مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-17T05:25:19Z

‏نزول

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِن...» ایجاد کرد

2016-02-26T04:40:52Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ|سوره=3|آیه =32}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 32
|شماره بعدی = 33
|شماره قبلی = 31
|سوره= آل عمران
|شماره سوره= 3
|جزء= 3
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
بگو: فرمان خدا و رسول را اطاعت کنید و اگر (از آنان) روی گردانید (و کافر شوید) همانا خدا هرگز کافران را دوست ندارد.
|-|
انصاریان=
بگو: از خدا و پیامبر اطاعت کنید. پس اگر روی گردانیدند [بدانند که] یقیناً خدا کافران را دوست ندارد.
|-|
فولادوند=
بگو: «خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد.» پس اگر رويگردان شدند، قطعاً خداوند كافران را دوست ندارد.
|-|
آیتی=
بگو: از خدا و رسولش فرمان ببريد. پس اگر رويگردان شدند، بدانند كه خدا كافران را دوست ندارد.
|-|
مکارم شیرازی=
بگو: «از خدا و فرستاده (او)، اطاعت کنید! و اگر سرپیچی کنید، خداوند کافران را دوست نمی‌دارد.»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Say, ‘Obey Allah and the Apostle.’ But if they turn away, indeed Allah does not like the faithless.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Say: Obey Allah and the Apostle; but if they turn back, then surely Allah does not love the unbelievers.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Say: Obey Allah and the messenger. But if they turn away, lo! Allah loveth not the disbelievers (in His guidance).}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Say: "Obey Allah and His Messenger": But if they turn back, Allah loveth not those who reject Faith.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«تَوَلَّوْا»: پشت کردند. سرپیچی نمودند.
==نزول==

'''محل نزول:'''

اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 32.</ref>

«[[شیخ طوسى]]» گوید: محمد بن جعفر الزبير گويد: اين آيه درباره وفد نجران نازل گرديده است.
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
«32» قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ‌

بگو: خدا و رسول را اطاعت كنيد. پس اگر سرپيچى كردند، (بدانيد كه) همانا خداوند كافران را دوست نمى‌دارد.

===نکته ها===

پيامبراكرم صلى الله عليه و آله علاوه بر آيات الهى، دستورات ديگرى نيز داشت. دستوراتى كه به تناسب زمان و مكان و افراد و شرايط تغيير مى‌كرد. البتّه آنها نيز در پرتو وحى الهى بود، ولى در قرآن مطرح نگرديده بود و معناى اطاعت از رسول در كنار اطاعتِ خداوند، عمل به همان‌

جلد 1 - صفحه 500

دستورات نبوى است.

===پیام ها===

1- رفتار و گفتار و كردار پيامبر حجّت است. «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ»

2- محبوب شدن يا منفور شدن در نزد پروردگار، به دست خود انسان است.

«فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ»

3- گاهى سرپيچى از فرمان پيامبر، برابر با كفر است. «فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ (32)

شأن نزول: چون حضرت، آيه شريفه را تلاوت فرمود، عبد اللّه ابى منافق به اصحاب خود گفت: ببينيد اين شخص دوستى خود را مساوى دوستى خدا مى‌داند و ما را امر نمايد او را دوست بداريم، چنانچه نصارى عيسى عليه السّلام را دوست مى‌دارند؛ حق تعالى در جواب آنها آيه شريفه نازل فرمود:

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ‌: بگو به امّت اطاعت كنيد خدا را در اوامر و نواهى، وَ الرَّسُولَ‌: و اطاعت كنيد پيغمبر را در احكام شريعت، فَإِنْ تَوَلَّوْا: پس اگر پشت كنيد و رو برگردانيد از اطاعت خدا و متابعت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به طريق انكار يا رد، هر آينه موجب كفر خواهد بود، فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ‌:

پس بدرستى كه خدا دوست نمى‌دارد كافران را، يعنى لازمه دوستى كه عفو و رحمت و لطف است، نسبت به آنان منظور نمى‌فرمايد، زيرا به سوء اختيار خود را از الطاف حضرت احديت محروم ساختند.

«1» تفسير برهان، جلد اوّل، صفحه 276، حديث 3

«2» تفسير عياشى، جلد اوّل، صفحه 167، حديث 28

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 74

تبصره: در آيه شريفه دلالاتى است:

1- مقرون ساختن اطاعت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با اطاعت خدا، دلالت دارد بر آنكه متابعت فرمايشات حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به نص قرآن شريف واجب، و تلازم است بين اطاعت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اطاعت خدا. بنابراين پيروى از گفتار «حسبنا كتاب اللّه» دليل واضحى است بر مخالفت كتاب خدا، زيرا كتاب خدا در آيات بسيارى امر به اطاعت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و نهى از مخالفت اوامر آن حضرت فرموده، چنانچه آيه فوق دال است بر آن.

2- تهديد عظيمى را مشعر است، زيرا اعراض و انكار فرمايشات خدا و رسول، موجب كفر باشد، چنانچه وضع اسم ظاهر در موضع ضمير در آيه‌ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ‌، اين مطلب را مبيّن سازد.

3- اشاره باشد به مقام تولّى و تبرّى كه از واجبات ايمان است.

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: من اوثق عرى الايمان ان تحبّ فى اللّه و تبغض فى اللّه و تعطى فى اللّه و تمنع فى اللّه: «1» از محكمترين دستاويز ايمان اينست كه دوستى كنى در راه خدا و دشمن دارى در راه خدا و عطا نمائى در راه خدا و منع كنى در راه خدا.

«انس بن مالك» روايت كند كه فرمود حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: دوستى در راه خدا واجب، و دشمنى در راه خدا واجب است، يعنى دوستى با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا كه تولى و تبرى باشد.

4- دال است بر آنكه خداى تعالى كفار را به جهت كفر دوست ندارد و الطاف و بخشايش آخرت را نسبت به آنان منظور نفرمايد. بنابراين بطلان مذهب جبريه ثابت گردد، زيرا هرگاه خداى تعالى دوست نداشته باشد كفار را به سبب كفر، پس مسلم و محقق شود كه كفر را در كافر، خدا قرار نداده، بلكه‌

«1» اصول كافى، كتاب الايمان و الكفر، جلد 2، صفحه 125، حديث دوّم.

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 75

او به سوء اختيار، كفر را اقدام نموده كافر گرديد، و آيه: و لا يرضى لعباده الكفر، نيز مبين اين مطلب باشد و همچنين آيات ديگر.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ (32)

ترجمه‌

بگو اطاعت كنيد خدا و پيغمبر را پس اگر رو گردانيدند همانا خداوند دوست ندارد كافران را.

تفسير

صيغه تولوا احتمال دارد ماضى باشد و ممكن است مضارع باشد و در اقتران اطاعت رسول با اطاعت خدا اشاره است بتلازم‌اند و با يكديگر و مجموع آيه مؤكد معنى سابق است و دوست نداشتن خداوند كفار را بآنستكه راضى و خوشنود از آنها نيست و مدح و ثنائى از آنها نفرموده و تمام فرق كفار در اين معنى شريكند و اختصاصى بفرقه دون فرقه ندارد و محبت خدا مخصوص بمؤمنين است و در آيه اشعار است كه در ترك اطاعت شائبه كفر است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قُل‌ أَطِيعُوا اللّه‌َ وَ الرَّسُول‌َ فَإِن‌ تَوَلَّوا فَإِن‌َّ اللّه‌َ لا يُحِب‌ُّ الكافِرِين‌َ (32)

بگو اطاعت‌ ‌خدا‌ و ‌رسول‌ ‌را‌ بكنيد ‌پس‌ ‌اگر‌ اعراض‌ كرديد ‌پس‌ ‌خدا‌ كافرين‌ ‌را‌ دوست‌ نميدارد.

قُل‌ أَطِيعُوا اللّه‌َ وَ الرَّسُول‌َ اطاعت‌ بمعني‌ حرف‌ شنيدن‌ ‌از‌ روي‌ ميل‌ و رغبت‌ و اختيار ‌است‌ ‌پس‌ ‌اگر‌ ‌از‌ روي‌ بي‌ميلي‌ و زجر و اكراه‌ ‌باشد‌ صدق‌ اطاعت‌ نميكند ثُم‌َّ استَوي‌ إِلَي‌ السَّماءِ وَ هِي‌َ دُخان‌ٌ فَقال‌َ لَها وَ لِلأَرض‌ِ ائتِيا طَوعاً أَو كَرهاً قالَتا أَتَينا طائِعِين‌َ فصّلت‌ ‌آيه‌ 10، و ‌از‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ استفاده‌ ميشود ‌که‌ آسمان‌ و زمين‌ ‌هم‌ شعور

جلد 3 - صفحه 174

دارند و ‌هم‌ معرفت‌ بخدا و بطوع‌ و رغبت‌ فرمان‌ بردارند.

و اطاعت‌ اعم‌ّ ‌از‌ امتثال‌ ‌است‌ زيرا امتثال‌ نسبت‌ باوامر الهي‌ ‌است‌ و اطاعت‌ نسبت‌ باوامر و نواهي‌ ‌در‌ اتيان‌ بمأمور ‌به‌ و ترك‌ منهي‌ّ عنه‌ ‌است‌، و وجوب‌ اطاعت‌ بحكم‌ عقل‌ ‌است‌ زيرا عقل‌ مستقل‌ّ ‌است‌ ‌به‌ اينكه‌ مولاي‌ حقيقي‌ ‌که‌ خالق‌ و رازق‌ و منعم‌ ‌است‌ بايد ‌او‌ ‌را‌ اطاعت‌ كرد و نبايد مخالفت‌ و معصيت‌ نمود و اطاعت‌ موجب‌ مثوبت‌ ‌است‌ و ‌در‌ معصيت‌ استحقاق‌ عقوبت‌ و اوامر شرعيّه‌ ‌در‌ مورد اطاعت‌ مثل‌ همين‌ ‌آيه‌ و حرمت‌ معصيت‌ ارشادي‌ ‌است‌ ‌يعني‌ مترتّب‌ نميشود ‌بر‌ ‌آنها‌ جز همان‌ اثر اوامر و نواهي‌ ‌از‌ مثوبت‌ و عقوبت‌ و اعمال‌ مولويّت‌ ‌در‌ ‌آنها‌ نشده‌ ‌که‌ ‌بر‌ نفس‌ امتثال‌ امر أَطِيعُوا ‌هم‌ يك‌ مثوبتي‌ داشته‌ ‌باشد‌ و ‌خود‌ ‌اينکه‌ امر أَطِيعُوا ‌هم‌ اطاعة داشته‌ ‌باشد‌ و الّا تسلسل‌ لازم‌ ميآيد.

و بعبارت‌ ساده‌تر امر أَطِيعُوا مفادش‌ اطاعة اوامر الهي‌ ‌است‌ و شامل‌ خودش‌ نميشود مثل‌ اينكه‌ گفتند ‌که‌ (كل‌ّ خبري‌ كاذب‌) شامل‌ خودش‌ نميشود زيرا ‌از‌ وجودش‌ عدم‌ لازم‌ ميآيد چه‌ ‌اگر‌ ‌اينکه‌ ‌هم‌ كذب‌ ‌باشد‌ ‌پس‌ كل‌ّ اخبار ‌او‌ كذب‌ نيست‌.

فَإِن‌ تَوَلَّوا ‌يعني‌ ‌اگر‌ اعراض‌ كردند و اطاعة ‌خدا‌ و ‌رسول‌ ‌را‌ ننمودند و ‌در‌ مقام‌ مخالفت‌ حق‌ قيام‌ كردند چه‌ بنحو كلّي‌ مثل‌ كفّار ‌ يا ‌ بنحو جزئي‌ مثل‌ فسّاق‌ ‌که‌ بعض‌ اوامر الهي‌ ‌را‌ ترك‌ و برخي‌ ‌از‌ نواهي‌ ‌او‌ ‌را‌ مرتكب‌ شدند.

فَإِن‌َّ اللّه‌َ لا يُحِب‌ُّ الكافِرِين‌َ عدم‌ دوستي‌ ‌خدا‌ عبارت‌ ‌از‌ عدم‌ مشمول‌ رحمت‌ ‌است‌ ‌اگر‌ بكلّي‌ ترك‌ اطاعة شد بكلّي‌ رحمت‌ ‌از‌ ‌آنها‌ منقطع‌ ميشود چنانچه‌ كفّار و كساني‌ ‌که‌ ‌در‌ حكم‌ كفّار هستند ‌از‌ مخالفين‌ و فرق‌ ضالّه‌ مضلّه‌ بكلّي‌ ‌از‌ رحمت‌ حق‌ دورند و ‌اگر‌ ‌في‌ الجمله‌ ‌باشد‌ باندازه‌ مخالفت‌ دور ميشوند.

و ‌از‌ ‌اينکه‌ جمله‌ استفاده‌ ميشود ‌که‌ شمول‌ و عدم‌ شمول‌ رحمت‌ دائر مدار اطاعت‌ و مخالفت‌ ‌است‌ چنانچه‌ مفاد بسياري‌ ‌از‌ آيات‌ ‌است‌ وَ رَحمَتِي‌ وَسِعَت‌ كُل‌َّ شَي‌ءٍ

جلد 3 - صفحه 175

فَسَأَكتُبُها لِلَّذِين‌َ يَتَّقُون‌َ وَ يُؤتُون‌َ الزَّكاةَ وَ الَّذِين‌َ هُم‌ بِآياتِنا يُؤمِنُون‌َ اعراف‌ ‌آيه‌
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 32)- در این آیه بحث را ادامه داده می‌فرماید: «بگو: اطاعت کنید خدا و فرستاده او را» (قُلْ أَطِیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ).

بنابراین، چون شما مدعی محبت او هستید باید با اطاعت از فرمان او و پیامبرش این محبت را عملا اثبات کنید.

سپس می‌افزاید: «اگر آنها سرپیچی کنند، خداوند کافران را دوست ندارد» (فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْکافِرِینَ).

سرپیچی آنها نشان می‌دهد که محبت خدا را ندارند. بنابراین، خدا هم آنها را دوست ندارد زیرا محبت یکطرفه بی‌معنی است.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=3 |آیه=32}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=3 |آیه=32}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=3 |آیه=32}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره آل عمران]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۴۶: / سطر ۴۶: @@
 '''محل نزول:'''
-اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
+اين آيه همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 32.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

آیه 32 سوره آل عمران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِن...» ایجاد کرد