https://wiki.ahlolbait.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_18_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%82آیه 18 سوره انشقاق - تاریخچهٔ ویرایشها2026-05-20T16:55:25Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.32.0https://wiki.ahlolbait.com/index.php?title=%D8%A2%DB%8C%D9%87_18_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%82&diff=62788&oldid=prevQuran: صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ|سوره=84|آیه =18}} {{مشخصات آیه |شماره آیه...» ایجاد کرد2016-04-28T06:12:07Z<p>صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ|سوره=84|آیه =18}} {{مشخصات آیه |شماره آیه...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{قرآن در قاب|وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ|سوره=84|آیه =18}}<br />
{{مشخصات آیه<br />
|شماره آیه = 18 <br />
|شماره بعدی = 19<br />
|شماره قبلی = 17<br />
|سوره= انشقاق<br />
|شماره سوره= 84<br />
|جزء= 30<br />
|نزول = مکه<br />
}}<br />
==ترجمه های فارسی==<br />
<tabber><br />
الهی قمشهای=<br />
و قسم به ماه تابان هنگام بدر که تمام فروزان شود.<br />
|-|<br />
انصاریان=<br />
و سوگند به ماه هنگامی که بَدْر کامل می شود<br />
|-|<br />
فولادوند=<br />
سوگند به ماه چون [بَدر] تمام شود،<br />
|-|<br />
آیتی=<br />
و سوگند به ماه چون فروغش كامل شود،<br />
|-|<br />
مکارم شیرازی=<br />
و سوگند به ماه آنگاه که بَدر کامل میشود،<br />
</tabber><br />
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==<br />
<tabber><br />
Qarai=<br />
{{چپ به راست|by the moon when it blooms full:}}<br />
|-|<br />
Shakir=<br />
{{چپ به راست|And the moon when it grows full,}}<br />
|-|<br />
Pickthall=<br />
{{چپ به راست|And by the moon when she is at the full,}}<br />
|-|<br />
yusufali=<br />
{{چپ به راست|And the Moon in her fullness:}}<br />
</tabber><br />
==معانی کلمات آیه==<br />
«إتَّسَقَ»: جمع گردید. جمع و جور شد. گِرد و تمام شد. مراد کمال نور ماه در شب چهارده است که ماه در این حالت فروغ و زیبائی خاصّی دارد.<br />
<br />
== تفسیر آیه ==<br />
<tabber><br />
تفسیر نور=<br />
<br />
===تفسیر نور (محسن قرائتی)===<br />
<br />
{{ نمایش فشرده تفسیر|<br />
فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ «16» وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ «17» وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ «18» لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ «19» فَما لَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ «20» وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ «21»<br />
<br />
به شفق، (سرخى بعد از غروب) سوگند مىخورم، و به شب و آنچه (زير پرده سياهى خود) جمع مىكند سوگند، و به ماه آنگاه كه كامل گردد سوگند. كه شما همواره از حالى به حال ديگر درآييد. پس آنان را چه شده كه ايمان نمىآورند؟ و آنگاه كه قرآن بر آنان خوانده شود، سجده نمىكنند؟<br />
<br />
===نکته ها=== <br />
<br />
«يَحُورَ» از «حور» به معناى رجوع و بازگشت است و مراد از آن بازگشت به حيات اخروى در قيامت مىباشد.<br />
<br />
«طَبَقٍ» به معناى تطبيق و انطباق است، يعنى قرار گرفتن دو چيز روى هم و به حالت نيز گفته مىشود، چون روح انسان با آن حالت منطبق شده است. پس «لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ» يعنى شما بر حالتى وخصلتى سوار مىشويد كه مثل مَركبى شما را بهسوى مقصد مىبرد. «2»<br />
<br />
همان گونه كه در آستانه غروب، سرخى نمودار مىشود، سپس سياهى شب آن را مىپوشاند و آنگاه نور مهتاب بر تاريكى شب پرتو مىافكند و اين حالات يكى پس از<br />
<br />
«1». عبس، 34- 36.<br />
<br />
«2». تفسير راهنما.<br />
<br />
جلد 10 - صفحه 429<br />
<br />
ديگرى مىآيد، شما انسانها نيز يكى پس از ديگرى آمده و داراى حالاتى گوناگون در مسير تكامل به سوى خدا هستيد.<br />
<br />
مراد از «لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ»، مراحل مختلف زندگى است كه انسان در مسير حركتش به سوى پروردگار آنها را طى مىكند. حيات دنيوى، حيات برزخى و حيات اخروى. «1»<br />
<br />
ممكن است مراد از «لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ» اين باشد كه سرنوشت شما، طبق سرنوشت اقوام گذشته است. اگر مثل آنان انكار كنيد، هلاك مىشويد و اگر مثل آنان ايمان آوريد، نجات مىيابيد. حديثى نيز اين معنا را تأييد مىكند.<br />
<br />
مراد از سجده در آيه «إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ»، خضوع و تصديق و ايمان است و گرنه بايد هر آيهاى كه تلاوت شود مردم به سجده افتند.<br />
<br />
===پیام ها===<br />
<br />
1- منشأ بدبختى انسان، غفلت از معاد يا انكار آن است. «ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ»<br />
<br />
2- منكران معاد بر اساس گمان انكار مىكنند نه علم. «ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ»<br />
<br />
3- ريشه خوشىهاى مستانه، غفلت از آخرت است. كانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُوراً ... ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ<br />
<br />
4- عقل و احتياط حكم مىكند كه اگر يقين به قيامت نداريد، لااقل به وقوع آن گمان داشته باشيد، «يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ» «2» نه آنكه به عدم وقوع قيامت گمان بريد كه منشأ هلاكت است. «ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ»<br />
<br />
5- نتيجه قرائت قرآن بايد عبوديّت و تسليم باشد. إِذا قُرِئَ ... الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ<br />
}}<br />
<br />
|-|<br />
اثنی عشری=<br />
<br />
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===<br />
<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
<br />
<br />
وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ «18»<br />
<br />
وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ: و سوگند به ماه آنگاه كه مجتمع و مستوى شود و تمام و كامل گردد. و اين وقتى است كه به مرتبه بدريّت رسد در شب چهاردهم.<br />
<br />
<br />
}}<br />
|-|<br />
روان جاوید=<br />
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ<br />
<br />
إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ «1» وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ «2» وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ «3» وَ أَلْقَتْ ما فِيها وَ تَخَلَّتْ «4»<br />
<br />
وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ «5» يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ «6» فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ «7» فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً «8» وَ يَنْقَلِبُ إِلى أَهْلِهِ مَسْرُوراً «9»<br />
<br />
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ «10» فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً «11» وَ يَصْلى سَعِيراً «12» إِنَّهُ كانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُوراً «13» إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ «14»<br />
<br />
بَلى إِنَّ رَبَّهُ كانَ بِهِ بَصِيراً «15» فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ «16» وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ «17» وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ «18» لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ «19»<br />
<br />
فَما لَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ «20» وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ «21» بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ «22» وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُوعُونَ «23» فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ «24»<br />
<br />
إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ «25»<br />
<br />
ترجمه<br />
<br />
وقتى كه آسمان شكافته شود<br />
<br />
و شنوا گردد براى پروردگارش و سزاوار باشد بآن<br />
<br />
و وقتى كه زمين كشيده شود<br />
<br />
و بيرون افكند آنچه را در آنست و خالى نمايد بجدّ و جهد خود را<br />
<br />
و شنوا گردد براى پروردگارش و سزاوار باشد بآن<br />
<br />
اى آدميزاد همانا تو سعى كنندهاى بسوى پروردگارت سعى كردنى پس ملاقات كنندهاى نتيجه آنرا<br />
<br />
پس امّا كسيكه داده شود نامه عمل او بدست راستش<br />
<br />
پس در آتيه حساب كرده ميشود حساب آسانى<br />
<br />
و برميگردد بسوى كسانش خوشحال<br />
<br />
و امّا كسيكه داده شود نامه عمل او از جانب پشتش<br />
<br />
پس در آتيه ميخواهد هلاك خود را<br />
<br />
و در آيد در آتش افروخته<br />
<br />
همانا او بوده است در ميان كسان خود شادمان<br />
<br />
همانا او گمان كرده آنكه هرگز باز گشت نميكند<br />
<br />
بلى همانا پروردگار او باو بينا است<br />
<br />
پس قسم نميخورم بسرخى ظاهر بعد از غروب در آسمان<br />
<br />
و بشب و آنچه مستور نمايد<br />
<br />
و بماه وقتى كه كامل گردد<br />
<br />
هر آينه مرتكب شويد گناه را حالى بعد از حالى مطابق يكديگر<br />
<br />
پس چيست مر آنها را كه ايمان نمىآورند<br />
<br />
و چون خوانده شود بر آنها قرآن سجده نميكنند<br />
<br />
بلكه<br />
<br />
جلد 5 صفحه 365<br />
<br />
آنانكه كافر شدند تكذيب ميكنند<br />
<br />
و خدا داناتر است بآنچه در دل جاى ميدهند<br />
<br />
پس مژده ده آنها را بعذاب دردناك<br />
<br />
ولى كسانيكه گرويدند و بجا آوردند كارهاى شايسته را براى ايشان است مزدى بىمنّت.<br />
<br />
تفسير<br />
<br />
خداوند حميد در قرآن مجيد مكرّر از اوضاع قيامت متعرّض انشقاق آسمان شده و در اين سوره ميفرمايد وقتى كه آسمان شكافته شود براى نزول ملائكه و بهم خوردن اوضاع دنيا و از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده كه شكافته شود از كهكشان كه آن راه سفيدى در وسط آسمان شب نمايان است و بشنود فرمان الهى را و منقاد شود در برابر اراده پروردگارش بتمام اجزاء وجود خود چون اذنت بمعناى استمعت است و سزاوار است كه آن منقاد و فرمان بردار پروردگار باشد و وقتى كه زمين ممدود و مبسوط و كشيده شود و بلندى و پستيهاى آن يكسان گردد و مستعدّ گردد براى اجتماع خلق اوّلين و آخرين در آن و در حديث نبوى است كه مبدّل ميشود زمين بزمين ديگرى و كشيده شود مانند چرم كشيده شده و ديده نشود در آن اعوجاج و نشيب و فرازى و بيرون اندازد آنچه در آنست از كنوز و معادن و اموات و خالى نمايد خود را بجدّ و جهد تا چيزى در باطن آن باقى نماند و قمّى ره نقل فرموده كه زمين ممتدّ و منشقّ ميشود پس مردم از آن بيرون ميآيند و اجابت نمايد فرمان حق را بانقياد ذاتى در تخليه و القاء و شايسته است براى آن كه منقاد و فرمانبردار باشد چون مخلوق و مقهور او است و نكته تكرار آيه معلوم است كه بملاحظه تعدّد منقاد است كه آسمان و زمين باشد و جواب اذا براى وضوح آن از سابق و لا حق ذكر نشده چون فرموده اى آدميزاده همانا تو با تمام قوى و اعمالت بجانب پروردگارت سير مينمائى سير مخصوصى پس در پيشگاه او براى حساب و جزا حاضر خواهى شد و آنرا خواهى ديد پس كسيكه نامه اعمالش بدست راستش داده شده باشد و حسنات او بر سيّئاتش غالب باشد در آن روز حساب سهل و آسانى دارد چون ثواب حسناتش باو داده ميشود و از سيّئاتش خداوند كريم ميگذرد چنانچه در جوامع نقل نموده كه حساب يسير ثواب دادن بر كارهاى خوب و گذشتن از كارهاى بد است و كسيكه سختگيرى شود باو در حساب<br />
<br />
جلد 5 صفحه 366<br />
<br />
معذّب است و چنين كسى بعد از فراغت از حساب باز گشت ميكند نزد كسان خود از اهل ايمان و عمل صالح كه قبل از او يا با او ببهشت ميروند خوشحال و مسرور و فرحناك يا نزد اهل و عيال خود در بهشت از خدمتگزاران و حور العين و اطفال بيگناهش و كسيكه نامه اعمالش از پشت سرش بدست چپش داده شود چون فرشتگان از ديدار رخسار او كراهت دارند پس آن روز فرياد و فغان او بويل و ثبور بلند شود و مرگ و هلاك خود را از خدا طلب نمايد و داخل در جهنّم گردد چون در دنيا باهل و عيال و جاه و جلال و مال و منال مغرور و مسرور و شادمان بوده و در بند آخرت نبوده و گمان داشته كه رجوع بحكم الهى نميكند و بعد از مردن زنده نميشود بلى رجوع ميكند و زنده خواهد شد چون خدا بأعمال بنده خود بصير و بينا است و بايد داد مظلوم را از ظالم بستاند و هر كس را بجزاى عملش برساند پس قسم نميخورم چون محتاج بقسم نيست يا نه چنين است كه شما تصوّر كرديد قسم ياد ميكنم يا لا زائده و مراد آنست كه سوگند بشفق چنانچه مكرّر اين احتمالات در اين جمله ذكر شده و قمّى ره فرموده مراد از شفق سرخى بعد از غروب آفتاب است و سوگند بشب و آنچه جمع نمايد و مستور كند بظلمت خود از حيوانات و مبصرات و سوگند بماه وقتى كه تابش آن مجتمع و به اتمام رسد و بدر گردد كه شما مردم آخر الزّمان هر آينه مرتكب اعمالى خواهيد شد مانند اعمال پيشينيانتان بعينها و هو هو حالى بعد از حالى و طبقهئى بعد از طبقهئى تا پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم زنده است از آزار او دست بردار نيستيد و بعد از او با اوصياء او ستيزه نمائيد و حق ايشان را غصب كنيد و پى در پى مقتول و مسمومشان نمائيد تا آنكه كار بجائى رسد كه وصى دوازدهم از انظار شما غائب گردد و در تكاليف خودتان حيران و سر گردان بمانيد و احكام اسلام را يك يك نقض نمائيد و اوّل آنها امامت است و آخرشان نماز چنانچه مستفاد از روايات متعدّده اين مقام است و در جوامع از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل نموده كه روزى آن حضرت آخر سوره علق را قرائت فرمود پس او و حاضرين از اهل ايمان سجده نمودند و قريش دست ميزدند بالاى سر ايشان و صفير ميكشيدند پس نازل شد اين آيه كه مفادش آنست كه پس چه عذرى دارند كفّار قريش و چه<br />
<br />
جلد 5 صفحه 367<br />
<br />
موجب شده براى آنها كه بعد از اتمام حجّت از طرف خداوند بر آنها بظهور معجزات ايمان نميآورند و وقتى كه قرآن بر آنان تلاوت شود سجده نميكنند معلوم ميشود اينها جز تكذيب همّ ديگرى ندارند و خدا ميداند كه چه كينه و عداوت و تعصّب و جهالتى را در باطن خود جاى دادند كه نميگذارد فكر در آيات الهى نمايند و بيابند اعجاز آنرا پس بشارت ده اى پيغمبر آنها را بعذاب دردناك و بر سبيل استهزاء از آن تعبير ببشارت شده ولى كسانيكه ايمان آوردند و اطاعت نمودند اوامر الهى را براى ايشان اجر و مزدى است كه قطع نميگردد و دوام دارد كه نعم بهشتى باشد يا اجرى است كه در مقابل آن منّت بر آنها نهاده نميشود اين بنابر آنست كه مراد از اين آيه استثناء منقطع باشد و الامراد از مأجورين به اجر غير مقطوع از آن كفّار كسانى هستند كه ايمان بياورند و توبه كنند از كفر و معاصى خودشان و ثواب تلاوت اين سوره در ذيل سوره انفطار گذشت و الحمد للّه رب العالمين و صلّى اللّه على محمد و آله الطاهرين.<br />
<br />
جلد 5 صفحه 368<br />
}}<br />
|-|<br />
اطیب البیان=<br />
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
فَلا أُقسِمُ بِالشَّفَقِ «16» وَ اللَّيلِ وَ ما وَسَقَ «17» وَ القَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ «18» لَتَركَبُنَّ طَبَقاً عَن طَبَقٍ «19»<br />
<br />
پس قسم ياد نميكنم بشفق و به شب و آنچه ظاهر ميكند و ماه زماني که تام و تمام ميشود هر آينه هر يك بر ديگر سوار ميشود طبقه طبقه.<br />
<br />
(فَلا أُقسِمُ) بقول مفسرين لا زايده است يعني پس قسم ميخورم، و بنا بر آنچه گفتيم كلمه زايده در قرآن نيست معني از شدت وضوح مطلب احتياج بقسم ندارد زيرا قسم براي امري است مبهم غير معلوم اما امر واضح روشن احتياج بقسم ندارد پس قسم نميخورم:<br />
<br />
(بِالشَّفَقِ) شفق حمره مغربيه است که پس از غروب شمس طرف مغرب ظاهر ميشود و تقريبا يك ربع ساعت ظاهر است سپس زايل ميشود که علامت مغرب است و وقت نماز مغرب ميشود.<br />
<br />
وَ اللَّيلِ وَ ما وَسَقَ وسق بمعني جمع آوري است يا بظهور ستارگان که در روز نمايان نيستند و در شب نمايان ميشوند يا به اينكه تمام افراد انس و حيوانات در شب در منزلهاي خود مجتمع ميشوند و استراحت ميكنند بخلاف روز که متفرق ميشوند و اشتغال بامور معيشتي پيدا ميكنند.<br />
<br />
وَ القَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ از همان ماده وسق است يعني ماه تمام نورش مجتمع ميشود که ليالي بدر است شب سيزده و چهارده و پانزده که نصف قرص که مقابل شمس است و نوراني است بر زمين تابش ميكند.<br />
<br />
لَتَركَبُنَّ طَبَقاً عَن طَبَقٍ بعضي مفسرين كلمه لتركبن که مؤكد بضم تأكيد و نون تأكيد است مفرد شمردند و گفتند خطاب به پيغمبر است و مراد اينکه است که از اينکه قوم بشما مصائبي وارد ميشود يكي بعد از ديگري ساحر و مجنون و كذاب و مفتري ميگويند خاكروبه بر سرت ميريزند شكمبه شتر بر سرت ميريزند سنگ بقدمهايت ميزنند عبا بگردنت ميتابند عهد نامه تمام ميكنند که بشما و بستگانت چيزي نفروشند و ندهند و سه سال در شعب ابي طالب با سختي و ترس زندگي كني و عاقبت تصميم قتل<br />
<br />
جلد 18 - صفحه 55<br />
<br />
تو را بگيرند تا فرار كني و سپس با تو بجنگند در بدر و حنين و احد و احزاب و منافقين آنها چه اندازه اذيت كنند که بفرمايد:<br />
<br />
(ما أوذي نبي مثل ما أوذيت)<br />
<br />
بايد صبر كني و تحمل كني و بدستورات رسالتت رفتار نمايي لكن ظاهر اينکه است که لَتَركَبُنَّ جمع است و خطاب بجميع افراد بشر است، و مراد از طَبَقاً عَن طَبَقٍ يا اينکه است که هر طبقه ميروند و طبقه ديگر جايگير آنها ميشوند مثل كاروانسرايي که يك طبقه بار مياندازند سپس بار ميكنند طبقه ديگر جاي آنها را ميگيرند و هكذا که:<br />
<br />
در اينکه سراي دو در چون ضرورت است رحيل || رواق طاق معيشت چه سربلند و چه پست<br />
<br />
يا اينكه هر فردي در دوره عمر خود هر روز حالات مختلفه دارد يك روز غني يك روز فقير صحيح مريض، عزيز ذليل، سير گرسنه، مسرور غم زده، مطيع عاصي، مؤمن كافر، مهدي ضال و غير اينها يكي بعد از ديگري، يا اينكه انسان در امر خلقت تا حين فوت حالات مختلف از انعقاد نطفه تا زمان رحلت پيدا ميكند که گفتند سي و هفت اسم پيدا ميكند: نطفه، علقه. مضغة، عظم، لحم، جنين، وليد، رضيع، فطيم، يافع«1»، ناشي، مترعرع«2»، حزور«3»، مراهق، محتلم، بالغ، امرد، طار«4»، باقل«5»، مسيطر«6»، مطرخم«7»، مختط«8»، صمل«9»، ملتحي، مستوي، مصعد، مجتمع، شاب، ملهوز«10» كهل، اشمط«11»، شيخ، اشيب، محوقل«12»، صفتات«13»، همّ، هرم، ميت، لكن بعيد نيست که اشاره بروز جزا باشد که طبقات مختلف يكي بعد از ديگري وارد صحراي محشر ميشوند چنانچه ميفرمايد: كُلَّما أُلقِيَ فِيها فَوجٌ سَأَلَهُم خَزَنَتُها أَ لَم يَأتِكُم نَذِيرٌ. ..<br />
<br />
الايه ملك آيه 8. که فوج فوج وارد جهنم ميشوند بطبقات مختلف يكي فوق ديگري طبقات سبع.<br />
<br />
1- يافع: مشرف بر احتلام<br />
<br />
2- مترعرع. براه افتاده و نشو كرده.<br />
<br />
3- حزور: سرخود شده آزاد شده.<br />
<br />
4- طار: شارب درآورده.<br />
<br />
5- باقل: خط دميده.<br />
<br />
6- مسيطر: موي ريش صورت را پنهان كرده.<br />
<br />
7- مطرخم: موي صورت بلند شده.<br />
<br />
8- مختط: خط گذارده<br />
<br />
9- صمل:<br />
<br />
شديد الخلقه.<br />
<br />
10- ملهوز: ريش سياه و سفيد مخلوط شده.<br />
<br />
11- اشمط: ريش بلند شده<br />
<br />
12- محوقل: پير شده.<br />
<br />
13- صفتات: خميده شده. بقيه واضح است. منه<br />
<br />
56<br />
}}<br />
|-|<br />
برگزیده تفسیر نمونه=<br />
<br />
===برگزیده تفسیر نمونه===<br />
{{نمایش فشرده تفسیر|<br />
]<br />
<br />
(آیه 18)- «و سوگند به ماه آنگاه که بدر کامل میشود» (و القمر اذا اتسق).<br />
}}<br />
|-|<br />
<br />
سایر تفاسیر=<br />
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:<br />
<br />
==تفسیر های فارسی==<br />
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر خسروی|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر عاملی|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر جامع|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
<br />
==تفسیر های عربی==<br />
==={{تفسیر المیزان|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر الصافی|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
==={{تفسیر الکاشف|سوره=84 |آیه=18}}===<br />
</tabber><br />
<br />
==پانویس==<br />
<div style="font-size:smaller"><references/></div><br />
<br />
==منابع==<br />
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم<br />
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم<br />
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول<br />
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم<br />
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش<br />
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم<br />
<br />
[[رده:آیات سوره انشقاق]]<br />
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]</div>Quran