مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-10-28T10:05:26Z

‏تفسیر آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T07:53:14Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُن...» ایجاد کرد

2016-04-27T14:14:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ|سوره=21|آیه =46}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 46
|شماره بعدی = 47
|شماره قبلی = 45
|سوره= انبیاء
|شماره سوره= 21
|جزء= 17
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و اگر از جانب خدای تو بر این کافران شمّه‌ای از عذاب فرا رسد در آن حال (به حسرت و پشیمانی) خواهند گفت: ای وای بر ما که مردم ستمکاری بودیم.
|-|
انصاریان=
و اگر اندکی از عذاب پروردگارت به آنان برسد، خواهند گفت: ای وای بر ما که قطعاً ستمکار بودیم!
|-|
فولادوند=
و اگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنان برسد، خواهند گفت: «اى واى بر ما كه ستمكار بوديم.»
|-|
آیتی=
و اگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنها برسد، خواهند گفت: واى بر ما كه ستمكار بوده‌ايم.
|-|
مکارم شیرازی=
اگر کمترین عذاب پروردگارت به آنان برسد، فریادشان بلند می‌شود که: «ای وای بر ما! ما همگی ستمگر بودیم!»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Should a whiff of your Lord’s punishment touch them, they will surely say, ‘Woe to us! We have indeed been wrongdoers!’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And if a blast of the chastisement of your Lord were to touch them, they will certainly say: O woe to us! surely we were unjust.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And if a breath of thy Lord's punishment were to touch them, they assuredly would say: Alas for us! Lo! we were wrong-doers.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|If but a breath of the Wrath of thy Lord do touch them, they will then say, "Woe to us! we did wrong indeed!"}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«مَسَّتْهُمْ»: بدیشان رسید. دامنگیرشان شد. «نَفْحَةٌ»: وزشی. بوئی. مراد کمی و اندکی است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ «46»

در حالى كه اگر دمى از عذاب پروردگارت به آنان برسد، قطعاً خواهند گفت: اى واى بر ما، همانا ما ستمكار بوديم.

===پیام ها===

1- كسانى كه با انذار و هشدار انبيا بيدار نمى‌شوند با شلاق عذاب بيدار خواهند شد. با پيش آمدن ساده‌ترين خطرها، همه‌ى غرورهاى ادّعايى، درهم مى‌شكند و وجدان‌هاى خفته بيدار مى‌شود. «لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ»

2- ستمگران، روزى به ظلم و ستم خويش اعتراف خواهند كرد. «لَيَقُولُنَّ» 3- كسانى كه نسبت به هشدار انبيا بى‌تفاوتند ظالمند. لا يَسْمَعُ الصُّمُ‌ ... إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ‌
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ (46)

چون مقدم داشت ترسانيدن به عذاب را، در عقب آن بيان فرمايد:

وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ‌: و اگر هر آينه برسد كفار و مخالفين را. نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَ‌: بوئى از عذاب پروردگار تو، هر آينه به فرياد آيند و گويند: يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ‌: اى واى بر ما بدرستى كه بوديم ما ستمكار بر نفس خود به شرك و كفر و مخالفت.

نكته: در ذكر مس و نفحه، سه مبالغه است؛ زيرا نفح در معنى قلت و بناى آن هم بر مره و مقارنه با مس كه دال است با كمى ملابسه. حاصل آنكه اگر بوئى از عذاب قهر سبحانى به آنها رسد، صدا به ويل بلند نموده، به ظلم خود اقرار كنند و به فرياد آيند؛ چه برسد خود را در عذاب ببينند.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ (46) وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبِينَ (47) وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى‌ وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ (48) الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ (49) وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ (50)

ترجمه‌

- و هر آينه اگر برسد آنها را رشحه‌ئى از عذاب پروردگارت ميگويند البتّه‌اى واى بر ما همانا ما بوديم ستمكاران‌

و نصب مينمائيم ترازوهاى‌

جلد 3 صفحه 556

عدل را براى روز قيامت پس ستم كرده نشود نفسى چيزيرا و اگر باشد بمقدار دانه‌اى از خردل بياوريم آنرا و كافى هستيم ما در حاليكه حساب كنندگانيم‌

و بتحقيق داديم بموسى و هارون جدا كننده حقّ از باطل را و روشنى و موجب تذكّرى را براى پرهيزكاران‌

آنانكه ميترسند از پروردگارشان در نهانى و آنان باشند از روز قيامت بيم‌داران‌

و اين موجب تذكّرى است با بركت كه فرو فرستاديم آنرا آيا پس شما مرآنرا انكار كنندگانيد.

تفسير

- نفحه اثر مختصرى است كه از امرى واصل بشخص شود و بيشتر در بوى خوش استعمال ميشود و اينجا مراد ترشّح عذاب است و تعيير كفار بآنكه در وقت دعوت بحق استنكاف و استكبار مينمايند و در موقع نزول عذاب تذلّل و انكسار و اين حال اشخاص ضعيف النفس و خفيف العقل است و ترازوهاى عدالت الهى كه روز قيامت براى سنجيدن اعمال خوب و بد بندگان نصب ميشود اختصاص باهل ايمان دارد و براى كفّار نيست چون آنها فوج فوج داخل جهنّم ميشوند چنانچه از روايت امام سجاد عليه السّلام در كافى مستفاد ميشود و مراد از آن ترازوها بمقتضاى روايات متعدده انبياء و اوصياء آنها عليهم السلامند كه در اوائل سوره اعراف ذيل آيه و الوزن يومئذ الحقّ بيان شد و در آنروز باحدى بمقدار ذره‌ئى ظلم نخواهد شد كه از حقّ او كاسته يا بر مجازاتش افزوده شود و خداوند پاداش مقدار حبّه خردل را از عمل بندگان كه آن از كوچكترين حبوبات است بصاحبش ميدهد و مثقال برفع و آتينا بمدّ نيز قرائت شده و قرائت بمدّ را در جوامع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده و در مجمع و از قمّى ره تأييد شده و بر حسب معنى احسن است چون أتينا بمعناى آوردن در مقام حساب است و آتينا بمعناى دادن پاداش است كه صراحت در مقصود دارد و لفظا و معنا مطابق با جازينا است و خداوند كفايت حساب بندگانرا بهتر از هر محاسبى مينمايد چون اعلم و اعدل از او كسى نيست و ميزان عدلى بهتر از وجود مبارك علوى تصوّر نميشود و در آيات اخيره براى رفع تعجّب كفّار از نبوّت پيغمبر اكرم و آنكه مواعيد او بوحى الهى است شروع بذكر احوال انبياء فرموده باين تقريب كه ما قبلا بموسى و برادرش هرون فرقان كه كتاب جامع فارق بين حق و باطل بود داديم و آن روشنائى و نورى‌

جلد 3 صفحه 557

بود كه مردم را از تاريكى جهل و نادانى بيرون ميآورد و موعظه و پند و اندرز بود براى اهل تقوى و پرهيزكارى كه آنها كسانى هستند كه ميترسند در خلوت و وقت غيبت از خلق يا در باطن و ضمير خودشان از خدا و روز جزا و فرق ميان خشيت و اشفاق در آيات سابقه گذشت كه اوّل ترس ناشى از تعظيم است لذا نسبت بعلماء داده ميشود و دوم ترس ناشى از اعتنا است كه موجب هراس و ارتعاد اعضاء ميگردد و اين قرآن هم مانند آن مشتمل بر موعظه و پنداست بعلاوه مبارك و باقى و برقرار است تا روز قيامت و فائده و نفع و خير آن تمامى ندارند و نازل نموديم ما آنرا بر پيغمبر آخر الزمان كه معجزه باقيه او باشد و شما هم ميدانيد و ميفهميد اعجاز و بيرون بودن آن را از قدرت بشر با اين وصف چگونه منكر نزول آن از جانب خداوند ميشويد و چون هارون شريك و معاون حضرت موسى در نبوّت و دعوت بحق بوده خداوند نسبت دادن فرقان را بآن دو داده و الا الواح تورية در طور بحضرت موسى عطا شد و محتمل است مراد از فرقان برهان حقّ و ميزان عدل الهى باشد كه عبارت از عقائد حقّه و اخلاق حسنه است و آن روشنى و ضياء و موجب تذكّر و اتّقاء خلق است و اللّه اعلم ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ لَئِن‌ مَسَّتهُم‌ نَفحَةٌ مِن‌ عَذاب‌ِ رَبِّك‌َ لَيَقُولُن‌َّ يا وَيلَنا إِنّا كُنّا ظالِمِين‌َ (46)

و ‌هر‌ آينه‌ ‌اگر‌ تماس‌ بگيرد ‌آنها‌ ‌را‌ بويي‌ ‌از‌ عذاب‌ پروردگار تو ‌هر‌ آينه‌ مي‌گويند واي‌ ‌بر‌ ‌ما محقّقا ‌ما بوديم‌ ظلم‌ كنندگان‌.

(وَ لَئِن‌ مَسَّتهُم‌ نَفحَةٌ مِن‌ عَذاب‌ِ رَبِّك‌َ): آثار عذاب‌ ‌را‌ مشاهده‌ كردند ممكن‌ ‌است‌ مراد عذابهاي‌ دنيوي‌ ‌باشد‌ ‌که‌ ‌بر‌ أمم‌ سابقه‌ نازل‌ مي‌شد ‌که‌ ديگر فائده‌ نداشت‌ ‌که‌ مي‌فرمايد: «فَلَو لا كانَت‌ قَريَةٌ آمَنَت‌ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلّا قَوم‌َ يُونُس‌َ لَمّا آمَنُوا كَشَفنا عَنهُم‌ عَذاب‌َ الخِزي‌ِ فِي‌ الحَياةِ الدُّنيا وَ مَتَّعناهُم‌ إِلي‌ حِين‌ٍ»: يونس‌ آيه 98. و ‌در‌ مورد فرعون‌ مي‌فرمايد: «حَتّي‌ إِذا أَدرَكَه‌ُ الغَرَق‌ُ قال‌َ آمَنت‌ُ (‌الي‌ ‌قوله‌ ‌تعالي‌) آلآن‌َ وَ قَد عَصَيت‌َ قَبل‌ُ ... الاية) يونس‌ آيه 90. و ممكن‌ ‌است‌ آثار عذاب‌ اخروي‌ ‌باشد‌ ‌در‌ حال‌ احتضار ‌که‌ مي‌فرمايد: «وَ لَيسَت‌ِ التَّوبَةُ لِلَّذِين‌َ يَعمَلُون‌َ السَّيِّئات‌ِ حَتّي‌ إِذا حَضَرَ أَحَدَهُم‌ُ المَوت‌ُ قال‌َ إِنِّي‌ تُبت‌ُ الآن‌َ ... ‌الآية‌» نساء آيه 22. و دارد ‌در‌ أخبار ‌که‌ ‌در‌ حال‌ احتضار جاي‌ ‌خود‌ ‌را‌ ‌در‌ بهشت‌ ‌ يا ‌ جهنّم‌ مي‌بيند، ملائكه رحمت‌ و ملائكه عذاب‌ ‌را‌ مشاهده‌ مي‌كند، ملك‌ الموت‌ ‌با‌ صورت‌ خوبي‌ ‌ يا ‌ مهيبي‌ مي‌آيد أهل‌ سعادت‌ ‌را‌ براحتي‌ قبض‌ روح‌ مي‌كند مثل‌ گلي‌ ‌که‌ بدست‌ ‌او‌ دهد بو كند و أهل‌ عذاب‌ ‌را‌ سخت‌تر ‌از‌ آنكه‌ ميخ‌ آهني‌ ‌در‌ چشمش‌ بكوبند و ‌با‌ مقراض‌ گوشت‌ بدنش‌ ‌را‌ قطعه‌ قطعه‌ كنند.

(لَيَقُولُن‌َّ يا وَيلَنا إِنّا كُنّا ظالِمِين‌َ) چون‌ آثار عذاب‌ ‌را‌ مشاهده‌ مي‌كنند و راه‌ فرار ندارند و دست‌ ‌آنها‌ ‌از‌ همه‌ جا كوتاه‌ ‌است‌ و فرياد رس‌ ندارند مي‌گويند: اي‌ واي‌ ‌بر‌ ‌ما ‌که‌ عذاب‌ ظلمهاي‌ ‌ما ‌که‌ ‌به‌ ‌ما مي‌گفتند و باور نمي‌كرديم‌ ‌به‌ ‌ما متوجّه‌ شد، و ‌ما بوديم‌ ‌که‌ ظلم‌ مي‌كرديم‌ ‌هم‌ ظلم‌ ‌به‌ نفس‌ ‌که‌ ايمان‌ نياورديم‌ و دست‌ ‌از‌ اعمال‌ زشت‌ ‌خود‌ ‌بر‌ نداشتيم‌ و ‌هم‌ ظلم‌ ‌به‌ ‌غير‌ ‌به‌ انبياء و أولياء و مقرّبان‌ درگاه‌ خداوند و مؤمنين‌ نموديم‌، و ‌هم‌ ظلم‌ ‌به‌ دين‌ ‌که‌ شريك‌ ‌بر‌ خداوند قرار داديم‌ و پشت‌ پا ‌به‌ كتابهاي‌ ‌او‌ و أحكام‌ ‌او‌ زديم‌ ‌که‌ ظلم‌ ‌به‌ دين‌ ‌است‌.: «إِن‌َّ الشِّرك‌َ لَظُلم‌ٌ عَظِيم‌ٌ» لقمان‌

جلد 13 - صفحه 186

آيه 12. و ‌از‌ ‌براي‌ ويل‌ دو معني‌ ‌است‌ اسمي‌ و وصفي‌ اسمي‌ چاه‌ ويل‌ ‌است‌ ‌در‌ قعر جهنّم‌، و وصفي‌ شامل‌ همه‌ گونه‌ عذاب‌ مي‌شود دنيوي‌ و اخروي‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 46)- به دنبال آیات گذشته که حالت غرور و بی‌خبری افراد بی‌ایمان را منعکس می‌کرد در این آیه، می‌گوید: این بی‌خبران مغرور که در حالت نعمت

ج3، ص172

و آرامش هرگز خدا را بنده نیستند «اگر گوشه کوچک و از نسیمی عذاب پروردگارت دامنشان را بگیرد (چنان متوحش می‌شوند که) فریاد می‌زنند ای وای بر ما! ما همگی ظالم و ستمگر بودیم»! (وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّکَ لَیَقُولُنَّ یا وَیْلَنا إِنَّا کُنَّا ظالِمِینَ). ولی چه سود که این بیداری اضطراری هم به حال آنها سودی ندارد.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=21 |آیه=46}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=21 |آیه=46}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=21 |آیه=46}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره انبیاء]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۵۸: / سطر ۵۸: @@
 - كسانى كه با انذار و هشدار انبيا بيدار نمى‌شوند با شلاق عذاب بيدار خواهند شد. با پيش آمدن ساده‌ترين خطرها، همه‌ى غرورهاى ادّعايى، درهم مى‌شكند و وجدان‌هاى خفته بيدار مى‌شود. «لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ»
-- ستمگران، روزى به ظلم و ستم خويش اعتراف خواهند كرد. «لَيَقُولُنَّ» 3- كسانى كه نسبت به هشدار انبيا بى‌تفاوتند ظالمند. لا يَسْمَعُ الصُّمُ‌ ... إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ‌
+- ستمگران، روزى به ظلم و ستم خويش اعتراف خواهند كرد. «لَيَقُولُنَّ»
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«مَسَّتْهُمْ»: بدیشان رسید. دامنگیرشان شد. «نَفْحَةٌ»: وزشی. بوئی. مراد کمی و اندکی است.
+نفخة: نفخ: وزيدن. «نفخ الريح نفخا: هبّت» نفخة براى وحدت است يعنى: يك وزيدن..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

آیه 46 سوره انبیاء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: /* معانی کلمات آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُن...» ایجاد کرد