Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

2020-08-25T05:43:07Z

‏ترجمه های فارسی

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

2020-07-05T10:21:00Z

‏معانی کلمات آیه

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

2018-05-20T05:38:03Z

‏تفسیر آیه

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ|سوره=37|آیه =168}}...» ایجاد کرد

2016-04-27T21:55:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ|سوره=37|آیه =168}}...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ|سوره=37|آیه =168}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 168
|شماره بعدی = 169
|شماره قبلی = 167
|سوره= صافات
|شماره سوره= 37
|جزء= 23
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
که اگر نزد ما کتابی از رسولان پیشین بود.
|-|
انصاریان=
اگر نزد ما کتابی چون کتاب های آسمانی پیامبران پیشین بود،
|-|
فولادوند=
«اگر پند [نامه‌ا]ى از پيشينيان نزد ما بود،
|-|
آیتی=
اگر از پيشينيان نزد ما كتابى مانده بود،
|-|
مکارم شیرازی=
«اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود،
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|‘Had we possessed a Reminder from our predecessors,}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|Had we a reminder from those of yore,}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|If we had but a reminder from the men of old}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|"If only we had had before us a Message from those of old,}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«ذِکْراً»: مراد کتابی، همچون کتابهای آسمانی انبیاء است (نگا: اعراف / و ، حجر / و انبیاء / و و ). «الأوَّلِینَ»: (نگا: حجر / و ، فاطر / ، شعراء / و و و .
==نزول==

ابن ابى هلال گوید: قریش از کسانى بودند که مى گفتند، اگر خداوند پیامبرى از میان ما برگزیند هیچ امتى مانند ما نسبت به خداوند مطیع تر و نسبت به پیامبر او فرمانبردارتر و درباره کتاب آسمانى او گوش شنواتر وجود نخواهد داشت ولى وقتى که [[پیامبر اسلام]] ظهور نمود، معلوم گردید که دروغ مى گفتند سپس این آیه و آیات 157 [[سوره انعام]] و 42 [[سوره فاطر]] نازل گردید.<ref> تفسیر ابن ابى حاتم.</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ «167» لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ «168» لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ «169»

(مشركان) پيوسته و با تأكيد مى‌گفتند. اگر پندنامه‌اى از نوع (كتاب‌هاى) پيشينيان نزد مابود، ما نيز حتما از بندگان برگزيده‌ى خدا بوديم.
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ (168)

لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً: اگر مى‌بود نزد ما كتابى كه متضمن ذكر و نصيحت باشد، مِنَ الْأَوَّلِينَ‌: از جنس كتب پيشينيان، يعنى اگر بر ما نيز كتابى نازل مى‌شد مانند سابقين،

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
فَإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ (161) ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ (162) إِلاَّ مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ (163) وَ ما مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ (164) وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ (165)

وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ (166) وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ (167) لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ (168) لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (169) فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (170)

ترجمه‌

پس همانا شما و آنچه را كه ميپرستيد

نيستيد شما براى عبادت آن گمراه كنندگان‌

مگر كسى را كه او يقينا وارد شونده دوزخ است‌

و نيست از ما مگر كه‌

جلد 4 صفحه 452

براى او مقامى معيّن است‌

و همانا مائيم صف‌زدگان‌

و همانا مائيم تسبيح كنندگان‌

و همانا بودند كه ميگفتند

اگر آنكه بود نزد ما ذكرى از پيشينيان‌

هر آينه بوديم بندگان خدا كه خالص شدگانند

پس كافر شدند بآن پس زود باشد كه بدانند.

تفسير

خطاب خداوند به بت‌پرستان است بعد از نقل آراء آنها در آيات سابقه كه با اينهمه دروغ و افترا كه بخدا بستيد شما و معبودهاتان نميتوانيد بر خلاف اراده او گمراه كنيد كسيرا مگر آنرا كه مقدّر شده بجهنّم رود يا نميتوانيد براى آنچه عبادت ميكنيد بفتنه و گمراهى بيندازيد كسيرا مگر آنرا كه بايد جهنّمى شود باختيار خود و تقدير خدا و بنابر احتمال اوّل ضمير عليه بخدا راجع است و باحتمال دوم بما تعبدون كه بتها باشند باعتبار لفظ ما و كسانيكه مقدّر شده آنها مطيع باشند مانند ملائكه مقرّند بعبوديّت خدا و ميگويند نيست از ما احدى مگر آنكه مقام معلوم معيّنى در معرفت و عبادت دارد و مأموريّت مخصوصى در تدبير امور عالم بر وفق حكمت چنانچه گفته‌اند ولى قمّى ره از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه نازل شده در شأن ائمه اطهار و اوصياء ابرار و نيز گويند مائيم صف زنندگان در اداء طاعت و امتثال خدمت و مائيم كه تنزيه مينمائيم خدا را از صفاتى كه لايق او نيست چنانچه در روايات اينها از اوصاف ملائكه ذكر شده و از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه ما انوارى بوديم در صفوفى حول عرش تسبيح مينموديم پس تسبيح مينمودند اهل آسمانها به تسبيح ما تا هبوط نموديم بسوى زمين پس تسبيح نمودند اهل زمين بتسبيح ما و مائيم صف‌زنندگان و مائيم تسبيح‌كنندگان و جمع بين ظاهر آيه شريفه بملاحظه سبق ذكر ملائكه و روايات خاصّه آنستكه گفته شود مقصود نقل قول ملائكه است كه بتعليم اهل بيت طهارت در عالم انوار اين اظهارات را مينمودند چون ايشانند آموزگاران ملائكه در عالم ملكوت عليا و قمّى ره از امام باقر عليه السّلام نقل نموده در تفسير آيات اخيره قريب به اين معنى را كه قريش ميگفتند اگر نزد ما بود كتابى مانند كتب پيشينيان بخدا قسم هر آينه بوديم ما از بندگان مخلص او و ميگفتند خدا بكشد يهود و نصارى را چگونه پيغمبرانشان را تكذيب نمودند پس كافر شدند بكتاب خدا كه اشرف كتب بود چون آورد آنرا پيغمبر خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه اشرف انبياء بود و كلمه ان در وان كانوا مخفّفه از مثقّله است بدليل لزوم‌

جلد 4 صفحه 453

لام در خبر آن و جمله فجائهم ذكر قبل از فكفروا به محذوف است و جمله فسوف يعلمون تهديد آنها است بعاقبت كفرشان در دنيا و آخرت.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ إِن‌ كانُوا لَيَقُولُون‌َ (167) لَو أَن‌َّ عِندَنا ذِكراً مِن‌َ الأَوَّلِين‌َ (168) لَكُنّا عِبادَ اللّه‌ِ المُخلَصِين‌َ (169)

و بدرستي‌ ‌که‌ ميگويند ‌اينکه‌ مشركين‌ مكه‌ و حجاز ‌که‌ ‌هر‌ آينه‌ ‌اگر‌ نزد ‌ما كتابي‌ و علمي‌ و ذكري‌ ‌از‌ سابقين‌ ‌بود‌ ‌هر‌ آينه‌ ‌ما ‌هم‌ پرستش‌ ‌خدا‌ ‌را‌ ميكرديم‌ ‌از‌ روي‌ اخلاص‌ ‌که‌ آلهه ديگري‌ ‌بر‌ ‌خود‌ اتخاذ نميكرديم‌.

نظر ‌به‌ اينكه‌ مشركين‌ زمان‌ حضرت‌ رسالت‌ ‌در‌ دوره جاهليت‌ بودند ‌که‌ ‌از‌ زمان‌ ‌پس‌ ‌از‌ عيسي‌ ‌تا‌ زمان‌ حضرت‌ رسالت‌ ‌را‌ دوره جاهليت‌ مينامند اينها هيچ‌ پيغمبري‌ ‌را‌ معتقد نبودند و هيچ‌ كتاب‌ ‌را‌ قبول‌ نداشتند و دست‌ ‌آنها‌ كوتاه‌ ‌بود‌ و ‌لو‌ اينكه‌ زمين‌ خالي‌ ‌از‌ حجت‌ نبوده‌ و اوصياء ابراهيم‌ ‌تا‌ حضرت‌ ‌عبد‌ المطلب‌ و ابو‌-‌ طالب‌ ميان‌ ‌آنها‌ بودند لكن‌ ممنوع‌ بودند ‌از‌ اظهار ‌که‌ ‌حتي‌ پسر ‌عبد‌ المطلب‌ ابو لهب‌ و خويشان‌ ‌آنها‌ ‌از‌ بني‌ هاشم‌ و ‌عبد‌ مناف‌ تمام‌ مشرك‌ بودند لذا عذر‌-‌ تراشي‌ ميكردند.

وَ إِن‌ كانُوا لَيَقُولُون‌َ ‌ان‌ مخففه‌ ‌از‌ مثقله‌ ‌است‌ بمعني‌ ان‌ّ ‌است‌ بقرينه لام‌ ليقولون‌ ‌يعني‌ مشركين‌ ‌در‌ مقابل‌ پيغمبر عذر ميآوردند و ميگفتند:

لَو أَن‌َّ عِندَنا ذِكراً مِن‌َ الأَوَّلِين‌َ بعضي‌ گفتند مراد ‌از‌ ذكر كتاب‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌اگر‌ ‌بر‌ پيشينيان‌ ‌ما كتابي‌ نازل‌ ‌شده‌ ‌بود‌ بعضي‌ گفتند مراد علم‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌اگر‌ ‌از‌ پيشينيان‌ ‌ما ‌بما‌ تعليم‌ كرده‌ بودند ولي‌ بمعني‌ ‌خود‌ ذكر بگذاريم‌ بهتر ‌است‌

جلد 15 - صفحه 202

‌يعني‌ ‌در‌ آباء و اجداد ‌ما ذكر ‌از‌ توحيد و نفي‌ شرك‌ نبوده‌ ‌اينکه‌ اصنام‌ ‌از‌ قديم‌ الايام‌ بوده‌ و پدران‌ ‌ما ميپرستيدند و ‌ما دست‌ ‌از‌ دين‌ آباء و اجدادي‌ ‌خود‌ برنميداريم‌.

لَكُنّا عِبادَ اللّه‌ِ المُخلَصِين‌َ جواب‌ ‌آنها‌ اولا دروغ‌ ميگويند ‌اگر‌ هزار پيغمبر و هزار كتاب‌ ‌هم‌ ‌بر‌ ‌شما‌ ميآمد قساوت‌ قلب‌ و سياهي‌ دل‌ و هواهاي‌ نفساني‌ و عناد و عصبيت‌ مانع‌ ‌از‌ قبول‌ ‌بود‌ و ثانيا حجت‌ ‌بر‌ ‌شما‌ تمام‌ ‌بود‌ و ميانه ‌شما‌ اوصياء ابراهيم‌ بودند اعتنايي‌ بآنها نداشتيد و ثالثا يهود و نصاري‌ ‌در‌ حجاز بسيار بودند و ‌از‌ موسي‌ و عيسي‌ و زكريا و يحيي‌ و ساير انبياء بني‌ اسرائيل‌ خبر ميدادند و ‌از‌ كتاب‌ آسماني‌ تورية و زبور و انجيل‌ صحبت‌ ميكردند و ‌شما‌ اعراض‌ ميكرديد و رابعا مسئله توحيد و نفي‌ شرك‌ بضرورة عقل‌ ثابت‌ ‌است‌ احتياج‌ بمذكر ندارد و خامسا ‌اينکه‌ قرآن‌ مجيد و ‌اينکه‌ پيغمبر اكرم‌ ‌با‌ معجزات‌ باهرات‌ و ادله روشن‌ و بيان‌ شيوا ميان‌ ‌شما‌ و ‌از‌ ‌خود‌ ‌شما‌ آمده‌ چرا نميپذيريد و ‌در‌ مقام‌ اذيت‌ ‌او‌ ‌هر‌ قدر ‌که‌ ميتوانيد برميآييد و چندين‌ مرتبه‌ تصميم‌ قتل‌ ‌او‌ ‌را‌ گرفتيد.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 168)- «اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود» (لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِکْراً مِنَ الْأَوَّلِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=37 |آیه=168}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=37 |آیه=168}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=37 |آیه=168}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره صافات]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۵:۳۸
سطر ۵۵:		سطر ۵۵:

	(مشركان) پيوسته و با تأكيد مى‌گفتند. اگر پندنامه‌اى از نوع (كتاب‌هاى) پيشينيان نزد مابود، ما نيز حتما از بندگان برگزيده‌ى خدا بوديم.		(مشركان) پيوسته و با تأكيد مى‌گفتند. اگر پندنامه‌اى از نوع (كتاب‌هاى) پيشينيان نزد مابود، ما نيز حتما از بندگان برگزيده‌ى خدا بوديم.
		+
		+	فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ «170»
		+
		+	(ولى همين كه قرآن براى آنان آمد) پس به آن كفر ورزيدند و به زودى (نتيجه‌ى كفر خود را) خواهند دانست.
		+
		+	===نکته ها===
		+
		+	از امام باقر عليه السلام نقل شده كه مشركان مكّه و كفّار قريش به يهود و نصارى نفرين مى‌كردند كه چگونه پيامبران خود را تكذيب كردند و مى‌گفتند: به خدا قسم اگر يكى از كتاب‌هاى آسمانى پيشين نزد ما بود ما به آن ايمان مى‌آورديم. امّا همين كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله مبعوث شد به او كفر ورزيدند. «1»
		+
		+	شايد معناى آيه اين باشد كه مشركان پيوسته مى‌گفتند اگر ما خبرى از موحّدان قبلى داشتيم كه آنان در سعادت و خوشى هستند، ما نيز اهل توحيد مى‌شديم. پس اين گونه طفره رفته و كافر شدند.
		+
		+	===پیام ها===
		+
		+	1- ادّعا بسيار است و مدّعيان فراوان. هنگام عمل، مؤمن از كافر شناخته مى‌شود.
		+	لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ... لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ‌ ... فَكَفَرُوا بِهِ‌
		+
		+	2- در برابر منطق و استدلال نبايد تاريخ گذشته را بهانه كرد. لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ‌ ...
		+
		+	«1». تفسير نورالثقلين.
		+
		+	جلد 8 - صفحه 70
		+
		+	3- به فكر عاقبت كار باشيم كه غفلت از آينده، موجب كفر و انكار است. «فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ»
	}}		}}

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 |-|
 انصاریان=
-اگر نزد ما کتابی چون کتاب های آسمانی پیامبران پیشین بود،
+اگر نزد ما کتابی چون کتاب‌های آسمانی پیامبران پیشین بود،
 |-|
 فولادوند=
@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 «اگر یکی از کتابهای پیشینیان نزد ما بود،
 </tabber>
 ==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«ذِکْراً»: مراد کتابی، همچون کتابهای آسمانی انبیاء است (نگا: اعراف /  و ، حجر / و  انبیاء / و  و ). «الأوَّلِینَ»: (نگا: حجر /  و ، فاطر / ، شعراء /  و و و .
+«ذِکْراً»: مراد کتابی، همچون کتابهای آسمانی انبیاء است.
 ==نزول==

آیه 168 سوره صافات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani: /* ترجمه های فارسی */

Aghajani: /* معانی کلمات آیه */

مهدی موسوی: /* تفسیر آیه */

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ|سوره=37|آیه =168}}...» ایجاد کرد