آیه 34 نساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 34 سوره نساء

2016-06-07T18:26:53Z

تغییرمسیر به آیه 34 سوره نساء

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۳۴ نساء را به آیه 34 نساء که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-05T06:57:58Z

History of islam صفحهٔ آیه ۳۴ نساء را به آیه 34 نساء که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T09:16:55Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: آیه 34 نساء را به آیه ۳۴ نساء منتقل کرد

2012-10-29T07:40:53Z

آیه 34 نساء را به آیه ۳۴ نساء منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* نزول */

2012-09-06T07:56:36Z

‏نزول

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۷

2012-09-02T09:47:17Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:29:48Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه ، ص 194

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آيه 34 سوره نساء==

'''<I>«الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ».</I>'''<ref> بقيه آيه، «وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَاللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبِيراً؛ مردان را بر زنان [[حق]] تسلط و برترى است. به خاطر برترى كه خداوند براى بعضى از مردان نسبت به بعضى از زنان مقرر داشته و به خاطر نفقه اى است كه مردان با دارائى خود (براى زنان) منظور مي‌دارند پس زنان شايسته و مطيع، كسانى هستند كه در غيبت مردان نگهبان حقوق آن‌ها باشند به قسمى كه خداوند به حفظ آن دستور فرموده است و زنانى را كه از سركشى آن‌ها بيمناك هستيد. بايد نخست آن‌ها را پند و اندرز دهيد (اگر مطيع نشدند) از خوابگاه آن‌ها دورى گزينيد (اگر باز هم مطيع نشدند). آن‌ها را با زدن آگاه سازيد چنان كه اطاعت نمودند بر آن‌ها حق هيچ‌گونه ستمى را نداريد همانا خداوند بزرگ و بزرگوار است».</ref>

«[[شیخ طوسى]]» حسن و قتادة و ابن جريح و سدى گويند: كه مردى زن خويش را مضروب ساخته بود، زن شكايت نزد [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله برد و درخواست قصاص نمود سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> طبرسى صاحب مجمع البيان از مقاتل نقل نمايد كه اين آيه درباره سعد بن الربيع بن عمرو كه يكى از نقباء و نجباء بوده و نيز درباره زوجه او حبيبة دختر زيد بن ابى‌زهير كه هر دو از انصار بودند، نازل شده. بدين شرح كه حبيبه ناشزه شده بود. سعد او را مضروب ساخت پدر حبيبه دختر خود را نزد پيامبر آورد و گفت: دخترم را به حباله نكاح سعد درآوردم وى را مضروب نموده است. پيامبر به حبيبه فرمود: از شوهرت قصاص كن، حبيبه بعد از دستور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از قصاص شوهر خود چشم پوشيد. خواستند بروند، پيامبر فرمود: اينك [[جبرئيل]] است كه اين آيه را براى من آورده است ما را اراده اى بود و خدا را هم اراده اى، ولى آنچه خدا اراده كرده است بهتر است و قصاص به كلى رفع گرديد.</ref><ref>طبرى صاحب جامع البيان از طرق مختلف از حسن بصرى روايت كند كه مردى از انصار زوجه اش را مضروب ساخت. زن نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و زبان به شكايت گشود و اجازه قصاص خواست. پيامبر هم دستور قصاص داد سپس آيه «وَلاتَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ؛ قبل از آن كه [[وحى]] خدا به تو برسد عجله مكن» نازل گرديد. پس از آن، اين آيه براى رسول خدا آمد و نيز در تفسير ابن مردويه هم اين قضيه از [[امام على]] بن ابى‌طالب عليه‌السلام بدون ذكر آيه «ولاتعجل» ذكر شده است.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۲۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آیه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 34 سوره نساء]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاء بِمَا فَضَّلَ اللّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَ بِمَا أَنفَقُواْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّهُ وَاللاَّتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلاَ تَبْغُواْ عَلَيْهِنَّ سَبِيلاً إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا».\|سوره=4\|آیه=34}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	مردان سرپرست زنانند به دليل آن كه خدا برخى از ايشان را بر برخى برترى داده و نيز به دليل آن كه از اموالشان خرج مى كنند پس زنان درستكار فرمانبردارند و به پاس آنچه خدا براى آنان حفظ كرده اسرار شوهران خود را حفظ مى كنند و زنانى را كه از نافرمانى آنان بيم داريد نخست پندشان دهيد و بعد در خوابگاه ها از ايشان دورى كنيد و اگر تاثير نكرد آنان را ترك كنيد پس اگر شما را اطاعت كردند ديگر بر آن ها هيچ راهى براى سرزنش مجوييد كه خدا والاى بزرگ است.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	~~این آیه همچون دیگر آیات~~ سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 194.</ref>
−
−	«[[شیخ طوسى]]» گوید: حسن و قتادة و ابن جريح و سدى گويند: كه مردى زن خويش را مضروب ساخته بود، زن شكايت نزد [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله برد و درخواست قصاص نمود سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> طبرسى صاحب مجمع البيان از مقاتل نقل نمايد كه اين آيه درباره سعد بن الربيع بن عمرو كه يكى از نقباء و نجباء بوده و نيز درباره زوجه او حبيبة دختر زيد بن ابى‌زهير كه هر دو از انصار بودند، نازل شده. بدين شرح كه حبيبه ناشزه شده بود. سعد او را مضروب ساخت پدر حبيبه دختر خود را نزد پيامبر آورد و گفت: دخترم را به حباله نكاح سعد درآوردم وى را مضروب نموده است. پيامبر به حبيبه فرمود: از شوهرت قصاص كن، حبيبه بعد از دستور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از قصاص شوهر خود چشم پوشيد. خواستند بروند، پيامبر فرمود: اينك [[جبرئيل]] است كه اين آيه را براى من آورده است ما را اراده اى بود و خدا را هم اراده اى، ولى آنچه خدا اراده كرده است بهتر است و قصاص به كلى رفع گرديد.</ref><ref>طبرى صاحب جامع البيان از طرق مختلف از حسن بصرى روايت كند كه مردى از انصار زوجه اش را مضروب ساخت. زن نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و زبان به شكايت گشود و اجازه قصاص خواست. پيامبر هم دستور قصاص داد سپس آيه «وَلاتَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ؛ قبل از آن كه [[وحى]] خدا به تو برسد عجله مكن» نازل گرديد. پس از آن، اين آيه براى رسول خدا آمد و نيز در تفسير ابن مردويه هم اين قضيه از [[امام على]] بن ابى‌طالب عليه‌السلام بدون ذكر آيه «ولاتعجل» ذكر شده است.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، انتشارات اسلامی، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره نساء]]
−	* [[سوره نساء/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره نساء]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ==پیوندها==
 * [[سوره نساء]]
 * [[سوره نساء/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره نساء]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 '''محل نزول:'''
-این آیه در همچون دیگر آیات سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
+این آیه همچون دیگر آیات سوره نساء در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‌3، ص 3.</ref>
 '''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه، ص 194.</ref>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۵۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۴۰
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن آیه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+{{قرآن در قاب|«الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاء بِمَا فَضَّلَ اللّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَ بِمَا أَنفَقُواْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّهُ وَاللاَّتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلاَ تَبْغُواْ عَلَيْهِنَّ سَبِيلاً إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا».|سوره=4|آیه=34}}
-==شأن نزول آيه 34 سوره نساء==
+==ترجمه آیه==
-'''<I>«الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى  بَعْضٍ».</I>'''<ref> بقيه آيه، «وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَاللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبِيراً؛ مردان را بر زنان [[حق]] تسلط و برترى است. به خاطر برترى كه خداوند براى بعضى از مردان نسبت به بعضى از زنان مقرر داشته و به خاطر نفقه اى است كه مردان با دارائى خود (براى زنان) منظور مي‌دارند پس زنان شايسته و مطيع، كسانى هستند كه در غيبت مردان نگهبان حقوق آن‌ها باشند به قسمى كه خداوند به حفظ آن دستور فرموده است و زنانى را كه از سركشى آن‌ها بيمناك هستيد. بايد نخست آن‌ها را پند و اندرز دهيد (اگر مطيع نشدند) از خوابگاه آن‌ها دورى گزينيد (اگر باز هم مطيع نشدند). آن‌ها را با زدن آگاه سازيد چنان كه اطاعت نمودند بر آن‌ها حق هيچ‌گونه ستمى را نداريد همانا خداوند بزرگ و بزرگوار است».</ref>
+مردان سرپرست زنانند به دليل آن كه خدا برخى از ايشان را بر برخى برترى داده و نيز به دليل آن كه از اموالشان خرج مى كنند پس زنان درستكار فرمانبردارند و به پاس آنچه خدا براى آنان حفظ كرده اسرار شوهران خود را حفظ مى كنند و زنانى را كه از نافرمانى آنان بيم داريد نخست پندشان دهيد و بعد در خوابگاه ها از ايشان دورى كنيد و اگر تاثير نكرد آنان را ترك كنيد پس اگر شما را اطاعت كردند ديگر بر آن ها هيچ راهى براى سرزنش مجوييد كه خدا والاى بزرگ است.
-«[[شیخ طوسى]]» حسن و قتادة و ابن جريح و سدى گويند: كه مردى زن خويش را مضروب ساخته بود، زن شكايت نزد [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله برد و درخواست قصاص نمود سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> طبرسى صاحب مجمع البيان از مقاتل نقل نمايد كه اين آيه درباره سعد بن الربيع بن عمرو كه يكى از نقباء و نجباء بوده و نيز درباره زوجه او حبيبة دختر زيد بن ابى‌زهير كه هر دو از انصار بودند، نازل شده. بدين شرح كه حبيبه ناشزه شده بود. سعد او را مضروب ساخت پدر حبيبه دختر خود را نزد پيامبر آورد و گفت: دخترم را به حباله نكاح سعد درآوردم وى را مضروب نموده است. پيامبر به حبيبه فرمود: از شوهرت قصاص كن، حبيبه بعد از دستور [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از قصاص شوهر خود چشم پوشيد. خواستند بروند، پيامبر فرمود: اينك [[جبرئيل]] است كه اين آيه را براى من آورده است ما را اراده اى بود و خدا را هم اراده اى، ولى آنچه خدا اراده كرده است بهتر است و قصاص به كلى رفع گرديد.</ref><ref>طبرى صاحب جامع البيان از طرق مختلف از حسن بصرى روايت كند كه مردى از انصار زوجه اش را مضروب ساخت. زن نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و زبان به شكايت گشود و اجازه قصاص خواست. پيامبر هم دستور قصاص داد سپس آيه «وَلاتَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى  إِلَيْكَ وَحْيُهُ؛ قبل از آن كه [[وحى]] خدا به تو برسد عجله مكن» نازل گرديد. پس از آن، اين آيه براى رسول خدا آمد و نيز در تفسير ابن مردويه هم اين قضيه از [[امام على]] بن ابى‌طالب عليه‌السلام بدون ذكر آيه «ولاتعجل» ذكر شده است.</ref>
+==نزول==
-==پانویس ==
+'''محل نزول:'''
 <references />