آیه 231 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-16T08:15:55Z

‏نزول

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-01-09T05:35:48Z

‏معانی کلمات آیه

Quran در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۶:۰۴

2016-02-22T06:04:27Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْ...» ایجاد کرد

2016-02-14T13:01:48Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْ...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۵: @@
 این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 88.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 از طريق عوفى از ابن عباس روايت شده كه اوائل امر مسلمين وقتى كه زنان خويش را [[طلاق]] مي‌دادند. قبل از انقضاء مدت عده مراجعه مي‌نمودند و اين كار را به دفعات گوناگون انجام مي‌دادند و از اين راه اسباب اذيت و آزار زنان را فراهم مي‌نمودند تا اين كه خداوند اين آيه را نازل فرمود.<ref> طبرى صاحب جامع البيان.</ref>
@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 و درباره اين قسمت از آيه «وَلاتَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً» از ابوالدرداء روايت نمايند كه مسلمين زنان خويش را طلاق مي‌دادند و مى گفتند: منظور ما از اين عمل تفريح و شوخى است و سپس رجوع مي‌كردند و باز هم طلاق مي‌دادند تا اين كه اين آيه به منظور جلوگيرى از اين گونه اعمال نازل گرديد.<ref> ابن مردويه و مسند ابن ابى عمرو.</ref>
-چنان كه از عبادة بن الصامت نيز روايت گرديده:<ref> تفسير ابن المنذر.</ref> و همچنين از ابن عباس هم اين روايت نقل گرديده است،<ref> ابن مردويه.</ref> شيخ بزرگوار در اين باره اشاره مختصرى نموده ولى به عنوان شأن و نزول نياورده است.<ref> شرح مفصل فقهى اين آيه را در كتاب حقوق مدتى زوجين خود آورده ايم.</ref>
+چنان كه از عبادة بن الصامت نيز روايت گرديده:<ref> تفسير ابن المنذر.</ref> و همچنين از ابن عباس هم اين روايت نقل گرديده است،<ref> ابن مردويه.</ref> شيخ بزرگوار در اين باره اشاره مختصرى نموده ولى به عنوان شأن و نزول نياورده است<ref> شرح مفصل فقهى اين آيه را در كتاب حقوق مدتى زوجين خود آورده ايم.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 88.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ»: به انقضاء عدّه خود نزدیک شدند. «أَجَل»: مدّت. در اینجا مراد سپری‌شدن آخرین روزهای عدّه است. «سَرِّحُوهُنَّ»: آنان را رها سازید. آنان را طلاق دهید. «ضِرَاراً»: زیان‌رساندن. مفعولٌ‌له است. «هُزُواً»: بازیچه. مسخره. مصدری است به معنی اسم مفعول، یعنی مَهْزُوء. مفعول دوم (لا تَتَّخِذُوا) است. «الْحِکْمَة»: گفتار یا کردار درست و بجا. عطف صفت بر موصوف است (نگا: احزاب / ).
+امسكوهن: معنى امساك و تسريح ذيل آيه 229 بقره ديده شود.
 ==نزول==

@@ سطر ۲۴۰: / سطر ۲۴۰: @@
 ==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=231}}===
 </tabber>
 ==پانویس==