آیه 220 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-16T06:34:47Z

‏نزول

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-01-08T10:58:21Z

‏معانی کلمات آیه

Quran در ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۲۲:۲۵

2016-02-21T22:25:39Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۗ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَ...» ایجاد کرد

2016-02-13T21:44:30Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۗ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَ...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 79.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 صفوان بن عبدالله بن مسكان از [[امام صادق]] عليه‌السلام روايت كند كه وقتى كه آيه «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى  ظُلْماً» نازل گرديد. هر كسى كه طفل يتيمى را در كفالت خويش داشت از نزد خود بيرون راند و درباره بيرون راندن آن‌ها از پيامبر كسب تكليف نمودند سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> تفاسير على بن ابراهيم و برهان و روض الجنان.</ref>
-و نيز از ابن عباس روايت گرديده: كه وقتى كه آيات «وَلاتَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» و «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى » نازل گرديد، هر كس طفل يتيمى كه در سرپرستى خويش داشت يا او را رها مي‌كرد و يا اين كه غذا و لباس آن‌ها را از خانواده خود جدا مي‌ساخت و به غذاهاى آن‌ها دست نمي‌زد. به النتيجه غذاهاى مزبور يا فاسد مي‌گشت و يا به دور انداخته مي‌شد و اين كارها بر يتيمان سخت و گران مي‌آمد. جريان امر را به [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله گفتند: اين آيه نازل گرديد.<ref> ابوداود و نسائى و حاكم.</ref>
+و نيز از ابن عباس روايت گرديده: كه وقتى كه آيات «وَلاتَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» و «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى » نازل گرديد، هر كس طفل يتيمى كه در سرپرستى خويش داشت يا او را رها مي‌كرد و يا اين كه غذا و لباس آن‌ها را از خانواده خود جدا مي‌ساخت و به غذاهاى آن‌ها دست نمي‌زد. به النتيجه غذاهاى مزبور يا فاسد مي‌گشت و يا به دور انداخته مي‌شد و اين كارها بر يتيمان سخت و گران مي‌آمد. جريان امر را به [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله گفتند: اين آيه نازل گرديد<ref> ابوداود و نسائى و حاكم.</ref> .<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 79.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«فِی الدُّنْیَا وَ اْلآخِرَةِ»: درباره کار و بار دنیا و آخرت. در اینجا مضاف محذوف است، از قبیل (امور. شؤون). و جار و مجرور متعلّق به (یُبَیِّنُ) یا (تَتَفَکَّرُونَ) در آیه پیشین است. «وَ إِن تُخَالِطُوهُمْ»: و اگر با آنان همزیستی کنید در خوردن و نوشیدن و مسکن و زن‌دادن و زن‌گرفتن، شایسته است و از شما انتظار همین است. «أَعْنَتَ»: به رنج انداخت. از ماده (عَنَت) به معنی مشقّت.
+اعنتكم: عنت: رنج، و اعنات به رنج انداختن است.
 ==نزول==

@@ سطر ۲۴۶: / سطر ۲۴۶: @@
 ==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=220}}===
 </tabber>
 ==پانویس==