آیه 184 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-15T11:01:14Z

‏نزول

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-01-08T05:32:31Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-05T05:17:13Z

‏تفسیر آیه

Quran در ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۹:۵۷

2016-02-20T19:57:46Z

Heidariyan47 در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۰۵:۵۲

2016-02-14T05:52:34Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ ع...» ایجاد کرد

2016-02-12T09:40:48Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ ع...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۷: / سطر ۵۷: @@
 این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 54.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 محمد بن مسلم از [[امام صادق|امام جعفرصادق]] عليه‌السلام روايت كند كه اين قسمت از آيه «فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى  سَفَرٍ» هنگامى نازل شد كه [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله در ماه [[رمضان]] به كراع الغميم بضمّ كاف كه در 170 ميلى [[مدينه]] واقع است به سفر رفته بودند و پس از بجاى آوردن [[نماز صبح]] آب از براى آشاميدن خواستند و دستور دادند كه همراهان نيز [[افطار]] نمايند.
@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 صحابه كه همراه پيامبر بودند، گفتند: يا رسول الله اجازه بفرمائيد [[روزه]] بگيريم. فرمود: هر كس كه بخواهد روزه بگيرد از عاصيان شمرده شود، سپس اضافه نموده و گويد كه پيامبر در مسافرت به هيچ وجه نه روزه واجب مى گرفت و نه روزه مستحب.<ref> تفسير عياشى و تفسير برهان از خاصه.</ref>
-از مجاهد روايت كنند كه اين قسمت از آيه «وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ» درباره مولاى قيس بن السائب نازل گرديده كه روزه خود را شكست و بابت هر روز مسكينى را اطعام نمود.<ref> طبقات ابن سعد.</ref>
+از مجاهد روايت كنند كه اين قسمت از آيه «وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ» درباره مولاى قيس بن السائب نازل گرديده كه روزه خود را شكست و بابت هر روز مسكينى را اطعام نمود <ref> طبقات ابن سعد.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 54.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«أَیَّاماً مَّعْدُودَاتٍ»: روزهای اندک. روزهای معیّن. واژه (أَیَّاماً) منصوب است چون ظرف یا مفعول فعل محذوف (صُومُوا) است. واژه (مَعْدُودَاتٍ) صفت است. «عِدَّةٌ»: مبتدا است و خبر آن (عَلَیْهِ) محذوف است. تقدیر آن چنین است: عَلَیْهِ عِدَّةٌ ... «أُخَرَ»: جمع أُخْری، دیگر. «یُطِیقُونَهُ»: با رنج و مشقّت می‌توانند آن را بگیرند. از قبیل پیران، زنان حامله و شیرده، کارگرانی که مجبور به انجام کارهای سخت و طاقت‌فرسایند. «فِدْیَةٌ»: دادن یک وعده غذا از خوراک متوسّط خانواده خود به فقراء. این واژه مبتدا است و خبر آن (عَلَی الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ) می‌باشد. «طَعَامُ»: خوراک. بدل از (فِدْیَة) است. «تَطَوَّعَ خَیْراً»: کار نیکو پیشه کرد. یعنی بر مقدار فدیه افزود، و یا بیش از یکی را طعام داد، و یا این که هم روزه گرفت و هم فدیه داد. «وَ أَن تَصُومُوا خَیْرٌ لَّکُمْ»: اگر روزه بگیرید برای شما بهتر از دادن فدیه است. واژه (خَیْرٌ) خبر است و (أَن تَصُومُوا) محلاً مرفوع، مبتدا است.
+عدة: چيز معدود را عده گويند «العدة هى الشيء المعدود».
 ==نزول==

@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۲: @@
 - دستورات الهى بگونه‌اى است كه حداقل را بر همه واجب كرده است و بيش از آن را به اختيار انسان مى‌گذارد. در اين آيه سير كردن يك گرسنه واجب، ولى بيش از آن به عنوان عمل مستحبّى در اختيار خود انسان است. «فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ»
-- انجام دستورات خداوند، آثار خوبى دارد كه به خود انسان باز مى‌گردد نه خدا.
+- انجام دستورات خداوند، آثار خوبى دارد كه به خود انسان باز مى‌گردد نه خدا. «أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ»
 «1». تفسير برهان، ج 1، ص 182.

@@ سطر ۲۹۳: / سطر ۲۹۳: @@
 </tabber>
 ==پانویس==
 <div style="font-size:smaller"><references/></div>

@@ سطر ۲۹۴: / سطر ۲۹۴: @@
 ==روایات مرتبط با تفسیر آیه==
-۲۳ - از امام سجاد(ع) روایت شده که فرمودند: «فأما صوم السفر و المرض ... یفطر فى الحالین جمیعاً فان صام فى السفر أو فى حال المرض فعلیه القضاء فان اللّه عز و جل یقول «فمن کان منکم مریضاً أو على سفر فعدة من ایّام أخر;<ref>از امام صادق(ع) روایت شده است که: «یقضى شهر رمضان من کان فیه علیلا أو مسافراً عدة ما اعتل أو سافر فیه إن شاء متصلا و إن شاء مفترقاً قال اللّه عز و جل «فعدة من ایّام أخر» ...</ref> کمترین مقدار مسافتى که به موجب آن نماز شکسته مى شود و روزه دار افطار مى کند، دو برید(۴) است ... و از او(ع) نقل شده که فرمود: کسى که در ماه رمضان قبل از ظهر مسافرت کند [روزه او باطل است و ] باید آن روزه را قضا نماید; ولى اگر بعد از ظهر مسافرت کند روزه او تمام است و قضایى هم بر او نیست ... » مسافر و مریض باید تعداد روزهایى را که بیمار و یا در سفر بوده قضا نماید، خواه پیوسته و متصل و خواه متفرق به جا آورد، خداى عز و جل فرموده: «فعدة من ایّام أخر» ... ». مسافر و مریض ... در حال مسافرت و بیمارى باید روزه خود را افطار کنند; پس اگر در حال سفر ویا بیمارى روزه گرفتند بایستى قضاى آن روز را به جا آورند. خداوند عز و جل مى فرماید: هر کس از شما بیمار یا مسافر باشد تعدادى از روزهاى دیگر را روزه بدارد».
+- از امام سجاد(ع) روایت شده که فرمودند: «فأما صوم السفر و المرض ... یفطر فى الحالین جمیعاً فان صام فى السفر أو فى حال المرض فعلیه القضاء فان اللّه عز و جل یقول «فمن کان منکم مریضاً أو على سفر فعدة من ایّام أخر;<ref>از امام صادق(ع) روایت شده است که: «یقضى شهر رمضان من کان فیه علیلا أو مسافراً عدة ما اعتل أو سافر فیه إن شاء متصلا و إن شاء مفترقاً قال اللّه عز و جل «فعدة من ایّام أخر» ...</ref> کمترین مقدار مسافتى که به موجب آن نماز شکسته مى شود و روزه دار افطار مى کند، دو برید(۴) است ... و از او(ع) نقل شده که فرمود: کسى که در ماه رمضان قبل از ظهر مسافرت کند [روزه او باطل است و ] باید آن روزه را قضا نماید; ولى اگر بعد از ظهر مسافرت کند روزه او تمام است و قضایى هم بر او نیست ... » مسافر و مریض باید تعداد روزهایى را که بیمار و یا در سفر بوده قضا نماید، خواه پیوسته و متصل و خواه متفرق به جا آورد، خداى عز و جل فرموده: «فعدة من ایّام أخر» ... ». مسافر و مریض ... در حال مسافرت و بیمارى باید روزه خود را افطار کنند; پس اگر در حال سفر ویا بیمارى روزه گرفتند بایستى قضاى آن روز را به جا آورند. خداوند عز و جل مى فرماید: هر کس از شما بیمار یا مسافر باشد تعدادى از روزهاى دیگر را روزه بدارد».
-۲۴ - «عن ابى عبداللّه(ع) فى قول اللّه عز و جل: «و على الذین یطیقونه فدیة طعام مسکین» قال: الذین کانوا یطیقون الصوم فأصابهم کبر أو عطاش أو شبه ذلک فعلیهم لکل یوم مدّ;<ref>از امام صادق(ع) روایت شده است: «أدنى السفر الذى تقصر فیه الصلوة و یفطر فیه الصائم بریدان ... و عنه(ع) انه قال من خرج مسافراً فى شهر رمضان قبل الزوال قضى ذلک الیوم و إن خرج بعد الزوال تم صومه و لاقضاء علیه ...;(۳) کمترین مقدار مسافتى که به موجب آن نماز شکسته مى شود و روزه دار افطار مى کند، دو برید(۴) است ... و از او(ع) نقل شده که فرمود: کسى که در ماه رمضان قبل از ظهر مسافرت کند [روزه او باطل است و ] باید آن روزه را قضا نماید; ولى اگر بعد از ظهر مسافرت کند روزه او تمام است و قضایى هم بر او نیست ... ».</ref> از امام صادق(ع) درباره سخن خداوند که مى فرماید: «کسانى که روزه براى آنها طاقت فرساست لازم است طعامى به عنوان کفاره به تهیدستى بدهند» مراد، افرادى هستند که به پیرى و یا تشنگى و یا شبیه آن مبتلا شده اند که باید براى هر روزى، یک مد طعام به تهیدست بدهند».
+- «عن ابى عبداللّه(ع) فى قول اللّه عز و جل: «و على الذین یطیقونه فدیة طعام مسکین» قال: الذین کانوا یطیقون الصوم فأصابهم کبر أو عطاش أو شبه ذلک فعلیهم لکل یوم مدّ;<ref>از امام صادق(ع) روایت شده است: «أدنى السفر الذى تقصر فیه الصلوة و یفطر فیه الصائم بریدان ... و عنه(ع) انه قال من خرج مسافراً فى شهر رمضان قبل الزوال قضى ذلک الیوم و إن خرج بعد الزوال تم صومه و لاقضاء علیه ...;(۳) کمترین مقدار مسافتى که به موجب آن نماز شکسته مى شود و روزه دار افطار مى کند، دو برید(۴) است ... و از او(ع) نقل شده که فرمود: کسى که در ماه رمضان قبل از ظهر مسافرت کند [روزه او باطل است و ] باید آن روزه را قضا نماید; ولى اگر بعد از ظهر مسافرت کند روزه او تمام است و قضایى هم بر او نیست ... ».</ref> از امام صادق(ع) درباره سخن خداوند که مى فرماید: «کسانى که روزه براى آنها طاقت فرساست لازم است طعامى به عنوان کفاره به تهیدستى بدهند» مراد، افرادى هستند که به پیرى و یا تشنگى و یا شبیه آن مبتلا شده اند که باید براى هر روزى، یک مد طعام به تهیدست بدهند».
-۲۵ - ابى بصیر مى گوید: «سألته عن رجل مرض من رمضان إلى رمضان قابل و لم یصح بینهما و لم یطق الصوم قال: تصدق مکان کل یوم أفطر على مسکین مدّاً من طعام و ان لم یکن حنطة فمن تمر و هو قول اللّه: «فدیة طعام مسکین»;(۳) از آن حضرت (امام باقر یا امام صادق(ع)) از بیمارى که از این رمضان تا رمضان سال آینده بیمارى اش طول کشیده و توان روزه گرفتن ندارد، سؤال کردم، امام فرمودند: در ازاى هر روزى که روزه نگرفته، یک مد طعام (از نوع گندم) به تهیدست صدقه دهد و اگر گندم نبود، از خرما صدقه دهد و این سخن خداست که مى فرماید: فدیة طعام مسکین».
+- ابى بصیر مى گوید: «سألته عن رجل مرض من رمضان إلى رمضان قابل و لم یصح بینهما و لم یطق الصوم قال: تصدق مکان کل یوم أفطر على مسکین مدّاً من طعام و ان لم یکن حنطة فمن تمر و هو قول اللّه: «فدیة طعام مسکین»;(۳) از آن حضرت (امام باقر یا امام صادق(ع)) از بیمارى که از این رمضان تا رمضان سال آینده بیمارى اش طول کشیده و توان روزه گرفتن ندارد، سؤال کردم، امام فرمودند: در ازاى هر روزى که روزه نگرفته، یک مد طعام (از نوع گندم) به تهیدست صدقه دهد و اگر گندم نبود، از خرما صدقه دهد و این سخن خداست که مى فرماید: فدیة طعام مسکین».
-۲۶ - «عن أبى عبداللّه(ع) فى قوله: «و على الذین یطیقونه فدیة طعام مسکین» قال: المرأة تخاف على ولدها ...;(۴) از امام صادق (ع) درباره سخن خداوند که مى فرماید: «کسانى که طاقت روزه گرفتن ندارند به عنوان کفاره، طعامى به تهیدست بدهند» روایت شده است: مراد زنى است که بر بچه خود [جنین یا کودک شیرخوار خود ]مى ترسد ... ».
+- «عن أبى عبداللّه(ع) فى قوله: «و على الذین یطیقونه فدیة طعام مسکین» قال: المرأة تخاف على ولدها ...;(۴) از امام صادق (ع) درباره سخن خداوند که مى فرماید: «کسانى که طاقت روزه گرفتن ندارند به عنوان کفاره، طعامى به تهیدست بدهند» روایت شده است: مراد زنى است که بر بچه خود [جنین یا کودک شیرخوار خود ]مى ترسد ... ».
-۲۷ - از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: «حد المرض الذى یجب على صاحبه فیه الأفطار ... لقول اللّه عز و جل «فمن کان منکم مریضاً أو على سفر فعدة من ایّام أخر» ان یکون العلیل لایستطیع أن یصوم أو یکون ان استطاع الصوم زاد فى علته و خاف منه على
+- از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: «حد المرض الذى یجب على صاحبه فیه الأفطار ... لقول اللّه عز و جل «فمن کان منکم مریضاً أو على سفر فعدة من ایّام أخر» ان یکون العلیل لایستطیع أن یصوم أو یکون ان استطاع الصوم زاد فى علته و خاف منه على
 ==پانویس==
 <div style="font-size:smaller"><references/></div>