آیه 200 بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 200 سوره بقره

2016-05-29T10:31:34Z

تغییرمسیر به آیه 200 سوره بقره

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۲۰۰ بقره را به آیه 200 بقره که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-03T06:29:00Z

History of islam صفحهٔ آیه ۲۰۰ بقره را به آیه 200 بقره که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T08:21:33Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: آیه 200 بقره را به آیه ۲۰۰ بقره منتقل کرد

2012-10-29T06:39:32Z

آیه 200 بقره را به آیه ۲۰۰ بقره منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۹ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۴۶

2012-08-29T10:46:14Z

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۲۷ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۳۲

2012-08-27T07:32:02Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:27:13Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه ، ص 68

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آيه 200 سوره بقره==

'''<I>«فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوااللَّهَ».</I>'''<ref> بقيه آيه، «كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ؛ هنگامى كه مناسك (حج) خود را به انجام رسانيديد مانند ياد آوريد پدران خود بلكه بيشتر، از خداوند يادآورى نمائيد بعضى از مردم كسانى اند كه مى گويند: خدايا به ما در دنيا عطا فرماى و درباره آخرت از براى آن‌ها نصيب (و بهره اى) نيست».</ref>

از ابن عباس و مجاهد روايت كنند كه اعراب هنگام توقف در موسم يا در جمرة تمام گفتار و گفتگوهايشان راجع به پدران و اجداد خود بوده و از آن‌ها تعريف و توصيف مي‌نمودند سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> تفاسير طبرسى و ميبدى و ابن ابى‌حاتم.</ref>

و نيز از ابن عباس نقل نمايند: كه وقتى كه اعراب در موسم مى آمدند، مى گفتند: خدايا امسال به ما باران بده و نيز امسال را سال ارزانى قرار بده و از امور [[آخرت]] چيزى از خداوند نمى خواستند سپس اين قسمت از آيه «فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ» نازل گرديد.<ref> تفسير ابن ابى‌حاتم.</ref>

شيخ بزرگوار موضوع اول را بدون ذكر عنوان شأن و نزول از [[امام باقر|امام محمدباقر]] عليه‌السلام روايت نموده است و محمد بن مسلم گويد: كه از امام محمدباقر عليه‌السلام درباره اين قسمت از آيه «فَاذْكُرُوااللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً» سؤال نمودم. فرمود: اعراب به رسم جاهليت در هر مجلس و محفلى از پدران خويش صحبت به ميان مي‌آوردند اين آيه بدان سبب نازل گرديد.<ref> تفاسير عياشى و برهان.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۰:۳۱
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آيه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 200 سوره بقره]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ».\|سوره=2\|آیه=200}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	و چون آداب ويژه حج ‌خود را به جاى آورديد همان گونه كه پدران خود را به ياد مى ‌آوريد يا با ياد كردنى بيشتر خدا را به ياد آوريد و از مردم كسى است كه مى ‌گويد پروردگارا به ما در همين دنيا عطا كن و حال آن كه براى او در [[~~آخرت]] نصيبى نيست.~~
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	~~این~~ آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 68.</ref>
−
−	از ابن عباس و مجاهد روايت كنند كه اعراب هنگام توقف در موسم يا در جمرة تمام گفتار و گفتگوهايشان راجع به پدران و اجداد خود بوده و از آن‌ها تعريف و توصيف مي‌نمودند سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> تفاسير طبرسى و ميبدى و ابن ابى‌حاتم.</ref>
−
−	و نيز از ابن عباس نقل نمايند: كه وقتى كه اعراب در موسم مى آمدند، مى گفتند: خدايا امسال به ما باران بده و نيز امسال را سال ارزانى قرار بده و از امور [[آخرت]] چيزى از خداوند نمى خواستند سپس اين قسمت از آيه «فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ» نازل گرديد.<ref> تفسير ابن ابى‌حاتم.</ref>
−
−	شيخ بزرگوار موضوع اول را بدون ذكر عنوان شأن و نزول از [[امام باقر\|امام محمدباقر]] عليه‌السلام روايت نموده است و محمد بن مسلم گويد: كه از امام محمدباقر عليه‌السلام درباره اين قسمت از آيه «فَاذْكُرُوااللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً» سؤال نمودم. فرمود: اعراب به رسم جاهليت در هر مجلس و محفلى از پدران خويش صحبت به ميان مي‌آوردند اين آيه بدان سبب نازل گرديد.<ref> تفاسير عياشى و برهان.</ref>
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، انتشارات اسلامی، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره بقره]]
−	* [[سوره بقره/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره بقره]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 ==پیوندها==
 * [[سوره بقره]]
 * [[سوره بقره/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره بقره]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-==متن و ترجمه آیه==
+==متن آيه==
-'''«فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ».'''{{محل آیه|محل=2:200}}
+{{قرآن در قاب|«فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ».|سوره=2|آیه=200}}
 و چون آداب ويژه حج ‌خود را به جاى آورديد همان گونه كه پدران خود را به ياد مى ‌آوريد يا با ياد كردنى بيشتر خدا را به ياد آوريد و از مردم كسى است كه مى ‌گويد پروردگارا به ما در همين دنيا عطا كن و حال آن كه براى او در [[آخرت]] نصيبى نيست.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۶:۲۹
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۶:۳۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن و ترجمه آیه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+'''«فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ».'''{{محل آیه|محل=2:200}}
-==شأن نزول آيه 200 سوره بقره==
+و چون آداب ويژه حج ‌خود را به جاى آورديد همان گونه كه پدران خود را به ياد مى ‌آوريد يا با ياد كردنى بيشتر خدا را به ياد آوريد و از مردم كسى است كه مى ‌گويد پروردگارا به ما در همين دنيا عطا كن و حال آن كه براى او در [[آخرت]] نصيبى نيست.
-'''<I>«فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوااللَّهَ».</I>'''<ref> بقيه آيه، «كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ؛ هنگامى كه مناسك (حج) خود را به انجام رسانيديد مانند ياد آوريد پدران خود بلكه بيشتر، از خداوند يادآورى نمائيد بعضى از مردم كسانى اند كه مى گويند: خدايا به ما در دنيا عطا فرماى و درباره آخرت از براى آن‌ها نصيب (و بهره اى) نيست».</ref>
+==نزول==
 از ابن عباس و مجاهد روايت كنند كه اعراب هنگام توقف در موسم يا در جمرة تمام گفتار و گفتگوهايشان راجع به پدران و اجداد خود بوده و از آن‌ها تعريف و توصيف مي‌نمودند سپس اين آيه نازل گرديد.<ref> تفاسير طبرسى و ميبدى و ابن ابى‌حاتم.</ref>
@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۹: @@
 شيخ بزرگوار موضوع اول را بدون ذكر عنوان شأن و نزول از [[امام باقر|امام محمدباقر]] عليه‌السلام روايت نموده است و محمد بن مسلم گويد: كه از امام محمدباقر عليه‌السلام درباره اين قسمت از آيه «فَاذْكُرُوااللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً» سؤال نمودم. فرمود: اعراب به رسم جاهليت در هر مجلس و محفلى از پدران خويش صحبت به ميان مي‌آوردند اين آيه بدان سبب نازل گرديد.<ref> تفاسير عياشى و برهان.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>