Aghajani در ‏۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۶

2019-12-07T07:06:14Z

Aghajani در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۳

2019-12-04T11:43:14Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِ...» ایجاد کرد

2016-03-09T05:42:22Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيمًا|سوره=4|آیه =39}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 39
|شماره بعدی = 40
|شماره قبلی = 38
|سوره= نساء
|شماره سوره= 4
|جزء= 5
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
چه زیانی به آنها می‌رسید اگر به خدا و روز قیامت ایمان آورده و از بهره‌ای که خدا به آنان داده چیزی انفاق می‌کردند؟! و خدا به (احوال و نیّات) آنان دانا است.
|-|
انصاریان=
و بر آنان چه زیانی بود اگر به خدا و روز قیامت ایمان می آوردند، و از آنچه خدا به آنان داده انفاق می کردند؟ و خدا همواره به آنان داناست.
|-|
فولادوند=
و اگر به خدا و روز بازپسين ايمان مى‌آوردند، و از آنچه خدا به آنان روزى داده، انفاق مى‌كردند، چه زيانى برايشان داشت؟ و خدا به [كار] آنان داناست.
|-|
آیتی=
چه زيان داردشان اگر به خدا و روز قيامت ايمان آورند و از آنچه خدا به آنها روزى داده است انفاق كنند؟ خدا به كارشان داناست.
|-|
مکارم شیرازی=
چه می‌شد اگر آنها به خدا و روز بازپسین ایمان می‌آوردند، و از آنچه خدا به آنان روزی داده، (در راه او) انفاق می‌کردند؟! و خداوند از (اعمال و نیات) آنها آگاه است.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|What harm would it have done them had they believed in Allah and the Last Day, and spent out of what Allah has provided them? Allah knows them well.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And what (harm) would it have done them if they had believed in Allah and the last day and spent (benevolently) of what Allah had given them? And Allah knows them.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|What have they (to fear) if they believe in Allah and the Last Day and spend (aright) of that which Allah hath bestowed upon them, when Allah is ever Aware of them (and all they do)?}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|And what burden Were it on them if they had faith in Allah and in the Last Day, and they spent out of what Allah hath given them for sustenance? For Allah hath full knowledge of them.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«مَاذَا عَلَیْهِمْ»: چه می‌شد اگر. چه زیانی می‌کردند اگر.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً «39»

و بر ايشان چه مى‌شد، اگر به خداوند و روز قيامت ايمان مى‌آوردند و از آنچه خداوند، روزى آنان كرده (از روى اخلاص، نه ريا) انفاق مى‌كردند؟

و خداوند به نيّت آنان داناست.

جلد 2 - صفحه 70

===پیام ها===

1- اظهار تأسف بر حال منحرفان، يكى از راههاى هشدار وتبليغ است. وَ ما ذا عَلَيْهِمْ‌ ...

2- لازمه‌ى ايمان به خدا، انفاق به محرومان است. آمَنُوا ... أَنْفَقُوا

3- انفاق فقط در اموال نيست، بلكه از هرچه كه خداوند داده، (علم، آبرو، مقام ...)

پسنديده است. «مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ»

4- اگر بدانيم كه نعمت‌ها از خداوند است، روحيّه‌ى انفاق در ما قوى مى‌شود.

«رَزَقَهُمُ اللَّهُ»

5- افراد بخيل، يا رياكار بدانند كه زير نظر خداى آگاه قرار دارند. «كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً (39)

بعد از آن بر سبيل توبيخ و تجهيل ايشان فرمايد:

وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ: و چه ضرر و عيب بودى بر ايشان اگر ايمان مى‌آوردند به وحدانيت الهى و تصديق مى‌كردند به روز آخرت و جزاى سبحانى يا چه شده است بر آنها كه بمبدء و معاد معتقد و مصدق گردند، وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ‌: و انفاق كردندى حقوق الهى را بدون غرض و ريا از آنچه روزى فرموده ايشان را خداى تعالى. پس بر سبيل تهديد و تخويف فرمايد: وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً: و هست ذات ذو الجلال الهى به اقوال و افعال ايشان دانا، پس جزا فراخور اقوال و افعال آنها خواهد داد. غرض توبيخ است مر ايشان را بر جهل به منفعت و اعتقاد به چيزى كه ضرر آنها است. و ايضا تحريص بر فكر كردن جواب، كه شايد به تفكر عالم شوند به فوايد جليله و عوايد جميله، تا تحصيل آن نمايند. و ايضا تنبيه بر آنكه كسى كه او را دعوت به امرى كنند كه در آن ضررى نباشد، سزاوار باشد به اجابت؛ فكيف به دعوتى كه متضمن منافع باشد.

نكته: تقديم ايمان در اينجا و تأخير آن در آيه سابقه، به جهت آنكه مقصود در اينجا تخصيص، و در آنجا تعليل است.

تبصره: آيه شريفه دلالت دارد بر بطلان قول جبريه، چه اگر خداى تعالى كفر را در كافر جعل كند و بفرمايد: ماذا عليهم لو امنوا، و ايضا معصيت را در عاصى جعل نمايد و بفرمايد: ماذا عليهم لو اطاعوا؛ هر آينه عبث و قبيح، و صدور آن از حكيم على الاطلاق محال خواهد بود؛ زيرا مثل آنست كه شخصى‌

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 440

را دست و پا بسته به دريا اندازند و گويند: «ماذا عليه ان لا يبتل بالماء». و معذبين نار را گويند: «ماذا عليهم لو خرجوا و صاروا الى الجنه». و مريض را گويند: «ماذا عليه لو كان صحيحا». و موكل و كيل در متاع را محبوس كند و گويد: «ماذا عليه لو تصرف فى الضيعه». و مسلم است صدور اين كلمات از عاقل، نسبت به اشخاص مذكور قبيح باشد. و چون قبيح از ذات احديت محال است، صدور فعلى كه مسبب قبح باشد، البته محال و ممتنع خواهد بود. پس كفر در كافر، و معصيت در عاصى را حق تعالى جعل نفرموده، بلكه خود، به سوء اختيار كفر را بر ايمان و عصيان را بر طاعت ترجيح دادند. و اين قاعده از مسلميات عقليه است كه: الامتناع بالاختيار لا ينافى الاختيار، يعنى بازداشتن و منع كردن شيئى را از خود به اختيار، منافى با اختيار در فعل و ترك نيست. و آيه شريفه بعد مؤيد مطلب حقه است.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً (39)

ترجمه‌

و چه باكى بود برايشان اگر ايمان ميآوردند بخدا و روز بازپسين و انفاق مينمودند از آنچه روزى دادشان خدا و باشد خداوند بايشان دانا.

تفسير

خداوند ملامت فرموده است به اين بيان بر جهل كه ناشى از بى‌فكرى است در امور مهمّه و اجابت دعوات حقه كه راه ضرر آن موهوم و رجاء نفع آن معلوم است و وجه تقديم ايمان بر انفاق در اين آيه و تاخير آن در آيه سابقه بنظر فيض ره آنستكه مقصود در اينجا تخصيص و در آنجا تعليل است و بنظر حقير اشاره بتلازم اين دو عنوان است كه اگر مرائى شد مؤمن نيست و اگر مؤمن شد مرائى نيست و بهر چه هست خدا عالم است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما ذا عَلَيهِم‌ لَو آمَنُوا بِاللّه‌ِ وَ اليَوم‌ِ الآخِرِ وَ أَنفَقُوا مِمّا رَزَقَهُم‌ُ اللّه‌ُ وَ كان‌َ اللّه‌ُ بِهِم‌ عَلِيماً (39)

چه‌ ضرر داشت‌ ‌بر‌ اينها ‌اگر‌ ايمان‌ بخدا و روز قيامت‌ ميآوردند و ‌از‌ آنچه‌ خداوند بآنها روزي‌ كرده‌ انفاق‌ ميكردند و خداوند بآنها عالم‌ ‌است‌.

ما ذا عَلَيهِم‌ كفار و مشركين‌ توهم‌ ضرر كرده‌ ‌که‌ ‌اگر‌ ايمان‌ بياوريم‌ جلوگير ميشويم‌ ‌از‌ بسيار منافع‌ دنيوي‌ ‌از‌ مكاسب‌ محرمه‌ و ‌ما ‌را‌ بعبادت‌ و تحصيل‌ علم‌ دين‌ وادار ميكند و ‌از‌ صنايع‌ و ترقيات‌ باز ميدارد چنانچه‌ بسيار ‌از‌ ابناء زمان‌ ‌ما ‌اينکه‌ توهم‌ ‌را‌ كرده‌اند و ‌اينکه‌ توهم‌ فاسد ‌است‌ اولا اسلام‌ و دين‌ مانع‌ ‌از‌ ترقيات‌ نيست‌ بلكه‌ تشويقات‌ ‌در‌ دين‌ ‌براي‌ كسب‌ و تجارت‌ و صنعت‌ بسيار ‌است‌ ‌حتي‌

(الكاسب‌ حبيب‌ اللّه‌)

فرموده‌ و نه‌ عشر عبادت‌ ‌را‌ كسب‌ حلال‌ دانسته‌ و جلوگيري‌ ‌از‌ دزدي‌ و تقلب‌ و بيعاري‌ و ‌کل‌ برناس‌ كرده‌ و ‌اينکه‌ عقب‌ افتادن‌ ‌شما‌ ‌در‌ اثر ساز و آواز و رقص‌ و راديو و سينما و شرب‌ خمر و قمار و زنا و آرايش‌ و تفريح‌ و تفرج‌ و مجالس‌ لهو و لعب‌ و تقلب‌ و غش‌ ‌در‌ معامله‌ و دزدي‌ و ظلم‌ و اذيت‌ و هزارها مفاسد ديگر ‌است‌ و ثانيا ايمان‌ و تقوي‌ و انفاق‌ ‌في‌ سبيل‌ اللّه‌ ‌شما‌ ‌را‌ عزت‌ و ثروت‌ و ‌تعالي‌ و ترقي‌ و عظمت‌ و سيادت‌ و اتفاق‌ و يگانگي‌ و اتحاد و وفور نعمت‌ و سعادت‌ دنيا و آخرت‌ مي‌بخشد قضيه‌ بعكس‌ ‌است‌ وَ لَو أَن‌َّ أَهل‌َ القُري‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم‌ بَرَكات‌ٍ مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ الاية اعراف‌ ‌آيه‌ 96، و بسياري‌ ‌از‌ آيات‌ ديگر و ‌در‌ ‌اينکه‌ باب‌ اخبار ‌الي‌ ‌ما شاء اللّه‌ ‌است‌.

جلد 5 - صفحه 82

لَو آمَنُوا بِاللّه‌ِ وَ اليَوم‌ِ الآخِرِ دو چيز انسان‌ ‌را‌ باوج‌ كمال‌ و سعادت‌ نشئتين‌ و نجات‌ ‌از‌ كليه‌ مهالك‌ دارين‌ ميرساند: ايمان‌ بمبدء و معاد، ‌اگر‌ مردم‌ ايمان‌ بخدا داشتند و ‌خدا‌ ‌را‌ حاضر و ناظر و خبير و بصير و محيط ميدانستند و ‌اگر‌ ايمان‌ بروز جزا و پاداش‌ اعمال‌ و بهشت‌ و جهنم‌ و حساب‌ و ميزان‌ و نامه‌ عمل‌ داشتند و اينكه‌ ‌هر‌ كس‌ بجزاي‌ عمل‌ ‌خود‌ ميرسد ‌اينکه‌ اندازه‌ فسق‌ و فجور و فحشاء و منكرات‌ ‌در‌ ميانه‌ ‌آنها‌ شايع‌ نبود.

وَ أَنفَقُوا مِمّا رَزَقَهُم‌ُ اللّه‌ُ و انفاق‌ بفقراء و ذوي‌ الحاجات‌ و ارحام‌ و همسايه‌گان‌ و ساير انفاقات‌ واجبه‌ و مستحبه‌ ميكردند ‌از‌ مال‌ حلال‌ مشروع‌ ‌که‌ خداوند بآنها روزي‌ فرموده‌، آنچه‌ مستفاد ميشود ‌از‌ مضامين‌ بعض‌ آيات‌ و اخبار اينكه‌ خداوند رزق‌ ‌هر‌ كس‌ ‌را‌ قبل‌ ‌از‌ خلقتش‌ معين‌ فرموده‌ وَ فِي‌ السَّماءِ رِزقُكُم‌ وَ ما تُوعَدُون‌َ الذاريات‌ ‌آيه‌ 52، و البته‌ خداوند رزق‌ ‌هر‌ ‌که‌ ‌را‌ ‌از‌ ممر حلال‌ مقرر فرموده‌ و اما ‌اگر‌ بنده‌ تعجيل‌ نمود و ‌از‌ ممر حرام‌ دست‌ آورد مطابقش‌ ‌از‌ حلال‌ كسر ميگذراند و انفاق‌ ‌هم‌ بايد ‌از‌ حلال‌ ‌باشد‌، انفاق‌ ‌از‌ مال‌ حرام‌ دو عقوبت‌ دارد يكي‌ چرا باهلش‌ رد نكرده‌، يكي‌ بمصرف‌ ‌غير‌ مرضي‌ صاحبانش‌ صرف‌ كرده‌.

وَ كان‌َ اللّه‌ُ بِهِم‌ عَلِيماً علم‌ الهي‌ احاطه‌ دارد بجميع‌ مخلوقات‌ ‌از‌ سري‌ ‌تا‌ ثريا و بجميع‌ افعال‌ و صفات‌ و حالات‌ و نيات‌ و ساير خصوصيات‌ ‌آنها‌ و ‌با‌ اعتقاد باين‌ جمله‌ چگونه‌ انسان‌ ميتواند مخالفت‌ بكند و سركشي‌ نمايد.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=4 |آیه=39}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=4 |آیه=39}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=4 |آیه=39}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره نساء]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۴۱: / سطر ۱۴۱: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-(‌آيه‌ 39)‌
+(آیه‌ 39)
-‌در‌ ‌این‌ ‌آيه‌ ‌به‌ عنوان‌ اظهار تأسف‌ ‌به‌ حال‌ ‌این‌ عده‌ مي‌فرمايد: «چه‌ مي‌شد ‌اگر‌ ‌آنها‌ (‌از‌ ‌این‌ بيراهه‌ها باز مي‌گشتند و) ايمان‌ ‌به‌ ‌خدا‌ و روز رستاخيز مي‌آوردند و ‌از‌ مواهبي‌ ‌که‌ خداوند ‌در‌ اختيار ‌آنها‌ گذاشته‌ ‌با‌ اخلاص‌ نيت‌ و فكر پاك‌ ‌به‌ بندگان‌ ‌خدا‌ مي‌دادند» و ‌از‌ ‌این‌ راه‌ ‌براي‌ ‌خود‌ كسب‌ سعادت‌ و خوشبختي‌ دنيا و آخرت‌ مي‌كردند (وَ ما ذا عَلَيهِم‌ لَو آمَنُوا بِاللّه‌ِ وَ اليَوم‌ِ الآخِرِ وَ أَنفَقُوا مِمّا رَزَقَهُم‌ُ اللّه‌ُ).
+‌در‌ ‌این‌ ‌آیه‌ ‌به‌ عنوان‌ اظهار تأسف‌ ‌به‌ حال‌ ‌این‌ عده‌ می‌فرماید: «چه‌ می‌شد ‌اگر‌ ‌آنها‌ (‌از‌ ‌این‌ بیراهه‌ها باز می‌گشتند و) ایمان‌ ‌به‌ ‌خدا‌ و روز رستاخیز می‌آوردند و ‌از‌ مواهبی‌ ‌که‌ خداوند ‌در‌ اختیار ‌آنها‌ گذاشته‌ ‌با‌ اخلاص‌ نیت‌ و فکر پاک‌ ‌به‌ بندگان‌ ‌خدا‌ می‌دادند» و ‌از‌ ‌این‌ راه‌ ‌برای‌ ‌خود‌ کسب‌ سعادت‌ و خوشبختی‌ دنیا و آخرت‌ می‌کردند (وَ ما ذا عَلَیهِم‌ لَو آمَنُوا بِاللّه‌ِ وَ الیوم‌ِ الآخِرِ وَ أَنفَقُوا مِمّا رَزَقَهُم‌ُ اللّه‌ُ).
-«و ‌در‌ ‌هر‌ حال‌ خداوند ‌از‌ نيات‌ و اعمال‌ ‌آنها‌ باخبر ‌است‌» و ‌بر‌ طبق‌ ‌آن‌ ‌به‌ ‌آنها‌ جزا و كيفر مي‌دهد» (وَ كان‌َ اللّه‌ُ بِهِم‌ عَلِيماً).
+«و ‌در‌ ‌هر‌ حال‌ خداوند ‌از‌ نیات‌ و اعمال‌ ‌آنها‌ باخبر ‌است‌» و ‌بر‌ طبق‌ ‌آن‌ ‌به‌ ‌آنها‌ جزا و کیفر می‌دهد» (وَ کان‌َ اللّه‌ُ بِهِم‌ عَلِیماً).
 }}

@@ سطر ۱۴۰: / سطر ۱۴۰: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

آیه 39 سوره نساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۷ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۶

Aghajani در ‏۴ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۳

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِ...» ایجاد کرد