آیه 18 سوره ص - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-05-13T11:43:41Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-20T06:34:57Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ...» ایجاد کرد

2016-04-27T22:02:16Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ|سوره=38|آیه =18}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 18
|شماره بعدی = 19
|شماره قبلی = 17
|سوره= ص
|شماره سوره= 38
|جزء= 23
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
ما کوهها را با او مسخر کردیم که شب و روز خدا را تسبیح و ستایش می‌کردند.
|-|
انصاریان=
همانا ما کوه ها را مسخّر و رام کردیم که با او در شبان گاه و هنگام برآمدن آفتاب تسبیح می گفتند،
|-|
فولادوند=
ما كوهها را با او مسخّر ساختيم [كه‌] شامگاهان و بامدادان خداوند را نيايش مى‌كردند.
|-|
آیتی=
ما كوه‌ها را رام كرديم و كوه‌ها هر شامگاه و بامدادان با او تسبيح مى‌كردند.
|-|
مکارم شیرازی=
ما کوه‌ها را مسخّر او ساختیم که هر شامگاه و صبحگاه با او تسبیح می‌گفتند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|We disposed the mountains to glorify [Allah] with him at evening and dawn,}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Surely We made the mountains to sing the glory (of Allah) in unison with him at the evening and the sunrise,}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Lo! We subdued the hills to hymn the praises (of their Lord) with him at nightfall and sunrise,}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|It was We that made the hills declare, in unison with him, Our Praises, at eventide and at break of day,}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ»: کوهها را با او هم‌آوا و هم‌صدا کردیم (نگا: سبأ / ). کوهها را فرمانبردارش ساختیم و از منافع آنها برخوردارش کردیم. «الإِشْرَاقِ»: برآمدن خورشید. تابیدن خورشید به هنگام چاشتگاه. «الْعَشِیِّ»: شب هنگام. شبانگاهان (نگا: آل‌عمران / ، انعام / ، کهف / ).

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ «18»

همانا ما كوه‌ها را رام كرديم در شامگاهان و بامدادان، همراه او تسبيح گويند.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ «18»

إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ‌: بدرستى كه ما مسخر فرموديم كوهها را با او هر جا كه مى‌خواست با او مى‌رفتند، يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِ‌: در حالتى كه تسبيح خدا مى‌كردند به موافقت او به هنگام شبانگاه، وَ الْإِشْراقِ‌: و به وقت روشن شدن روز كه صبح باشد. و آن يا به خلق تسبيح است در جبال مانند خلق اصوات در

جلد 11 - صفحه 184

جمادات، يا خلق لسان در آن تا تسبيح كنند؛ و هر دو در قدرت الهى است، چنانچه تسبيح سنگريزه در دست مبارك سيد انبياء صلّى اللّه عليه و آله يكى از شواهد قدرت باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ قالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ «16» اصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ «17» إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ «18» وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ «19» وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ «20»

ترجمه‌

و گفتند پروردگارا زودتر برسان بما قسمت ما را پيش از روز شمار

صبر كن بر آنچه ميگويند و ياد كن بنده ما داود صاحب قوّت را همانا او بود بازگشت كننده‌

همانا ما رام كرديم كوهها را كه با او تسبيح ميگفتند بشبانگاه و اوّل روز

و پرنده‌ها را با آنكه جمع شده بودند هر يك براى او بازگشت كننده‌

و محكم كرديم پادشاهى او را و داديم باو علم شريعت و قطع خصومت را

تفسير

خداوند متعال باز نقل فرموده مقال كفار مكه را كه بر سبيل استهزاء ميگفتند خدايا قسط و قسمت و- نصيب ما را از عذابى كه ما را محمّد صلى اللّه عليه و اله از آن ميترساند پيش از روز قيامت بما برسان چنانچه در معانى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل نموده و خداوند در اينمقام امر فرموده است حبيب خود را بصبر بر اقوال‌

جلد 4 صفحه 462

بيهوده آنها و تذكّر پيدا كردن بر احوال انبياء عظام كه خداوند چه مقاماتى بايشان عطا فرمود در نتيجه صبر بر عبادت و اطاعت و تحمّل ناملايمات كه از آن جمله حضرت داود عليه السّلام بود كه داراى قوّت و نعمت بود چون يد كه ايد جمع آنست در كلام عرب بمعناى قوت و نعمت استعمال ميشود چنانچه در توحيد از امام باقر عليه السّلام نقل شده در اين آيه و نيز بسيار رجوع مينمود بطلب رضاى الهى براى قوّتش در دين و زياد دعا ميكرد و يك روز روزه ميگرفت و يكروز افطار مينمود و از نصف شب بر ميخاست چنانچه نقل نموده‌اند و خداوند كوهها را مسخّر او فرموده بود كه هر شب و صبح با او مشغول بتسبيح و تقديس خدا ميشدند و بتبع او ذكر ميگفتند و پرندگان از آشيانه‌هاى خودشان گرد او جمع ميشدند و هر يك بنغمه خود رجوع بتسبيح الهى نموده از او جواب گوئى ميكردند و خداوند سلطنت او را قوت و عظمت داد بهيبت و شوكت و نصرت و كثرت جنود و امراء خيرخواه و دود و بالاتر از همه آنكه خداوند تعالى علم دين و حكمت در آئين و قوه تشخيص حق از باطل و فصل خصومت بين مدعى و منكر را باو عنايت فرموده بود كه بسهولت ميتوانست حق را بذى حق برساند و نزاع را خاتمه دهد و بعضى گفته‌اند مراد از فصل الخطاب آنستكه سخن را طورى ادا ميفرمود كه بر شنونده اشتباه نميشد و در عيون از امام رضا عليه السّلام نقل نموده كه مراد از فصل الخطاب معرفت لغات است و در جوامع از امير المؤمنين عليه السّلام نقل نموده كه مراد علم بقاعده موضوعه براى دادرسى است كه مدّعى بايد اقامه بيّنه نمايد و منكر قسم بخورد و بنظر حقير برگشت تمام معانى بآنستكه طورى حكم ميفرمود كه همه ميفهميدند حكم بحق نموده و اشتباه نميكردند و او بزبان همه آشنا بود و بر مقاصدشان بخوبى مطّلع ميشد و در هر حال اخبار بسيارى وارد شده كه خداوند بائمه ما عليهم السلام هم حكمت و فصل الخطابرا عنايت فرموده است و بعضى گفته‌اند مقصود از تسبيح كوهها با حضرت داود آنستكه وقتى او با آن صوت حسن در كوهپايه تلاوت زبور ميفرمود كوهها جواب گوئى از او مينمودند و بر حسن آن مى‌افزود و شمه‌اى از اينمعانى در سور سابقه ذكر شده است.

جلد 4 صفحه 463
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِنّا سَخَّرنَا الجِبال‌َ مَعَه‌ُ يُسَبِّحن‌َ بِالعَشِي‌ِّ وَ الإِشراق‌ِ «18» وَ الطَّيرَ مَحشُورَةً كُل‌ٌّ لَه‌ُ أَوّاب‌ٌ «19»

جلد 15 - صفحه 227

محققا ‌ما مسخر كرديم‌ ‌با‌ ‌او‌ كوه‌ها ‌را‌ ‌که‌ تسبيح‌ ميكردند ‌با‌ ‌او‌ شب‌ و روز و پرنده‌ها ‌را‌ ‌با‌ ‌او‌ محشور بودند و تمام‌ ‌از‌ ‌براي‌ ‌او‌ تمكين‌ و مطاع‌ بودند.

چند جمله‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ آيه شريفه‌ ميتوان‌ استفاده‌ نمود:

جمله اوّلي‌ اينكه‌ تمام‌ موجودات‌ عالم‌ ‌از‌ جمادات‌ و نباتات‌ و حيوانات‌ و كرات‌ جويّه‌ ‌از‌ شمس‌ و قمر و كواكب‌ و ‌غير‌ اينها تمام‌ عقل‌ و شعور و معرفت‌ بخدا دارند و تسبيح‌ و تقديس‌ حق‌ ميكنند و عبادت‌ و اطاعت‌ ‌او‌ ‌را‌ مينمايند چنانچه‌ ‌بر‌ طبق‌ ‌اينکه‌ آيات‌ بسياري‌ داريم‌ مثل‌ وَ إِن‌ مِن‌ شَي‌ءٍ إِلّا يُسَبِّح‌ُ بِحَمدِه‌ِ وَ لكِن‌ لا تَفقَهُون‌َ تَسبِيحَهُم‌‌-‌ اسرا آيه 46‌-‌ و حمل‌ ‌بر‌ تسبيح‌ تكويني‌ ‌که‌ دلالت‌ ‌بر‌ وجود حق‌ و صفات‌ ‌او‌ غلط صرف‌ ‌است‌ زيرا ‌او‌ ‌را‌ مي‌فهميم‌ و درك‌ ميكنيم‌. و مثل‌ آيه وَ يُسَبِّح‌ُ الرَّعدُ بِحَمدِه‌ِ وَ المَلائِكَةُ مِن‌ خِيفَتِه‌ِ رعد آيه 14‌-‌ و مثل‌ آيه وَ لِلّه‌ِ يَسجُدُ ما فِي‌ السَّماوات‌ِ وَ ما فِي‌ الأَرض‌ِ مِن‌ دابَّةٍ‌-‌ نحل‌ آيه 51‌-‌ و مثل‌ آيه شريفه‌ أَ لَم‌ تَرَ أَن‌َّ اللّه‌َ يَسجُدُ لَه‌ُ مَن‌ فِي‌ السَّماوات‌ِ وَ مَن‌ فِي‌ الأَرض‌ِ وَ الشَّمس‌ُ وَ القَمَرُ وَ النُّجُوم‌ُ وَ الجِبال‌ُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَاب‌ُّ وَ كَثِيرٌ مِن‌َ النّاس‌ِ وَ كَثِيرٌ حَق‌َّ عَلَيه‌ِ العَذاب‌ُ‌-‌ حج‌ آيه 18‌-‌ و ‌غير‌ اينها ‌از‌ آيات‌ و حمل‌ ‌بر‌ تسبيح‌ و سجده تكويني‌ منافي‌ ‌با‌ كثير ‌من‌ النّاس‌ ‌است‌ زيرا انسان‌ اعظم‌ آية ‌من‌ آيات‌ اللّه‌ ‌است‌:

أ تزعم‌ انّك‌ جرم‌ صغير || و فيك‌ انطوي‌ العالم‌ الاكبر

نمونه‌ تمام‌ مخلوقات‌ علوي‌ و سفلي‌ مجرّدات‌ و مادّيات‌ ‌در‌ انسان‌ موجود ‌است‌.

جمله ثانيه‌ اينكه‌ خداوند متعال‌ ‌براي‌ داود مسخّر فرمود تمام‌

جلد 15 - صفحه 228

اين‌ها ‌را‌ ‌که‌ ‌در‌ تحت‌ فرمان‌ ‌او‌ بودند و اطاعت‌ اوامر ‌او‌ ‌را‌ مي‌نمودند ‌که‌ ميفرمايد:

إِنّا سَخَّرنَا الجِبال‌َ مَعَه‌ُ يُسَبِّحن‌َ بِالعَشِي‌ِّ وَ الإِشراق‌ِ صباحا و مساء شب‌ و روز.

(جمله ثالثه‌ اينكه‌ داود زبان‌ طيور و جمادات‌ و حيوانات‌ ‌را‌ ميدانست‌ و ‌به‌ ‌آنها‌ امر و نهي‌ ميكرد حتّي‌ آهن‌ ‌در‌ دست‌ ‌او‌ مثل‌ موم‌ نرم‌ ميشد ‌که‌ ميفرمايد وَ أَلَنّا لَه‌ُ الحَدِيدَ‌-‌ سبأ آيه 10‌-‌.

جمله رابعه‌‌-‌ تمام‌ طيور و حيوانات‌ ‌در‌ خدمتش‌ حاضر بودند ‌که‌ احاطه‌ داشت‌ بجميع‌ ‌آنها‌ ‌که‌ ميفرمايد:

وَ الطَّيرَ مَحشُورَةً كُل‌ٌّ لَه‌ُ أَوّاب‌ٌ.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 18)- سپس طبق روش اجمال و تفصیل که در قرآن مجید به هنگام ذکر مسائل مختلف معمول است، بعد از بیان اجمالی نعمتهای خداوند بر داود، به شرح قسمتی از آن پرداخته، چنین می‌گوید: «ما کوهها را مسخّر او ساختیم که هر شامگاه و صبحگاه با او (خدا را) تسبیح می‌گفتند»! (إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ یُسَبِّحْنَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِشْراقِ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=38 |آیه=18}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=38 |آیه=18}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=38 |آیه=18}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره ص]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ»: کوهها را با او هم‌آوا و هم‌صدا کردیم (نگا: سبأ / ). کوهها را فرمانبردارش ساختیم و از منافع آنها برخوردارش کردیم. «الإِشْرَاقِ»: برآمدن خورشید. تابیدن خورشید به هنگام چاشتگاه. «الْعَشِیِّ»: شب هنگام. شبانگاهان (نگا: آل‌عمران / ، انعام / ، کهف / ).
+*'''عشى''': وقت عصر از اول ظهر تا آخر روز.
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 {{ نمایش فشرده تفسیر|
 إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ «18»
 همانا ما كوه‌ها را رام كرديم در شامگاهان و بامدادان، همراه او تسبيح گويند.
 }}