آیه 35 سوره ابراهیم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-03-30T08:14:51Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T10:48:20Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T04:40:24Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِن...» ایجاد کرد

2016-04-27T10:32:23Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِن...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-البلد: بلد: سرزمين «البلدة و البلدة كل قطعة من الارض عامرة او غامرة»
+البلد: بلد: سرزمين، «البلدة كل قطعة من الارض عامرة او غامرة».
-راغب گويد: بلد مكانى است محدود، معين و محل انس به اجتماع ساكنين آن .
+راغب گويد: بلد مكانى است محدود، معين و محل انس به اجتماع ساكنين آن.
 به هر حال آن به معنى شهر نيست ، بلكه سرزمين و ديار است ، ولى بودن قريه و آبادى در آن شرط است
 و گرنه صحرا و بيابان ناميده مى‏ شود.
-آمنا: آمن به معنى شخص ايمن آمده مانند وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً بقره/ 126
+آمنا: آمن به معنى شخص ايمن آمده مانند «وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً» ([[سوره بقره]]/ 126)
-و نيز به معنى ديار ايمن و صاحب امن، مانند بَلَداً آمِناً.
+و نيز به معنى ديار ايمن و صاحب امن، مانند «بَلَداً آمِناً».
-اصنام: كلبى در كتاب الاصنام ص 53 نقل كرده: بت اگر به صورت انسان از چوب يا طلا يا نقره باشد ، آن را صنم گويند و اگر از سنگ باشد ، وصن نام دارد. جمع آن ، اصنام است . اصنام مجموعا پنج بار در قرآن مجيد آمده است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+اصنام: كلبى در كتاب الاصنام ص 53 نقل كرده: بت اگر به صورت انسان از چوب يا طلا يا نقره باشد ، آن را صنم گويند و اگر از سنگ باشد، وثن نام دارد. جمع آن ، اصنام است . اصنام مجموعا پنج بار در [[قرآن|قرآن مجيد]] آمده است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۶۷: / سطر ۶۷: @@
 ابراهيم عليه السلام در دو زمان براى مكه دعا كرد: بار اوّل زمانى بود كه اسماعيل و هاجر را در آن جا اسكان داد و گفت: «رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً» «1» پروردگارا! اين مكان را شهر امن قرار
+-------
 «1». بقره، 126.
@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 سؤال: چگونه ابراهيم عليه السلام از «مكه» به عنوان شهر ياد كرد با اين كه در آيات بعد مى‌گويد:
 «اين جا سرزمينى غير قابل كشت است»؟
@@ سطر ۹۲: / سطر ۹۱: @@
 ===پیام ها===
-- دعا براى حفظ فكر و عقيده‌ى صحيح، از بهترين دعاهاست. «وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ» 2- مراكز عبادت بايد امنيّت داشته باشد. «هَذَا الْبَلَدَ آمِناً»
+- دعا براى حفظ فكر و عقيده‌ى صحيح، از بهترين دعاهاست. «وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ»
 - امنيّت، شرط لازم براى زندگى است. «الْبَلَدَ آمِناً»
@@ سطر ۱۰۳: / سطر ۱۰۴: @@
 - احتمال خطر شرك، از هيچ مقامى حتّى قهرمان توحيد و ابراهيم دور نيست.
 وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَ‌ ...
 - در دعاها، ديگران به خصوص فرزندان خود را نيز ياد كنيم. «وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ»
 }}
@@ سطر ۲۶۰: / سطر ۲۶۳: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره ابراهیم]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۴: / سطر ۴۴: @@
 راغب گويد: بلد مكانى است محدود، معين و محل انس به اجتماع ساكنين آن .
 به هر حال آن به معنى شهر نيست ، بلكه سرزمين و ديار است ، ولى بودن قريه و آبادى در آن شرط است
-و گرنه صحرا و بيابان ناميده مى‏شود.
+و گرنه صحرا و بيابان ناميده مى‏ شود.
 آمنا: آمن به معنى شخص ايمن آمده مانند وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً بقره/ 126
 و نيز به معنى ديار ايمن و صاحب امن، مانند بَلَداً آمِناً.
-اصنام: كلبى در كتاب الاصنام ص 53 نقل كرده: بت اگر به صورت انسان از چوب يا طلا يا نقره باشد ، آن را صنم گويند و اگر از سنگ باشد ، وصن نام دارد. جمع آن ، اصنام است . اصنام مجموعا پنج بار در قرآن مجيد آمده است..<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«آمِناً»: در امن و امان. محلّ امن و امان. «أُجْنُبْنِی»: به دورم دار. برکنارم کن.
+البلد: بلد: سرزمين «البلدة و البلدة كل قطعة من الارض عامرة او غامرة»
 == تفسیر آیه ==