آیه 1 سوره یونس - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-19T12:28:18Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-13T09:31:19Z

‏معانی کلمات آیه

Quran: /* معانی کلمات آیه */

2019-02-12T13:19:43Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-08T11:18:12Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْ...» ایجاد کرد

2016-04-27T08:26:27Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الر ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ|سوره=10|آیه =1}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 1
|شماره بعدی = 2
|شماره قبلی = 1
|سوره= یونس
|شماره سوره= 10
|جزء= 11
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
الر (از اسرار وحی الهی است) این است آیات الهی که به حقّ و راستی گویاست.
|-|
انصاریان=
الر ـ این آیات [با عظمت] کتاب محکم و استوار است.
|-|
فولادوند=
الف، لام، راء. اين است آيات كتاب حكمت‌آموز.
|-|
آیتی=
الف، لام، را. اين است آيات كتاب به حكمت آميخته.
|-|
مکارم شیرازی=
الر، این آیات کتاب استوار و حکمت آمیز است!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Alif, Lam, Ra. These are the signs of the Wise Book.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Alif Lam Ra. These are the verses of the wise Book.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Alif. Lam. Ra. These are verses of the Wise Scripture.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|A. L. R. These are the ayats of the Book of Wisdom.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«الر»: (نگا: بقره / . «تِلْکَ»: آن. در اینجا مراد (این) است و برای بیان فخامت و عظمت قرآن، اسم اشاره به دور، یعنی (آن) به کار رفته است، همان گونه که در حضور کسی هستیم و برای تعظیم می‌گوئیم: آن جناب، آن حضرت. «الْحَکِیمِ»: محکم و استوار در لفظ و در معنی. دارای سخنان حکمت‌آمیز.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ «1»

الف، لام، را، اين است آيات كتاب استوار و حكمت‌آميز.

===نکته ها===

امام صادق عليه السلام درباره‌ى حروف مقطّعه‌ى‌ «الر» فرمودند: (الف) رمز أنا، (لام) رمز اللّه و (راء) رمز رئوف است؛ يعنى أنا اللّه الرؤف. «1»

و در روايت ديگرى مى‌خوانيم كه اين حروف همان متشابهات قرآن است. «2»

===پیام ها===

1- قرآن، مقام والايى دارد. «تِلْكَ» اشاره به دور است.

2- قرآن، كتاب حكيم است؛ هم حَكَم و داور است، هم داراى مطالب حكيمانه است و هم محتواى محكمى دارد. (تاريخ و گذشت زمان و دشمن، خللى در قرآن وارد نمى‌كند) «الْكِتابِ الْحَكِيمِ»

«1». تفسير نورالثقلين.

«2». تفسير نورالثقلين.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 535
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ «1»

الر: مجمل اقوال در مقطعات السور:

«1» نور الثقلين، ج 2، ص 290 حديث 3.

ج5، ص 251

1- اسامى سورند.

2- نامى است از نامهاى الهى.

3- علم الهدى فرموده كه حق تعالى نام مى‌نهد سوره را به هر چه اراده و حكمت او به آن تعلق گرفته.

4- رمزى است بين خدا و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و چون از احكام مكلفين نيست، دانستن آن لازم نيست.

5- نزد ابن عباس (انا اللّه ارى).

6- اسمى است از اسماء قرآن.

7- ابو العاليه گفته: هر حرفى از آن مفتاح اسمى است از اسماء الهى، و نيست در آن حرفى مگر آنكه در نعم و نقم او، و نيست حرفى در آن مگر در مدت قومى و اجل قومى ديگر است.

8- حروف مقطعه تسكيت كفار است براى شنيدن قرآن چون صفير مى‌زدند براى آنكه نشنوند، به استماع اين حروف ساكت، و متعجب شده، در اين هنگام كلام الهى به مسامع آنها وارد مى‌شد.

9- نزد بعضى مراد اين است كه اين قرآنى كه شما عاجز شديد اتيان به مثل آن، همين حروف معجمه است كه تركيب يافته، پس عجز شما دلالت دارد بر آنكه كلام بشر نيست.

10- قمى- «الر» از حروف اسم اعظم منقطع در قرآن است كه هرگاه پيغمبر با امام آن را تركيب و دعا به آن نمايد مستجاب شود. «1» 11- در معانى‌ «2»- از حضرت صادق عليه السّلام «الر» يعنى (انا اللّه الرّؤف).

تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ‌: اين سوره يا تمام قرآن، آيتهاى قرآن است كه مشتمل باشد بر حكمت.

«1» نور الثقلين ج 2 ص 290 حديث 5.

«2» معانى الاخبار ص 22 حديث اوّل.

ج5، ص 252

2- وصف آن به حكمت، به اعتبار آن است كه كلامى است نازل از نزد حكيم مطلق.

3- حكم كننده ميان حلال و حرام و حاكم به بهشت نسبت به مطيعين و به جهنم نسبت به عاصين.

4- محكم و متقن است كه در آن تناقض و اختلاف نيست.

5- هرگز رقم نسخ بر آن كشيده نشود.

6- كسى بر تغيير آن قادر نبود.

7- مراد به كتاب، تورات و انجيل و ساير كتب منزله بر انبياء سابقه، يعنى اين سوره از آيات كتب الهيه است كه قبل از اين منزل گشته.

8- مراد لوح محفوظ است، يعنى آنچه اين سوره متضمن است، از آياتى است كه در لوح محفوظ مثبت است.

ابن عباس نقل نموده كه چون اساس نبوت محمدى صلّى اللّه عليه و آله تأكيد يافت و حضرت پروردگار جل شأنه، او را به رسالت اختصاص داد، صناديد قريش انكار نموده گفتند: عجب است كه خدا پيغمبرى را كه از جنس آدميان فرستد به عالميان، يتيم ابو طالب را اختيار كند.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ «1» أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى‌ رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ «2»

ترجمه‌

اين آيتهاى كتاب محكم است‌

آيا باشد مر مردمان را عجبى كه وحى نموديم بمردى از آنها كه بترسان مردم را و مژده ده آنانرا كه گرويدند كه مر ايشان را است سابقه راستى نزد پروردگارشان گفتند كافران همانا اين هر آينه سحرى است آشكار.

تفسير

- قمّى ره فرموده الر از حروف اسم اعظم است كه منقطع شده است در قرآن و چون تأليف نمايد آنرا پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امام عليه السّلام پس دعا كند اجابت مى‌شود و در معانى از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه الر معناى آن انا اللّه الرؤف است يعنى منم خداوند با رأفت و تحقيق فواتح السّور در اول سوره بقره گذشت و كتاب حكيم قرآن است كه مشتمل است بر حكمت و محكم است آيات آن كه قابل خدشه و اشكال و اعتراض نيست و تزلزل و فتورى در آن روى نداده و نخواهد داد و محفوظ است بحفظ الهى از نسخ و تغيير و تبديل تا روز قيامت و استفهام براى انكار است يعنى نبايد مردم تعجب كنند از آنكه خداوند وحى نموده است بر بشرى كه بيم ده مردم را از مخالفت امر و نهى الهى گويا توقع داشتند فرستاده خدا ملك باشد چنانچه در اوائل سوره انعام مفصّلا ذكر شد و نيز وحى فرموده است كه بشارت ده اهل ايمان را بآنكه براى ايشان است سابقه محقّق راستى و درستى و فضل و شرف نزد خداوند متعال و سابقه را قدم گفته‌اند براى آنكه بقدم سبقت پيدا

جلد 3 صفحه 3

مى‌شود چنانچه نعمت را يد خوانده‌اند براى آنكه بدست عطا مى‌شود و اضافه بصدق شده براى اشاره بآنكه بصدق نيّت و گفتار شخص بمقام ارجمند نائل مى‌شود و در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه معناى قدم صدق شفاعت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و در كافى و از عيّاشى و قمّى ره اين معنى تأييد شده و نيز در كافى و از عيّاشى بولايت امير المؤمنين عليه السّلام تفسير شده است فيض ره فرموده اين براى آنستكه شرط شفاعت ولايت است پس اين دو ملازم يكديگرند و كفّار بعد از استماع آيات قرآن گفتند اين سحرى است واضح و آشكار چون ديدند كلام عجيبى است كه بشر از اتيان بمثل آن عاجز است پس اقرار نمودند باعجاز قرآن و حجّت از خداوند بر آنها اقامه و اتمام شد با آنكه حكمت الهى مقتضى است كه سحر را بدست مدّعى نبوّت جارى نفرمايد و مراد از ساحر در قرائت مشهوره حضرت ختمى مرتبت است.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ

الر تِلك‌َ آيات‌ُ الكِتاب‌ِ الحَكِيم‌ِ «1»

اخبار وارده‌ ‌در‌ فضيلت‌ ‌اينکه‌ سوره‌ مباركه‌ ‌از‌ ‌إبن‌ بابويه‌ و ‌از‌ عياشي‌ ‌از‌ فضيل‌ ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ ‌عليه‌ السّلام‌ فرمود

(‌من‌ قرء ‌سورة‌ يونس‌ ‌في‌ ‌کل‌ شهرين‌ ‌او‌ ثلاثة ‌لم‌ يخف‌ ‌عليه‌ ‌ان‌ ‌يکون‌ ‌من‌ الجاهلين‌ و ‌کان‌ يوم القيمة ‌من‌ المقربين‌)

و ‌از‌ حضرت‌ باقر ‌عليه‌ السّلام‌ روايت‌ كرده‌ ‌که‌ امر فرمود بقرائت‌ ‌اينکه‌ سوره‌ راوي‌ قرائت‌ كرد ‌تا‌ رسيد بآيه‌ 26 لِلَّذِين‌َ أَحسَنُوا الحُسني‌ وَ زِيادَةٌ الاية فرمود

(‌قال‌ ‌رسول‌ اللّه‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ انّي‌ لاعجب‌ كيف‌ ‌لا‌ اشيب‌ اذا قرأت‌ القرآن‌)

تفسير الر ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ ‌عليه‌ السّلام‌ مرويست‌ فرمود

(انا اللّه‌ الرؤف‌)

و ‌از‌ ‌علي‌ ‌بن‌ ابراهيم‌ ‌که‌ ‌گفت‌ ‌از‌ حروف‌ اسم‌ اعظم‌ ‌است‌ ‌که‌ ائمه‌ [ع‌] تأليف‌ ميكنند و دعاء ميكنند مستجاب‌ ميشود.

اقول‌‌-‌ ‌در‌ مجلد اول‌ ابتداء سوره‌ بقره‌ ‌ما مفصلا حروف‌ مقطعه‌ قرآن‌ ‌را‌ بيان‌ كرديم‌ و خلاصه‌ ‌آن‌ اينكه‌ اينها رموز ‌است‌ ‌بين‌ ‌خدا‌ و ‌رسول‌ و ‌از‌ متشابهات‌ قرآن‌ ‌است‌ ‌که‌ وَ ما يَعلَم‌ُ تَأوِيلَه‌ُ إِلَّا اللّه‌ُ وَ الرّاسِخُون‌َ فِي‌ العِلم‌ِ آل‌ عمران‌ ‌آيه‌ 3

جلد 9 - صفحه 342

3 تلك‌ ممكن‌ ‌است‌ اشاره‌ بجميع‌ آيات‌ القرآني‌ ‌باشد‌ و لكن‌ بعيد نيست‌ ‌که‌ اشاره‌ بآيات‌ همين‌ سوره‌ ‌باشد‌ زيرا تلك‌ اشاره‌ بقريب‌ ‌است‌ آيات‌ُ الكِتاب‌ِ الحَكِيم‌ِ ‌يعني‌ آيات‌ ‌اينکه‌ سوره‌ ‌از‌ آيات‌ قرآن‌ مجيد ‌است‌ و ‌در‌ اول‌ سوره‌ بقره‌ ذلِك‌َ الكِتاب‌ُ اسامي‌ قرآن‌ ‌را‌ متذكر شديم‌ و اطلاق‌ كتاب‌ ممكن‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌در‌ لوح‌ محفوظ ضبط ‌شده‌ بَل‌ هُوَ قُرآن‌ٌ مَجِيدٌ فِي‌ لَوح‌ٍ مَحفُوظٍ بروج‌ ‌آيه‌ 22، و ‌در‌ كتاب‌ مكنون‌ إِنَّه‌ُ لَقُرآن‌ٌ كَرِيم‌ٌ فِي‌ كِتاب‌ٍ مَكنُون‌ٍ لا يَمَسُّه‌ُ إِلَّا المُطَهَّرُون‌َ واقعه‌ ‌آيه‌ 77، و ‌در‌ نزد كتاب‌ وحي‌ و ‌در‌ مجموع‌ ‌بين‌ الدفتين‌، و اطلاق‌ حكيم‌ ‌بر‌ آيات‌ بمناسبت‌ محكم‌ بودن‌ آيات‌ آيات‌ٌ مُحكَمات‌ٌ هُن‌َّ أُم‌ُّ الكِتاب‌ِ آل‌ عمران‌ ‌آيه‌ 3، ‌ يا ‌ مطابق‌ و موافق‌ حكم‌ و مصالح‌ ‌است‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 1)- در این سوره بار دیگر با «حروف مقطعه» قرآن رو برو می‌شویم که به صورت «الف- لام- راء» (الر). ذکر شده است.

به دنبال آن نخست اشاره به عظمت آیات قرآن کرده، می‌گوید: «آنها آیات کتاب حکیم است» (تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ الْحَکِیمِ).

توصیف قرآن به «حکیم» اشاره به این است که آیات قرآن دارای آن چنان استحکام و نظم و حسابی است که هرگونه باطل و خرافه و هزل را از خود دور می‌سازد، جز حق نمی‌گوید و جز به راه حق دعوت نمی‌کند.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=10 |آیه=1}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=10 |آیه=1}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=10 |آیه=1}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره یونس]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-تلك: اشاره به مؤنث غائب است. مراد از آن ، «هذه» است .به علت احترام ، به لفظ غائب آمده است.
+تلك: اشاره به مؤنث غائب است. مراد از آن، «هذه» است. به علت احترام، به لفظ غائب آمده است.
-الحكيم: حكم در اصل ، به معنى منع از فساد و منع براى اصلاح است .
+الحكيم: حكم در اصل، به معنى منع از فساد و منع براى اصلاح است.
-قضاوت و داورى نيز در رابطه با منع از فساد است .
+قضاوت و داورى نيز در رابطه با منع از فساد است.
-حكمت حالت و دركى است كه به وسيله آن حق از باطل تشخيص داده شده و مانع از فساد گردد.
+حكمت حالت و دركى است كه به وسيله آن حق از باطل تشخيص داده شده و مانع از فساد گردد. حكيم: حكمت كردار و محكم كار است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
-حكيم: حكمت كردار و محكم كار است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
+==تفسیر آیه==
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۸۴: / سطر ۸۲: @@
 - قرآن، كتاب حكيم است؛ هم حَكَم و داور است، هم داراى مطالب حكيمانه است و هم محتواى محكمى دارد. (تاريخ و گذشت زمان و دشمن، خللى در قرآن وارد نمى‌كند) «الْكِتابِ الْحَكِيمِ»
+----
 «1». تفسير نورالثقلين.
@@ سطر ۲۳۸: / سطر ۲۳۶: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره یونس]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 ==معانی کلمات آیه==
 تلك: اشاره به مؤنث غائب است. مراد از آن ، «هذه» است .به علت احترام ، به لفظ غائب آمده است.
 الحكيم: حكم در اصل ، به معنى منع از فساد و منع براى اصلاح است .
 قضاوت و داورى نيز در رابطه با منع از فساد است .
 حكمت حالت و دركى است كه به وسيله آن حق از باطل تشخيص داده شده و مانع از فساد گردد.
 حكيم: حكمت كردار و محكم كار است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ «1»
@@ سطر ۷۹: / سطر ۹۲: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌