آیه 40 سوره یونس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-02-21T05:39:47Z

‏نزول

Heidariyan47 در ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۱۱

2016-04-30T09:11:11Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِه...» ایجاد کرد

2016-04-27T08:37:04Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ|سوره=10|آیه =40}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 40
|شماره بعدی = 41
|شماره قبلی = 39
|سوره= یونس
|شماره سوره= 10
|جزء= 11
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و برخی از مردم به قرآن ایمان می‌آورند و برخی ایمان نمی‌آورند، و خدای تو حال تبهکاران را بهتر می‌داند.
|-|
انصاریان=
و گروهی از مردم به قرآن ایمان می آورند و گروهی ایمان نمی آورند؛ و پروردگارت به مفسدان، داناتر است.
|-|
فولادوند=
و از آنان كسى است كه بدان ايمان مى‌آورد، و از آنان كسى است كه بدان ايمان نمى‌آورد، و پروردگار تو به [حال‌] فسادگران داناتر است.
|-|
آیتی=
برخى از ايشان بدان ايمان مى‌آورند و برخى ايمان نمى‌آورند. و پروردگار تو به مفسدان آگاه‌تر است.
|-|
مکارم شیرازی=
بعضی از آنها، به آن ایمان می‌آورند؛ و بعضی ایمان نمی‌آورند؛ و پروردگارت به مفسدان آگاهتر است (و آنها را بهتر می‌شناسد)!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Some of them believe in it, and some of them do not believe in it, and your Lord best knows the agents of corruption.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And of them is he who believes in it, and of them is he who does not believe in it, and your Lord best knows the mischief-makers.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And of them is he who believeth therein, and of them is he who believeth not therein, and thy Lord is Best Aware of the corrupters.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Of them there are some who believe therein, and some who do not: and thy Lord knoweth best those who are out for mischief.}}
</tabber>

==نزول==

'''شأن نزول آیات 39 و 40:'''

على بن ابراهیم گوید: این آیات درباره رجعت نازل گردیده است<ref>البرهان فی تفسیر القرآن، باید دانست که [[رجعت]] عبارت از بازگشت پیامبران و ائمه طاهرین به این جهان است و با ظهور فرق دارد و معتقدین به آن گویند که رجعت مزبور پس از ظهور امام قائم علیه‌السلام انجام خواهد گرفت و درباره آن میان امامیه اختلاف است برخى اعتقاد به رجعت دارند و بعضى معتقد به آن نیستند در هر حال چنان که مرحوم آیت اللَه حاجى شیخ عبدالکریم حائرى یزدى مرجع تقلید و متوفى به سال 1315 شمسى در رساله عملیه خویش بدان اشارت نموده است، اعتقاد به آن از ضروریات مذهب نیست و کسى که به رجعت معتقد نباشد، مطرود نخواهد بود.</ref> و نیز گویند آیه 40 در شأن اهل کتاب نازل شده که بعضى از آن‌ها مانند عبدالله بن سلام و یاران او [[ایمان]] آوردند و عده دیگر آنان مانند سایر یهودیان ایمان نیاوردند.

و همچنین گویند: درباره اهل [[مکه]] نازل گردیده یعنى از قوم [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله کسانى هستند که بزودى به قرآن [[ایمان]] خواهند آورد و نیز کسانى هم هستند که هنوز ایمان نیاورده اند و نیز کسانى هم مى باشند که هرگز ایمان نخواهند آورد.<ref> تفسیر کشف الاسرار.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ «40»

وبعضى از آنان كسانى هستند كه به قرآن ايمان مى‌آورند و برخى كسانى كه به آن ايمان نمى‌آورند و پروردگارت به فساد كنندگان داناتر است.

===پیام ها===

1- انسان داراى اختيار است، نه آنكه مجبور باشد. «مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ»

تفسير نور(10جلدى) ج‌3 574 ===پیام ها=== ..... ص : 574

رهبر نبايد توقّع داشته باشد كه همه‌ى مردم به راه و آيين او ايمان آورند.

«وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ»

3- بى‌ايمانى و فساد، ملازم يكديگرند. هم گناه مانع ايمان است و هم بى‌ايمانى انگيزه‌ى فساد مى‌شود. لا يُؤْمِنُ بِهِ‌ ... بِالْمُفْسِدِينَ‌

4- انسان، زير نظر پروردگار است. «رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ (40)

بعد از آن حق تعالى از اين جماعت مكذبين اخبار فرمايد كه اينها دو دسته مى‌باشند:

وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ‌: و بعضى از ايشان كسانيند كه ايمان آورند باطنا به قرآن، يعنى نفس آنها اذعان دارد به اينكه از جانب خدا نازل شده و مى‌دانند صحت و حقانيت آن را، الّا آنكه به سبب عناد و لجاج ظاهر كند خلاف علم و يقين خود را. وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ‌: و برخى ديگر از ايشان ابدا ايمان نياورند و به شك باقى باشند. حاصل آنكه: طايفه‌اى معاند و فرقه‌اى شاكّ هستند، يا بعضى ايمان مى‌آورند در آتيه و توبه كنند از شرك و كفر، و برخى مصر بر انكار و مستمر بر كفر باشند تا موت.

على بن ابراهيم قمى‌ «1» (رحمه الله) در تأويل اين آيه روايت نموده از حضرت‌

«1» تفسير قمى ج 1 ص 312.

ج5، ص 322

باقر عليه السّلام كه فرمود: هم اعداء محمّد و ال محمّد من بعده يعنى ايشان دشمنان حضرت محمّد و آل محمد عليهم السلام مى‌باشند.

وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ‌: و پروردگار تو داناست به معاندين و مصرّين، و مى‌داند به علم ازلى، كه دائم بر فساد، و كه تائب از آن گردد، و لكن علم الهى به فساد مفسدين، موجب فساد نباشد، بلكه خود به سوء اختيار تكذيب و كفر را بر تصديق و ايمان اختيار نمودند.

تنبيه- آيه شريفه اشعار است به آنكه امهال كفار در هلاكت و نزول عذاب استيصال، به سبب آنست كه مصلحت الهى مقتضى باشد بقاى آنها را، كه از جمله ايمان آوردن بعضى آنها، يا اولاد آنها باشد.

نكته- كلمه «يؤمن» مضارع و صلاحيت دارد براى حال و استقبال، و لذا در معنى آيه اختلاف شده. بنابر معنى اول مراد زمان حال، و بنابر معنى دوم مراد استقبال باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما كانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرى‌ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ تَفْصِيلَ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ (37) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (38) بَلْ كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (39) وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ (40)

ترجمه‌

و نبوده است اين قرآن آنكه افتراء بسته شود از غير خدا ولى تصديق چيزى است كه در برابر آنست و بيان نوشته شده، نيست شكّى در آن از پروردگار جهانيان‌

آيا ميگويند افتراء بست آنرا بگو پس بياوريد سوره‌اى مانند آن و بخوانيد هر كه را توانائى داريد از غير خدا اگر باشيد راستگويان‌

بلكه تكذيب كردند آنچه را احاطه ننمودند بدانش آن و هنوز نيامده آنانرا مئال معانى آن همچنين تكذيب كردند آنانكه بودند پيش از آنها پس بنگر چگونه بود انجام كار ستمكاران‌

و از آنها كسى است كه ايمان ميآورد بآن و از آنها كسى است كه ايمان نمى‌آورد بآن و پروردگار تو داناتر است به تباه كاران.

تفسير

نبوده است و نميباشد و صحيح نيست آنكه بوده باشد اين قرآن افتراء از خلق بر حقّ بلكه ميزان صحّت و سقم مطالب و شاهد صدق كتب سماويّه است كه بر انبياء سلف نازل شده چون اين كتاب بنفسه معجزه است و ساير كتب بخودى خود شاهد صدقى ندارند و نيز بيان و تفصيل كليّه احكام الهيّه بلكه تمام حقائق موجودات است و بنابراين شكّى نيست در آن كه از جانب خداوند عالم است با اين وصف آيا ميگويند اهل عناد كه محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين آيات را از پيش خود جعل نموده و بخدا نسبت داده جاى تعجّب است بگو اگر گمان شما صحّت دارد و من افتراء بستم آنرا شما هم از پيش خودتان آياتى جعل كنيد بقدريكه بتوان گفت سوره‌ايست مانند قرآن در فصاحت و بلاغت و علوّ معانى و صحّت مبانى و هر كس را هم ميخواهيد از فصحاء و بلغاء و علماء و حكماء عرب و عجم با خودتان همدست نمائيد و عرضه بداريد آنرا بر دانشمندان اگر راست ميگوئيد در اين نسبت و لازمه آن كه امكان اتيان بشر است بمانند قرآن چون شما هم مانند من عرب و فصيح و بليغ ميباشيد و چون آنها عاجز شوند حقّ بودن قرآن و صدق تو واضح و مبرهن گردد ولى علّت تكذيب آنها تو را در اينكه قرآن كلام خداوند است اين نيست كه آنها قادر براتيان مثل آنند بلكه سببش آنستكه تدبّر و تفكّر در معانى آن ننمودند و پى باسرار و حقائق و كنه آن نبرده‌اند و اخبار غيبيّه آن هنوز بوقوع نيامده تا صحّت و اعجازش آشكار

جلد 3 صفحه 21

شود و آنها به صرف تقليد و انس بدين آباء و اجداد خودشان و مخالفت احكام قرآن با هواى نفس تكذيب نمودند تو را و كتاب خدا را چنانچه امم سابقه بهمين جهات تكذيب نمودند كتب سماوى و انبياء عظام را و بپاداش ظلمى كه از اين تكذيب بر خودشان و ابناء نوعشان نمودند در دنيا و آخرت رسيدند و خواهند رسيد عيّاشى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه از آنحضرت سؤال نمودند از امور بزرگ از قبيل رجعت و امثال آن فرمود اين مسائل هنوز وقت آنها نرسيده خداوند فرموده بل كذّبوا بما لم يحيطوا بعلمه و لمّا يأتهم تأويله و مانند اين حديث از امام صادق عليه السّلام هم نقل شده است و قمّى ره نقل فرموده نازل شده است اين آيه در رجعت كه تكذيب نمودند آنرا يعنى گفتند واقع نخواهد شد و در كافى و مجمع و عيّاشى از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه خداوند مخصوص نمود اين امّت را بدو آيه از كتاب خود يكى آنكه نگويند آنچه را نميدانند ديگر آنكه ردّ نكنند آنچه را نميدانند و قرائت فرمود قول خداوند الم يؤخذ عليهم ميثاق الكتاب ان لا يقولوا على اللّه الا الحقّ و قول خداوند بل كذّبوا بما لم يحيطوا بعلمه و لمّا يأتهم تأويله را و بعضى از كسانيكه تكذيب نمودند كلام خدا و پيغمبر او را پس از مراجعه و تدبّر و تفكّر در آن و علم بتفسير و اطّلاع بر تأويلش ايمان ميآورند بآن و بعضى از كثرت بلادت و شدّت غباوت و فرط عناد و لجاج بعدا هم ايمان نمى‌آورند يا آنكه بعضى ايمان ميآورند بآن باطنا ولى ظاهرا انكار ميكنند براى اغراض فاسده‌اى از قبيل حبّ جاه و مال و بعضى بعكسند كه ايمان نمى‌آورند باطنا بعلل مذكوره ولى ظاهرا قبول اسلام مينمايند براى خوف يا طمع يا اغراض فاسده ديگر و مؤيّد اينمعنى است روايت قمّى ره از امام باقر عليه السّلام كه دسته دوّم اعداء محمد و آل محمدند بعد از او و نيز مؤيّد اينمعنى است ذيل آيه شريفه كه نسبت افساد بآنها داده شده است در علم خداوند و اين صفت انسب بحال آنها است از كفّار ظاهرى تامّل لازم است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ مِنهُم‌ مَن‌ يُؤمِن‌ُ بِه‌ِ وَ مِنهُم‌ مَن‌ لا يُؤمِن‌ُ بِه‌ِ وَ رَبُّك‌َ أَعلَم‌ُ بِالمُفسِدِين‌َ (40)

و بعضي‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ مشركين‌ كساني‌ هستند ‌که‌ ايمان‌ بقرآن‌ آوردند و بعضي‌ ‌از‌ ‌آنها‌ ايمان‌ نياورده‌اند و پروردگار تو عالم‌تر ‌است‌ بكساني‌ ‌که‌ افساد ميكنند ‌اينکه‌ ‌آيه‌ شريفه‌ ‌را‌ دو نحوه‌ تفسير كردند يكي‌ آنكه‌ مشركين‌ دو دسته‌ هستند يك‌ دسته‌ يقين‌ پيدا كردند بحقانيت‌ قرآن‌ ولي‌ ‌از‌ روي‌ عناد و عصبيت‌ و حب‌ّ جاه‌ و مال‌ انكار كردند ‌که‌ مفاد وَ جَحَدُوا بِها وَ استَيقَنَتها أَنفُسُهُم‌ نمل‌ ‌آيه‌ 14، و بعضي‌ بشك‌ و ترديد باقي‌ هستند، و ديگر آنكه‌ بعضي‌ ‌از‌ روي‌ حقيقت‌ آمدند و مشرف‌ شدند و ايمان‌ آوردند ‌که‌ مفاد وَ مِنهُم‌ مَن‌ يُؤمِن‌ُ بِه‌ِ ‌است‌ و ‌اينکه‌ معني‌ دوم‌ اظهر بلكه‌ ظاهر ‌است‌ بدو قرينه‌ يكي‌ آنكه‌ ايمان‌ ‌بر‌ كسي‌ ‌که‌ يقين‌ داشته‌ ‌باشد‌ و انكار كند و جحد بورزد صادق‌ نيست‌ بلكه‌ ‌آن‌ ‌را‌ كفر جحودي‌ ميگويند، قرينه‌ دوم‌ جمله‌ وَ رَبُّك‌َ أَعلَم‌ُ بِالمُفسِدِين‌َ ‌است‌ زيرا ‌از‌ ‌اينکه‌ جمله‌ استفاده‌ ميشود ‌که‌ ‌اينکه‌ دو دسته‌ مفسد و ‌غير‌ مفسد هستند و خداوند داناتر ‌است‌ بآنها و شاهد ‌بر‌ ‌اينکه‌ معني‌ اينكه‌ كساني‌ ‌که‌ ايمان‌ آوردند فوج‌ فوج‌ مشرك‌ و كافر بودند ‌که‌ مفاد وَ رَأَيت‌َ النّاس‌َ يَدخُلُون‌َ فِي‌ دِين‌ِ اللّه‌ِ أَفواجاً نصر ‌آيه‌ 2 ‌است‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 40)- در این آیه اشاره به دو گروه عظیم مشرکان کرده، می‌گوید: اینها همگی به این حال باقی نمی‌مانند بلکه «گروهی از آنان (که روح حق طلبی در وجودشان نمرده است سر انجام) به این قرآن ایمان می‌آورند، در حالی که گروهی دیگر (همچنان در جهل و لجاجت پافشاری کرده و) ایمان نخواهند آورد» (وَ مِنْهُمْ مَنْ یُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا یُؤْمِنُ بِهِ).

روشن است که این گروه مردم، افراد فاسد و مفسدی هستند و به همین دلیل در پایان آیه می‌فرماید: «پروردگار تو مفسدان را بهتر می‌شناسد» (وَ رَبُّکَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِینَ).

اشاره به این که افرادی که زیر بار حق نمی‌روند، در فاسد کردن نظام جامعه نقش مؤثری دارند.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=10 |آیه=40}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=10 |آیه=40}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=10 |آیه=40}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره یونس]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۱۱
سطر ۶۲:		سطر ۶۲:

	1- انسان داراى اختيار است، نه آنكه مجبور باشد. «مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ»		1- انسان داراى اختيار است، نه آنكه مجبور باشد. «مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ»
−
−	~~تفسير نور(10جلدى) ج‌3 574 ===پیام ها=== ..... ص : 574~~

	رهبر نبايد توقّع داشته باشد كه همه‌ى مردم به راه و آيين او ايمان آورند.		رهبر نبايد توقّع داشته باشد كه همه‌ى مردم به راه و آيين او ايمان آورند.

@@ سطر ۴۵: / سطر ۴۵: @@
 '''شأن نزول آیات 39 و 40:'''
-على بن ابراهیم گوید: این آیات درباره رجعت نازل گردیده است<ref>البرهان فی تفسیر القرآن، باید دانست که [[رجعت]] عبارت از بازگشت پیامبران و ائمه طاهرین به این جهان است و با ظهور فرق دارد و معتقدین به آن گویند که رجعت مزبور پس از ظهور امام قائم علیه‌السلام انجام خواهد گرفت و درباره آن میان امامیه اختلاف است برخى اعتقاد به رجعت دارند و بعضى معتقد به آن نیستند در هر حال چنان که مرحوم آیت اللَه حاجى شیخ عبدالکریم حائرى یزدى مرجع تقلید و متوفى به سال 1315 شمسى در رساله عملیه خویش بدان اشارت نموده است، اعتقاد به آن از ضروریات مذهب نیست و کسى که به رجعت معتقد نباشد، مطرود نخواهد بود.</ref> و نیز گویند آیه 40 در شأن اهل کتاب نازل شده که بعضى از آن‌ها مانند عبدالله بن سلام و یاران او [[ایمان]] آوردند و عده دیگر آنان مانند سایر یهودیان ایمان نیاوردند.
+[[علی بن ابراهیم قمی|على بن ابراهیم]] گوید: این آیات درباره [[رجعت]] نازل گردیده است<ref>البرهان فی تفسیر القرآن، باید دانست که [[رجعت]] عبارت از بازگشت پیامبران و ائمه طاهرین به این جهان است و با ظهور فرق دارد و معتقدین به آن گویند که رجعت مزبور پس از ظهور امام قائم علیه‌السلام انجام خواهد گرفت و درباره آن میان امامیه اختلاف است برخى اعتقاد به رجعت دارند و بعضى معتقد به آن نیستند در هر حال چنان که مرحوم آیت اللَه حاجى شیخ عبدالکریم حائرى یزدى مرجع تقلید و متوفى به سال 1315 شمسى در رساله عملیه خویش بدان اشارت نموده است، اعتقاد به آن از ضروریات مذهب نیست و کسى که به رجعت معتقد نباشد، مطرود نخواهد بود.</ref> و نیز گویند آیه 40 در شأن [[اهل کتاب]] نازل شده که بعضى از آن‌ها مانند عبدالله بن سلام و یاران او [[ایمان]] آوردند و عده دیگر آنان مانند سایر [[یهود|یهودیان]] ایمان نیاوردند.
-و همچنین گویند: درباره اهل [[مکه]] نازل گردیده یعنى از قوم [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله کسانى هستند که بزودى به قرآن [[ایمان]] خواهند آورد و نیز کسانى هم هستند که هنوز ایمان نیاورده اند و نیز کسانى هم مى باشند که هرگز ایمان نخواهند آورد.<ref> تفسیر کشف الاسرار.</ref>
+و همچنین گویند: درباره اهل [[مکه]] نازل گردیده یعنى از قوم [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله کسانى هستند که بزودى به [[قرآن]] ایمان خواهند آورد و نیز کسانى هم هستند که هنوز ایمان نیاورده اند و نیز کسانى هم مى باشند که هرگز ایمان نخواهند آورد<ref>تفسیر کشف الاسرار.</ref>.<ref>محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص452.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۶۴: / سطر ۶۴: @@
 رهبر نبايد توقّع داشته باشد كه همه‌ى مردم به راه و آيين او ايمان آورند.
 «وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ»
@@ سطر ۱۶۷: / سطر ۱۶۶: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره یونس]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]