آیه 181 سوره آل عمران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۶:۲۳

2019-01-20T06:23:41Z

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-05T08:23:40Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ف...» ایجاد کرد

2016-03-05T20:33:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ف...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ|سوره=3|آیه =181}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 181
|شماره بعدی = 182
|شماره قبلی = 180
|سوره= آل عمران
|شماره سوره= 3
|جزء= 4
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
هر آینه خدا شنید سخن (جاهلانه) آن کسان را که گفتند: خدا فقیر است و ما دارا. البته ما گفتارشان را ثبت خواهیم کرد با این گناه بزرگشان که انبیاء را به ناحق کشتند، و گوییم: بچشید عذاب آتش سوزان را.
|-|
انصاریان=
محققاً خدا سخن کسانی را که گفتند: «خدا نیازمند است و ما بی نیازیم»، شنید. بی تردید آنچه را گفتند، و [نیز] کشتن پیامبران را از روی ستم [در پرونده اعمالشان] می نویسیم، و [روز قیامت] می گوییم: عذاب سوزان را بچشید.
|-|
فولادوند=
مسلماً خداوند، سخن كسانى را كه گفتند: «خدا نيازمند است و ما توانگريم »، شنيد. به زودى آنچه را گفتند، و بناحق كشتنِ آنان پيامبران را، خواهيم نوشت و خواهيم گفت: «بچشيد عذاب سوزان را.»
|-|
آیتی=
هر آينه خدا شنيد سخن آن كسان را كه مى‌گفتند: خدا بينواست و ما توانگريم. گفتارشان را و نيز اينكه پيامبران را به ناحق مى‌كشتند، خواهيم نوشت، و گوييم: بچشيد عذاب آتش سوزان را.
|-|
مکارم شیرازی=
خداوند، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است، و ما بی‌نیازیم»، شنید! به زودی آنچه را گفتند، خواهیم نوشت؛ و (همچنین) کشتن پیامبران را بناحق (می‌نویسیم)؛ و به آنها می‌گوییم: «بچشید عذاب سوزان را (در برابر کارهایتان!)»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Allah has certainly heard the remark of those who said, ‘Allah is poor and we are rich.’ We will record what they have said, and their killing of the prophets unjustly, and We shall say, ‘Taste the punishment of the burning.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Allah has certainly heard the saying of those who said: Surely Allah is poor and we are rich. I will record what they say, and their killing the prophets unjustly, and I will say: Taste the chastisement of burning.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|Verily Allah heard the saying of those who said, (when asked for contributions to the war): "Allah, forsooth, is poor, and we are rich!" We shall record their saying with their slaying of the prophets wrongfully and We shall say: Taste ye the punishment of burning!}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Allah hath heard the taunt of those who say: "Truly, Allah is indigent and we are rich!"- We shall certainly record their word and (their act) of slaying the prophets in defiance of right, and We shall say: "Taste ye the penalty of the Scorching Fire!}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«إِنَّ اللهَ فَقِیرٌ»: سخن یهودیانی است که قرآن را به استهزاء می‌گرفتند و با توجّه به آیه بقره (مَن ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللهَ قَرْضاً ...) چنین بی‌ادبانه دم می‌زدند. «قَتْلَهُم»: عطف به (مَا) است. «الأنبِیَآءَ»: مفعولٌ‌به مصدر (قَتْلَ) است. «الْحَرِیقِ»: سوزاندن. سوزاننده. اسم مصدری است به معنی إحراق یا فعیل به معنی فاعل یعنی مُحْرِق است. در هر صورت مراد دوزخ است.
==نزول==

'''محل نزول:'''

اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 168.</ref>

سدى<ref> تفسير ابن اسحق.</ref> و مقاتل<ref> تفسير ابن ابى‌حاتم.</ref> و عكرمة و ابن عباس<ref> تفسير مجمع البيان.</ref> روايت كنند كه ابوبكر به يكى از مدارس يهوديان داخل گرديد و نيز گويند كه به دستور [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله براى تبليغ اداء صلوة و دادن [[زكات]] رفته بود، اجتماعى ديد كه گرد فنحاص بن عازورا جمع شده بودند. پس از اظهارات ابوبكر فنحاص گفت: اى ابوبكر بنابر آنچه كه تو مي‌گوئى، معلوم مي‌شود خداى شما فقير است ولى بدان كه ما همه از اغنياء هستيم و در عين حال خداى تو از مردم قرض مي‌خواهد و اين خود علامت فقر و نيازمندى اوست در اين جا ابوبكر به خشم آمد و سيلى محكمى به صورت فنحاص نواخت.

فنحاص به حالت اعتراض گفت: چرا چنين كردى و شكايت او را نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله برد. پيامبر از ابوبكر جريان قضيه را پرسيد. ابوبكر كه گفتار او را نسبت به خداوند توهين مي‌دانست براى پيامبر بيان نمود ولى فنحاص منكر گرديد سپس اين آيه نازل شد.<ref> شيخ بزرگوار ما در ذيل شأن و نزول آيه 186 همين سوره كه بعد خواهد آمد موضوع فنحاص يهودى سيد بنوقينقاع را ذكر نموده است.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
«181» لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ‌

همانا خداوند سخن كسانى را كه گفتند: خدا فقير است و ما توانگريم، شنيد. به زودى اين سخن آنان، و به ناحق كشتن آنان پيامبران را، خواهيم نوشت و به آنان خواهيم گفت: بچشيد عذاب آتش سوزان را.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ (181)

شأن نزول: چون آيه: مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً نازل شد، بعضى از يهود به ساحت كبريايى جسارت ورزيدند، گفتند: خداى تعالى فقير است كه از ما قرض خواسته؛ آيه شريفه نازل شد:

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ‌: هر آينه بتحقيق علم الهى تعلق يافت، قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا: به گفتار آنانكه به سوء اعتقاد و نادانى گفتند: إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ: بدرستى كه خدا محتاج است. وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ: و ما غنى و بى‌نياز هستيم كه از ما قرض خواسته است. بعد از آن تهديد فرمايد: سَنَكْتُبُ ما قالُوا: زود باشد كه بنويسيم، يعنى حفظ فرمائيم، تا در نامه اعمال آنان بنويسيم آنچه را كه گفتند و فقر را به ما و غنا را به خود نسبت دادند تا آنها را بر آن جزا دهيم، زيرا اين قول، كلمه عظيمى است، جهت آنكه كفر به خدا و استهزاء به قرآن و رسول باشد، و لذا آن را منتظم به قتل فرمايد. وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍ‌: و كشتن پيغمبران را به ناحق.

اين قيد واقعى است نه احترازى، زيرا بدون شك كشتن انبياء ناحق باشد.

وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ‌: و انتقام در گفتار و كردار مذكور اين است كه گوئيم آنها را در وقت مرگ يا نزد حشر: بچشيد عذاب آتش سوزان را.

تنبيه: آيه شريفه را اشاراتى است: 1- عظمت نسبت اين گفتار به ساحت كبريائى. 2- اسناد قتل به آنان با صدور آن از پدران ايشان، به اعتبار رضايت آنها بود؛ و هر كه راضى به فعل جماعتى باشد، داخل است در آن جماعت.

3- ضمّ قتل انبياء به قول آنان، تنبيه است بر آنكه اسلاف نيز اين سخن را گفتند. 4- ثبت جرايم در نامه اعمال، مبالغه در زجر آن معصيت است كه‌

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 316

اقوال و افعال مكتوب، و روز قيامت قرائت كند تا تهديد باشد در منع از معاصى. 5- تعبير به (ذوق) نسبت به عذاب، اشعار است به ترتّب شدت نكال و عذاب بعد از آن.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ (181)

ترجمه‌

هر آينه بتحقيق شنيد خدا گفتار آنانرا كه گفتند همانا خدا محتاج است و ما بى‌نيازيم همانا مينويسيم آنچه را گفتند و كشتنشان پيغمبران را بناحق و گوئيم بچشيد عذاب آتش سوزان را.

تفسير

يهود وقتى شنيدند قول خداوند را كه فرمود كسيكه وام دهد خدا را

جلد 1 صفحه 541

وام نيكو خداوند چندين برابر باو عوض ميدهد گفتند معلوم ميشود خدا فقير است و ما اغنياء كه از ما وام خواسته و اين سخن را بر سبيل استهزاء ميگفتند و قمى فرموده و اللّه نديدند خدا را تا بگويند فقير است ولى ديدند اولياء اللّه را كه فقرا هستند پس گفتند اگر خدا غنى بود اولياء خود را غنى مينمود پس فخر نمودند بر خدا بغنى بودن و در مناقب از حضرت باقر (ع) روايت نموده آنها كسانى بودند كه گمان مى- كردند امام محتاج بوجوهاتى است كه براى او ميآورند در هر حال خداوند شنيد ياوه ياوه گويان را و ثبت ميفرمايد در نامه عمل آنها و ضبط ميكند در علم خود و مؤاخذه ميشوند در روز قيامت باين كفريات و اقوال قبيحه ناهنجار و نيز مكتوب است عند اللّه كشتن اسلاف آنها پيغمبران را با آنكه راضيند اينان بعمل پيشينيان خود و در كافى از حضرت صادق (ع) روايت نموده كه قسم بخدا نكشتند پيغمبران را بشمشير هاى خودشان لكن كم و زياد نمودند در اوامر آنها پس كشتند آنها را حقير عرض ميكنم كشتن پيغمبر بعنوان شخصى به شمشير ممكن است ولى كشتن پيغمبر بعنوان پيغمبرى به شمشير نميشود و همان كشتن احكام او است و خداوند انتقام ميكشد از اين اشخاص در قيامت بآنكه ميفرمايد بچشيد عذاب آتش سوزنده را پس ميسوزند و سيكتب بصيغه مجهول مغايب و قتلهم برفع و يقول بصيغه معلوم مغايب نيز قرائت شده است و بمناسبت آيه قبل بايد اين هفوات نسبت بزكوة هم از آنها سر زده باشد.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
لَقَد سَمِع‌َ اللّه‌ُ قَول‌َ الَّذِين‌َ قالُوا إِن‌َّ اللّه‌َ فَقِيرٌ وَ نَحن‌ُ أَغنِياءُ سَنَكتُب‌ُ ما قالُوا وَ قَتلَهُم‌ُ الأَنبِياءَ بِغَيرِ حَق‌ٍّ وَ نَقُول‌ُ ذُوقُوا عَذاب‌َ الحَرِيق‌ِ (181)

‌هر‌ آينه‌ بتحقيق‌ خداوند شنيد قول‌ كساني‌ ‌که‌ گفتند خداوند فقير ‌است‌ و ‌ما ثروتمنديم‌ زود ‌باشد‌ بنويسيم‌ آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ گفتند و كشتن‌ ‌آنها‌ انبياء ‌را‌ بدون‌ حق‌ و بآنها مي‌گوييم‌ بچشيد عذاب‌ سوزنده‌ ‌را‌.

مفسرين‌ گفتند ‌که‌ ‌اينکه‌ قول‌ منشأش‌ ‌آيه‌ شريفه‌ ‌است‌ ‌که‌ فرموده‌ مَن‌ ذَا الَّذِي‌ يُقرِض‌ُ اللّه‌َ قَرضاً حَسَناً الاية ‌پس‌ خدايي‌ ‌که‌ احتياج‌ بقرض‌ دارد فقير ‌است‌ و ‌ما ‌که‌ قرض‌ ميدهيم‌ اغنياء هستيم‌.

جلد 4 - صفحه 443

لكن‌ ‌اينکه‌ تفسير غلط ‌است‌ زيرا احدي‌ توهم‌ نميكند ‌که‌ مراد ‌از‌ ‌آيه‌ قرض‌ دادن‌ بخدا ‌است‌ بلكه‌ مراد انفاق‌ ‌في‌ سبيل‌ اللّه‌ ‌است‌ مثل‌ زكاة و خمس‌ و ساير مصارف‌ خيريه‌، بلكه‌ ‌اينکه‌ قول‌ مقاله‌ يهود ‌است‌ ‌که‌ معتقد هستند ‌که‌ خداوند روز يكشنبه‌ شروع‌ بخلقت‌ عالم‌ نمود ‌تا‌ روز جمعه‌ تمام‌ شد و شنبه‌ تعطيل‌ نمود و كنار رفت‌ و ديگر كاري‌ ‌از‌ ‌او‌ صادر نميشود ‌که‌ قول‌ بتفويض‌ ‌است‌ و مفاد ‌آيه‌ شريفه‌ قالَت‌ِ اليَهُودُ يَدُ اللّه‌ِ مَغلُولَةٌ الاية مائده‌ ‌آيه‌ 64 ‌است‌.

و نظير قول‌ حكماء ‌است‌ ‌که‌ گفتند ‌خدا‌ فقط عقل‌ اول‌ ‌را‌ آفريد و بس‌ زيرا الواحد ‌لا‌ يصدر عنه‌ الا الواحد و ‌لا‌ يصدر الواحد الا ‌عن‌ الواحد.

و همچنين‌ بسياري‌ ‌از‌ مفوضه‌ ‌که‌ گفتند امر خلقت‌ و رزق‌ مفوض‌ بملائكه‌ و انبياء و اولياء ‌است‌.

و تمام‌ اينها مزخرف‌ ‌است‌ و باطل‌ بَل‌ يَداه‌ُ مَبسُوطَتان‌ِ يُنفِق‌ُ كَيف‌َ يَشاءُ مائده‌ ‌آيه‌ 64، كُل‌َّ يَوم‌ٍ هُوَ فِي‌ شَأن‌ٍ الرحمن‌ ‌آيه‌ 29 و تفصيل‌ ‌اينکه‌ بحث‌ ‌را‌ مكررا متذكر شده‌ايم‌ لذا مي‌پردازيم‌ بشرح‌ الفاظ ‌آيه‌ شريفه‌:

لَقَد سَمِع‌َ اللّه‌ُ سمع‌ الهي‌ علم‌ بمسموعات‌ ‌است‌ چنانچه‌ بصر علم‌ بمبصرات‌ و ادراك‌ علم‌ بمدركات‌، و حكمت‌ علم‌ بمصالح‌ و مفاسد و برگشت‌ تمام‌ بعلم‌ ‌است‌ ‌که‌ عين‌ ذات‌ ‌است‌.

قَول‌َ الَّذِين‌َ قالُوا إِن‌َّ اللّه‌َ فَقِيرٌ فقير دو معني‌ دارد: يكي‌ بمعني‌ احتياج‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌از‌ لوازم‌ ممكن‌ ‌است‌ و ساحت‌ قدس‌ واجب‌ ‌از‌ ‌او‌ بري‌ ‌است‌ زيرا احتياج‌ ‌با‌ وجوب‌ وجود نميسازد. و يكي‌ بمعني‌ نداريست‌ و خداوند بمجرد اراده‌ بهرچه‌ تعلق‌ بگيرد موجود ميشود و خزائن‌ الهي‌ فناپذير نيست‌ و كم‌ شدني‌ نيست‌.

وَ نَحن‌ُ أَغنِياءُ غني‌ ‌هم‌ دو معني‌ دارد: يكي‌ بي‌نيازي‌ و عدم‌ احتياج‌ و ممكن‌ بذاته‌ سر ‌تا‌ پا احتياج‌ ‌است‌.

جلد 4 - صفحه 444

سيه‌ رويي‌ ز ممكن‌ ‌در‌ دو عالم‌ || نشد هرگز جدا و اللّه‌ اعلم‌

‌کل‌ ممكن‌ محتاج‌‌أن‌‌به‌ يا أَيُّهَا النّاس‌ُ أَنتُم‌ُ الفُقَراءُ إِلَي‌ اللّه‌ِ وَ اللّه‌ُ هُوَ الغَنِي‌ُّ الحَمِيدُ فاطر ‌آيه‌ 15.

ديگر دارايي‌ ‌است‌ آنهم‌ ممكن‌ ليس‌ صرف‌ ‌است‌ چنانچه‌ گفته‌اند (الممكن‌ ‌في‌ حدّ ذاته‌ ‌ان‌ ‌يکون‌ ليس‌ و ‌له‌ ‌من‌ علته‌ ‌ان‌ ‌يکون‌ ايس‌) بلكه‌ ممكن‌ چنانچه‌ ‌در‌ وجود و حدوث‌ احتياج‌ بموجد و محدث‌ دارد، ‌در‌ بقاء ‌هم‌ محتاج‌ ‌است‌ ‌آن‌ بآن‌ بنا ‌بر‌ حركت‌ جوهريه‌ احتياج‌ بافاضه‌ وجود دارد (‌اگر‌ نازي‌ كند ‌از‌ ‌هم‌ فرو ريزند قالب‌ها) سَنَكتُب‌ُ ما قالُوا ‌در‌ دفتر الهي‌ ثبت‌ و نوشته‌ ‌شده‌ ما يَلفِظُ مِن‌ قَول‌ٍ إِلّا لَدَيه‌ِ رَقِيب‌ٌ عَتِيدٌ ق‌ ‌آيه‌ 18.

وَ قَتلَهُم‌ُ الأَنبِياءَ ‌که‌ آنهم‌ نوشته‌ ‌شده‌ بلكه‌ جميع‌ افعال‌ عباد ‌از‌ نيك‌ و بد عبادت‌ و معصيت‌ تمام‌ نوشته‌ ‌شده‌ و نامه‌ عمل‌ ‌از‌ ضروريات‌ دين‌ اسلام‌ ‌است‌ و آيات‌ قرآني‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ باب‌ بسيار ‌است‌ و كافيست‌ همين‌ ‌آيه‌ وَ وُضِع‌َ الكِتاب‌ُ فَتَرَي‌ المُجرِمِين‌َ مُشفِقِين‌َ مِمّا فِيه‌ِ وَ يَقُولُون‌َ يا وَيلَتَنا ما لِهذَا الكِتاب‌ِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلّا أَحصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظلِم‌ُ رَبُّك‌َ أَحَداً كهف‌ ‌آيه‌ 49.

(اشكال‌)

يهود زمان‌ نبي‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌که‌ قائل‌ باين‌ قول‌ بودند قتل‌ انبياء نكردند.

(جواب‌)

اولا خداوند مذمت‌ ميفرمايد كساني‌ ‌که‌ قائل‌ باين‌ قول‌ بودند و كساني‌ ‌که‌ انبياء ‌را‌ بقتل‌ رسانيدند و دلالت‌ ندارد ‌بر‌ اينكه‌ ‌هر‌ كس‌ قائل‌ باين‌ قول‌ ‌باشد‌ قاتل‌ انبياء ‌است‌.

و ثانيا مذمت‌ راجع‌ بجنس‌ يهود ‌است‌ ‌که‌ اينها ‌هم‌ قائل‌ باين‌ قول‌ هستند و ‌هم‌ قاتل‌ انبياء.

جلد 4 - صفحه 445

و ثالثا

(الراضي‌ بفعل‌ قوم‌ كالداخل‌ فيهم‌)

لسان‌ خبر ‌است‌.

بغير حق‌ّ نه‌ معني‌ ‌اينکه‌ ‌باشد‌ ‌که‌ قتل‌ نبي‌ ‌اگر‌ بحق‌ ‌باشد‌ مانعي‌ ندارد بلكه‌ ميفرمايد قتل‌ انبياء كلّا بغير حق‌ ‌است‌ و ممكن‌ ‌است‌ ‌که‌ بسا كفار انبياء ‌خود‌ ‌را‌ ميكشتند بعنوان‌ اينكه‌ اينها ‌با‌ ‌ما جنگ‌ دارند و مزاحم‌ ‌ما هستند و بخدايان‌ ‌ما اهانت‌ ميكنند و امثال‌ اينها ‌که‌ پيش‌ ‌خود‌ يك‌ تقصيري‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ توهم‌ ميكردند، لكن‌ يهود انبياء ‌را‌ كشتند ‌که‌ هيچگونه‌ بهانه‌اي‌ نداشتند مثل‌ قتل‌ يحيي‌ و زكريا و امثال‌ اينها.

وَ نَقُول‌ُ ‌يعني‌ حكم‌ ميفرمائيم‌ و ‌از‌ روي‌ خفت‌ و خواري‌ بآنها مي‌گوييم‌ بچشيد ذُوقُوا عَذاب‌َ الحَرِيق‌ِ ‌که‌ عذاب‌ آتش‌ ‌باشد‌ ‌که‌ دائما مشتعل‌ ‌است‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

اشاره

(آیه 181))

شأن نزول:

این آیه و آیه بعد در باره توبیخ و سرزنش یهود نازل شده است. پیامبر صلّی اللّه علیه و آله نامه‌ای به یهود «بنی قینقاع» نوشت و در طی آن، آنها را به انجام نماز و پرداخت زکات، و دادن قرض به خدا (منظور از این جمله انفاق در راه خداست که برای تحریک حد اکثر عواطف مردم از آن چنین تعبیر شده است) دعوت نمود.

فرستاده پیامبر صلّی اللّه علیه و آله به خانه‌ای که مرکز تدریس مذهبی یهودیان بود و بیت المدارس نام داشت وارد شد، و نامه را به دست «فنحاص» دانشمند بزرگ یهود داد، او پس از مطالعه نامه، با لحن استهزا آمیزی گفت: اگر سخنان شما راست باشد، باید گفت: خدا فقیر است و ما غنی و بی‌نیاز! زیرا اگر او فقیر نبود، از ما قرض نمی‌خواست! به علاوه محمد صلّی اللّه علیه و آله معتقد است، خدا شما را از رباخواری نهی کرده، در

ج1، ص356

حالی که خود او در برابر انفاقها به شما وعده ربا و فزونی می‌دهد! ولی بعدا «فنحاص» انکار کرد چنین سخنانی را گفته باشد در این موقع این دو آیه نازل گشت.

تفسیر:

در این آیه می‌گوید: «خدا سخن کفرآمیز آنان (یهود) را که گفتند:

خداوند فقیر است و ما غنی هستیم شنید» (لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِیرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِیاءُ).

بنابراین، انکار آنها بیهوده است، سپس می‌گوید: نه تنها سخنان آنها را می‌شنویم «بلکه همه آنها را خواهیم نوشت و (همچنین) به قتل رسانیدن پیامبران را به ناحق» می‌نویسیم (سَنَکْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِیاءَ بِغَیْرِ حَقٍّ).

ثبت و حفظ اعمال آنها برای این است که روز رستاخیز آن را در برابر آنها قرار می‌دهیم «و می‌گوییم اکنون نتیجه اعمال خود را به صورت عذاب سوزان بچشید» (وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=3 |آیه=181}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=3 |آیه=181}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=3 |آیه=181}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره آل عمران]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«إِنَّ اللهَ فَقِیرٌ»: سخن یهودیانی است که قرآن را به استهزاء می‌گرفتند و با توجّه به آیه بقره (مَن ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللهَ قَرْضاً ...) چنین بی‌ادبانه دم می‌زدند. «قَتْلَهُم»: عطف به (مَا) است. «الأنبِیَآءَ»: مفعولٌ‌به مصدر (قَتْلَ) است. «الْحَرِیقِ»: سوزاندن. سوزاننده. اسم مصدری است به معنی إحراق یا فعیل به معنی فاعل یعنی مُحْرِق است. در هر صورت مراد دوزخ است.
+الحريق: سوزاننده. (فعيل به معنى فاعل است).<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 ==نزول==
 '''محل نزول:'''
-اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
+اين آيه همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 168.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 سدى<ref> تفسير ابن اسحق.</ref> و مقاتل<ref> تفسير ابن ابى‌حاتم.</ref> و عكرمة و ابن عباس<ref> تفسير مجمع البيان.</ref> روايت كنند كه ابوبكر به يكى از مدارس يهوديان داخل گرديد و نيز گويند كه به دستور [[رسول خدا]] صلى الله عليه و آله براى تبليغ اداء صلوة و دادن [[زكات]] رفته بود، اجتماعى ديد كه گرد فنحاص بن عازورا جمع شده بودند. پس از اظهارات ابوبكر فنحاص گفت: اى ابوبكر بنابر آنچه كه تو مي‌گوئى، معلوم مي‌شود خداى شما فقير است ولى بدان كه ما همه از اغنياء هستيم و در عين حال خداى تو از مردم قرض مي‌خواهد و اين خود علامت فقر و نيازمندى اوست در اين جا ابوبكر به خشم آمد و سيلى محكمى به صورت فنحاص نواخت.
+فنحاص به حالت اعتراض گفت: چرا چنين كردى و شكايت او را نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله برد. پيامبر از ابوبكر جريان قضيه را پرسيد. ابوبكر كه گفتار او را نسبت به خداوند توهين مي‌دانست براى پيامبر بيان نمود ولى فنحاص منكر گرديد سپس اين آيه نازل شد<ref> شيخ بزرگوار ما در ذيل شأن و نزول آيه 186 همين سوره كه بعد خواهد آمد موضوع فنحاص يهودى سيد بنو قينقاع را ذكر نموده است.</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 168.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 همانا خداوند سخن كسانى را كه گفتند: خدا فقير است و ما توانگريم، شنيد. به زودى اين سخن آنان، و به ناحق كشتن آنان پيامبران را، خواهيم نوشت و به آنان خواهيم گفت: بچشيد عذاب آتش سوزان را.
 }}
@@ سطر ۷۱: / سطر ۱۱۴: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ (181)