آیه 30 سوره یونس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-20T11:39:27Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T09:36:53Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-12T13:28:56Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوا إِلَ...» ایجاد کرد

2016-04-27T08:34:03Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوا إِلَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ ۖ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ|سوره=10|آیه =30}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 30
|شماره بعدی = 31
|شماره قبلی = 29
|سوره= یونس
|شماره سوره= 10
|جزء= 11
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
در آن روز هر شخصی جزاء اعمال نیک و بدی که پیش از این کرده خواهد دید و همه به سوی خدا معبود و مولای حقیقی خود بازگردانده شوند، و خدایان باطل که به دروغ به خدایی می‌بستند همه از دستشان برود.
|-|
انصاریان=
آنجاست که هر کسی [به پاداش] هر عملی که از پیش فرستاده گرفتار آید، همه به سوی خدا ـ سرپرست حقیقی خود ـ بازگردانده می شوند، و آنچه را همواره به دروغ شریک خدا انگاشته بودند [گم شده] از دستشان می رود.
|-|
فولادوند=
آنجاست كه هر كسى آنچه را از پيش فرستاده است مى‌آزمايد، و به سوى خدا مولاى حقيقى خود بازگردانيده مى‌شوند، و آنچه به دروغ برمى‌ساخته‌اند از دستشان به در مى‌رود.
|-|
آیتی=
در آنجا هر كس هر چه كرده است پاداشش را خواهد ديد و همه را به سوى خدا مولاى حقيقيشان بازمى‌گردانند و همه آن بتان كه به باطل مى‌پرستيدند نابود مى‌شوند.
|-|
مکارم شیرازی=
در آن جا، هر کس عملی را که قبلاً انجام داده است، می‌آزماید. و همگی بسوی «اللّه» -مولا و سرپرستِ حقیقی خود- بازگردانده می‌شوند؛ و چیزهایی را که بدروغ همتای خدا قرار داده بودند، گم و نابود می‌شوند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|There every soul will examine what it has sent in advance, and they will be returned to Allah, their real master, and what they used to fabricate will forsake them.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|There shall every soul become acquainted with what it sent before, and they shall be brought back to Allah, their true Patron, and what they devised shall escape from them.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|There doth every soul experience that which it did aforetime, and they are returned unto Allah, their rightful Lord, and that which they used to invent hath failed them.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|There will every soul prove (the fruits of) the deeds it sent before: they will be brought back to Allah their rightful Lord, and their invented falsehoods will leave them in the lurch.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«هُنَالِکَ»: آنجا که صحرای محشر است. «تَبْلُو»: می‌آزماید. مراد این است که هرکسی نتیجه عمل خود را می‌بیند. «أَسْلَفَتْ»: از پیش فرستاده است. تقدیم داشته است (نگا: حاقّه / ). «ضَلَّ»: نهان و پنهان شد. مخفی و غائب گردید (نگا: انعام / ، اعراف / ).

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ «30»

آنجا هركس به آنچه از پيش فرستاده، آگاه مى‌شود و به سوى خداوند سرپرست حقيقى خودشان برگردانده شوند و آنچه به افترا ودروغ خدا مى‌پنداشتند، از پيش چشمشان محو شود.

===پیام ها===

1- قيامت، روز دريافت كارنامه‌ى آزمون دنيوى براى همه‌ى ما انسان‌هاست.

«تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ»

2- حسابرسى در قيامت، براى همه‌ى انسان‌هاست. «تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ»

3- سرچشمه‌ى هستى، او و پايان كار به سوى اوست. «رُدُّوا» «1»

«1». «ردّوا» در مواردى به كار مى‌رود كه آغاز نيز از آنجا سرچشمه گرفته باشد.

جلد 3 - صفحه 565

4- مولاى حقيقى، خدا و غير او هر چه باشد پوچ است. «مَوْلاهُمُ الْحَقِّ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ (30)

هُنالِكَ تَبْلُوا: در آن مكان و در آن وقت و در آن حال، ظاهر و آشكار و آگاه و دانا گردد. كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ‌: هر نفسى آنچه پيش فرستاده از خير و شر، و مى‌بيند جزا و پاداش آن را، و لذا يكى از اسماء قيامت‌ «يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ» «2» مى‌باشد، يعنى روزى كه آشكار گردد آنچه درون قلب است از عقايد و نيات و آنچه پنهان و سرّى بوده از اعمال، پس مميز و مجزا شود باطل از حق و طيب از خبيث؛ يا آن جايگاه بيازمايد و مقاسات كند هر كس آنچه كرده و در پيش روى بيند. قرائت ديگر «تتلو» يعنى آن جايگاه بخواند هر نفسى آنچه نموده از نامه اعمالش. وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِ‌: و برگردند بسوى جزاى الهى يا به محلى كه مالك نباشد هيچ كس حكم در آن را، مگر خدائى كه مالك و مولى و خالق ايشان است به حق، يعنى ذات قديم دائم كه فنا و زوال در ساحت جلالش راه ندارد و ما سوى فانى هستند، يا برگردند بجزاى خدائى كه مولاى ايشان است حقيقتا و معناى الهيت و ربوبيت حاصل است براى ذات‌

«1» مجمع ج 3 ص 105.

«2» سوره طارق آيه 9.

ج5، ص 304

يگانه سبحانى على الحقيقه نه چيزهائى كه به باطل قائل به مولويت و الهيت آنها شوند، يا برگردند و اعراض كنند از مولاى باطل و رجوع نمايند به مولاى حق كه خداى عز و جل باشد.

وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ‌: و باطل و هلاك و نيست گردد از ايشان آنچه را كه بودند افترا مى‌كردند از ادعاى شريك با ذات يگانه خدا. حاصل:

چون اعتقاد داشتند به اينكه پرستش بتان، تقرب به خدا، و موجب شفاعت آنها شود، حق تعالى آگاه فرمود كه معتقدات ايشان زايل، و بدانند كه تمام آنها باطل و افترا بودند، لكن پشيمانى در آخرت سودى نخواهد داشت.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكانَكُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَكاؤُكُمْ فَزَيَّلْنا بَيْنَهُمْ وَ قالَ شُرَكاؤُهُمْ ما كُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ «28» فَكَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبادَتِكُمْ لَغافِلِينَ «29» هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ (30)

ترجمه‌

و روز كه محشور ميسازيم آنانرا همگى پس ميگوئيم به آنانكه شرك آوردند بمانيد در جايتان شما و شريكانتان پس جدائى افكنيم ميان آنها و گويند شريكانشان نبوديد شما كه ما را بپرستيد

پس كافى است خدا گواه ميان ما و ميان شما كه بوديم ما از پرستش شما بيخبران‌

آنجا بيازمايد هر كسى آنچه را پيش فرستاده و باز گردانيده شوند بسوى خدا صاحب اختيارشان براستى و ناپديد شود از آنها آنچه بودند كه افترا مى‌بستند.

تفسير

خداوند در روز حشر اهل ايمان و كفر را جمع ميفرمايد در پيشگاه خود پس خطاب ميفرمايد بكفار بمانيد در جاى خودتان شما و آنانكه شريك قرار داده بوديد آنها را براى خدا تا حكم شود در باره شما پس خداوند جدائى و تفرقه مى‌اندازد ميان آنها و بتهاشان و بنطق ميآورد بتها را و ميگويند بآنها شما پرستش نميكرديد ما را بلكه پرستش ميكرديد هواهاى نفس خودتان را و اطاعت مينموديد از شياطين جنى و انسى خدا ميداند و شاهد است ميان ما و شما و كافى است شهادت او كه ما شعور نداشتيم و ادراك نميكرديم عبادت شما را چه رسد بآنكه راضى بعبادت شما باشيم از براى خودمان و قمّى ره فرموده خداوند آتشى ميفرستد كه اهل ايمان را از اهل كفر جدا ميكند و بنابراين ضمير در بينهم راجع باهل حشر است و بنابر بيان اوّل راجع باهل شرك و بتان آنها است و كلمه ان مخفّفه از مثقّله است و در آنروز هر كس آزمايش ميكند عمل خود را و مى‌يابد كه چه عمل مضرّ بوده و چه عمل نافع و بعضى تتلو بتاء قرائت نموده‌اند يعنى ميخواند و ميداند هر كس جزاى عمل سابق خود را و باز گشت مينمايند تمام خلق بخدا كه صاحب اختيار

جلد 3 صفحه 17

حقيقى خودشان است و امر و نهى او. و نابود و باطل و گم ميشوند از دست كفّار معبودهاشان كه بوسيله آنها ادّعاء دروغ مينمودند كه اينان شركاء حقّ و شفعاء خلقند در دنيا و آخرت.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
هُنالِك‌َ تَبلُوا كُل‌ُّ نَفس‌ٍ ما أَسلَفَت‌ وَ رُدُّوا إِلَي‌ اللّه‌ِ مَولاهُم‌ُ الحَق‌ِّ وَ ضَل‌َّ عَنهُم‌ ما كانُوا يَفتَرُون‌َ (30)

‌اينکه‌ موقع‌ ‌است‌ ‌که‌ مي‌يابد ‌هر‌ نفسي‌ آنچه‌ ‌را‌ پيش‌ فرستاده‌ و ‌آنها‌ ‌را‌ برميگردانند بسوي‌ پروردگار ‌که‌ صاحب‌ اختيار ‌آنها‌ ‌است‌ بولايت‌ حقه‌ حقيقيه‌ و نمي‌يابند

جلد 9 - صفحه 377

و ‌از‌ دست‌ ميدهند آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ بودند افتراء ميزدند و تكذيب‌ ميكردند و دروغ‌ ميگفتند.

هنالك‌ ‌يعني‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ موقع‌ ‌که‌ روز جزاء ‌باشد‌ تبلو بيابد و ظاهر شود و مشاهده‌ كند كل‌ّ نفس‌ ‌هر‌ صاحب‌ نفسي‌ ما أَسلَفَت‌ آنچه‌ پيش‌ فرستاده‌ ‌که‌ ‌در‌ جاي‌ ديگر ميفرمايد وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً كهف‌ ‌آيه‌ 47، و ‌در‌ كيفيت‌ حضور اعمال‌ بعضي‌ گفتند اعمال‌ مجسم‌ ميشود، بعضي‌ گفتند مراد جزاي‌ اعمال‌ ‌است‌، بعضي‌ گفتند مراد نامه‌ عمل‌ ‌است‌ ‌که‌ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلّا أَحصاها كهف‌ ‌آيه‌ 47.

تحقيق‌ كلام‌ اينست‌ ‌که‌ كلمه‌ تبلوا ‌در‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ و وجدوا ‌در‌ سوره‌ كهف‌ دلالت‌ ندارد ‌بر‌ رؤيت‌ بچشم‌ و بصر ‌تا‌ محتاج‌ باين‌ تأويلات‌ باشيم‌ بلكه‌ يافتن‌ بمعني‌ معرفت‌ و علم‌ و ظهور ‌در‌ ذهن‌ ‌است‌ بهر وسيله‌ ‌که‌ ‌باشد‌ بمشاهده‌ نامه‌ عمل‌ ‌ يا ‌ شهادت‌ اعضاء و جوارح‌ ‌ يا ‌ مشاهده‌ جزاي‌ ‌آنها‌ ‌ يا ‌ شهادت‌ ملائكه‌ و انبياء و ائمه‌ ‌عليهم‌ ‌السلام‌ كارهاي‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ مكشوف‌ ميشود ‌که‌ ميفرمايد فَكَيف‌َ إِذا جِئنا مِن‌ كُل‌ِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئنا بِك‌َ عَلي‌ هؤُلاءِ شَهِيداً نساء ‌آيه‌ 45.

وَ رُدُّوا آورده‌ ميشوند إِلَي‌ اللّه‌ِ ‌در‌ پيشگاه‌ عرش‌ ربوبي‌ مَولاهُم‌ُ الحَق‌ِّ ولايت‌ كليه‌ حقّه‌ حقيقيه‌ ذاتيه‌ اختصاص‌ باو دارد ‌که‌ بحق‌ حكم‌ ميفرمايد و خردلي‌ ظلم‌ و اجحاف‌ ‌در‌ حكم‌ ‌او‌ نيست‌.

وَ ضَل‌َّ عَنهُم‌ ما كانُوا يَفتَرُون‌َ بتها و رؤساء و آباء و كساني‌ ‌را‌ ‌که‌ متابعت‌ ميكردند و ميگفتند هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِندَ اللّه‌ِ يونس‌ ‌آيه‌ 19 و خيال‌ ميكردند ‌که‌ اينها دست‌گيري‌ ميكنند و دفع‌ بليات‌ مينمايند گم‌ ميشوند و ‌آنها‌ ‌را‌ نمي‌يابند

378
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 30)- به هر حال همان گونه که قرآن در این آیه می‌گوید: «در آن هنگام هر کس اعمال خویش را که قبلا انجام داده است می‌آزماید» (هُنالِکَ تَبْلُوا کُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ).

و نتیجه بلکه خود آن را می‌بیند چه عبادت کنندگان و چه معبودهای گمراهی که مردم را به عبادت خویش دعوت می‌کردند، چه مشرکان و چه مؤمنان از هر گروه و از هر قبیل.

«و در آن روز همگی به سوی «اللّه» که مولی و سرپرست حقیقی آنان است باز می‌گردند» و دادگاه محشر نشان می‌دهد که تنها حکومت به فرمان اوست (وَ رُدُّوا إِلَی اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ).

«و سر انجام تمام بتها و معبودهای ساختگی که به دروغ آنها را شریک خدا قرار داده بودند، گم و نابود می‌شوند» (وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ).

چرا که آنجا عرصه ظهور و بروز تمام اسرار مکتوم بندگان است و هیچ حقیقتی نمی‌ماند مگر این که خود را آشکار می‌سازد.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=10 |آیه=30}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=10 |آیه=30}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=10 |آیه=30}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره یونس]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 تبلو: بلى و بلاء: كهنه شدن.
-امتحان را از آن ابتلاء گويند كه گويا امتحان كننده امتحان شده را از كثرت سؤال كهنه مى‏كند .
+امتحان را از آن ابتلاء گويند كه گويا امتحان كننده امتحان شده را از كثرت سؤال كهنه مى‏ كند .
-«تبلو»: امتحان مى‏كند.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 تبلو: بلى و بلاء: كهنه شدن.
-امتحان را از آن ابتلاء گويند كه گويا امتحان كننده امتحان شده را از كثرت سؤال كهنه مى‏ كند .
+امتحان را از آن ابتلاء گويند كه گويا امتحان كننده امتحان شده را از كثرت سؤال كهنه مى‏ كند. «تبلو»: امتحان مى‏ كند.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-«تبلو»: امتحان مى‏ كند.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۶۰: / سطر ۵۸: @@
 - قيامت، روز دريافت كارنامه‌ى آزمون دنيوى براى همه‌ى ما انسان‌هاست.
 «تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ»
@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۳: @@
 - سرچشمه‌ى هستى، او و پايان كار به سوى اوست. «رُدُّوا» «1»
+----
 «1». «ردّوا» در مواردى به كار مى‌رود كه آغاز نيز از آنجا سرچشمه گرفته باشد.
@@ سطر ۱۸۱: / سطر ۱۷۸: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره یونس]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]