آیه 33 سوره انعام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۶

2019-12-16T11:56:52Z

مهدی موسوی در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۲

2019-01-31T07:32:04Z

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2019-01-31T07:00:38Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ ۖ فَإِن...» ایجاد کرد

2016-03-26T14:01:31Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ ۖ فَإِن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ ۖ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَٰكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ|سوره=6|آیه =33}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 33
|شماره بعدی = 34
|شماره قبلی = 32
|سوره= انعام
|شماره سوره= 6
|جزء= 7
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
ما به تحقیق می‌دانیم که کافران در تکذیب تو سخنانی می‌گویند که تو را افسرده و غمگین می‌سازد. (دل شاد دار) که آن ستمکاران نه تو را تکذیب می‌کنند بلکه آیات خدا را انکار می‌کنند.
|-|
انصاریان=
آنچه را کافران و مشرکان [بر ضد قرآن و تو] می گویند می دانیم که تو را غمگین می کند. پس آنان تو را تکذیب نمی کنند، بلکه ستمکاران آیات خدا را تکذیب می نمایند.
|-|
فولادوند=
به يقين، مى‌دانيم كه آنچه مى‌گويند تو را سخت غمگين مى‌كند. در واقع آنان تو را تكذيب نمى‌كنند، ولى ستمكاران آيات خدا را انكار مى‌كنند.
|-|
آیتی=
مى‌دانيم كه سخنشان تو را اندوهگين مى‌سازد، ولى اينان تنها تو را تكذيب نمى‌كنند؛ بلكه اين ستمكاران سخن خدا را انكار مى‌كنند.
|-|
مکارم شیرازی=
ما می‌دانیم که گفتار آنها، تو را غمگین می‌کند؛ ولی (غم مخور! و بدان که) آنها تو را تکذیب نمی‌کنند؛ بلکه ظالمان، آیات خدا را انکار می‌نمایند.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|We certainly know that what they say grieves you. Yet it is not you that they deny, but it is Allah’s signs that the wrongdoers impugn.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|We know indeed that what they say certainly grieves you, but surely they do not call you a liar; but the unjust deny the communications of Allah.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|We know well how their talk grieveth thee, though in truth they deny not thee (Muhammad) but evil-doers flout the revelations of Allah.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|We know indeed the grief which their words do cause thee: It is not thee they reject: it is the signs of Allah, which the wicked contemn.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«بِآیَاتِ اللهِ یَجْحَدُونَ»: آیات خدا را از روی عناد انکار می‌کنند. مصدر این فعل جحود است که عبارت از این است که انسان چیزی را که از دل بدان ایمان دارد با زبان تکذیب کند (نگا: انعام / ، نمل / ). حرف باء متعلّق به (یَجْحَدُونَ) است و تقدیم جار و مجرور بر آن به خاطر رعایت رؤوس آیه‌ها است.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ «33»

البتّه ما مى‌دانيم كه آنچه مى‌گويند، تو را اندوهناك مى‌كند، (ولى غم مخور و بدان كه) آنان (در واقع) تو را تكذيب نمى‌كنند، بلكه (اين) ستمگران آيات خدا را انكار مى‌كنند.

«1». مفردات راغب.

جلد 2 - صفحه 443

===نکته ها===

در شأن نزول آيه آمده است كه: دشمنان پيامبر صلى الله عليه و آله آن حضرت را امين و صادق مى‌دانستند، ولى مى‌گفتند: اگر او را تصديق كنيم، قبيله و موقعيّت ما تحقير مى‌شود. گاهى هم مى‌گفتند: او صادق است؛ ولى خيال مى‌كند به او وحى شده، از اين روى، اين گونه آيات الهى را تكذيب مى‌كردند.

امام صادق عليه السلام درباره‌ى‌ «لا يُكَذِّبُونَكَ» فرمود: «يعنى آنان نمى‌توانند گفتار و مدّعاى تو را ابطال كنند». «1»

===پیام ها===

1- رهبر نبايد از تكذيب مخالفان محزون شود. به همين دليل، خداوند پيامبرش را دلدارى مى‌دهد و حمايت مى‌كند. «قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ»

2- خداوند به حالات درونى انسان آگاه است. «قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ»

3- تكذيب پيامبر، تكذيب خداست، همان‌گونه كه بيعت با پيامبر، بيعت با خداوند است. «لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ»

4- با توجّه به مشكلات و تكذيب و جسارت‌هاى بزرگتر به ديگران، مشكل خود را آسان بدانيم. لا يُكَذِّبُونَكَ‌ ... بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌

5- مخالفان رسول خدا، با مكتب طرفند، نه با شخص. لا يُكَذِّبُونَكَ‌ ... بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌

6- تكذيب آيات الهى، هم ظلم به خود است، هم ظلم به رسول اللّه، هم ظلم به مكتب و هم ظلم به نسل‌هاى بعد. «وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ»

«1». تفسير عيّاشى.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 444
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ (33)

شأن نزول- اخنس ابو جهل را ملاقات، گفت: چه مى‌گوئى در حق محمّد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله آيا در ادعاى خود صادق است يا كاذب. حالا كسى مطلع نيست تا اگر راست گوئى با تو محاجه كند. ابو جهل گفت: محمّد راستگو، و آنچه به ما مى‌رسد آسمانى است نه شيطانى، اما اگر به نبوت او اعتراف كنيم، محظور لازم آيد و تمام عزّ و شرف كه اهل حرم بدان ممتازند از لوى و سقايه عمارت مسجد، بآل اقصى تعلق دارد، اگر نبوت نيز به ايشان باز

«1» نهج البلاغه، خطبه 186 (طبع عبده)

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 256

گردد پس ساير قريش يك مرتبه محروم مى‌مانند؛ آيه شريفه نازل شد: «1» قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ‌: بتحقيق بسيار مى‌دانيم و مى‌بينيم شأن چنين است كه هر آينه محزون و غمگين مى‌گرداند تو را آنچه مى‌گويند كفار در باب تكذيب تو، و تو را گاهى شاعر و ساحر، و زمانى كاهن و مجنون لقب مى‌نهند و ايشان را ما بجز ايشان مى‌رسانيم‌ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ‌: پس بدرستى كه ايشان تكذيب نمى‌كنند تو را؛ در حقيقت و باطنا، به راستى تو معترفند. در معنى اين آيه چند وجه گفته‌اند: 1- تكذيب نكنند تو را به قلوب خود از حيث اعتقاد، اگرچه ظاهر سازند تكذيب تو را به جهت عناد. و اين قول اكثر مفسران و شأن نزول مؤيد اينست. 2- تكذيب نمى‌كنند به حجت و متمكن نيستند بر ايراد برهان به آنچه به تو نسبت داده‌اند، و مؤيد اينست فرمايش امير المؤمنين عليه السّلام «المراد بها انّهم لا يأتون بحقّ هو احقّ من حقّك» «2» 3- تو را كاذب، تصديق نكنند. 4- تو را به كذب نسبت نمى‌توان داد در آنچه به آنها مى‌آورى، زيرا تو نزد ايشان امين و صدوقى، بلكه قصدشان در دفع آنچه ارائه دهى و مى‌گوئى، تكذيب آيات الهى است. وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ‌:

و لكن كافرين به آيات الهى كه قرآن و ساير معجزات است انكار و جحد مى‌كنند از روى عناد و لجاج، و حال آنكه كافر و جاحد به آيات سبحانى، موجب عذاب اليم خواهد شد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ (33)

ترجمه‌

بتحقيق ميدانيم كه همانا اندوهناك ميكند تو را آنچه ميگويند پس بدرستيكه ايشان تكذيب نميكنند تو را ولى ستمكاران آيتهاى خدا را انكار ميكنند.

تفسير

خداوند براى تسليت خاطر رسول اكرم (ص) از نسبت سحر و دروغ كه كفار بآنحضرت ميدادند فرموده است محزون مباش از گفته آنها زيرا وقتى مى‌گويند اين‌

جلد 2 صفحه 314

معجزه الهيه نيست و اين كلام خدا نيست در واقع خدا را تكذيب كرده‌اند و با من طرفيّت و عناد نموده‌اند تو مستقل بتكذيب و طرفيت و عناد نيستى و دليل بر اين امر آنستكه تا مبعوث به پيغمبرى نشده بودى همه تو را صادق و امين ميدانستند ولى چون آيات مرا براى آنها خواندى تو را تكذيب كردند و ساحر و شاعر و كاهنت خواندند اينك هم هر چه را غير از احكام ما بگوئى تو را تصديق خواهند نمود پس معلوم ميشود تكذيب آنها راجع بآيات ما است نه شخص تو و نبايد غمناك باشى چنانچه ساحت ما مبرّى از غم و اندوه است و در كافى و عياشى از حضرت صادق (ع) نقل نموده كه مردى اين آيه را نزد امير المؤمنين (ع) قرائت نمود آنحضرت فرمود قسم بخدا تكذيب نمودند او را و لا يكذبونك بتخفيف است يعنى نياوردند باطلى كه حق تو را دروغ كند و قمى و عياشى رحمة اللّه عليهما از آنحضرت و در مجمع از امير المؤمنين (ع) قريب باين مضمون رواياتى نقل نموده‌اند كه حاصل همه آنستكه حجّتى در مقابل حجت تو اقامه ننمودند و جمعى از قراء هم بتخفيف ذال قرائت نموده‌اند و باكثر مفسرين نسبت داده شده است كه مراد آنستكه تكذيب ننمودند تو را بقلوب خودشان از روى اعتقاد بلكه از باب عناد و لجاج تكذيب لفظى ظاهرى مينمودند و براى تاييد اين معنى رواياتى نقل نموده‌اند كه مشركين قريش از قبيل أبو جهل احيانا اقرار مينمودند بصدق پيغمبر (ص) و آنكه استنكاف خودشان از تصديق ظاهرى براى اغراض شخصى است و اللّه اعلم ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قَد نَعلَم‌ُ إِنَّه‌ُ لَيَحزُنُك‌َ الَّذِي‌ يَقُولُون‌َ فَإِنَّهُم‌ لا يُكَذِّبُونَك‌َ وَ لكِن‌َّ الظّالِمِين‌َ بِآيات‌ِ اللّه‌ِ يَجحَدُون‌َ (33)

هراينه‌ ميدانيم‌ اينكه‌ تو ‌را‌ محزون‌ و غمناك‌ نمود قول‌ كساني‌ ‌که‌ ميگفتند آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ نبايد بگويند ‌پس‌ اينها تو ‌را‌ تكذيب‌ نكردند و لكن‌ ظالمين‌ بآيات‌ ‌خدا‌ انكار ميكنند.

قَد نَعلَم‌ُ إِنَّه‌ُ لَيَحزُنُك‌َ الَّذِي‌ يَقُولُون‌َ البته‌ خداوند علم‌ ‌او‌ احاطه‌ دارد بجميع‌ امور ظاهريه‌ و باطنيه‌، ماضيه‌ و مستقبله‌ ‌غير‌ متناهيست‌ چون‌ عين‌ ذات‌ ‌است‌ و ضمير انّه‌ ‌از‌ ‌براي‌ شأنست‌ و ‌براي‌ تأكيد ‌است‌، و حزن‌ بمعني‌ اندوه‌ و غم‌ ‌است‌، و چون‌ نسبتهاي‌ ناروا بحضرت‌ رسالت‌ ميدادند ساحر، مجنون‌، كذّاب‌، مفتري‌ و امثال‌ اينها و ميتوان‌ ‌گفت‌ ‌که‌ حزن‌ حضرت‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ نه‌ فقط ‌براي‌ ‌اينکه‌ نسبتها ‌که‌ باو ميدادند بوده‌ بلكه‌ ‌براي‌ ‌اينکه‌ بوده‌ ‌که‌ ‌با‌ ‌اينکه‌ همه‌ معجزات‌ باهرات‌ و حجج‌ واضحات‌ اينها هدايت‌ نميشدند و بطريق‌ باطل‌ ‌خود‌ ‌از‌ كفر و شرك‌ و اخلاق‌ رذيله‌ و اعمال‌ سيّئه‌ باقي‌ بودند، و تعبير بالّذي‌ ‌که‌ ‌براي‌ ذوي‌ العقول‌ ‌است‌ ‌با‌ اينكه‌ مناسب‌ ‌بود‌ بفرمايد ‌ما يقولون‌، ممكن‌ ‌است‌ چون‌ قول‌ ‌آنها‌ نسبت‌ بصفات‌ و شخصيات‌ حضرت‌ ‌بود‌ ‌که‌ تو ‌را‌

جلد 7 - صفحه 53

ساحر و مجنون‌ ميخواندند ‌براي‌ ‌اينکه‌ جهت‌ بوده‌ خداوند ‌براي‌ تسليت‌ قلب‌ مطهر حضرت‌ دو جهت‌ بيان‌ فرموده‌ يكي‌ جمله‌ فَإِنَّهُم‌ لا يُكَذِّبُونَك‌َ مفسرين‌ ‌در‌ دست‌ و پا افتادند ‌که‌ بيك‌ راهي‌ اثبات‌ كنند ‌که‌ اينها تكذيب‌ پيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌را‌ نكردند و تمام‌ ‌بر‌ خلاف‌ واقع‌ ‌است‌ و آنچه‌ بنظر ميرسد و ‌آيه‌ ‌بعد‌ ‌هم‌ شاهد ‌بر‌ آنست‌ اينست‌ ‌که‌ بگوئيم‌ ‌اگر‌ جنابعالي‌ دشمني‌ داشته‌ باشيد ‌که‌ ميخواهد بشما اذيتي‌ بكند لكن‌ دستش‌ بشما نميرسد فرزند ‌شما‌ ‌را‌ ‌ يا ‌ غلام‌ ‌شما‌ ‌را‌ ‌ يا ‌ يكي‌ ‌از‌ بستگان‌ ‌شما‌ ‌را‌ اذيت‌ كرد ‌شما‌ ‌براي‌ تسليت‌ فرزند ‌ يا ‌ غلام‌ ‌ يا ‌ وابسته‌ بشما مي‌گوييد ‌اينکه‌ شخص‌ تو ‌را‌ اذيت‌ نكرده‌ بلكه‌ بمن‌ اذيت‌ كرده‌ ‌خدا‌ ميفرمايد چون‌ معجزه‌ ‌را‌ سحر ميپندارند تو ‌را‌ ساحر ميگويند و مسئله‌ توحيد ‌را‌ خلاف‌ عقل‌ ناقص‌ ‌خود‌ ميدانند تو ‌را‌ مجنون‌ مينامند چون‌ احكام‌ متقنه‌ ‌را‌ ‌بر‌ خلاف‌ واقع‌ و حقيقت‌ توهم‌ ميكنند تو ‌را‌ كذّاب‌ ميدانند وَ لكِن‌َّ الظّالِمِين‌َ ‌که‌ ‌هم‌ ظلم‌ بخود كردند ‌که‌ هدايت‌ نشدند و ‌هم‌ ظلم‌ بدين‌ كردند ‌که‌ باطل‌ ‌را‌ حق‌ و حق‌ ‌را‌ باطل‌ دانستند و ‌هم‌ ظلم‌ بپيغمبر صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ كردند ‌که‌ ‌آن‌ همه‌ اذيت‌ كردند ‌که‌ بفرمايد

‌ما اوذي‌ نبي‌ مثل‌ ‌ما اوذيت‌

و ‌هم‌ ظلم‌ بمسلمين‌ كردند ‌که‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌در‌ شكنجه‌ و آزار انداختند و ‌هم‌ ظلم‌ بساير كفار كردند ‌که‌ نگذاشتند بشرف‌ اسلام‌ مشرف‌ شوند بِآيات‌ِ اللّه‌ِ يَجحَدُون‌َ ‌که‌ انكار معجزات‌ كردند و حمل‌ ‌بر‌ سحر ‌يعني‌ علت‌ تكذيب‌ تو انكار معجزه‌ ‌بود‌ ‌که‌ ‌اگر‌ اعتراف‌ بمعجزات‌ و آيات‌ الهي‌ ‌را‌ داشتند تو ‌را‌ مسلما تصديق‌ ميكردند، جهت‌ دوم‌ ‌براي‌ تسليت‌ ‌آيه‌ ‌بعد‌ ‌است‌ ‌که‌ ميفرمايد:
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=6 |آیه=33}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=6 |آیه=33}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=6 |آیه=33}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره انعام]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۵۵: / سطر ۱۵۵: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«بِآیَاتِ اللهِ یَجْحَدُونَ»: آیات خدا را از روی عناد انکار می‌کنند. مصدر این فعل جحود است که عبارت از این است که انسان چیزی را که از دل بدان ایمان دارد با زبان تکذیب کند (نگا: انعام / ، نمل / ). حرف باء متعلّق به (یَجْحَدُونَ) است و تقدیم جار و مجرور بر آن به خاطر رعایت رؤوس آیه‌ها است.
+يجحدون: جحد: انكار شىء با علم به حق بودن آن. «يجحدون» دانسته  انكار مى كنند.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-== تفسیر آیه ==
+== نزول ==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۶۶: / سطر ۱۷۷: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره انعام]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 البتّه ما مى‌دانيم كه آنچه مى‌گويند، تو را اندوهناك مى‌كند، (ولى غم مخور و بدان كه) آنان (در واقع) تو را تكذيب نمى‌كنند، بلكه (اين) ستمگران آيات خدا را انكار مى‌كنند.
 جلد 2 - صفحه 443
@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۵: @@
 - تكذيب آيات الهى، هم ظلم به خود است، هم ظلم به رسول اللّه، هم ظلم به مكتب و هم ظلم به نسل‌هاى بعد. «وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ»
+----
 «1». تفسير عيّاشى.