بزرگان قوم فرعون.
+*'''ملائه''': مل‏ء (بفتح اول): پر كردن. خواه پر كردن با آب باشد يا با غير آن. ملاء: جماعت يا جماعت اشراف. به جماعت ملاء گويند كه زمين را پر كرده‏‌اند، به اشراف سلطان ملاء گويند كه هيبتشان سينه‏‌ها را پر كرده است.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص36</ref>
 == تفسیر آیه ==

آیه 46 سوره زخرف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَ...» ایجاد کرد