آیه 24 سوره یس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-19T09:45:41Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ|سوره=36|آیه =24}} {{مشخصات آیه |ش...» ایجاد کرد

2016-04-27T20:49:14Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ|سوره=36|آیه =24}} {{مشخصات آیه |ش...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ|سوره=36|آیه =24}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 24
|شماره بعدی = 25
|شماره قبلی = 23
|سوره= یس
|شماره سوره= 36
|جزء= 22
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
در این صورت پیداست که من بسیار زیانکار خواهم بود.
|-|
انصاریان=
اگر چنین کنم، بی تردید در گمراهی آشکار خواهم بود.
|-|
فولادوند=
در آن صورت، من قطعاً در گمراهى آشكارى خواهم بود.
|-|
آیتی=
و در اين هنگام من در گمراهى آشكار باشم.
|-|
مکارم شیرازی=
اگر چنین کنم، من در گمراهی آشکاری خواهم بود!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Indeed, then I would be in manifest error.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|In that case I shall most surely be in clear error:}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Then truly I should be in error manifest.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|"I would indeed, if I were to do so, be in manifest Error.}}
</tabber>

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ «24» إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ «25»

در اين صورت من در گمراهى آشكارى خواهم بود. (اى مردم! بدانيد) من به پروردگارتان ايمان آوردم، پس (شما نيز سخن مرا) بشنويد (و ايمان آوريد).
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ «24»

إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌: بدرستى كه من آنگاه در گمراهى آشكار او هويدا باشم.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى‌ قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ «20» اتَّبِعُوا مَنْ لا يَسْئَلُكُمْ أَجْراً وَ هُمْ مُهْتَدُونَ «21» وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ «22» أَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ لا تُغْنِ عَنِّي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً وَ لا يُنْقِذُونِ «23» إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ «24»

إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ «25» قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ «26» بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ «27»

ترجمه‌

و آمد از منتهاى شهر مردى كه ميشتافت گفت اى قوم من پيروى كنيد فرستادگان را

پيروى كنيد كسانى را كه نميخواهند از شما مزدى و ايشان هدايت يافتگانند

و چيست مرا كه نپرستم آنرا كه آفريد مرا و بسوى او باز گردانيده ميشويد

آيا بگيرم غير از او خدايانى كه اگر بخواهد خداى بخشنده برساند مرا ضررى دفع نكند از من شفاعت آنها چيزيرا و خلاص نكنند مرا

همانا من‌

جلد 4 صفحه 403

آنگاه هر آينه در گمراهى آشكارم‌

همانا من گرويدم بپروردگار شما پس بشنويد

از من گفته شد داخل شو در بهشت گفت اى كاش قوم من آگاه ميشدند

بآنكه آمرزيد مرا پروردگارم و گردانيد مرا از گرامى داشتگان.

تفسير

قمّى ره نقل فرموده كه اين آيات تمامى در شأن حبيب نجّار نازل شده است و گفته شده كه او ششصد سال قبل از پيغمبر خاتم بآنحضرت ايمان آورده بود و در غارى عبادت ميكرد وقتى خبر پيمبرانى كه در آيات سابقه ذكر شد باو رسيد دين خود را اظهار نمود و در مجالس از پيغمبر صلى اللّه عليه و اله نقل نموده كه صدّيقها سه نفر بودند حبيب نجّار كه مؤمن آل يس است آنكه گفت يا قوم اتّبعوا المرسلين و حزقيل كه مؤمن آل فرعون است و على بن ابى طالب كه افضل آنها است و در جوامع از آنحضرت نقل نموده كه پيش قدمترين امّتها بايمان سه نفرند كه كافر نشدند بخدا يك چشم بهمزدن على ابن ابى طالب عليه السّلام و صاحب يس و مؤمن آل فرعون و ايشان صدّيقانند و على عليه السّلام افضل آنها است و گفته شده كه حبيب نجّار در وقت ورود آندو نفر پيمبر سابق الذّكر با آنها ملاقات نموده بود و ايمان آورده بود ولى اظهار نمينمود تا وقتى كه شنيد اهل انطاكيه ميخواهند پيمبران را بكشند بشتاب خود را بشهر رسانيد و مستفاد از آيات آنستكه شروع بنصيحت مردم نمود و با كمال ملايمت و ملاطفت گفت اى خويشاوندان من متابعت كنيد پيمبران را اينها كه از شما مزدى بر اداء رسالت نميخواهند كه احتمال بدهيد براى نفع خودشان سخن ميگويند اينها از جانب خدا راه يافته‌اند بآنچه خير و نفع و صلاح شما در آن است من وقتى تأمّل ميكنم ميبينم جهت ندارد كه عبادت نكنم خدائيرا كه مرا خلق كرده و نگهدارى نموده و روزى داده من با شما اهل يك آب و خاكيم آنچه براى خودم ميخواهم براى شما هم بايد بخواهم فردا بازگشت شما بحكم آفريدگارتان است شما را بر عبادت بت عقاب ميكند آيا سزاوار است من براى خود معبودهائى اتّخاذ كنم غير از خالق خود كه اگر خداوند بخشنده حيات و روزى بخواهد مرا عقاب كند بر ترك عبادت خود و عبادت آنها نتوانند شفاعت مرا كنند و بر فرض بتوانند و بكنند بقدر ذرّه‌ئى بحال من فائده نداشته باشد و احتياج مرا بخدا كم نكند و نتوانند مرا از عذاب نجات دهند و در اين صورت اگر

جلد 4 صفحه 404

من چنين كارى بنمايم در جهالت و گمراهى هويدا و آشكارى خواهم بود حال كه چنين است من ايمان آوردم بخداونديكه پروردگار شما است پس بشنويد اقرار مرا و شهادت دهيد نزد خدا يا پيمبران او و بعضى گفته‌اند كه چون قوم اراده كشتن او را نمودند روى به پيمبران نمود و اين سخن را كه متضمّن اداء شهادت و استشهاد از آنها است با ايشان گفت و اهل انطاكيه او را بضرب سنگ و لگد كشتند و از طرف خداوند بشارت دخول در بهشت باو داده شد و ملائكه رحمت مقدم او را در عالم برزخ گرامى داشتند و متنعّم بنعيم آن گرديد و او آرزو ميكرد كه كسانش از حال او خبر داشتند و ميدانستند كه مشمول مغفرت و كرامت الهى شده است و براى قوم خود بعد از مرگ هم دلسوزى نمود چنانچه قبل از آن مينمود و اين دليل است بر ثواب قبر و كاشف است از عذاب آن.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِنِّي‌ إِذاً لَفِي‌ ضَلال‌ٍ مُبِين‌ٍ «24»

محققا ‌من‌ ‌اگر‌ اتّخاذ كنم‌ آلهه‌ ‌غير‌ ‌از‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌هر‌ آينه‌ ‌در‌ گمراهي‌ آشكارا وارد ميشوم‌.

ضلالت‌ بمعني‌ گمراهي‌ ‌است‌ ‌که‌ انسان‌ راه‌ ‌را‌ گم‌ كند ‌ يا ‌ چيزي‌ ‌از‌ ‌او‌ گم‌ شود و منشأ ضلالت‌ جهل‌ ‌است‌ ‌که‌ نداند راه‌ ‌از‌ چاه‌ كدام‌ طرف‌ ‌است‌ ‌ يا ‌ اشتباه‌ كند راه‌ ديگري‌ ‌را‌ خيال‌ كند راه‌ مقصود ‌است‌، قسمت‌ اوّل‌ جهل‌ بسيط ‌است‌، انسان‌ ‌که‌ مقصدش‌ مثلا تهرانست‌ سر يك‌ جاده‌ مي‌بيند چندين‌ راه‌ ‌است‌ نميداند كداميك‌ راه‌ مقصود ‌او‌ ‌است‌ بايد توقّف‌ كند ‌تا‌ يك‌ راهنمايي‌ پيدا شود ‌که‌ اطمينان‌ بقولش‌ پيدا كند و ‌اگر‌ چند نفر باشند يكي‌ ‌اينکه‌ راه‌ ‌را‌ نشان‌ ميدهد ديگري‌ راه‌ ديگري‌ هكذا سومي‌ و چهارمي‌ انسان‌ متحيّر ميشود ‌که‌ كداميك‌ ‌آنها‌ صادق‌ هستند البته‌ مطالبه دليل‌ و مدرك‌ ميكند و ‌تا‌ ‌بر‌ ‌او‌ ثابت‌ نشود حركت‌ نميكند، مسئله دين‌ ‌از‌ همين‌ باب‌ ‌است‌ ‌هر‌ دسته‌ راه‌ سعادت‌ ‌را‌ طريقه ‌خود‌ ميداند: يهود، نصاري‌، مجوس‌، مشركين‌

جلد 15 - صفحه 63

طبيعي‌ و ساير فرق‌ البته‌ بايد مطالبه دليل‌ كرد انبياء ‌را‌ ‌خدا‌ فرستاده‌ ‌براي‌ راهنمايي‌ ‌که‌ راه‌ سعادت‌ ‌را‌ نشان‌ دهند و البته‌ ‌با‌ مدرك‌ و دليل‌ مثل‌ معجزه‌ و يكي‌ ‌از‌ راهنماهاي‌ خداوندي‌ عقل‌ ‌است‌ ‌که‌ گفتند عقل‌ ‌رسول‌ باطني‌ ‌است‌ و ‌رسول‌ عقل‌ خارجي‌ ‌است‌ و مسئله توحيد و نفي‌ شرك‌ ‌را‌ عقل‌ درك‌ ميكند زيرا امري‌ واضح‌تر ‌از‌ توحيد نيست‌ آثار قدرت‌ الهي‌ ‌آن‌ ‌به‌ ‌آن‌ ‌در‌ جميع‌ مخلوقات‌ واضح‌ و روشن‌ ‌است‌:

دل‌ ‌هر‌ ذرّه‌ ‌را‌ ‌که‌ بشكافي‌ || آفتابيش‌ ‌در‌ ميان‌ بيني‌

‌هر‌ گياهي‌ ‌که‌ ‌از‌ زمين‌ رويد || وحده‌ ‌لا‌ شريك‌ ‌له‌ گويد

برگ‌ درختان‌ سبز ‌در‌ نظر هوشيار || ‌هر‌ ورقش‌ دفتريست‌ معرفت‌ كردگار

تُسَبِّح‌ُ لَه‌ُ السَّماوات‌ُ السَّبع‌ُ وَ الأَرض‌ُ وَ مَن‌ فِيهِن‌َّ وَ إِن‌ مِن‌ شَي‌ءٍ إِلّا يُسَبِّح‌ُ بِحَمدِه‌ِ وَ لكِن‌ لا تَفقَهُون‌َ تَسبِيحَهُم‌ اسراء آيه 46. لذا شرك‌ و بت‌ پرستي‌ بالاخص‌ ‌پس‌ ‌از‌ آمدن‌ انبياء و دعوت‌ ‌به‌ توحيد ضلالت‌ آشكار ‌است‌ ‌که‌ ميگويد إِنِّي‌ إِذاً لَفِي‌ ضَلال‌ٍ مُبِين‌ٍ.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 24)- سپس این مؤمن مجاهد برای تأکید و توضیح بیشتر افزود: «هر گاه من چنین بتهایی را پرستش کنم و آنها را شریک پروردگار قرار دهم در گمراهی آشکار خواهم بود» (إِنِّی إِذاً لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ).

کدام گمراهی از این آشکارتر که انسان عاقل و با شعور در برابر این موجودات بی‌شعور زانو زند و آنها را در کنار خالق زمین و آسمان قرار دهد.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=36 |آیه=24}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=36 |آیه=24}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=36 |آیه=24}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره یس]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۹: / سطر ۴۹: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ «24» إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ «25»
 در اين صورت من در گمراهى آشكارى خواهم بود. (اى مردم! بدانيد) من به پروردگارتان ايمان آوردم، پس (شما نيز سخن مرا) بشنويد (و ايمان آوريد).
 }}