Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا ۚ لَا يَسْتَوُو...» ایجاد کرد

2016-04-27T19:44:08Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا ۚ لَا يَسْتَوُو...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا ۚ لَا يَسْتَوُونَ|سوره=32|آیه =18}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 18
|شماره بعدی = 19
|شماره قبلی = 17
|سوره= سجدة
|شماره سوره= 32
|جزء= 21
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آیا آن کس که ایمان آورده (حالش در قیامت) مانند کسی است که کافر بوده؟ هرگز یکسان نخواهند بود.
|-|
انصاریان=
با این حال آیا کسانی که مؤمن اند مانند کسانی هستند که فاسق اند؟ [نه هرگز این دو گروه] مساوی و یکسان نیستند.
|-|
فولادوند=
آيا كسى كه مؤمن است، چون كسى است كه نافرمان است؟ يكسان نيستند.
|-|
آیتی=
آيا آن كس كه ايمان آورده همانند كسى است كه عصيان مى‌ورزد؟ نه، برابر نيستند.
|-|
مکارم شیرازی=
آیا کسی که باایمان باشد همچون کسی است که فاسق است؟! نه، هرگز این دو برابر نیستند.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Is someone who is faithful like someone who is a transgressor? They are not equal.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Is he then who is a believer like him who is a transgressor? They are not equal.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Is he who is a believer like unto him who is an evil-liver? They are not alike.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Is then the man who believes no better than the man who is rebellious and wicked? Not equal are they.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«فَاسِقاً»: خارج از دین خدا. کافر. «لا یَسْتَوُونَ»: برابر و یکسان نیستند. چون مراد از (مَنْ) دسته و گروه است، این فعل به صورت صیغه جمع آورده شده است.
==نزول==

«[[شیخ طوسى]]» گویند: ابن ابى لیلى گوید: این آیه درباره [[امام على]] بن ابى‌طالب علیه‌السلام و یکى از مردان قریش نازل گردیده است.

دیگرى گوید: درباره على بن ابى‌طالب و ولید بن عقبة بن ابى‌معیط نازل شده و مراد از مؤمن در آیه على علیه‌السلام و منظور از فاسق در آیه ولید بن عقبه است و چنین روایت شده که ولید روزى على علیه‌السلام را ملاقات نمود و گفت: زبان من از زبان تو بازتر و دندان من از دندان تو تیزتر است. على به او گفت: نه چنین است اى فاسق سپس این آیه نازل گردید.<ref> علاوه بر مفسرین و علماء خاصه طبرى صاحب جامع البیان از عامه مانند آن را از عطاء بن یسار نقل نموده و نیز واحدى یکى دیگر از علماء عامه هم در تفسیر و هم در اسباب النزول خویش و همچنین ابن عساکر از دانشمندان عامه از طریق سعید بن جبیر از ابن عباس روایت مزبور را نقل نموده اند و همچنین ابن عدى و خطیب در تاریخ خود از طریق کلبى او از ابوصالح و او از ابن عباس روایت کرده اند و نیز باز خطیب و ابن عساکر از طریق ابن لهیعة از عمرو بن دینار او از ابن عباس این موضوع را روایت و نقل نموده و گفته اند که فاسق مزبور عقبة بن ابى معیط بوده است نه ولید بن عقبة و نیز موفق بن احمد از علماء عامه بعد از هشت واسطه از کلبى او از ابوصالح و او از ابن عباس این حقیقت را نقل نموده و نیز صاحبان کتاب الاغانى و تابع التراجم از عامه آن را از ابن جبیر و ابن عباس و قتاده نقل و روایت کرده اند.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ «18»

پس آيا كسى كه مؤمن است مثل كسى است كه فاسق است؟ (هرگز چنين نيست، اين دو گروه) مساوى نيستند.

===پیام ها===

1- در بيان حقّ، با طرح سؤال، از وجدان مردم كمك بگيريد. أَ فَمَنْ كانَ‌ ...

2- شيوه‌ى مقايسه، يكى از بهترين شيوه‌هاى آموزشى است. أَ فَمَنْ كانَ‌ ... كَمَنْ كانَ‌

3- تنها كفّار، مخالف مؤمنان نيستند، افراد فاسق نيز در جبهه‌ى مخالف قرار دارند. مُؤْمِناً ... فاسِقاً

4- از مردم سؤال كنيد، ليكن نظر حقّ خود را نيز اعلام كنيد. «لا يَسْتَوُونَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ «18»

شأن نزول: وليد بن عقبة بن ابى معيط برادر عثمان در مقام مفاخرت با امير المؤمنين عليه السّلام برآمد گفت: تو كودكى، قوه جوانى من از تو بهتر و زبان من از تو رساتر و نيزه من از تو تيزتر و ثبات من در ميان لشكر بيشتر است! حضرت در جواب آن ملعون فرمود: (اسكت فانّك فاسق) ساكت شو! بدرستى كه تو فاسق‌

«1» صحيح بخارى، ج 6، ص 145. (ط: دار الشّعب)

جلد 10 - صفحه 389

هستى، تو را با من چه يارى كه مساوات نمائى؛ حق تعالى به جهت تصديق آن حضرت آيه شريفه نازل فرمود: «1» أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً: آيا پس آن كسى كه ايمان آورده به خدا و رسول كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است، كَمَنْ كانَ فاسِقاً: مثل كسى هست كه بيرون رفته از دائره ايمان و خارج گرديده از فرمان، كه «وليد» باشد، لا يَسْتَوُونَ‌: برابر نيستند در شرافت و مزيت و رتبت، يا در جزا و مثوبت آخرت.

تبصره: نزول آيه شريفه در مورد خاص، مانع عموميت آن نيست، چنانكه در علم اصول مقرر شده و نظم كلام را دلالت صريح است بر آنكه فاسق در اين آيه كافر است، زيرا جمع ميان ايمان و فسق ممكن است، اما ميان كفر و ايمان صحيح نيست؛ چه ميان اولى عموم و خصوص، و دومى تباين و تناقض؛ پس شخص مى‌تواند هم مؤمن باشد هم فاسق، لكن نتواند هم مؤمن و هم كافر باشد.

و اين وليد پليد است كه عثمان او را بر كوفه والى ساخته بود، شبى خمر خورده بود صبح به مسجد آمد و به مستى امامت نمود، نماز صبح را چهار ركعت نمود.

در اثناى نماز روى به جماعت نمود گفت: بر چهار ركعت بيفزايم كه با نشاطم! مردم دانستند مست مى‌باشد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
تَتَجافى‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ «16» فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ «17» أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ «18» أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى‌ نُزُلاً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ «19» وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ «20»

ترجمه‌

تهى و خالى ميگردد پهلوهاشان از خوابگاهها ميخوانند پروردگارشان را از روى ترس و اميد و از آنچه روزى داديمشان انفاق ميكنند

پس نميداند كسى آنچه را كه پنهان كرده شده براى ايشان از روشنى چشمها بپاداش آنچه بودند كه بجا مى‌آوردند

آيا پس كسى كه باشد گرونده مانند كسى است كه باشد متمرّد يكسان نيستند

امّا آنانكه ايمان آوردند و كردند كارهاى نيك پس براى ايشان است بهشتهائيكه جاى اقامت است برسم تشريفات مهمان بسبب آنچه بودند كه ميكردند

و اما آنانكه تمرّد نمودند پس جايگاهشان آتش است هرگاه بخواهند كه بيرون آيند از آن بر گردانده شوند در آن و گفته شود بآنها بچشيد عذاب آتش را كه بوديد آنرا تكذيب ميكرديد.

تفسير

خداوند سبحان در مقام تعريف و توصيف سجده كنندگان اهل ايمان كه در آيه سابقه اشاره بايشان شده بود فرموده كه خالى ميشود و بيرون ميآيد پهلوهاشان از بسترها در وقت سحر براى خلوت با خدا و راز و نياز و نماز و دعا از ترس جهنّم و اميد بهشت و از آنچه ما بايشان عطا نموديم از مال و جاه و دانش در راه خير صرف مينمايند و امساك نميكنند و براى اشاره بآنكه اين سحر خيزى طبيعى و ناشى از شوق مؤكّد آنها است نسبت آنرا بجنوب داده يعنى بى‌اختيار از خواب بيدار و از رختخواب دور ميشوند و بچنين كار پر زحمتى بسهولت قيام مينمايند پس هيچ كس نميداند آنچه در خزانه غيب الهى است‌

جلد 4 صفحه 293

از موجبات مسرّت و خوشنودى براى ايشان بپاداش آن اعمال خالص خالى از اغراضشان جز خدا و از زيادى و خوبى نميشود بيان نمود و قرّة عين اگر چه معمولا بروشنى چشم ترجمه و تفسير ميشود ولى واقعا بمعناى خنكى چشم است چون ميگويند گريه اگر از حزن باشد اشك چشم گرم و اگر از سرور باشد خنك است لذا خنكى چشم را كنايه از مسرّت خاطر قرار داده‌اند و اخفى بسكون ياء نيز قرائت شده است و در آيه دلالت است بر آنكه اگر عمل باميد ثواب و ترس عقاب باشد ممدوح و مستحسن است و اينكه در بعضى از روايات از آن تعبير بعمل مزدوران و غلامان شده بالنّسبه بعمل اولياء است كه بمرتبه اعلى از معرفت رسيده‌اند و عبادت را فقط بداعى استحقاق و اهليّت خداوند براى عبادت و اطاعت مينمايند در مجمع از جمعى از مفسّرين نقل نموده كه اين آيه راجع باهل تهجّد و نماز شب است كه از بستر راحت براى عبادت بر ميخيزند و آنرا به مروى از امام باقر و امام صادق عليهما السلام نسبت داده و در روايات متعدّده از پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم و ائمه اطهار اينمعنى تأييد شده و در بعضى به نزول آن در باره امير المؤمنين عليه السّلام و شيعيان او تصريح شده و وقت بيدارى در ثلث آخر شب يا قدرى زودتر و ديرتر بعد از خواب سر شب تعيين گرديده است و پاداش مخفى را بذهاب خوف و رعب از ايشان و دخول در بهشت و سكونت در جوار الهى تفسير فرموده‌اند و قمى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه هيچ كار خوبى نيست مگر آنكه براى آن ثوابى مذكور است در قرآن مگر نماز شب كه خداوند ثواب آنرا بيان نفرموده براى عظمت قدر آن و فرموده تتجافى جنوبهم تا آخر و بعدا امام عليه السّلام كرامتهاى خداوند را باهل ايمان در هر جمعه بيان فرموده و آنكه خداوند بهشتى را بدست قدرت خود خلق فرموده كه كسى آنرا نديده و مطلع از آن نشده و همه روزه بر بوى خوش آن مى‌افزايد و آن آنستكه خداوند فرموده‌ فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ‌ و از بعضى روايات استفاده ميشود كه آن چيزى است كه خداوند براى بندگان صالح خود تهيه فرموده كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و بخاطر هيچ بشرى خطور نكرده و انصافا فوائد دنيوى و آثار اخروى اين عمل بقدرى زياد است كه حقا نميشود احصاء و تعداد نمود كسانيكه تجربه كرده‌اند ميدانند و ميدانند

جلد 4 صفحه 294

كه هيچ توفيق و سعادتى برتر و بالاتر از اين نيست و آداب آن در كتب فقهيه مفصلا ذكر شده است و پس از آن خداوند بر سبيل استفهام تقريرى فرموده آيا ممكن است شخص مؤمن موحّد فرمانبردار خدا و رسول مانند مرد كافر متمرّد از فرمان آن دو باشد در فضل و شرف و تقرب بخدا و پاداش روز جزا و خود جواب داده كه هرگز آندو نفر مساوى نخواهند بود و تفاوت را مفصلا بيان فرموده كه اما آنانكه ايمان آوردند و كارهاى شايسته نمودند مر آنها را است بهشتهائى كه مأوى و منزل حقيقى هميشگى كه كسى از آن بيرون نميرود آنمنزل است و تازه آنمنزل باتمام لوازم تعيّش كامل كه در آن است برسم پيشكشى و تشريفات و رودى مهمان از جانب خداوند بايشان تقديم ميشود آنهم بعنوان استحقاق در مقابل اعماليكه در دنيا براى رضاى خدا بجا مى‌آوردند و اما آنانكه كافر و متمرد از حكم خدا و رسول گشتند جايگاه آنها آتش جهنم است و چون داخل آن شوند هفتاد سال پائين روند تا به ته جهنم برسند و چون رسيدند هر وقت فشار آتش بالاشان آورد كه بخواهند بيرون آيند ملائكه با گرزهاى آهنين كه بفرقشان ميكوبند بر ميگردانند آنها را بجاى خودشان و باين حال هميشه باقى و بر قرار خواهند بود چنانچه قمى ره نقل نموده و از جانب خداوند بآنها گفته ميشود بچشيد عذاب آتشى را كه در دنيا تكذيب مينموديد آنرا و اين براى توهين و تعيير و مزيد تعذيب آنها است فيض ره فرموده اخبار از طريق عامه و خاصه مستفيض است كه اين سه آيه و آيه بعد در باره امير المؤمنين عليه السّلام و وليد بن عقبه نازل شده است و قمى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه امير المؤمنين با وليد بن عقبه مشاجره نمودند آنملعون گفت من از تو طلاقت لسان و حدّت سنانم بيشتر و در جنگ ثبات قدمم زيادتر است حضرت فرمود ساكت شو تو فاسقى و اين آيات نازل شد و در احتجاج از امام مجتبى عليه السّلام باين معنى و آنكه مراد از مؤمن امير المؤمنين عليه السّلام و مراد از فاسق وليد است تصريح شده و معلوم است كه شأن نزول منافات با عموم كلام ندارد و مراد از فسّاق كفارند كه براى تكذيب و انكار معذّب شده‌اند.

جلد 4 صفحه 295
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
أَ فَمَن‌ كان‌َ مُؤمِناً كَمَن‌ كان‌َ فاسِقاً لا يَستَوُون‌َ «18»

آيا ‌پس‌ كسي‌ ‌که‌ بوده‌ ‌باشد‌ مؤمن‌‌-‌ مثل‌ كسي‌ ‌است‌ ‌که‌ بوده‌ ‌باشد‌ فاسق‌، اينها مساوي‌ نيستند.

مراد ‌از‌ فاسق‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ آيه شريفه‌ ‌در‌ مقابل‌ مؤمن‌، ‌غير‌ مؤمن‌ ‌است‌ چه‌ طبيعي‌ ‌باشد‌ ‌ يا ‌ مشرك‌ ‌ يا ‌ كافر ‌ يا ‌ اهل‌ ضلالت‌ ضال‌ و مضل‌ ‌باشد‌ ‌ يا ‌ معاند ‌ يا ‌ ناصبي‌ ‌ يا ‌ سني‌ و مخالف‌ ‌ يا ‌ مبدع‌ ‌ يا ‌ منكر ضروري‌ و بالجمله‌ ايمان‌ ‌به‌ عقائد حقه‌ كلا ‌ يا ‌ بعضا نداشته‌ ‌باشد‌ نه‌ فاسق‌ مقابل‌ عادل‌ ‌که‌ مؤمن‌ فاسق‌ ‌باشد‌ و تفاوت‌ ‌بين‌ ‌اينکه‌ دو مثل‌ تفاوت‌ ‌بين‌ نور و ظلمت‌ و حق‌ و باطل‌ و حسن‌ و قبيح‌ و بهشت‌ و جهنم‌ و رحمت‌ و غضب‌ و مثوبت‌ و عقوبت‌ و رضا و سخط و امثال‌ اين‌ها دو نقطه‌ مقابل‌ و ضد يك‌ ديگرند مؤمن‌ مشمول‌ تفضلات‌ الهي‌ و قرب‌ ‌به‌ مقام‌ ربوبي‌ و مرضي‌ ‌خدا‌ و ‌رسول‌ ‌است‌ و فاسق‌ مورد سخط الهي‌ و غضب‌ ‌او‌ و لعن‌ و طرد ‌او‌ و مستحق‌ عذاب‌ و عقوبت‌ ‌او‌ ‌است‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ ‌او‌.

أَ فَمَن‌ كان‌َ مُؤمِناً استفهام‌ انكاري‌ ‌است‌ ‌يعني‌ چنين‌ نيست‌.

كَمَن‌ كان‌َ فاسِقاً ‌پس‌ جواب‌ ‌اينکه‌ سؤال‌ ‌اينکه‌ ‌است‌:

لا يَستَوُون‌َ. توضيح‌: مؤمن‌ ‌اگر‌ ايمانش‌ مقرون‌ ‌با‌ عمل‌ صالح‌ و تقوي‌ ‌باشد‌، مشمول‌ وعده‌هاي‌ الهي‌ مي‌شود ‌که‌ سر ‌تا‌ سر قرآن‌ بشارت‌ها ‌به‌ ‌او‌ داده‌ ‌شده‌ و ‌اگر‌ آلوده‌ ‌به‌ معاصي‌ ‌باشد‌ لكن‌ بحدي‌ نباشد ‌که‌ موجب‌ زوال‌ ايمانش‌ شود و ‌لو‌ بسا يك‌ گرفتاري‌ ‌براي‌ معاصي‌ متوجه‌ ‌او‌ مي‌شود لكن‌ ‌ يا ‌ ‌در‌ دنيا تدارك‌ مي‌شود ‌ يا ‌ موفق‌ ‌به‌ توبه‌ مي‌شود ‌ يا ‌ مورد شفاعت‌ واقع‌ مي‌شود و بالاخره‌ نجات‌ پيدا مي‌كند و اما فاسق‌ ‌غير‌ مؤمن‌ ‌از‌ تمام‌ ‌اينکه‌ مراحل‌ دور ‌است‌ و ممنوع‌ ‌که‌ ‌در‌ آيات‌ ‌بعد‌ بيان‌ مي‌فرمايد:
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 18)- این آیه مقایسه‌ای را که در آیات گذشته بود بطور صریحتر روشن می‌سازد می‌گوید: «آیا کسی که با ایمان باشد همانند کسی است که فاسق است؟! نه هرگز این دو برابر نیستند» (أَ فَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ).

در این آیه، «فاسق» در مقابل «مؤمن» قرار گرفته، و این دلیل بر آن است که فسق، مفهوم گسترده‌ای دارد که هم کفر را شامل می‌شود، و هم گناهان دیگر را.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=32 |آیه=18}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=32 |آیه=18}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=32 |آیه=18}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره سجدة]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

آیه 18 سوره سجدة - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا ۚ لَا يَسْتَوُو...» ایجاد کرد