آیه 43 سوره نساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۷

2019-12-07T07:17:51Z

Aghajani در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۹

2019-12-04T12:19:48Z

مهدی موسوی در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۰

2019-01-21T12:00:42Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَ...» ایجاد کرد

2016-03-09T11:10:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَ...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۳۲۸: / سطر ۳۲۸: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-(‌آيه‌ 43)‌
+(آیه‌ 43)
-'''چند حكم‌ فقهي'''
+'''چند حکم‌ فقهی'''
-از‌ ‌این‌ ‌آيه‌ چند حكم‌ اسلامي‌ استفاده‌ مي‌شود:
+از‌ ‌این‌ ‌آیه‌ چند حکم‌ اسلامی‌ استفاده‌ می‌شود:
-'''1- باطل‌ بودن‌ نماز ‌در‌ حال‌ مستي‌:'''
+'''1- باطل‌ بودن‌ نماز ‌در‌ حال‌ مستی‌:'''
-آيه شريفه‌ مي‌فرمايد: «اي‌ كساني‌ ‌که‌ ايمان‌ آورده‌ايد؟ ‌در‌ حال‌ مستي‌ ‌به‌ نماز نزديك‌ نشويد، ‌تا‌ بدانيد چه‌ مي‌گوييد» (يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا لا تَقرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنتُم‌ سُكاري‌ حَتّي‌ تَعلَمُوا ما تَقُولُون‌َ).
+آیه شریفه‌ می‌فرماید: «ای‌ کسانی‌ ‌که‌ ایمان‌ آورده‌اید؟ ‌در‌ حال‌ مستی‌ ‌به‌ نماز نزدیک‌ نشوید، ‌تا‌ بدانید چه‌ می‌گویید» (یا أَیهَا الَّذِین‌َ آمَنُوا لا تَقرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنتُم‌ سُکاری‌ حَتّی‌ تَعلَمُوا ما تَقُولُون‌َ).
-فلسفه ‌آن‌ ‌هم‌ روشن‌ ‌است‌، زيرا نماز گفتگوي‌ بنده‌ و راز و نياز ‌او‌ ‌با‌ خداست‌
+فلسفه ‌آن‌ ‌هم‌ روشن‌ ‌است‌، زیرا نماز گفتگوی‌ بنده‌ و راز و نیاز ‌او‌ ‌با‌ خداست‌
-و بايد ‌در‌ نهايت‌ هوشياري‌ انجام‌ گردد و افراد مست‌ ‌از‌ ‌این‌ مرحله‌ دور و بيگانه‌اند.
+و باید ‌در‌ نهایت‌ هوشیاری‌ انجام‌ گردد و افراد مست‌ ‌از‌ ‌این‌ مرحله‌ دور و بیگانه‌اند.
 '''2- باطل‌ بودن‌ نماز ‌در‌ حال‌ جنابت‌:'''
-همان‌ گونه‌ ‌که‌ قرآن‌ مي‌گويد:
+همان‌ گونه‌ ‌که‌ قرآن‌ می‌گوید:
-«و همچنين‌ هنگامي‌ ‌که‌ جنب‌ هستيد» ‌به‌ نماز نزديك‌ نشويد (وَ لا جُنُباً).
+«و همچنین‌ هنگامی‌ ‌که‌ جنب‌ هستید» ‌به‌ نماز نزدیک‌ نشوید (وَ لا جُنُباً).
-سپس‌ استثنايي‌ ‌براي‌ ‌این‌ حكم‌ بيان‌ فرموده‌، مي‌گويد: «مگر ‌این‌ ‌که‌ مسافر باشيد» و ‌در‌ مسافرت‌ گرفتار بي‌آبي‌ شويد (إِلّا عابِرِي‌ سَبِيل‌ٍ). ‌که‌ ‌در‌ ‌این‌ حال‌ نماز خواندن‌ ‌به‌ شرط تيمم‌ ‌که‌ ‌در‌ ذيل‌ ‌آيه‌ خواهد آمد جايز ‌است‌.
+سپس‌ استثنایی‌ ‌برای‌ ‌این‌ حکم‌ بیان‌ فرموده‌، می‌گوید: «مگر ‌این‌ ‌که‌ مسافر باشید» و ‌در‌ مسافرت‌ گرفتار بی‌آبی‌ شوید (إِلّا عابِرِی‌ سَبِیل‌ٍ). ‌که‌ ‌در‌ ‌این‌ حال‌ نماز خواندن‌ ‌به‌ شرط تیمم‌ ‌که‌ ‌در‌ ذیل‌ ‌آیه‌ خواهد آمد جایز ‌است‌.
-'''3- سپس‌ ‌در‌ مورد جواز نماز خواندن‌ و ‌ يا ‌ عبور ‌از‌ مسجد مي‌فرمايد:'''
+'''3- سپس‌ ‌در‌ مورد جواز نماز خواندن‌ و ‌ یا ‌ عبور ‌از‌ مسجد می‌فرماید:'''
-«تا‌ غسل‌ كنيد» (حَتَّي‌ تَغتَسِلُوا).
+«تا‌ غسل‌ کنید» (حَتَّی‌ تَغتَسِلُوا).
-'''4- تيمم‌ ‌براي‌ معذورين‌‌-'''
+'''4- تیمم‌ ‌برای‌ معذورین‌‌-'''
-‌در‌ جمله ‌بعد‌ ‌که‌ ‌در‌ حقيقت‌ تمام‌ موارد تشريع‌ تيمم‌ جمع‌ ‌است‌، نخست‌ ‌به‌ موردي‌ ‌که‌ آب‌ راي‌ بدن‌ ضرر داشته‌ ‌باشد‌ اشاره‌ كرده‌ و مي‌فرمايد: «و ‌اگر‌ بيمار باشيد و ‌ يا ‌ ‌در‌ سفر» (وَ إِن‌ كُنتُم‌ مَرضي‌ أَو عَلي‌ سَفَرٍ).
+‌در‌ جمله ‌بعد‌ ‌که‌ ‌در‌ حقیقت‌ تمام‌ موارد تشریع‌ تیمم‌ جمع‌ ‌است‌، نخست‌ ‌به‌ موردی‌ ‌که‌ آب‌ رای‌ بدن‌ ضرر داشته‌ ‌باشد‌ اشاره‌ کرده‌ و می‌فرماید: «و ‌اگر‌ بیمار باشید و ‌ یا ‌ ‌در‌ سفر» (وَ إِن‌ کنتُم‌ مَرضی‌ أَو عَلی‌ سَفَرٍ).
-و ‌ يا ‌ «هنگامي‌ ‌که‌ يكي‌ ‌از‌ ‌شما‌ ‌از‌ قضاي‌ حاجت‌ برگشت‌ و ‌ يا ‌ ‌با‌ زنان‌ آميزش‌ جنسي‌ داشته‌ايد» (أَو جاءَ أَحَدٌ مِنكُم‌ مِن‌َ الغائِطِ أَو لامَستُم‌ُ النِّساءَ).
+و ‌ یا ‌ «هنگامی‌ ‌که‌ یکی‌ ‌از‌ ‌شما‌ ‌از‌ قضای‌ حاجت‌ برگشت‌ و ‌ یا ‌ ‌با‌ زنان‌ آمیزش‌ جنسی‌ داشته‌اید» (أَو جاءَ أَحَدٌ مِنکم‌ مِن‌َ الغائِطِ أَو لامَستُم‌ُ النِّساءَ).
-«و ‌در‌ ‌این‌ حال‌ آب‌ ‌براي‌ وضو ‌ يا ‌ غسل‌ نيابيد» (فَلَم‌ تَجِدُوا ماءً).
+«و ‌در‌ ‌این‌ حال‌ آب‌ ‌برای‌ وضو ‌ یا ‌ غسل‌ نیابید» (فَلَم‌ تَجِدُوا ماءً).
-«در‌ ‌این‌ موقع‌ ‌با‌ خاك‌ پاكيزه‌اي‌ تيمم‌ كنيد» (فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً).
+«در‌ ‌این‌ موقع‌ ‌با‌ خاک‌ پاکیزه‌ای‌ تیمم‌ کنید» (فَتَیمَّمُوا صَعِیداً طَیباً).
-‌در‌ جمله ‌بعد‌ طرز تيمم‌ ‌را‌ بيان‌ فرموده‌، مي‌گويد: «سپس‌ صورت‌ و دستهاي‌ ‌خود‌ ‌را‌ مسح‌ كنيد» (فَامسَحُوا بِوُجُوهِكُم‌ وَ أَيدِيكُم‌).
+‌در‌ جمله ‌بعد‌ طرز تیمم‌ ‌را‌ بیان‌ فرموده‌، می‌گوید: «سپس‌ صورت‌ و دستهای‌ ‌خود‌ ‌را‌ مسح‌ کنید» (فَامسَحُوا بِوُجُوهِکم‌ وَ أَیدِیکم‌).
 }}

@@ سطر ۳۲۷: / سطر ۳۲۷: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنتُمْ سُکَارَی»: در حال مستی نماز نخوانید. این فرمان، مقدّمه تحریم میخوارگی بود و سپس برابر سوره بقره آیه و سوره مائده آیه‌های  و  به طور قطعی حکم تحریم شرف نزول یافت. معنی دیگر «لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ»، این است که لا تَقْرَبُوا مَواضِعَ الصَّلاةِ. یعنی: به مساجد نروید. «سُکَارَی»: جمع سَکْران، مستان. «وَ لا جُنُباً إِلاّ عَابِرِی سَبِیلٍ»: در حالی که جنب هستید به مساجد نروید مگر این که از آنجا عبور کنید. در حالی که جنب هستید نماز نخوانید مگر مسافر باشید. «مَرْضَی»: جمع مریض، بیماران. «الْغَآئِطِ»: زمین گود. مراد پیشاب و قضای حاجت است. «لامَسْتُمْ»: آمیزش جنسی کردید. لمس نمودید. «صَعِیداً»: سطح زمین. زمین. خاک. مفعولٌ‌به (تیمّموا) است یا منصوب به نزع خافض است. یعنی فَتیمّموا بِصَِعیدٍ. «عَفُوّاً»: بسیار عفوکننده. بسیار زداینده گناهان.
+سكارى: سكر: مستى . سكران: مست. سكارى : مستان .
 ==نزول==
@@ سطر ۴۸: / سطر ۷۲: @@
 این آیه همچون دیگر آیات سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 198.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 «[[شیخ طوسى]]» گوید: در سبب نزول آيه، ابراهيم چنين گويد: درباره قومى از صحابه نازل گرديد كه داراى خستگى زيادى بودند.
-عائشة گويد: درباره عده اى نازل شده كه آب نمى يافتند.<ref> در كتاب البرهان في تفسير القرآن از كلينى بعد از چهار واسطه از ابواسامة زيد الشحام او از [[امام صادق]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: منظور از سكارى در آيه مستى خواب است و نيز از على بن ابراهيم بعد از پنج واسطه از زرارة او از [[امام باقر]] عليه‌السلام نقل نمايد كه فرمود: مقصود از سكارى در اين آيه مستى خواب است و نيز در تفسير عياشى از زرارة او از امام باقر عليه‌السلام نيز موضوع مستى خواب را از سكارى نقل و روايت كرده است.</ref><ref> صاحب كشف الاسرار از عامه به نقل از ضحاك بن مزاحم گويد: كه مراد از سكارى در آيه مستى خمر نيست بلكه مستى خواب است و نيز از عبيدة السلمانى روايت كند كه مقصود از مستى در آيه شخص حاقن است (حاقن كسى است كه بول و غائط خود را نگه‌دارد و [[نماز]] بخواند) چنانكه حديثى از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نقل كنند كه فرمود: (لايصليّين احدكم و هو يدافع الاخبثين؛ نبايد نماز بگذارد كسى كه بول و غائط خود را نگه‌دارد و نماز بخواند) و درباره اين قسمت از آية «وَلاجُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ» در تفسير ابن مردويه از اسلع بن شريك روايت شده كه گويد: ناقه رسول خدا صلی الله علیه و آله را مى بردم در شبى كه خيلى سرد بود در بين راه خوابم برد، جنب شدم. ترسيدم اگر با آب سرد غسل كنم، مريض شوم يا بميرم. موضوع خود را به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض كردم. اين آيه نازل گرديد و نيز طبرانى هم اين خبر را از اسلع نقل كند و گويد: بعد از نزول آيه، پيامبر فرمود: اى اسلع برخيز و تيمّم كن، و باز صاحب كشف الاسرار و صاحب جامع البيان از عامه و صاحب روض الجنان از خاصه بنا به نقل از يزيد بن حبيب يا زيد بن حبيب گويند: در اوائل اسلام بعضى از مردم كه درب خانه آن‌ها به طرف مسجد باز مي‌شد، جنب مى شدند و راهى جز عبور از مسجد نداشتند و از طرفى كراهت داشتند كه با حالت جنابت از آن بگذرند. اين آية نازل گرديد و عبور از مسجد در حالت جنابت بدون مانع گرديد و صاحب روض الجنان گويد: پس از چندى درب هاى خانه اطراف مسجد بسته شد يعنى بنا به دستور پيامبر درهائى كه به طرف مسجد باز مي‌شد، بستند مگر درب خانه على و فاطمه.</ref><ref> راجع به اين قسمت از آية «وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى » در تفسير ابن ابى‌حاتم از عامه از مجاهد نقل شده كه مردى از انصار مريض شد و قدرت آن را نداشت كه برخيزد و [[وضو]] سازد. اين خبر به پيامبر رسيد، سپس اين آية نازل گرديد و نيز در تفسير طبرى از عامه از ابراهيم نخعى روايت شده كه به يكى از اصحاب جراحتى در بدن او وارد آمد و سپس به جنابت مبتلا گرديد. موضوع را به پيامبر گفتند: اين آية نازل گرديد ولى راجع به اين موضوع صاحبان كشف الاسرار و روض الجنان از جابر بن عبدالله انصارى نقل كنند كه سنگى بر سر يك نفر از صحابه افتاد و سخت مجروح گرديد و سپس به او جنابتى رخ داد. از عده اى سؤال كرد كه با اين حالت، چسان [[نماز]] بگذارد. به او گفتند: به ناچار بايد [[غسل]] كند. لذا آن مرد با آب سرد غسل كرد و بعد از آن وفات يافت. خبر به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله دادند، بسيار دلتنگ و غمگين شد و فرمود: با دستور غلط او را كشتند، خدا بكشد او را كه چنين دستورى را بدون اين كه سؤال كند، داده است. سپس اين آيه نازل گرديد.</ref>
+عائشة گويد: درباره عده اى نازل شده كه آب نمى يافتند<ref> در كتاب البرهان في تفسير القرآن از كلينى بعد از چهار واسطه از ابواسامة زيد الشحام او از [[امام صادق]] عليه‌السلام روايت كند كه فرمود: منظور از سكارى در آيه مستى خواب است و نيز از على بن ابراهيم بعد از پنج واسطه از زرارة او از [[امام باقر]] عليه‌السلام نقل نمايد كه فرمود: مقصود از سكارى در اين آيه مستى خواب است و نيز در تفسير عياشى از زرارة او از امام باقر عليه‌السلام نيز موضوع مستى خواب را از سكارى نقل و روايت كرده است.</ref><ref> صاحب كشف الاسرار از عامه به نقل از ضحاك بن مزاحم گويد: كه مراد از سكارى در آيه مستى خمر نيست بلكه مستى خواب است و نيز از عبيدة السلمانى روايت كند كه مقصود از مستى در آيه شخص حاقن است (حاقن كسى است كه بول و غائط خود را نگه‌دارد و [[نماز]] بخواند) چنانكه حديثى از [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله نقل كنند كه فرمود: (لايصليّين احدكم و هو يدافع الاخبثين؛ نبايد نماز بگذارد كسى كه بول و غائط خود را نگه‌دارد و نماز بخواند) و درباره اين قسمت از آية «وَلاجُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ» در تفسير ابن مردويه از اسلع بن شريك روايت شده كه گويد: ناقه رسول خدا صلی الله علیه و آله را مى بردم در شبى كه خيلى سرد بود در بين راه خوابم برد، جنب شدم. ترسيدم اگر با آب سرد غسل كنم، مريض شوم يا بميرم. موضوع خود را به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض كردم. اين آيه نازل گرديد و نيز طبرانى هم اين خبر را از اسلع نقل كند و گويد: بعد از نزول آيه، پيامبر فرمود: اى اسلع برخيز و تيمّم كن، و باز صاحب كشف الاسرار و صاحب جامع البيان از عامه و صاحب روض الجنان از خاصه بنا به نقل از يزيد بن حبيب يا زيد بن حبيب گويند: در اوائل اسلام بعضى از مردم كه درب خانه آن‌ها به طرف مسجد باز مي‌شد، جنب مى شدند و راهى جز عبور از مسجد نداشتند و از طرفى كراهت داشتند كه با حالت جنابت از آن بگذرند. اين آية نازل گرديد و عبور از مسجد در حالت جنابت بدون مانع گرديد و صاحب روض الجنان گويد: پس از چندى درب هاى خانه اطراف مسجد بسته شد يعنى بنا به دستور پيامبر درهائى كه به طرف مسجد باز مي‌شد، بستند مگر درب خانه على و فاطمه.</ref><ref> راجع به اين قسمت از آية «وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى » در تفسير ابن ابى‌حاتم از عامه از مجاهد نقل شده كه مردى از انصار مريض شد و قدرت آن را نداشت كه برخيزد و [[وضو]] سازد. اين خبر به پيامبر رسيد، سپس اين آية نازل گرديد و نيز در تفسير طبرى از عامه از ابراهيم نخعى روايت شده كه به يكى از اصحاب جراحتى در بدن او وارد آمد و سپس به جنابت مبتلا گرديد. موضوع را به پيامبر گفتند: اين آية نازل گرديد ولى راجع به اين موضوع صاحبان كشف الاسرار و روض الجنان از جابر بن عبدالله انصارى نقل كنند كه سنگى بر سر يك نفر از صحابه افتاد و سخت مجروح گرديد و سپس به او جنابتى رخ داد. از عده اى سؤال كرد كه با اين حالت، چسان [[نماز]] بگذارد. به او گفتند: به ناچار بايد [[غسل]] كند. لذا آن مرد با آب سرد غسل كرد و بعد از آن وفات يافت. خبر به [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله دادند، بسيار دلتنگ و غمگين شد و فرمود: با دستور غلط او را كشتند، خدا بكشد او را كه چنين دستورى را بدون اين كه سؤال كند، داده است. سپس اين آيه نازل گرديد.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 198.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>
@@ سطر ۷۳: / سطر ۹۷: @@
 چون تحريم شراب، در صدر اسلام به صورت تدريجى انجام گرفت. ابتدا شراب به عنوان نوشابه نامطلوب معرّفى شد؛ «وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَ رِزْقاً حَسَناً» «1» سپس اين آيه نازل شد «2» ونماز در حال مستى را نهى كرد، آنگاه زيان آن را بيش از منافعش دانست، «يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما» «3» سپس از مصرف آن به عنوان عنصرى پليد و شيطانى نهى شد.
 إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ ... رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ‌ «4»
@@ سطر ۱۲۱: / سطر ۱۴۴: @@
 - احكام خدا، ترخيص دارد ولى تعطيل ندارد. اگر آب نبود، بايد تيمم كرد.
 «فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا»
 - شرط ارتباط با خدا از طريق نماز، طهارت و پاكى است، وضو يا تيمّم.
 «فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا»