Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-05-11T06:13:13Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-19T08:14:43Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ|سوره=35|آیه =17}} {{مشخصات آی...» ایجاد کرد

2016-04-27T20:34:02Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ|سوره=35|آیه =17}} {{مشخصات آی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ|سوره=35|آیه =17}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 17
|شماره بعدی = 18
|شماره قبلی = 16
|سوره= فاطر
|شماره سوره= 35
|جزء= 22
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و هیچ این کار بر خدا دشوار نیست.
|-|
انصاریان=
و این کار بر خدا دشوار نیست،
|-|
فولادوند=
و اين [امر] براى خدا دشوار نيست.
|-|
آیتی=
و اين كار بر خدا دشوار نيست.
|-|
مکارم شیرازی=
و این برای خداوند مشکل نیست!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|and that is not a hard thing for Allah.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And this is not hard to Allah.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|That is not a hard thing for Allah.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Nor is that (at all) difficult for Allah.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«عَزِیزٍ»: صعب و سخت. مشکل و پرمشقّت (نگا: توبه / هود / ، ابراهیم / ).

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ «17»

و اين كار بر خداوند سخت نيست.

===نکته ها===

در آيه 133 سوره‌ى انعام مشابه آيه 16 را خوانديم كه مى‌فرمود: «وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ ما يَشاءُ كَما أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ» پروردگار تو بى نياز و صاحب رحمت است، اگر بخواهد شما را مى‌برد و بعد از شما هر كه را بخواهد جايگزين مى‌كند، همان گونه كه شما را جايگزين پيشينيان قرار داد.

===پیام ها===

1- اگر انسان زير پاى خود را سست و خطرناك بداند، آرام‌تر مى‌رود. «إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ»

2- از نشانه‌هاى فقر انسان، امكان نابود شدن اوست. أَنْتُمُ الْفُقَراءُ ... يُذْهِبْكُمْ‌

3- بيان قدرت الهى، راهى براى دعوت مردم و تهديدى براى سركشان است. «إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ»

4- قدرت الهى در بردن و آوردن مخلوقات يكسان است. «يُذْهِبْكُمْ‌- يَأْتِ»

5- دست خداوند در آفرينش باز است و قدرت او بن بست ندارد. «يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ»

6- مدير بايد جلو غرور و انحصارطلبى زيردستان خود را بگيرد. «يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ»

7- قدرت الهى را جدّى بگيريم. «وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 488
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ «17»

وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ: و نيست بردن شما و آوردن ديگران بر خدا دشوار و متعسر بلكه در نهايت سهولت و كمال آسانى است.

تبصره:

آيه شريفه دال است بر غضب سبحانى بر اهل كفر و طغيان و شرك و عصيان، و تحذير و تشديد عظيمى است نسبت به آنان كه از مخالفت بپرهيزند زيرا عاقبتش وخيم است.

«1» تفسير منهج الصادقين (چ سوم- تهران) ج 7 ص 439.

جلد 11 - صفحه 26

در كافى- از حضرت صادق عليه السلام فرمود: تعوّدوا باللّه من سطوات اللّه باللّيل و النّهار. قال: قلت: و ما سطوات اللّه؟ قال: الاخذ على المعاصى‌ «1»: پناه بريد به خدا از سطوات الهى به شب و روز، راوى گويد گفتم چيست سطوات خدا؟ فرمود: گرفتن به عقوبت شديده است بر ارتكاب معاصى.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ «15» إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ «16» وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ «17» وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى‌ حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى‌ إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ «18» وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ «19»

وَ لا الظُّلُماتُ وَ لا النُّورُ «20» وَ لا الظِّلُّ وَ لا الْحَرُورُ «21» وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لا الْأَمْواتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ «22» إِنْ أَنْتَ إِلاَّ نَذِيرٌ «23» إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلاَّ خَلا فِيها نَذِيرٌ «24»

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ «25» ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ «26»

ترجمه‌

اى مردمان شما محتاجان بسوى خدائيد و خداوند او بى‌نياز ستوده است‌

اگر بخواهد ميبرد شما را و ميآورد خلقى نو پديد

و نيست اين بر خدا دشوار

و برنميدارد شخص گناهكارى گناه ديگرى را و اگر بخواند شخص گرانبار براى برداشتن بارش برداشته نشود از آن چيزى اگر چه باشد صاحب قرابت جز اين نيست كه بيم ميدهى آنانرا كه ميترسند از پروردگارشان با پنهان بودن و برپا دارند نماز را و هر كه پاكيزه شد پس جز اين نيست كه پاكيزه ميشود براى خودش و بسوى خدا است بازگشت‌

و يكسان نيستند نابينا و بينا

و نه تاريكيها و نه روشنائى‌

و نه سايه خنك و نه باد بسيار گرم‌

و يكسان نيستند زندگان و نه مردگان همانا خدا مى‌شنواند آنانرا كه ميخواهد و نيستى تو شنواننده آنها را كه در قبرهايند

نيستى تو مگر بيم‌دهنده‌

همانا ما فرستاديم تو را بدين حقّ با آنكه مژده دهنده و بيم دهنده‌اى و نيست هيچ جماعتى مگر آنكه گذشت در ميان آنها بيم‌دهنده‌ئى‌

اگر تكذيب ميكنند تو را پس بتحقيق تكذيب كردند آنانكه بودند پيش از آنها آمد آنها را پيغمبرانشان با دليلهاى روشن و با صحف آسمانى و با كتاب روشن‌كننده‌

پس گرفتم آنانرا كه كافر شدند پس چگونه بود ناپسند داشتن من.

تفسير

خداوند متعال بعد از بيان بى‌فائده بودن عبادت بتها بيان فرموده احتياج مردم را در وجود و بقاء و خوراك و پوشاك و سعادت در دنيا و آخرت و همه‌

جلد 4 صفحه 383

چيز بخدا و بى‌نياز بودن خود را از هر جهت از آنها و استحقاق او براى ستايش و پرستش تا كسى تصوّر نكند كه منع او از عبادت بتها و بعث آنها بر عبادت و اطاعت خود براى نفعى است كه از اعمال آنها باو ميرسد و بدانند براى مصلحت خودشان است و اگر خدا بخواهد ميتواند همه مردم را در يك آن نيست و نابود كند و مردم ديگرى را بوجود آورد كه فقط عبادت و اطاعت او را نمايند و اين براى خدا مشكل نيست بلكه خيلى آسان است و پس از آن بيان فرموده است عدالت خود را باين تقريب كه برنميدارد هيچ نفس گناهكارى گناه ديگرى را اگرچه موجب گمراهى او شده باشد چون در اينصورت خودش گناه كرده كه موجب گمراهى غير شده مربوط بگناه غير نيست آن بجاى خود محفوظ است و اگر بخواند نفسيكه سنگين شده از بار گناه كسيرا براى برداشتن قدرى از بار گناه خود بعنوان كمك نمودن برداشته نشود بوسيله آنكس از أنبار چيزى اگرچه آنكس از اقارب و ارحام خواننده باشد و خطاب فرموده به پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم كه از ايمان نياوردن اينقوم عنود ملول مباش چون انذار و تخويف تو از معاصى فقط در كسانى مؤثّر است كه از خداى پنهان از انظار ميترسند و نمازى كه اهمّ عبادات است بجا ميآورند نه كسانيكه اصلا اعتقاد بمبدء و معاد ندارند و كسيكه عبادت و اطاعت خدا را كه موجب تزكيه و تطهير نفس از پليديهاى معاصى است بنمايد بر نفع خود كار كرده و بازگشت همه بمحضر عدل الهى است و جزاى اعمال بد و خوب را كاملا بصاحبانش ميرساند و مساوى نيست كافر كه كور است با مؤمن كه بينا است و باطل كه ظلمات عقائد فاسده و آراء گوناگون كاسده است با حق كه يكى است و نور و روشنائى است و بهشت كه مانند سايه معتدل است با جهنّم كه مانند باد گرم سوزان است و كلمه لا فيضى ره فرموده براى تأكيد نفى استواء است و تكرار آن در دو طرف براى زيادتى تأكيد است و بنظر حقير كلمه لا در صدر دو جمله اخيره براى نفى استواء است كه معمولا در كلام عرب بعد از حرف عطف آورده ميشود و ميگويند براى تأكيد معناى نفى است و تكرار آن در وسط براى اشاره ببودن حق و بهشت از لوازم و توابع ايمان و بودن باطل و جهنم از لوازم و توابع كفر است چون گوينده چنانچه دو جمله اخيره را بر اولى عطف نموده مفردات آندو را هم عطف بما سبق‌

جلد 4 صفحه 384

كرده است و اين نكته دقيقى است كه بايد بذوق ادراك شود و براى اين است كه لا در وسط جمله اولى آورده نشده اگر چه محتمل است براى قرب بنفى محتاج بتأكيد نشده باشد و بعدا فعل را مكرّر فرموده براى عدول بمثال ديگرى براى مؤمن و كافر و فرموده و مساوى نيستند اهل ايمان كه زنده دلانند بعلم و معرفت با كفاريكه مانند مردگانند در بى‌ادراكى و بى‌حسّى و براى تأكيد اينمعنى فرموده كه تو نميتوانى بحول و قوّه خودت مطلب حقّى را بمردگانى كه در قبرستان جاى دارند بفهمانى مگر آنكه خدا بخواهد و خدا نخواسته جز آنكه ابلاغ نمائى تو بآنها وعده عذاب الهى را براى اتمام حجّت چون اگر خدا خواسته بود زنگ غفلت را از دل آنها ميزدود و توفيق تحصيل علم و معرفت بآنها عطا ميفرمود كه اصرار بر كفر نداشته باشند و براى دفع توهّم اختصاص منصب نبوّت بانذار و تصريح بآنكه حصر اضافى بوده در مقابل اسماع كه بمعناى افهام ميباشد فرموده است ما تو را فرستاديم براى نشر دين حقّ اسلام كه بشارت دهى مردم را ببهشت در صورت ايمان و بترسانى از جهنّم در صورت كفر و هيچ يك از امم سابقه و اهل اعصار گذشته نبودند مگر آنكه آمد و گذشت در ميان آنها پيغمبرى يا امامى كه بيم ميداد آنها را از خدا و اين دليل است بر آنكه در هيچ عصر و زمان زمين خالى از حجّت نبوده و نخواهد بود چنانچه اماميّه قائلند و قمّى ره نقل فرموده و در كافى از امام باقر عليه السّلام نقل نموده كه پيغمبر صلى اللّه عليه و اله از دنيا نرفت مگر آنكه مبعوث فرمود براى مردم نذيرى و كسيكه منكر اين معنى شود لازمه‌اش آنستكه پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم تضييع نموده باشد امّت خود را كه در اصلاب مردانند گفته شد قرآن كفايت آنها را نميكند فرمود چرا اگر يافت شود براى آن مفسّرى گفته شد پيغمبر صلى اللّه عليه و اله تفسير نفرموده است آنرا فرمود چرا تفسير فرمود آنرا براى يكمرد و تفسير فرمود شأن او را براى امّت و او على ابن ابى طالب عليه السّلام بود و از اينجا معلوم ميشود كه تفسير قرآن مخصوص بخاندان عصمت و طهارت است و هر چه از غير ايشان صادر شود خالى از اعتبار بلكه باطل است چنانچه در روايات معتبره تصريح بآن شده و در خاتمه براى تسليت خاطر پيغمبر صلى اللّه عليه و اله فرموده كه تكذيب كفّار اختصاص بتو ندارد اگر اينها تو را تكذيب ميكنند ملول مباش پيشينيان اينها هم پيغمبران خودشان را كه با معجزات‌

جلد 4 صفحه 385

و نوشته‌هاى آسمانى در الواح و كتاب مبيّن حلال و حرام آمدند نزد آنها تكذيب نمودند و من آنها را بجرمشان گرفتم و بعذابهاى گوناگون نابود نمودم و براى تو نقل كردم شرح حالشانرا پس آيا چگونه بود نمايش خشم و انكار من گفتار و كردار آنها را و در مجمع فرموده زبور ثابت‌تر است در كتابت از كتاب چون آن كنده شده است مانند كندن سنگ و محتمل است زبر بر دفاتر كوچكتر از كتاب اطلاق شود لذا بعد از آن كتاب منير كه بمعناى مبيّن و مفصّل حقايق است ذكر شده و ممكن است زبر اشاره بصحف ابراهيم و زبور داود عليهما السلام باشد و كتاب منير اشاره بتورية و انجيل و اللّه اعلم‌
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ ما ذلِك‌َ عَلَي‌ اللّه‌ِ بِعَزِيزٍ «17»

و نيست‌ ‌اينکه‌ بردن‌ ‌شما‌ و آوردن‌ ديگران‌ ‌براي‌ ‌خدا‌ امر مشكلي‌.

چنانچه‌ هميشه‌ ‌از‌ اول‌ دنيا چنين‌ بوده‌ و ‌تا‌ آخر دنيا ‌هم‌ چنين‌ ‌است‌ دنيا دروازه‌ ‌است‌ و كاروان‌ سري‌ بايد ‌از‌ ‌اينکه‌ ‌در‌ وارد ‌شده‌ و ‌از‌ ‌آن‌ ‌در‌ خارج‌ شود ‌که‌ گفتند سه‌ قافله‌ دائما ‌در‌ سير هستند ‌از‌ اصلاب‌ آباء برحم‌ امهات‌ و ‌از‌ رحم‌ امهات‌ بدنيا و ‌از‌ دنيا بقبر كار مشكلي‌ نيست‌ وَ ما ذلِك‌َ عَلَي‌ اللّه‌ِ بِعَزِيزٍ.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 17)- و در این آیه باز به عنوان تأکید مجدد می‌فرماید: «و این کار برای خدا ناممکن نیست» (وَ ما ذلِکَ عَلَی اللَّهِ بِعَزِیزٍ).

ج4، ص66

آری! او هر چه را اراده کند به آن فرمان می‌دهد موجود باش آن نیز بلافاصله موجود می‌شود.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=35 |آیه=17}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=35 |آیه=17}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=35 |آیه=17}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره فاطر]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«عَزِیزٍ»: صعب و سخت. مشکل و پرمشقّت (نگا: توبه /  هود / ، ابراهیم / ).
+*'''عزيز''': عزيز در ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ به معنى دشوار است، يعنى در يك حالت غلبه و قدرت نيست كه خدا نتواند.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص27</ref>
 == تفسیر آیه ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۴
سطر ۵۰:		سطر ۵۰:

	{{ نمایش فشرده تفسیر\|		{{ نمایش فشرده تفسیر\|
		+	إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ «16»
		+
		+	اگر بخواهد شما را مى‌برد و آفريده‌ى جديدى مى‌آورد.
		+
	وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ «17»		وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ «17»

آیه 17 سوره فاطر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ|سوره=35|آیه =17}} {{مشخصات آی...» ایجاد کرد