آیه 22 سوره مائده - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۱ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۰

2019-12-11T12:30:27Z

مهدی موسوی در ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۵۰

2019-01-27T06:50:39Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا...» ایجاد کرد

2016-03-18T14:33:25Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَنْ نَدْخُلَهَا حَتَّىٰ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ|سوره=5|آیه =22}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 22
|شماره بعدی = 23
|شماره قبلی = 21
|سوره= مائده
|شماره سوره= 5
|جزء= 6
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
گفتند: ای موسی، در آن سرزمین مقدس گروهی مقتدر و قاهر و ستمکار هستند و هرگز تا آن‌ها از آنجا بیرون نشوند ما داخل نخواهیم شد، هر گاه آنان بیرون شدند ما داخل می‌شویم.
|-|
انصاریان=
گفتند: ای موسی! مسلماً در آنجا مردمی زورگو و ستم گر قرار دارند، و ما هرگز وارد آنجا نمی شویم تا آنان از آنجا بیرون روند، پس اگر از آنجا بیرون روند البته ما وارد خواهیم شد.
|-|
فولادوند=
گفتند: «اى موسى، در آنجا مردمى زورمندند و تا آنان از آنجا بيرون نروند ما هرگز وارد آن نمى‌شويم. پس اگر از آنجا بيرون بروند ما وارد خواهيم شد.»
|-|
آیتی=
گفتند: اى موسى، در آنجا مردمى جبارند و ما به آن سرزمين درنياييم تا آنگاه كه آن جباران بيرون شوند. اگر آنان از آن سرزمين بيرون شوند، بدان داخل شويم.
|-|
مکارم شیرازی=
گفتند: «ای موسی! در آن (سرزمین)، جمعیّتی (نیرومند و) ستمگرند؛ و ما هرگز وارد آن نمی‌شویم تا آنها از آن خارج شوند؛ اگر آنها از آن خارج شوند، ما وارد خواهیم شد!»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|They said, ‘O Moses, there are a tyrannical people in it. We will not enter it until they leave it. But once they leave it, we will go in.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|They said: O Musa! surely there is a strong race in it, and we will on no account enter it until they go out from it, so if they go out from it, then surely we will enter.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|They said: O Moses! Lo! a giant people (dwell) therein and lo! we go not in till they go forth from thence. When they go forth from thence, then we will enter (not till then).}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|They said: "O Moses! In this land are a people of exceeding strength: Never shall we enter it until they leave it: if (once) they leave, then shall we enter."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«جَبَّارِینَ»: جمع جبّار، زورمندِ بلند بالا و سرکش. قلدرِ قوی‌هیکل.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
قالُوا يا مُوسى‌ إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ «22»

(بنى‌اسرائيل در پاسخ) گفتند: اى موسى! همانا در آن سرزمين گروهى ستمگر وجود دارد و ما هرگز وارد آن نمى‌شويم، تا آنان از آن سرزمين بيرون شوند، پس اگر از آنجا بيرون روند بى‌ترديد ما داخل مى‌شويم!

===نکته ها===

«جبار» از «جَبْر» به معناى اصلاح و جبران چيزى همراه با قهر و فشار است. امّا به هر يك از اين دو معنا به تنهايى نيز آمده است: 1. جبران كردن 2. قهر و غلبه، ودرباره‌ى خداوند به هر دو معنى به كار مى‌رود. «1»

«قوم جبّار» همان عمالقه، از نژاد سامى بودند كه در شمال عربستان در صحراى سينا زندگى مى‌كردند و به مصر حمله كرده، پانصد سال حكومت داشتند. «2»

===پیام ها===

1- بودن نااهلان در جايى، دليل كناره‌گيرى افراد شايسته نيست. يا قَوْمِ ادْخُلُوا ... فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ‌

2- بايد دشمن را بيرون كرد، نه آنكه صبر كرد تا خودش بيرون رود. «فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ»

3- راحت‌طلبى، ممنوع است بايد اقدام كرد و امداد خواست تا دشمن را بيرون راند. (انتقاد قرآن از بنى‌اسرائيل كه گفتند: «إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها»)

4- توقّع پيروزى بدون مبارزه، تفكّرى نادرست است. «فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ»

5- بدتر از نافرمانى، جسارت ولجاجت است. «لَنْ نَدْخُلَها» (با توجّه به اينكه در حرف‌ «لَنْ» ايهام جسارت است.)

«1». تفسير نمونه.

«2». دائرةالمعارف، فريد وجدى.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 269
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

قالُوا يا مُوسى‌ إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ «22»

خلاصه چون موسى عليه السّلام قوم را از ارتداد منع نمود:

قالُوا يا مُوسى‌ إِنَّ فِيها: در جواب او گفتند: اى موسى، بدرستى كه در ارض مقدسه‌ قَوْماً جَبَّارِينَ‌: گروهى‌اند متغلب و با شوكت كه اجبار نمايند مردمان را بر آنچه خواهند. وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها: و بدرستى كه ما داخل نمى‌شويم در آن زمين تا وقتى كه بيرون آيند جباران از آن. فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ‌: پس اگر بيرون روند از آن زمين، بعد بدرستى كه ما داخل شوندگانيم در آن، چه ما را طاقت جهاد نمودن با ايشان نيست.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قالُوا يا مُوسى‌ إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ «22»

ترجمه‌

گفتند دو مرد از آنانكه ميترسيدند كه انعام فرمود خدا بر آندو داخل شويد بر آنها از در بلد پس چون داخل شديد از آن در پس همانا شما غلبه كنندگانيد.

تفسير

عياشى ره از حضرت باقر (ع) روايت نموده است كه آن دو نفر يوشع بن نون و كالب بن يوفنّا پسران عمّ حضرت موسى بودند و آن دو از اهل تقوى و خدا ترس بودند كه خداوند نعمت ايمان و ثبات قدم را بآن دو كرامت فرموده بود گفتند ناگهان از در بلد درآييد و راه را بر آنها بگيريد و نگذاريد بيرون روند و چون چنين كنيد آنها نميتوانند وسائل دفاع براى خود تهيه نمايند و در تنگناى فرصت شما گرفتار ميشوند و قدرت بر حمله نمودن پيدا نمى‌كنند آنها اگر چه اجسادشان قوى است ولى قلوبشان ضعيف است ناچار شما غالب خواهيد شد ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
قالُوا يا مُوسي‌ إِن‌َّ فِيها قَوماً جَبّارِين‌َ وَ إِنّا لَن‌ نَدخُلَها حَتّي‌ يَخرُجُوا مِنها فَإِن‌ يَخرُجُوا مِنها فَإِنّا داخِلُون‌َ «22»

‌در‌ جواب‌ حضرت‌ موسي‌ گفتند ‌که‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ ارض‌ مقدّسه‌ قومي‌ هستند جبّار ‌با‌ كمال‌ قدرت‌ و عظمت‌ و ‌ما طاقت‌ مقاومت‌ ‌با‌ ‌آنها‌ ‌را‌ نداريم‌ ‌اگر‌ ‌آنها‌ تخليه‌ كردند و بيرون‌ رفتند ‌ما وارد خواهيم‌ شد.

قوم‌ جبّارين‌ سكنه‌ اريحا بسيار ‌با‌ عظمت‌ و طول‌ قامت‌ داشتند ‌که‌ ‌از‌ جمله‌ ‌آنها‌ عوج‌ ‌بود‌ ‌که‌ گفتند دوازده‌ نقيب‌ ‌که‌ حضرت‌ موسي‌ فرستاده‌ ‌بود‌ ‌در‌ آستين‌ ‌خود‌ حبس‌ كرد و آورد نزد ملك‌ ‌آنها‌ ‌را‌ نثار كرد و ‌گفت‌ اينها آمده‌اند ‌با‌ ‌ما جنگ‌ كنند ملك‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ‌گفت‌ برويد و خبر قوّت‌ و قدرت‌ ‌ما ‌را‌ بقوم‌ ‌خود‌ برسانيد.

قالُوا يا مُوسي‌ إِن‌َّ فِيها قَوماً جَبّارِين‌َ بسيار تعجب‌ ‌است‌ ‌که‌ بني‌ اسرائيل‌ ‌با‌ ‌آن‌ قدرت‌ نمائيها ‌که‌ ‌از‌ خداوند مشاهده‌ كرده‌ بودند ‌که‌ عصاي‌ موسي‌ اژدهايي‌ شود ‌که‌ تمام‌ سحر سحره‌ فرعون‌ ‌را‌ بلع‌ كند، و بدريا زند دوازده‌ شكاف‌ شود دريا و خشك‌ شود ‌که‌ ‌آنها‌ عبور كنند، و ‌بر‌ سنگ‌ زند دوازده‌ چشمه‌ آب‌ جاري‌ شود قدرت‌ دارد ‌که‌ ‌با‌ همين‌ عصا تمام‌ قوم‌ جبّارين‌ ‌را‌ نابود كند چنانچه‌ گفتند حضرت‌ موسي‌ ‌عليه‌ السّلام‌ دوازده‌ زراع‌ طول‌ قامت‌ ‌او‌ ‌بود‌ و عصاي‌ ‌او‌ ‌هم‌ دوازده‌ زراع‌ ‌بود‌ و دوازده‌ زراع‌ ‌هم‌ جستن‌

جلد 6 - صفحه 338

داشت‌ و عصاي‌ ‌او‌ اصابة كرد بپشت‌ پاي‌ اوج‌ افتاد و هلاك‌ شد.

وَ إِنّا لَن‌ نَدخُلَها حَتّي‌ يَخرُجُوا مِنها و غافل‌ ‌از‌ اينكه‌ ‌آنها‌ بخودي‌ ‌خود‌ ‌که‌ مملكت‌ ‌را‌ رها نميكنند ولي‌ ‌بعد‌ ‌از‌ دخول‌ بني‌ اسرائيل‌ خداوند ايجاد رعب‌ و خوفي‌ ‌در‌ قلوب‌ ‌آنها‌ ميكند ‌که‌ قهرا فرار ميكنند چنانچه‌ ‌در‌ قلوب‌ مشركين‌ ايجاد فرمود ‌که‌ حضرت‌ رسالت‌ ميفرمايد

نصرت‌ بالرعب‌

و ‌در‌ حق‌ طالوت‌ فرمود كَم‌ مِن‌ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَت‌ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذن‌ِ اللّه‌ِ بقره‌ ‌آيه‌ 249.

فَإِن‌ يَخرُجُوا مِنها فَإِنّا داخِلُون‌َ تعليق‌ ‌بر‌ محال‌ زيرا خروج‌ ‌آنها‌ متفرع‌ ‌بر‌ دخول‌ اينها ‌است‌ ‌اگر‌ دخول‌ ‌هم‌ متفرع‌ ‌بر‌ خروج‌ ‌باشد‌ دور لازم‌ ميآيد لذا ميفرمايد
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=5 |آیه=22}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=5 |آیه=22}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=5 |آیه=22}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره مائده]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۳۸: / سطر ۱۳۸: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«جَبَّارِینَ»: جمع جبّار، زورمندِ بلند بالا و سرکش. قلدرِ قوی‌هیکل.
+جبارين: ستمكاران. مفرد آن جبار است. جبر در اصل به معنى اصلاح است، با نوعى از تحميل. آن اگر به خدا اطلاق شود، به معنى مصلح و اگر به انسان اطلاق شود ، به معنى ظالم است؛ زيرا كه مى خواهد با زور و تحميل، نقص خود را جبران كند.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-== تفسیر آیه ==
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۶۰: / سطر ۱۶۰: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره مائده]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]