Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

2020-08-31T05:29:42Z

‏ترجمه های فارسی

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظ...» ایجاد کرد

2016-04-13T21:05:50Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ|سوره=7|آیه =171}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 171
|شماره بعدی = 172
|شماره قبلی = 170
|سوره= اعراف
|شماره سوره= 7
|جزء= 9
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و آن‌گاه که کوه طور را از جای برکندیم و مانند قطعه ابری بر فراز سر آنها برآوردیم که پنداشتند بر آنها فرو خواهد افتاد (و امر کردیم) دستور توراتی که به شما آمد با قوت (ایمان و عقیده محکم) اخذ کنید و آنچه در آن مذکور است متذکر شوید، باشد که پرهیزکار شوید.
|-|
انصاریان=
و [یاد کنید] هنگامی [را] که کوه [طور] را برکندیم، [و] چنان که گویی سایبانی است بالای سرشان قرار دادیم و [به خاطرضعف ایمان] پنداشتند که بر سرشان سقوط می کند. [به آنان گفتیم:] آنچه [از کتاب، شریعت و احکام] به شما داده ایم با قدرت [ی تمام و عزمی استوار] بگیرید، و آنچه [از معارف و حقایق] در آن است متذکّر شوید [و فرا گیرید و همواره به خاطر داشته باشید] تا [با عمل به آن] پرهیزکار شوید.
|-|
فولادوند=
و [ياد كن‌] هنگامى را كه كوه [طور] را بر فرازشان سايبان‌آسا، برافراشتيم، و چنان پنداشتند كه [كوه‌] بر سرشان فرو خواهد افتاد. [و گفتيم:] آنچه را كه به شما داده‌ايم به جدّ و جهد بگيريد، و آنچه را در آن است به ياد داشته باشيد. شايد كه پرهيزگار شويد.
|-|
آیتی=
و كوه را بر فراز سرشان چون سايبانى نگه داشتيم و مى‌پنداشتند كه اكنون بر سرشان خواهد افتاد. كتابى را كه به شما داده‌ايم با نيرومندى بگيريد و هر چه را كه در آن آمده است به ياد داريد، باشد كه پرهيزگار شويد.
|-|
مکارم شیرازی=
و (نیز به خاطر بیاور) هنگامی که کوه را همچون سایبانی بر فراز آنها بلند کردیم، آنچنان که گمان کردند بر آنان فرود می‌آمد؛ (و در همین حال، از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم:) آنچه را (از احکام و دستورها) به شما داده‌ایم، با قوّت (و جدیت) بگیرید! و آنچه در آن است، به یاد داشته باشید، (و عمل کنید،) تا پرهیزگار شوید!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|When We plucked the mountain [and held it] above them as if it were a canopy (and they thought it was about to fall on them): ‘Hold on with power to what We have given you and remember that which is in it, so that you may be Godwary.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And when We shook the mountain over them as if it were a covering overhead, and they thought that it was going to fall down upon them: Take hold of what We have given you with firmness, and be mindful of what is in it, so that you may guard (against evil).}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And when We shook the Mount above them as it were a covering, and they supposed that it was going to fall upon them (and We said): Hold fast that which We have given you, and remember that which is therein, that ye may ward off (evil).}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|When We shook the Mount over them, as if it had been a canopy, and they thought it was going to fall on them (We said): "Hold firmly to what We have given you, and bring (ever) to remembrance what is therein; perchance ye may fear Allah."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«نَتَقْنا»: از جای کندیم و بالابردیم (نگا: بقره / ). «ظُلَّةٌ»: سایبان.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ «171»

و (به ياد آور) زمانى كه كوه (طور) را از جاى كنده، همچون سايبانى بالاى سرشان قرار داديم و گمان كردند كه آن بر سرشان خواهد افتاد، (در آن حال، به آنان گفتيم:) آنچه را (از احكام و دستورها) به شما داديم، قدرتمندانه و جدّى بگيريد و آنچه را در آن است به ياد آوريد (و عمل كنيد) باشد كه اهل تقوا شويد.

===نکته ها===

اين آيه، مشابه آيه‌ى 63 سوره بقره وآخرين آيه در اين سوره است كه درباره‌ى بنى‌اسرائيل سخن مى‌گويد. از آيه‌ى 103 تا اينجا، پياپى مسائلى را در مورد آنان مطرح كرده است.

«نَتق»، به معناى كندن و پرتاب كردن و «ظُلَّةٌ»، به معناى پاره‌ى ابر، سقف و سايبان است.

موسى عليه السلام كه براى ميقات الهى به كوه طور رفته بود، در بازگشت براى هدايت بنى‌اسرائيل تورات را همراه خود آورد، امّا آنان به مخالفت پرداختند، خداوند كوه را از جا كند وبالاى سرشان قرار داد، آنان وحشت كردند و به سجده افتادند و قول اطاعت دادند، ولى طولى نكشيد كه دوباره از دين برگشتند.

سؤال: آيا پيمان گرفتن و اطاعت در حال اجبار ارزشى دارد؟

پاسخ: اوّلًا هر اجبارى بد نيست، گاهى معتاد را مجبور به ترك اعتياد مى‌كنند كه خود يك ارزش است. البتّه عقيده‌ى قلبى را نمى‌توان با اجبار تحميل كرد، امّا عمل صحيح را مى‌توان به اجبار در جامعه ترويج داد. ثانياً گاهى كارى در آغاز به اجبار القا مى‌شود، ولى به تدريج از روى آگاهى و اختيار انجام مى‌گيرد.

جلد 3 - صفحه 215

از امام صادق عليه السلام پرسيدند: «مراد از قوّت در اين آيه قوّت بدنى است يا قلبى؟ حضرت فرمودند: هر دو». «1»

===پیام ها===

1- قرار گرفتن كوه، بالاى سر بنى‌اسرائيل و تهديد آنان، حادثه‌اى است كه نبايد فراموش شود. وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ‌ ...

2- ياد گرفتن كافى نيست، بلكه بايد يادآورى شود. خُذُوا ... اذْكُرُوا

3- براى تربيت عمومى جامعه و براى جلوگيرى از انحراف، گاهى بايد از اهرم فشار استفاده كرد. إِذْ نَتَقْنَا ... خُذُوا ما آتَيْناكُمْ‌ ...

4- احكام الهى را بايد با جدّيت و قدرت عمل كرد. «بِقُوَّةٍ»

5- براى رسيدن به كمال تقوا، قاطعيّت در دين و تصميم جدّى لازم است.

خُذُوا ... بِقُوَّةٍ ... لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌

6- هدف كتب آسمانى و دستورهاى دين، خداترسى و پيدايش تقوا در مردم است. «لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ»

7- با بيان فلسفه و آثار قوانين، دستورات واحكام، ديگران را براى توجّه و عمل به آن تشويق نماييم. خُذُوا ... لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (171)

وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ‌: و ياد بياور اى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى يهود زمان خود، زمانى را بر كنديم و برداشتيم كوه طور را بالاى سر ايشان براى قبول تورات، كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ: گوئيا آن كوه سايبانى بود بر سر ايشان. جبرئيل به امر الهى كوه را به اندازه و مقدار لشكر گاه ايشان، يك فرسخ در يك فرسخ از جا بر كنده، فوق آنها نگهداشت. چون آن را ديدند ترسيدند، وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ‌: و گمان كردند آنكه، كوه بر ايشان افتد. به سجده افتادند. يك طرف صورت به زمين و به چشم ديگر نگاه مى‌كردند از ترس آنكه مبادا كوه بيفتد بر آنها، و لذا يهود سجده به طرف چپ كنند، و گويند اين سجده بر ما مبارك است، زيرا چنان عذابى از ما دفع شد. در اخبار اهل بيت عليهم السّلام وارد شده منافقين به يك طرف سجده و مؤمنين پيشانى بزمين نهادند.

خلاصه امر فرموديم كه: خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ: اخذ كنيد آنچه را عطا فرموديم از احكام به جديت و عزم ثابت، وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ‌: و ياد كنيد بر وجه عمل آنچه در او است از مواثيق و عهود كه اوامر و نواهى است و آن را متروك و عاطل مگذاريد، لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ‌: براى اينكه بپرهيزيد از معاصى و بترسيد از عذاب الهى تا در عداد متقيان باشيد در ترك قبايح اعمال و رذايل اخلاق.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
سوره الأعراف «7»: آيات 170 تا 171

وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ (170) وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (171)

ترجمه‌

و آنانكه تمسّك نمايند بكتاب و بر پا داشتند نماز را بدرستيكه ما ضايع نمى‌نمائيم مزد اصلاح كنندگانرا

و هنگاميكه بلند كرديم كوه را بر زبر ايشان كه گويا آن سايبانى بود و گمان كردند كه آن فرود آينده است بر آنها بگيريد آنچه داديم شما را بقوّت و ياد كنيد آنچه را در آن است باشد كه شما پرهيزكار شويد.

تفسير

كسانى كه حفظ نمودند تورية را از تحريف مانند عبد اللّه بن سلام و امثال او كه قبول اسلام نمودند از يهود و كسانيكه تمسّك نمودند بقرآن و حمله علم آن كه كتاب ناطقند مانند شيعيان و بر پا داشتند نماز را كه عمود دين و عمده فروع آن است لذا تخصيص بذكر يافته خداوند اجر آنها را بنحو اكمل در دنيا و آخرت عطا خواهد فرمود چون آنها كسانى هستند كه در مقام اصلاح حال خودشان و ساير بندگان خدا بوده‌اند و بنابر اين الّذين مبتدا و جمله انّا لا نضيع اجر المصلحين خبر است و عائد حذف شده براى دلالت مصلحين بر آن و واو استينافيّه است و ممكن است عاطفه باشد بر الّذين يتّقون در آيه سابقه و جمله افلا تعقلون معترضه باشد ميان معطوف و معطوف عليه و قمى ره از حضرت باقر (ع) نقل نموده كه اين آيه در باره آل محمد (ص) و شيعيان آنها نازل شده است و نتق كوه عبارت از قلع و رفع آنست و كلمه اذكر خطاب به پيغمبر (ص) يعنى ياد بياور در صدر آيه دوم مقدر است كه مكرر در امثال و نظائر آن بيان شده است چنانچه كلمه و قلنا يعنى و گفتيم قبل از كلمه خذوا بايد تقدير شود و عياشى ره از حضرت صادق (ع) روايت نموده كه پرسيدند مراد از قوّت در اين آيه قوت بدنى است يا قلبى فرمود هر دو و قمّى از آنحضرت نقل نموده كه چون خداوند تورية را بر بنى اسرائيل نازل فرمود قبول نكردند پس خداوند كوه طور را بلند فرمود بر

جلد 2 صفحه 491

بالاى سر آنها و حضرت موسى بآنها فرمود اگر قبول نكنيد اينكوه بر سر شما فرود مى‌آيد پس ناچار قبول كردند و سرشان را بزمين انداختند و تفصيل اين آيه در سوره بقره كاملا گذشت.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِذ نَتَقنَا الجَبَل‌َ فَوقَهُم‌ كَأَنَّه‌ُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّه‌ُ واقِع‌ٌ بِهِم‌ خُذُوا ما آتَيناكُم‌ بِقُوَّةٍ وَ اذكُرُوا ما فِيه‌ِ لَعَلَّكُم‌ تَتَّقُون‌َ (171)

و ياد كن‌ زماني‌ ‌که‌ ‌ما كنديم‌ كوه‌ ‌را‌ بالاي‌ سر ‌آنها‌ ‌که‌ گويا سايباني‌ شد ‌بر‌ سر ‌آنها‌ و گمان‌ كردند ‌که‌ كوه‌ ‌بر‌ سر ‌آنها‌ فرود ميآيد بگيريد آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌ما بشما داديم‌ بقوّة ‌هر‌ چه‌ تمام‌تر و ياد كنيد آنچه‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌در‌ ‌او‌ ‌است‌ ‌باشد‌ ‌که‌ ‌شما‌ پرهيزكار شويد نظير ‌اينکه‌ ‌آيه‌ ‌در‌ سوره‌ بقره‌ ‌آيه‌ 62 گذشت‌ وَ رَفَعنا فَوقَكُم‌ُ الطُّورَ خُذُوا

جلد 8 - صفحه 23

ما آتَيناكُم‌ بِقُوَّةٍ وَ اذكُرُوا ما فِيه‌ِ لَعَلَّكُم‌ تَتَّقُون‌َ وَ إِذ نَتَقنَا الجَبَل‌َ نتق‌ بمعني‌ كندن‌ ‌است‌ بقول‌ ‌ما ريشه‌كن‌ كرديم‌ و جبل‌ همان‌ كوه‌ طور ‌است‌ ‌که‌ محل‌ مناجات‌ موسي‌ بوده‌ ‌که‌ طور سينا ‌باشد‌ بقرينه‌ سوره‌ بقره‌ ‌که‌ فرمود فَوقَكُم‌ُ الطُّورَ فَوقَهُم‌ كَأَنَّه‌ُ ظُلَّةٌ فوق‌ طرف‌ بالا ‌است‌ و يكي‌ ‌از‌ جهات‌ شش‌گانه‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌هر‌ جسمي‌ دارا ‌است‌ فوق‌، تحت‌، يمين‌، يسار، قدام‌، خلف‌. ظلّه‌ بمعني‌ سايه‌ ‌است‌ مقابل‌ حرور چنانچه‌ ميفرمايد وَ لَا الظِّل‌ُّ وَ لَا الحَرُورُ فاطر ‌آيه‌ 20، و نيز ميفرمايد وَ ظَلَّلنا عَلَيهِم‌ُ الغَمام‌َ اعراف‌ ‌آيه‌ 160، و تعبير ‌به‌ كانّه‌ ‌براي‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌ حقيقة سايه‌ بآن‌ نبود ‌که‌ موجب‌ راحتي‌ و آسايش‌ ‌آنها‌ ‌باشد‌ بلكه‌ موجب‌ تخويف‌ و تهديد ‌آنها‌ ‌بود‌ شبيه‌ سايبان‌ وَ ظَنُّوا أَنَّه‌ُ واقِع‌ٌ بِهِم‌ ‌که‌ گفتند عسكر موسي‌ يك‌ فرسخ‌ ‌در‌ يك‌ فرسخ‌ ‌بود‌ بالاي‌ سر ‌آنها‌ كوه‌ قرار گرفت‌ و چنان‌ مضطرب‌ شدند ‌که‌ ‌بر‌ سر ‌آنها‌ خراب‌ ميشود و ‌از‌ مفاد ‌آيه‌ استفاده‌ ميشود ‌که‌ اينها تورات‌ موسي‌ ‌را‌ نپذيرفتند و قبول‌ نكردند و ردّ كردند ‌اينکه‌ معجزه‌ باهره‌ ‌براي‌ تخويف‌ و تهديد ‌آنها‌ شد ‌که‌ قبول‌ كنند و بگيرند اشكال‌‌-‌ ‌اينکه‌ نوع‌ تهديدات‌ باعث‌ الجاء ميشود و منافات‌ ‌با‌ تكليف‌ و اختيار دارد جواب‌‌-‌ ابدا الجائي‌ و سلب‌ اختياري‌ ‌از‌ ‌آنها‌ نشد چنانچه‌ عصاي‌ موسي‌ موجب‌ الجاء فرعونيان‌ نگرديد و شاهد ‌بر‌ ‌اينکه‌ دعوي‌ ‌آيه‌ ‌بعد‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌با‌ ‌اينکه‌ تهديدات‌ ‌مع‌ ‌ذلک‌ اعراض‌ كردند خُذُوا ما آتَيناكُم‌ بِقُوَّةٍ مراد ‌از‌ ‌ما آتيناكم‌ تورات‌ ‌است‌ بقرينه‌ وَ اذكُرُوا ما فِيه‌ِ و مراد ‌از‌ قوّة طبق‌ حديث‌ مروي‌ ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ ‌عليه‌ السّلام‌ ‌در‌ صافي‌ و برهان‌ و احتجاج‌ طبرسي‌ قوّت‌ ايمان‌ و قوت‌ بدن‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌با‌ تمام‌ قوت‌ و قدرت‌ و ايمان‌

جلد 8 - صفحه 24

راسخ‌ بگيرند تورات‌ ‌را‌، و مراد ‌از‌ وَ اذكُرُوا ما فِيه‌ِ فرا گرفتن‌ و عمل‌ كردن‌ ‌بر‌ طبق‌ دستورات‌ ‌او‌ ‌است‌ نه‌ فقط بوسيدن‌ و روي‌ مبل‌ گذاردن‌ ‌ يا ‌ تلاوت‌ كردن‌ ‌باشد‌ چنانچه‌ معمول‌ بسياري‌ ‌از‌ مسلمين‌ ‌با‌ قرآن‌ آنست‌ نزد اطفال‌ ‌خود‌ گذارند ‌براي‌ حفظ، روي‌ طاق‌ نصرت‌ گذارند ‌براي‌ تشريفات‌، بالاي‌ درب‌ خانه‌ نصب‌ كنند عزيزان‌ ‌آنها‌ ‌اگر‌ بخواهند ‌از‌ خانه‌ بيرون‌ روند ‌ يا ‌ مسافرت‌ كنند ‌از‌ زير قرآن‌ رد كنند و بسا پاره‌اي‌ آيات‌ ‌را‌ ‌هم‌ تلاوت‌ كنند ‌براي‌ حفظ مال‌ ‌از‌ سرقت‌ ‌ يا ‌ رفع‌ مرضي‌ ‌ يا ‌ استخاره‌ ‌براي‌ امور دنيوي‌ ولي‌ اينها و ‌لو‌ بي‌اثر نيست‌ و ممدوح‌ ‌است‌ لكن‌ غرض‌ اصلي‌ عمل‌ كردن‌ بدستورات‌ ‌او‌ ‌است‌ ‌که‌ دارد يكي‌ ‌از‌ شفعاء و خصماء ‌در‌ قيامت‌ قرآن‌ مجيد ‌است‌ لَعَلَّكُم‌ تَتَّقُون‌َ مكرر تفسير ‌شده‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 171)- آخرین سخن در باره قوم یهود: این آیه آخرین آیه‌ای است که در این سوره پیرامون زندگی بنی اسرائیل سخن می‌گوید و در آن سرگذشت دیگری را به جمعیت یهود یادآوری می‌کند، سرگذشتی که هم درس عبرت است و هم دلیل بر سپردن یک پیمان، می‌گوید: به خاطر بیاورید «هنگامی که کوه را بالای سر آنها قرار دادیم، آنچنان که گویی سایبانی بر سر آنها بود» (وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ).

«و آنچنان که آنها گمان بردند بر سرشان سقوط خواهد کرد» (وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ). وحشت و اضطراب سراسر وجودشان را گرفت، و به تضرع افتادند.

در همان حال به آنها گفتیم «آنچه را از احکام به شما داده‌ایم با جدیت و قوت بگیرید» (خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ).

«و آنچه در آن مانده است به خاطر داشته باشید تا پرهیزکار شوید» (وَ اذْکُرُوا ما فِیهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ). از کیفر خدا بترسید و به پیمانهایی که در آن از شما گرفته‌ایم عمل کنید.

یعنی، تمام رسالت موسی (ع) و سایر انبیاء و مبارزات درگیریهای مستمر و سخت آنان، و ناراحتیها و شداید طاقت فرسایی که تن به آن دادند، همه برای آن بوده است که فرمان خدا و اصول حق و عدالت و پاکی و تقوا در میان همه بطور کامل اجرا گردد.
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=7 |آیه=171}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=7 |آیه=171}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=7 |آیه=171}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره اعراف]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

آیه 171 سوره اعراف - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

Quran: /* معانی کلمات آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظ...» ایجاد کرد

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |-|
 انصاریان=
-و [یاد کنید] هنگامی [را] که کوه [طور] را برکندیم، [و] چنان که گویی سایبانی است بالای سرشان قرار دادیم و [به خاطرضعف ایمان] پنداشتند که بر سرشان سقوط می کند. [به آنان گفتیم:] آنچه [از کتاب، شریعت و احکام] به شما داده ایم با قدرت [ی تمام و عزمی استوار] بگیرید، و آنچه [از معارف و حقایق] در آن است متذکّر شوید [و فرا گیرید و همواره به خاطر داشته باشید] تا [با عمل به آن] پرهیزکار شوید.
+و [یاد کنید] هنگامی [را] که کوه [طور] را برکندیم، [و] چنان که گویی سایبانی است بالای سرشان قرار دادیم و [به خاطر ضعف ایمان] پنداشتند که بر سرشان سقوط می کند. [به آنان گفتیم:] آنچه [از کتاب، شریعت و احکام] به شما داده ایم با قدرت [ی تمام و عزمی استوار] بگیرید، و آنچه [از معارف و حقایق] در آن است متذکّر شوید [و فرا گیرید و همواره به خاطر داشته باشید] تا [با عمل به آن] پرهیزکار شوید.
 |-|
 فولادوند=
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 و (نیز به خاطر بیاور) هنگامی که کوه را همچون سایبانی بر فراز آنها بلند کردیم، آنچنان که گمان کردند بر آنان فرود می‌آمد؛ (و در همین حال، از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم:) آنچه را (از احکام و دستورها) به شما داده‌ایم، با قوّت (و جدیت) بگیرید! و آنچه در آن است، به یاد داشته باشید، (و عمل کنید،) تا پرهیزگار شوید!
 </tabber>
 ==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«نَتَقْنا»: از جای کندیم و بالابردیم (نگا: بقره / ). «ظُلَّةٌ»: سایبان.
+نتقنا: نتق: كندن چيزى از ريشه‏اش‏ . نَتَقْنَا الْجَبَلَ‏  : كوه را از ريشه كنديم.
 == تفسیر آیه ==