آیه 35 سوره انفال - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-02-13T06:15:00Z

‏تفسیر آیه

مهدی موسوی در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۱۳

2019-02-13T06:13:26Z

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-12T11:19:13Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَص...» ایجاد کرد

2016-04-18T05:03:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَص...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً ۚ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ|سوره=8|آیه =35}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 35
|شماره بعدی = 36
|شماره قبلی = 34
|سوره= انفال
|شماره سوره= 8
|جزء= 9
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و نماز آنها در خانه کعبه جز صفیر و کف‌زدنی (که خلق را از خانه خدا منع می‌کند) چیزی دیگر نیست، پس (در آخرت به آنها خطاب شود) بچشید طعم عذاب را به کیفر آنکه به خدا کافر بودید.
|-|
انصاریان=
و نماز و دعایشان در کنار خانه [خدا] چیزی جز سوت کشیدن و کف زدن نبود، پس به کیفر کفری که همواره می ورزیدید، عذاب [دنیا و آخرت را] بچشید.
|-|
فولادوند=
و نمازشان در خانه [خدا] جز سوت كشيدن و كف زدن نبود. پس به سزاى آنكه كفر مى‌ورزيديد، اين عذاب را بچشيد!
|-|
آیتی=
و دعايشان در نزد خانه كعبه جز صفير كشيدن و دست‌زدن هيچ نبود. پس به پاداش انكارتان عذاب را بچشيد.
|-|
مکارم شیرازی=
(آنها که مدّعی هستند ما هم نماز داریم،) نمازشان نزد خانه (خدا)، چیزی جز «سوت کشیدن» «کف زدن» نبود؛ پس بچشید عذاب (الهی) را بخاطر کفرتان!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Their prayer at the House is nothing but whistling and clapping. So taste the punishment because of what you used to defy.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And their prayer before the House is nothing but whistling and clapping of hands; taste then the chastisement, for you disbelieved.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And their worship at the (holy) House is naught but whistling and hand-clapping. Therefore (it is said unto them): Taste of the doom because ye disbelieve.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Their prayer at the House (of Allah) is nothing but whistling and clapping of hands: (Its only answer can be), "Taste ye the penalty because ye blasphemed."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«صَلاتُهُمْ»: نماز ایشان. دعا و عبادت ایشان. «مُکَآءً»: سوت‌کشیدن. «تَصْدِیَة»: کف‌زدن. از ماده (صدد) و در آن دال دوم به یاء قلب شده است. یا از (صَدی) و ناقص یائی است.
==نزول==

هنگامى که قریش در دارالندوة به قصد کشتن و از بین بردن [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله جلسه تشکیل دادند پس از اخذ تصمیم براى اجراى مقاصد شوم خویش به طرف [[کعبه]] رفتند و با صدا و کف زدن و داد و فریاد کشیدن مشغول [[طواف]] شدند و این آیه نازل گردید.<ref> تفاسیر على بن ابراهیم و برهان.</ref>

عبدالله بن عمر گوید: کفار در خانه خدا به طواف مى پرداختند در حالى که کف می‌زدند و صدا بلند می‌کردند و داد و فریاد مى کشیدند سپس این آیه نازل شد.<ref> اسباب النزول از واحدى.</ref> سعید بن جبیر گوید: کفار قریش در طواف خانه کعبه مزاحم پیامبر می‌شدند و او را مسخره می‌کردند و در همین طواف صداى خود را بلند می‌نمودند و داد و فریاد راه مى انداختند و نیز کف می‌زدند سپس این آیه نازل گردید.<ref> تفسیر جامع البیان.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ «35»

(دعا و) نمازشان نزد بيت اللّه (كعبه)، جز سوت و دست زدن نبود.

پس به خاطر آنكه كفر مى‌ورزيديد، عذاب (الهى را) بچشيد.

===نکته ها===

«مُكاءً»، به معناى سوت زدن و «تَصْدِيَةً»، به معناى دست زدن است.

سوت كشيدن آنان شايد به خاطر اعلام حضورشان نسبت به بت‌هايى بوده كه در كعبه قرار داشته است.

مفسّران از مصاديق روشن عذاب در جمله‌ى‌ «فَذُوقُوا الْعَذابَ» را شكست مشركان در جنگ بدر مى‌دانند. «1»

===پیام ها===

1- بى‌احترامى و انجام امور لغو و بيهوده، همچون دست و سوت زدن در مكان مقدّس، نشان‌دهنده‌ى لياقت نداشتن براى توليت آن مكان است. إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ‌ ... وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً

2- در طول تاريخ، مراسم مذهبى دستخوش تحريف و يا آميخته به امورى لغو شده است. صَلاتُهُمْ‌ ... مُكاءً وَ تَصْدِيَةً

3- گاهى مقدّس‌ترين مراكز، صحنه‌ى بالاترين خرافات مى‌شود. «عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً»

4- كفر و بى‌احترامى به مقدّسات، عذاب الهى را بدنبال دارد. «مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ»

5- لجاجت و استمرار در كفر و انحراف، عامل نزول عذاب است. «فَذُوقُوا الْعَذابَ‌

«1». تفاسير مجمع‌البيان، الميزان و فى‌ظلال‌القرآن.

جلد 3 - صفحه 314

بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاَّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (35)

بعد از آن توصيف فرمايد نماز مشركين را:

وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ‌: و نيست نماز مشركان نزديك خانه كعبه يا آنچه را كه نماز ناميده‌اند، إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً: مگر صفير زدن و دست بهم زدن. عادت مشركان بود مرد و زن عريان طواف مى‌كردند و صفير و كف مى‌زدند.

ابن عباس نقل نموده كه: چون حضرت در كعبه به نماز مشغول مى‌شد، بنى عبد الدار براى تغليط آن سرور، در عقب صفير و كف مى‌زدند. و بنابراين تقدير، مراد نماز مأمور به باشد. فَذُوقُوا الْعَذابَ‌: (در كلام محذوفى است، اى: يقال لهم اذا عذّبوا: فذوقوا العذاب) پس بچشيد عذاب را اى كافران به قتل و اسر روز بدر و حرق و زجر روز حشر، بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ‌: به سبب آنچه هستيد كفر مى‌ورزيد به توحيد الهى و نبوت حضرت رسالت پناهى. اين آيه شريفه براى تقرير استحقاق ايشان است عذاب دارين را با عدم ولايت آنها مسجد الحرام را، چه ولايت لايق كسى نيست كه او را اين نوع از نماز باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاَّ مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (35)

ترجمه‌

و نباشد نمازشان نزد كعبه مگر صفيرى و دست زدنى پس بچشيد عذاب را براى بودنتان كافران.

تفسير

كفّار مكّه بجاى نماز صفير ميكشيدند و دست ميزدند چون گفته شده است عادتشان اين بود كه طواف مينمودند برهنه دور خانه كعبه و انگشتها را داخل در يكديگر مى‌كردند و صفير مى‌كشيدند و دست ميزدند و اين كار را وقتى ميكردند كه پيغمبر (ص) مشغول قرائت در نماز بود براى آنكه حواس پيغمبر (ص) را پرت كنند و شايد باين جهت از داخل نمودن انگشتان در يكديگر نهى شده است و معنى مكاء و تصديه را بنحويكه بيان شد در معانى و عياشى ره از حضرت صادق (ع) و در عيون از حضرت رضا (ع) نقل نموده است و در مجمع روايت نموده كه پيغمبر (ص) وقتى در مسجد الحرام مشغول بنماز ميشد دو نفر از بنى عبد الّدار در دست راست او مى‌ايستادند و صفير ميزدند و دو نفر در دست چپ او و كف ميزدند و حواس پيغمبر (ص) را پرت ميكردند و تمام آنها در جنگ بدر كشته شدند پس عذاب دنياشان قتل و اسارت بود و عذاب آخرتشان آتش جهنم براى كفرشان بخدا و پيغمبر او و بنظر حقير ظاهر آيه آنستكه كيفيت نمازشان اين بوده و منافات ندارد با آنكه براى آزار پيغمبر (ص) هم بجا مى‌آوردند خدا ميفرمايد نماز آنها اثرى نداشت و چيزى نبود مگر دو صوت لهوى پس مبعّد از حق بود نه مقرّب باو.

جلد 2 صفحه 532
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما كان‌َ صَلاتُهُم‌ عِندَ البَيت‌ِ إِلاّ مُكاءً وَ تَصدِيَةً فَذُوقُوا العَذاب‌َ بِما كُنتُم‌ تَكفُرُون‌َ (35)

و نبود صلوة ‌اينکه‌ كفار و مشركين‌ نزد كعبه‌ معظمه‌ مگر صفير و سوت‌ زدن‌ و تصفيق‌ كف‌ ‌بر‌ كف‌ زدن‌ ‌پس‌ بچشيد اي‌ مشركين‌ عذاب‌ ‌را‌ بسبب‌ آنچه‌ ‌که‌ بوديد كافر ميشديد وَ ما كان‌َ صَلاتُهُم‌ صلوة ‌ يا ‌ بمعني‌ لغويست‌ بمعني‌ دعاء خير چنانچه‌ ‌در‌ ذكر شريف‌ صلوات‌ ‌است‌ ‌ يا ‌ بمعني‌ عبادت‌ ‌است‌ عند البيت‌ ‌يعني‌ اطراف‌ كعبه‌ ‌که‌ مطاف‌ مسلمين‌ ‌است‌ الّا مكاء ‌که‌ معني‌ صفير ‌است‌ چنانچه‌ معمول‌ پاسبانان‌ و شب‌گردان‌ ‌است‌ و تصدية ‌که‌ معني‌ تصفيق‌ ‌است‌ ‌که‌ كف‌ ‌بر‌ كف‌ زدن‌ ‌است‌

جلد 8 - صفحه 116

تنبيه‌‌-‌ نكته‌ ‌اينکه‌ عمل‌ اينست‌ ‌که‌ ‌اينکه‌ مشركين‌ عبادت‌ بتهاي‌ ‌خود‌ ميكردند ‌اگر‌ بت‌ ‌را‌ مقابل‌ ‌خود‌ ميگذاشتند بآن‌ سجده‌ ميكردند ‌که‌ بعقيده‌ فاسد ‌خود‌ بت‌ ببيند ‌که‌ ‌او‌ عبادت‌ ميكند و ‌از‌ بت‌ حاجت‌ ميخواستند لكن‌ چون‌ بتهاي‌ بزرگ‌ ‌خود‌ ‌را‌ ‌در‌ كعبه‌ آويخته‌ بودند و درب‌ كعبه‌ بسته‌ و مقفل‌ ‌بود‌ بتها عبادت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ نميديدند لذا حاجت‌ ‌که‌ ميخواستند سوت‌ ميزدند ‌که‌ خدايان‌ ‌آنها‌ ‌که‌ ‌در‌ داخل‌ كعبه‌ هستند صداي‌ ‌آنها‌ ‌را‌ بشنوند و حاجت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ برآورند و عبادت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌که‌ ميكردند كف‌ ‌بر‌ كف‌ ميزدند ‌که‌ صداي‌ ‌او‌ بگوش‌ بتها برسد بفهمند ‌که‌ اينها ‌براي‌ عبادت‌ آمده‌اند و غافل‌ ‌از‌ اينكه‌ ‌اينکه‌ اصنام‌ نه‌ چشم‌ دارند ‌که‌ ببينند و نه‌ گوش‌ دارند ‌که‌ بشنوند و نه‌ شعور دارند ‌که‌ بفهمند چنانچه‌ خداوند ميفرمايد أَ لَهُم‌ أَرجُل‌ٌ يَمشُون‌َ بِها أَم‌ لَهُم‌ أَيدٍ يَبطِشُون‌َ بِها أَم‌ لَهُم‌ أَعيُن‌ٌ يُبصِرُون‌َ بِها أَم‌ لَهُم‌ آذان‌ٌ يَسمَعُون‌َ بِها الاية اعراف‌ ‌آيه‌ 194 گذشت‌ شرح‌ ‌آن‌.

فَذُوقُوا العَذاب‌َ الف‌ و لام‌ جنس‌ ‌است‌ شامل‌ عذاب‌ دنيوي‌ ‌از‌ قتل‌ و اسيري‌ و ذلّت‌ و عذاب‌ اخروي‌ ‌که‌ اشدّ عذاب‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ ‌است‌ ميشود بِما كُنتُم‌ تَكفُرُون‌َ ‌که‌ سبب‌ عذاب‌ كفر ‌آنها‌ ‌است‌ ‌که‌ منكر توحيد شدند ‌که‌ امير المؤمنين‌ ‌عليه‌ السّلام‌ فرمود

(اول‌ الدين‌ معرفة اللّه‌ و كمال‌ معرفته‌ توحيده‌)

و منكر رسالت‌ شدند و ‌رسول‌ ‌خدا‌ ‌را‌ كذّاب‌ و مفتري‌ و ساحر و مجنون‌ خواندند، و ‌در‌ ‌اينکه‌ جمله‌ تقدير ‌است‌ ‌يعني‌ بآنها ميگويند ‌که‌ بچشيد عذاب‌ ‌را‌ و گوينده‌ ‌ يا ‌ ‌رسول‌ و مؤمنين‌ هستند ‌در‌ موقع‌ جهاد ‌ يا ‌ ملائكه‌ عذاب‌ هستند ‌در‌ فرداي‌ محشر ‌ يا ‌ خداوند تبارك‌ و ‌تعالي‌ ‌است‌ و ‌اينکه‌ اظهر ‌است‌.

117
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 35)- عجیبتر این که آنها مدعی بودند که نماز و عبادتی دارند و به کارهای احمقانه خود، نعره زدنها و کف زدنها در اطراف خانه خدا، نام نماز می‌گذاشتند، لذا قرآن اضافه می‌کند: «نماز آنها در کنار خانه خدا (کعبه) چیزی جز سوت کشیدن و کف زدن نبود» (وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَیْتِ إِلَّا مُکاءً وَ تَصْدِیَةً).

در تاریخ می‌خوانیم که گروهی از اعراب در زمان جاهلیت به هنگام طواف خانه کعبه لخت مادرزاد می‌شدند، و سوت می‌کشیدند و کف می‌زدند و نام آن را عبادت می‌گذاشتند.

در تعقیب این جمله می‌گوید اکنون که همه کارهای شما حتی نماز و عبادتتان این چنین ابلهانه و زشت و شرم‌آور است مستحق مجازاتید «پس بچشید عذاب الهی را به خاطر این کفرتان» (فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=8 |آیه=35}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=8 |آیه=35}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=8 |آیه=35}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره انفال]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۶۰: / سطر ۶۰: @@
 (دعا و) نمازشان نزد بيت اللّه (كعبه)، جز سوت و دست زدن نبود.
 پس به خاطر آنكه كفر مى‌ورزيديد، عذاب (الهى را) بچشيد.
@@ سطر ۸۱: / سطر ۸۰: @@
 - كفر و بى‌احترامى به مقدّسات، عذاب الهى را بدنبال دارد. «مُكاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ»
-- لجاجت و استمرار در كفر و انحراف، عامل نزول عذاب است. «فَذُوقُوا الْعَذابَ‌
+- لجاجت و استمرار در كفر و انحراف، عامل نزول عذاب است. «فَذُوقُوا الْعَذابَ‌ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ»
+----
 «1». تفاسير مجمع‌البيان، الميزان و فى‌ظلال‌القرآن.
 جلد 3 - صفحه 314
 }}

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 مكاء: صفير. «مكا يمكو مكاء: صفر بفيه».
-تصدية: صد و كف زدن. تصديه: زدن دست بر دست. صدى: صدايى كه از كوه منعكس مى‏شود . (قاموس قرآن)<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 ==نزول==
@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۹: @@
 هنگامى که قریش در دارالندوة به قصد کشتن و از بین بردن [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله جلسه تشکیل دادند پس از اخذ تصمیم براى اجراى مقاصد شوم خویش به طرف [[کعبه]] رفتند و با صدا و کف زدن و داد و فریاد کشیدن مشغول [[طواف]] شدند و این آیه نازل گردید.<ref> تفاسیر على بن ابراهیم و برهان.</ref>
-عبدالله بن عمر گوید: کفار در خانه خدا به طواف مى پرداختند در حالى که کف می‌زدند و صدا بلند می‌کردند و داد و فریاد مى کشیدند سپس این آیه نازل شد.<ref> اسباب النزول از واحدى.</ref> سعید بن جبیر گوید: کفار قریش در طواف خانه کعبه مزاحم پیامبر می‌شدند و او را مسخره می‌کردند و در همین طواف صداى خود را بلند می‌نمودند و داد و فریاد راه مى انداختند و نیز کف می‌زدند سپس این آیه نازل گردید.<ref> تفسیر جامع البیان.</ref>
+عبدالله بن عمر گوید: کفار در خانه خدا به طواف مى پرداختند در حالى که کف می‌زدند و صدا بلند می‌کردند و داد و فریاد مى کشیدند، سپس این آیه نازل شد.<ref> اسباب النزول از واحدى.</ref> سعید بن جبیر گوید: کفار قریش در طواف خانه کعبه مزاحم پیامبر می‌شدند و او را مسخره می‌کردند و در همین طواف صداى خود را بلند می‌نمودند و داد و فریاد راه مى انداختند و نیز کف می‌زدند، سپس این آیه نازل گردید<ref> تفسیر جامع البیان.</ref>.<ref>محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص384.</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۷۶: / سطر ۱۷۷: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 [[رده:آیات سوره انفال]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]