آیه 41 سوره کهف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani در ‏۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۳

2025-04-05T11:13:49Z

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T14:10:53Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T06:42:51Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-12T11:04:01Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبً...» ایجاد کرد

2016-04-27T12:29:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبً...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا|سوره=18|آیه =41}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 41
|شماره بعدی = 42
|شماره قبلی = 40
|سوره= کهف
|شماره سوره= 18
|جزء= 15
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
یا آبش به زمین فرو رود و دیگر هرگز نتوانی آب به دست آری (و باغت از بی‌آبی خشک شود).
|-|
انصاریان=
یا آب آن در زمین فرو رود که هرگز نتوانی آن را به دست آوری.
|-|
فولادوند=
يا آب آن [در زمين‌] فروكش كند تا هرگز نتوانى آن را به دست آورى.»
|-|
آیتی=
يا آب آن بر زمين فرو رود و هرگز به يافتن آن قدرت نيابى.
|-|
مکارم شیرازی=
و یا آب آن در اعمال زمین فرو رود، آن گونه که هرگز نتوانی آن را به دست آوری!»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Or its water will sink down, so that you will never be able to obtain it.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Or its waters should sink down into the ground so that you are unable to find it.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Or some morning the water thereof will be lost in the earth so that thou canst not make search for it.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|"Or the water of the garden will run off underground so that thou wilt never be able to find it."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«غَوْراً»: فرو رفتن. در اینجا برای مبالغه، مصدر به معنی اسم فاعل یعنی (غائِر) به کار رفته است که به معنی فرو رونده است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً «41»

يا آب آن (باغ به زمين) فروكش كند، پس هرگز نتوانى آن را بازيابى.

===نکته ها===

«زلق» به زمين صاف وبدون گياه گفته مى‌شود، آن چنانكه پاى انسان در آن بلغزد.

===پیام ها===

1- دادن و گرفتن‌هاى خدا، براساس ربوبيّت وتربيت اوست. «فَعَسى‌ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ»

2- فقيران مأيوس نباشند، أَنَا أَقَلَ‌ ... فَعَسى‌ رَبِّي‌ كه يأس ونااميدى بدتر از فقر است.

3- اگر خدا بخواهد، فقير، غنى، بلكه برتر از غنى مى‌شود. «خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ»

4- آرزوى سلب نعمت از كفّار فخرفروش، و نفرين بر آنان، پسنديده است.

يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً ...

5- قهر خداوند حساب شده و عادلانه است. «حُسْباناً»

6- ثروتمندان به داشته‌هاى خود مغرور نشوند، شايد در يك لحظه همه ثروتشان نابود شود. «فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً»

7- شرك و كفر و فخرفروشى، دارايى و سرسبزى را به كوير تبديل مى‌كند.

«فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً»

8- دست خدا براى قهر و عذاب، باز است، چه از آسمان، چه از زمين. «يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ السَّماءِ- يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً»

جلد 5 - صفحه 175

9- در برابر خشم و غضب الهى، قدرت و راه نجاتى نيست. «فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً (41)

أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً: يا بگردد آبهاى بوستان تو فرو رفته در زمين. فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً: پس هرگز نتوانى مر آن آب فرو رفته را جستنى، يعنى طلب آن آب مقدور تو نيست، پس يافتن و به جويها درآوردن، چگونه تواند بود؛ زيرا تمام قدرتها در مقابل قدرت مطلقه حق نابود باشد. و چون به سخنان نصيحت آميز برادر مؤمن متنبه نشد و بر انكار و كفر باقى ماند، لا جرم مستحق عقاب گرديد، و حق تعالى سخن آن برادر مؤمن را صدق نموده عذاب استيصال نازل گردانيد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قالَ لَهُ صاحِبُهُ وَ هُوَ يُحاوِرُهُ أَ كَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلاً (37) لكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَداً (38) وَ لَوْ لا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالاً وَ وَلَداً (39) فَعَسى‌ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ السَّماءِ فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً (40) أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً (41)

وَ أُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلى‌ ما أَنْفَقَ فِيها وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى‌ عُرُوشِها وَ يَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً (42) وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ فِئَةٌ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ ما كانَ مُنْتَصِراً (43) هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَواباً وَ خَيْرٌ عُقْباً (44)

ترجمه‌

گفت مر او را رفيقش وقتى كه با او صحبت ميكرد آيا كافر شدى بآنكه آفريد تو را از خاك پس از نطفه پس درست كرد تو را مردى‌

ولى من ميگويم او است خدا پروردگار من شريك نمى‌گردانم با پروردگارم احديرا

و چرا وقتى كه داخل شدى در باغت نگفتى هر چه خدا خواهد شود نيست توانائى مگر از خدا اگر مى‌بينى كه من كمترم از تو در مال و اولاد

پس شايد پروردگارم بدهد بمن بهتر از باغ تو و بفرستد بر آن آفتى از آسمان پس گردد زمينى صاف‌

يا گردد آبش بزمين فرو رفته پس هرگز نتوانى مر او را جستن‌

و احاطه شد بآفت، ميوه‌اش پس گرديد چنانكه زير و رو ميكرد دو دستش را براى آنچه خرج كرده بود در آن و حال آنكه درختان افتاده بودند روى چوب بستهاى افتاده و ميگفت ايكاش من شريك نكرده بودم با پروردگارم احديرا

و نبود او را گروهى كه يارى كنند او را غير از خدا و نبود قادر بر دفاع از خود

در چنين جائى نصرت مخصوص خدا است كه حقّ است او بهتر است از راه پاداش و بهتر از جهت عاقبت كار.

تفسير

- پس از ختم مقالات فاسده مرد سابق الذّكر با رفيق فقيرش كه اهل ايمان بود او در جواب گفت براى توبيخ و ملامت آنمرد كه آيا كافر شدى بآنكه آفريد تو را از خاك براى آنكه اصل خلقت بنى آدم از خاك است پس از نطفه كه از غذا توليد ميشود و اغذيه از خاك پس معتدل نمود خلقت و قامت و اندام تو را و ساخت مردى كامل و تمام عيار مانند ساير افراد انسان چون شك در معاد موجب كفر است ولى من ميگويم چون كلمه لكنّا مركب است از لكن و انا با اسقاط همزه و اثبات الف و حذف اقول او است خداوند پروردگار و روزى دهنده من و شريك قرار

جلد 3 صفحه 427

نميدهم براى پروردگارم احدى از مخلوقات او را و اين اعتقاد جازم، كافى است براى افتخار من بر تو كه شاك و متزلزلى و چرا وقتى داخل باغت شدى براى اداء شكر و اقرار بعجز خود در برابر قدرت خداوند نگفتى آنچه خدا خواهد ميشود و آنچه نخواهد نميشود نيست توانائى و قوه و قدرتى براى احدى مگر از جانب خدا تا دلالت داشته باشد بر آنكه امور منوط بمشيت الهى است و آنچه نصيب تو شده از منافع و اموال بخواست خدا بوده نه بسعى و كوشش خودت و اگر مى‌بينى مرا كه مال و او لآدم كمتر از تو است از فضل خداوند بعيد نيست كه در آتيه نزديكى يا در آخرت عطا فرمايد بمن چيزهائى كه بهتر باشد از باغ تو و از قهر خدا دور نيست كه بفرستد براى كفر و كفران نعمت تو و ويران نمودن باغت آفات آسمانى را از قبيل باد سام و صاعقه و تگرگ و امثال اينها چون حسبان بمعناى چيز انداخته شده مانند تير و سنگ و بلا و عذاب است و بعضى آنرا جمع حساب و مأخوذ از آن دانسته‌اند يعنى چيزيرا كه مقدّر شده براى تصفيه حساب اعمالت و در نتيجه باغت خالى شود از اشجار و زراعات و بگردد زمين صاف و ساده و همواريكه پاى در آن بلغزد و رونده از رفتار بماند براى نرمى آن يا فرو رود آب آن باغ در زمين بطوريكه نتوانى ديگر تهيّه و تدارك آنرا بنمائى و خداوند با آنمرد بعد از اين گفتار بر طبق آن رفتار فرمود و يكى از آفات سماوى احاطه نمود بر كليّه ميوجات آن باغ و درختان آن بطوريكه صبح كه وارد باغ شد ديد چفته‌هاى موها افتاده روى زمين و درختها خوابيده روى آنها و از ميوه‌ها اثرى نيست لذا دو دست را بيكديگر ميماليد و زير و رو ميكرد از اندوه و تأسف بر خرجى كه براى آبادى آن باغ كرده بود و از روى ندامت و پشيمانى بر اعمال و اقوال خود ميگفت ايكاش من براى خدا شريك قرار نميدادم احديرا و مانند رفيقم خداشناس و موحّد بودم و در مجمع فرموده كه در خبر است خداوند آتشى فرستاد كه آن باغ را سوزاند و آبش بزمين فرو رفت و با آنكه مغرور بمال و اولاد و اعوان خود بود در آنحال كسانى نبودند كه بتوانند يارى كنند او را جز خدا و خود او هم نتوانست جلوگيرى كند از بلاى الهى يا استرداد نمايد عوض اموال تلف شده خود را چون منتصر بمعناى دادستان است و در چنين روز و جائيكه روز و جاى انتقام از كافر و ظالم است خواه در دنيا باشد خواه در آخرت نصرت و

جلد 3 صفحه 428

يارى مخصوص بخدا است كه حقّ و ثابت است يا اختيار دارى و پادشاهى مخصوص باو است چون ولايت بكسر كه به اين معنى است نيز قرائت شده در هر حال پاداش الهى بهترين پاداشها و عاقبت اطاعتش بهترين عواقب است و گفته‌اند چون فهميده بود ويرانى باغش در اثر كفر و كفران بوده پشيمان شده بود براى آنكه باغش خراب شده نه براى آنكه كار بدى كرده لذا توبه‌اش قبول نشد ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
أَو يُصبِح‌َ ماؤُها غَوراً فَلَن‌ تَستَطِيع‌َ لَه‌ُ طَلَباً (41)

‌ يا ‌ اينكه‌ صبحگاه‌ آب‌ نهرهاي‌ تو خشك‌ گردد و فرو رود ‌پس‌ هرگز ديگر نتواني‌ طلب‌ كني‌ و تحصيل‌ آب‌ كني‌ ‌که‌ تمام‌ اشجار و زراعت‌ تو خشك‌ گردد و ‌از‌ ‌بين‌ برود.

أَو يُصبِح‌َ ماؤُها غَوراً سرچشمه‌ نهر بستان‌ خشك‌ شود و چه‌ بسيار اتفاق‌ افتاده‌ چشمه‌هاي‌ آب‌ بكلي‌ خشك‌ ‌شده‌ و ‌هر‌ چه‌ حفر كنند آب‌ ‌در‌ ‌آن‌ يافت‌ نميشود

جلد 12 - صفحه 358

فَلَن‌ تَستَطِيع‌َ لَه‌ُ طَلَباً لن‌ ‌براي‌ نفي‌ تابيد ‌است‌ ‌يعني‌ هرگز نميتواني‌ تحصيل‌ آب‌ كني‌ و بكلّي‌ ‌از‌ ‌بين‌ ميرود چنانچه‌ قارون‌ ‌با‌ ‌آن‌ ثروت‌ كذايي‌ ‌که‌ كليدهاي‌ خزينه‌ هاي‌ ‌او‌ ‌را‌ بار شتر قوي‌ مي‌كردند يك‌ مرتبه‌ بزمين‌ فرو رفت‌ و خسف‌ شد فَخَسَفنا بِه‌ِ وَ بِدارِه‌ِ الأَرض‌َ قصص‌ ‌آيه‌ 81.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 41)- یا به زمین فرمان دهد تکانی بخورد «و این چشمه و نهر جوشان در اعماق آن فرو برود، آن چنان که هرگز قدرت جستجوی آن را نداشته باشی» (أَوْ یُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِیعَ لَهُ طَلَباً).

در واقع آن مرد با ایمان و موحّد رفیق مغرور خود را هشدار داد که بر این نعمتها دل نبندد چرا که هیچ کدام قابل اعتماد نیست.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=18 |آیه=41}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=18 |آیه=41}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=18 |آیه=41}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره کهف]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 غورا: غور: فرو رفتن «غار الماء غورا: دخل في الارض ...»
-آن در آيه به معنى غائر و فرو رفته است..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+آن در آيه به معنى غائر و فرو رفته است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۲۴: / سطر ۲۴: @@
 |-|
 مکارم شیرازی=
-و یا آب آن در اعمال زمین فرو رود، آن گونه که هرگز نتوانی آن را به دست آوری!»
+و یا آب آن در اعماق زمین فرو رود، آن گونه که هرگز نتوانی آن را به دست آوری!»
 </tabber>
 ==ترجمه های انگلیسی(English translations)==

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً «41»
@@ سطر ۶۶: / سطر ۷۰: @@
 - اگر خدا بخواهد، فقير، غنى، بلكه برتر از غنى مى‌شود. «خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ»
-- آرزوى سلب نعمت از كفّار فخرفروش، و نفرين بر آنان، پسنديده است.
+- آرزوى سلب نعمت از كفّار فخرفروش، و نفرين بر آنان، پسنديده است. يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً ...
 - قهر خداوند حساب شده و عادلانه است. «حُسْباناً»
@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۶: @@
 - ثروتمندان به داشته‌هاى خود مغرور نشوند، شايد در يك لحظه همه ثروتشان نابود شود. «فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً»
-- شرك و كفر و فخرفروشى، دارايى و سرسبزى را به كوير تبديل مى‌كند.
+- شرك و كفر و فخرفروشى، دارايى و سرسبزى را به كوير تبديل مى‌كند. «فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً»
 - دست خدا براى قهر و عذاب، باز است، چه از آسمان، چه از زمين. «يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ السَّماءِ- يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً»
@@ سطر ۹۱: / سطر ۹۱: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً (41)