آیه 2 سوره ص - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

2020-08-26T05:09:30Z

‏ترجمه های فارسی

Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

2020-08-26T05:09:08Z

‏ترجمه های فارسی

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-05-13T10:34:40Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-20T05:55:04Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ|سوره=38|آیه =2}} {{مش...» ایجاد کرد

2016-04-27T21:58:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ|سوره=38|آیه =2}} {{مش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ|سوره=38|آیه =2}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 2
|شماره بعدی = 3
|شماره قبلی = 1
|سوره= ص
|شماره سوره= 38
|جزء= 23
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
(که محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم رسول حق و قرآن بزرگ معجز اوست) بلکه کافران (که منکر اویند) در مقام غرور و سرکشی و عداوت حق هستند.
|-|
انصاریان=
[اینکه قرآن را نمی پذیرند، برای این نیست که زمینه ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی اند.
|-|
فولادوند=
آرى، آنان كه كفر ورزيدند در سركشى و ستيزه‌اند.
|-|
آیتی=
كه كافران همچنان در سركشى و خلافند.
|-|
مکارم شیرازی=
ولی کافران گرفتار غرور اختلافند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|the faithless indeed dwell in conceit and defiance.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Nay! those who disbelieve are in self-exaltation and opposition.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Nay, but those who disbelieve are in false pride and schism.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|But the Unbelievers (are steeped) in self-glory and Separatism.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«عِزَّةٍ»: تکبّر. خود بزرگ بینی (نگا: بقره / . مراد عزّت کاذب است. «شِقَاقٍ»: مخالفت با حق و حقیقت. رویاروئی (نگا: حجّ / ).
==نزول==

'''شأن نزول آیات 1 تا 8:'''

محمد بن یعقوب کلینى بعد از چهار واسطه از جابر و او از [[امام باقر]] علیه‌السلام نقل نماید که فرمود: ابوجهل با افرادى از قریش نزد [[ابوطالب]] آمدند و گفتند: برادرزاده ات ما و خدایان ما را آزار می‌رساند.

به او بگو که از خدایان ما دست بردارد ما نیز از خداى او دست برمی‌داریم. ابوطالب کس نزد پیامبر فرستاد و او را نزد خود طلبید. پیامبر نزد ابوطالب آمد، دید در نزد او مشرکین گرد آمده اند پس از ورود فرمود: السلام على من اتبع الهدى یعنى سلام و درود بر کسانى که از هدایت حق پیروى کنند سپس نزد ابوطالب نشست.

ابوطالب گفتار ابوجهل را به وى گفت، پیامبر فرمود: من کارى به آن‌ها ندارم جز این که آنان را به کلمه اى که سیادت آنان در ذکر و گفتار آنست دعوت می‌کنم. ابوجهل گفت: آن کلمه کدام است، فرمود: بگویند لا اله الّا اللّه.

ابوجهل با قریش پس از شنیدن آن انگشتان خود را در گوش‌هاى خویش فروبردند و گفتند: ما تا به حال چنین کلمه اى نشنیده ایم سپس این آیات نازل شد.<ref> البرهان فی تفسیر القرآن.</ref>

ابن عباس گوید: ابوطالب مریض بود، قریش نزد او آمدند در حالتى که پیامبر در نزد وى بود قریش از دست محمد نزد ابوطالب زبان به شکایت گشودند. ابوطالب به پیامبر گفت: اى برادرزاده از اینان چه می‌خواهى؟ پیامبر گفت: اى عمّ، از آن‌ها می‌خواهم که فقط یک کلمه واحدة را که به آن‌ها سیادت مى بخشد و سبب جزیه گرفتن از عجم می‌شود بر زبان جارى کنند. گفت: آن یک کلمه چیست؟ گفت: بگویند لا اله الّا اللّه.

قریش گفتند: عجیب است که ما تمام خدایان ما را به یک خدا تبدیل نمائیم سپس این آیات نازل گردید.<ref> مسند احمد و صحیح نسائى و صحیح ترمذى و حاکم صاحب المستدرک.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ «1» بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ «2»

صاد، به قرآن پندآموز سوگند. آرى، كسانى كه كفر ورزيدند، در سركشىِ سخت و مخالفت شديدى هستند.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ «2»

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا: بلكه آنانكه كافر شدند به خدا، فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ‌: در نهايت تكبر و سركشى از حق و غايت مخالفت خدا و رسولند و بدين جهت ايمان نياورند و استنكاف دارند از متابعت.

نكته:

در تنكير عزت و شقاق دال است بر فرط استكبار و سركشى آنان.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ «1» بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ «2» كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ «3» وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْكافِرُونَ هذا ساحِرٌ كَذَّابٌ «4»

أَ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلهاً واحِداً إِنَّ هذا لَشَيْ‌ءٌ عُجابٌ «5»

ترجمه‌

سوگند به قرآن موجب تذكّر بلى آنها كه كافر شدند در سركشى و مخالفتند

چه بسيار هلاك كرديم پيش از آنها از اهل عصرها پس ندا كردند و نبود هنگام خلاصى‌

و تعجّب كردند از اينكه آمد آنها را بيم دهنده‌ئى از خودشان و گفتند كافران اين جادوگرى بسيار دروغگو است‌

آيا قرار داد خدايان ما را خداى يگانه همانا اين چيزى است بسيار عجيب‌

تفسير

حكمت ذكر فواتح السّور در اوّل سوره بقره گذشت و در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه ص اسمى است از اسماء خداى تعالى كه قسم ياد نموده است بآن و بعضى گفته‌اند اشاره است بصمد و صادق و بصير و مانند آنها از اسماء اللّه و در چند روايت بنام چشمه‌اى در ساق عرش تفسير شده و بنابراين يا خداوند قسم ياد فرموده بصاد و قرآن مشتمل بر پند و موعظه كه موجب تذكّر است يا فقط قسم ياد نموده بقرآنيكه داراى نام نيك و شهرت بخوبى در عالم است كه آن حقّ است و خللى در آن نيست و اين جمله كه جواب قسم است حذف شده براى دلالت قول خداوند بر آن كه ميفرمايد بلكه اشخاصيكه منكر حقّ بودن آن شده‌اند در سركشى و استكبار از قبول حقّ و مخالفت با پيغمبر خدايند و لذا قمّى ره فرموده كه و القرآن قسم است و جوابش بل الّذين كفروا است و پس از آن خداوند

جلد 4 صفحه 457

در مقام تهديد و تحذير كفار از عواقب و خيمه كفر و عصيان فرموده چه بسيار هلاك و مشمول عذاب دنيوى نموديم پيش از آنها از اقوام سابقه و اهل قرون سالفه پس ندا و استغاثه نمودند بما و پيغمبرانشان براى نجات از عذاب بعد از مشاهده آن و ما و ايشان اغاثه ننموديم از آنها چون ديگر موقع رهائى و خلاص و نجات آنها نبود و وقت آن گذشته بود و كلمه لات مركّب است از لاء نافيه مشبّهه بليس و تاء زائده براى تأكيد و اسم لا محذوف است يعنى و نيست حين مشاهده عذاب حين خلاصى و نجات و تعجّب نمودند كفّار قريش از آنكه يكنفر از طايفه خودشان مانند آنها در لوازم بشريّت آمده و آنها را بعنوان نبوّت و رسالت از طرف خدا بيم ميدهد از عذاب او در صورت تخلّف از فرمان خود و آن كفّار بيخرد بعلّت كفر و حسد و جهل و نادانى گفتند اين مدّعى نبوت هر معجزه‌ئى كه اظهار مينمايد سحر است و هرچه ميگويد از جانب خدا دروغ است مگر ميشود از چندين خدا و معبود صرف نظر نمود و قائل بوجود يك خداى ناديده شد و فقط عبادت و اطاعت از او نمود كه اين مدّعى چنين ادّعا و تقاضائى مينمايد و اين بسيار امر عجيبى است كه ما از عبادت تمام معبودهاى پدرانمان دست بكشيم و عبادت يك خداى محمّد يتيم را نمائيم در مجمع از مفسّرين نقل نموده كه بيست و پنج نفر از اشراف قريش كه از آن جمله وليد بن مغيره و ابو جهل و عتبه و شيبه و نضر بن حارث بودند آمدند نزد حضرت ابو طالب و عرضه داشتند تو آقا و بزرگتر مائى برادرزاده‌ات عقلاى ما را سفيه خوانده و خدايان ما را دشنام ميدهد ما خدمت تو رسيديم براى آنكه حكم كنى ميان ما و او و او حضرت رسول را طلبيد و گفت اى برادرزاده قوم تو از تو خواهشى دارند حضرت فرمود چه ميخواهند آنها عرضه داشتند ما را بخدايانمان واگذار ما هم ترا بخداى خودت واميگذاريم حضرت فرمود يك كلمه بخواهش من ميگوئيد تا مالك عرب و عجم شويد ابو جهل گفت بلى ده كلمه خواهيم گفت حضرت فرمود بگوئيد لا اله الّا اللّه پس آنها برخاستند و گفتند آيا چندين خدا را يك خدا بايد قرار داد پس اين آيات نازل شد و فرموده روايت شده است كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم گريه كرد و فرمود اى عمو و اللّه اگر آفتابرا در دست راست و ماه را در دست چپ من قرار دهند اين قول را ترك نميكنم تا رواج دهم آنرا يا كشته‌

جلد 4 صفحه 458

شوم در راهش و حضرت ابو طالب گفت برو در پى انجام مقصودت پس قسم بخدا ترك نميكنم يارى تو را هرگز.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
بَل‌ِ الَّذِين‌َ كَفَرُوا فِي‌ عِزَّةٍ وَ شِقاق‌ٍ «2»

بلكه‌ كساني‌ ‌که‌ كافر شدند ‌در‌ سركشي‌ و خلاف‌ورزي‌ هستند.

بَل‌ِ اضراب‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌ما قرآن‌ ‌را‌ نازل‌ كرديم‌ ‌براي‌ تذكر و پندگيري‌ و بيداري‌ تو و قوم‌ تو لكن‌.

الَّذِين‌َ كَفَرُوا اعم‌ ‌از‌ مشركين‌ و يهود و نصاري‌ و مجوس‌ و صابئين‌ و منافقين‌ و مبدعين‌ و منكرين‌ ضروري‌ دين‌ و جاهدين‌ و طبيعيّين‌ و سائر فرق‌ كفار.

فِي‌ عِزَّةٍ گفتيم‌ عزيز بمعني‌ غالب‌ و قاهر و مقتدر و مسلط و امثال‌ اينهاست‌. و ‌در‌ اينجا بمعني‌ سركشي‌ و سرپيچي‌ و زير بار نرفتن‌ ‌است‌ ‌که‌ تو ‌را‌ ‌به‌ پيغمبري‌ بپذيرند و ‌از‌ قرآن‌ بهره‌برداري‌ كنند و ‌به‌ ‌خود‌ بيايند و متذكر شوند ‌به‌ احوال‌ گذشتگان‌ ‌که‌ ‌در‌ مخالفت‌ انبياء ‌به‌ چه‌

جلد 15 - صفحه 209

عقوبتها هلاك‌ شدند و بياد آورند عالم‌ آخرت‌ و عذابهاي‌ ‌آن‌ ‌را‌ كأنه‌ پنبه غفلت‌ گوش‌ ‌آنها‌ ‌را‌ پر كرده‌ و هوي‌ و هوس‌ چشم‌ بصيرت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ كور كرده‌ ظلمت‌ جهل‌ و عجب‌ و كبر قلب‌ ‌آنها‌ ‌را‌ تاريك‌ كرده‌، معاصي‌ دل‌ ‌آنها‌ ‌را‌ سياه‌ كرده‌ ‌خود‌ ‌را‌ غالب‌ و قاهر ميدانند و غافل‌ ‌از‌ اينكه‌ ‌در‌ جنب‌ قدرت‌ ‌خدا‌ همه‌ ذليل‌ و خوار هستند ‌که‌ فرداي‌ قيامت‌ بفرمايد خُذُوه‌ُ فَاعتِلُوه‌ُ إِلي‌ سَواءِ الجَحِيم‌ِ ثُم‌َّ صُبُّوا فَوق‌َ رَأسِه‌ِ مِن‌ عَذاب‌ِ الحَمِيم‌ِ ذُق‌ إِنَّك‌َ أَنت‌َ العَزِيزُ الكَرِيم‌ُ‌-‌ دخان‌ ‌آيه‌ 47 ‌الي‌ 49‌-‌.

وَ شِقاق‌ٍ بزبان‌ ‌ما كافر ماجرايي‌ معجزات‌ ‌را‌ سحر پندارند قرآن‌ مجيد ‌را‌ مفتريات‌ شمارند پيغمبر ‌را‌ مجنون‌ و ساحر و كذاب‌ بخوانند و ‌در‌ مقام‌ لجاج‌ و محاجّه‌ و مخالفت‌ برآيند ‌با‌ اينكه‌ حق‌ ‌از‌ ‌هر‌ جهت‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ مثل‌ آفتاب‌ تابان‌ روشن‌ و واضح‌ ‌است‌ ولي‌ عناد و هواي‌ نفس‌ و حب‌ شهوات‌ مانع‌ ‌است‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 2)- در این آیه می‌گوید: اگر می‌بینی آنها در برابر این آیات روشنگر و قرآن بیدار کننده تسلیم نمی‌شوند نه به خاطر این است که پرده‌ای بر این کلام حق افتاده «بلکه کافران گرفتار غرور و اختلافند» (بَلِ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=38 |آیه=2}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=38 |آیه=2}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=38 |آیه=2}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره ص]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |-|
 انصاریان=
-[اینکه قرآن را نمی‌پذیرند، برای این نیست که زمینه ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی‌اند.
+[اینکه قرآن را نمی‌پذیرند، برای این نیست که زمینه‌ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی‌اند.
 |-|
 فولادوند=

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |-|
 انصاریان=
-[اینکه قرآن را نمی پذیرند، برای این نیست که زمینه ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی اند.
+[اینکه قرآن را نمی‌پذیرند، برای این نیست که زمینه ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی‌اند.
 |-|
 فولادوند=
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 ولی کافران گرفتار غرور اختلافند!
 </tabber>
 ==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«عِزَّةٍ»: تکبّر. خود بزرگ بینی (نگا: بقره / . مراد عزّت کاذب است. «شِقَاقٍ»: مخالفت با حق و حقیقت. رویاروئی (نگا: حجّ / ).
+*'''عزة''': عزّت به معنى توانايى و گرانقدرى است در مقابل ذلّت. گاهى به طور استعاره، به حميّت و اباء مذموم و نخوت، عزت گويند آيه شريفه از آنست يعنى: آنها در امتناع و مخالفتند.
 ==نزول==

@@ سطر ۶۴: / سطر ۶۴: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ «1» بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ «2»
 صاد، به قرآن پندآموز سوگند. آرى، كسانى كه كفر ورزيدند، در سركشىِ سخت و مخالفت شديدى هستند.
 }}