آیه 154 آل عمران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Zamani: تغییرمسیر به آیه 154 سوره آل عمران

2016-08-23T11:16:18Z

تغییرمسیر به آیه 154 سوره آل عمران

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۱۵۴ آل عمران را به آیه 154 آل عمران که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-03T08:17:04Z

History of islam صفحهٔ آیه ۱۵۴ آل عمران را به آیه 154 آل عمران که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پيوندها */

2014-02-15T06:39:13Z

‏پيوندها

مرضیه الله وکیل جزی: آیه 154 آل عمران را به آیه ۱۵۴ آل عمران منتقل کرد

2012-10-29T07:24:48Z

آیه 154 آل عمران را به آیه ۱۵۴ آل عمران منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۵۵

2012-09-01T08:55:21Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:28:38Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه ، ص 157

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آيه 154 سوره آل‌عمران==

'''<I>«ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعاساً».</I>'''<ref> بقيه آيه، «يَغْشى طائِفَةً مِنْكُمْ وَ طائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَالْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْ ءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ ما لايُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الْأَمْرِ شَيْ ءٌ ما قُتِلْنا هاهُنا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ؛ سپس خداوند پس از اندوهناكى براى شما ايمنى بخشيد كه دسته اى از شما را خواب فراگرفت و دسته اى خود را به رنج انداخته و گمان دوران نادانى را كه در آن حقيقتى نمى بود. به خود راه داده بودند و مى گفتند: آيا براى ما (توانائى) فرمان هست؟ بگو: (اى پيامبر) همه فرمانروائى براى خدا است، (منافقين) پنهان مي‌دارند در ميان خود چيزهائى را كه براى تو آشكار نمى سازند و مى گويند: اگر فرمان (خدا) براى ما بود در اين جا كشته نمى شديم بگو: (اى پيامبر) اگر در خانه هاى خود نيز مى بوديد براى كسانى كه سرنوشت كشته شدن بوده به خوابگاه آن‌ها كشانيده مي‌شد و خداوند مي‌خواست بيازمايد آن چه را كه در سينه هاى شما است و پاك گرداند آنچه را كه در (درون) دل‌هاى شما است و خداوند به آنچه كه در (درون) سينه ها است دانا است».</ref>

«[[شیخ طوسى]]» عبدالرحمن بن عوف و ابوطلحة و زبير بن عوام و قتادة و ربيع گويند: كه سبب نزول آيه وعده مشركين به بازگشت به سوى مسلمين در [[غزوه احد]] بوده و مسلمين در حجف آماده كارزار بودند و خداوند امنه اى بر مؤمنين نازل نمود كه اندكى خوابيدند ولى منافقين از زيادى خوف و ترس از بازگشت مشركين خوابشان نمى برد چنان كه ابن اسحق و ابن زيد نيز چنين روايت نمايند.<ref> صاحب كشف الاسرار از عامه گويد: اين آيه در شأن هفت نفر در [[غزوه احد]] نازل شده كه عبارتند از: ابوبكر و عمر و على و حارث بن الصّمة و سهيل بن حنيف و دو مرد از انصار كه خداوند به آنان فرمود: شما را بعد از غم قتل و هزيمت مسلمين امن و آرامش دادم و خواب بر شما افكندم ولى منافقين از قبيل معتب بن قشير، نه داراى امن و آرامش بودند و نه ايشان را از ترس مشركين خواب فراگرفت.</ref><ref> ابن راهويه از زبير نقل نمايد كه در جنگ احد ترس و خوف عجيبى ما را فراگرفته بود. با اين حال خداوند خواب را بر ما مستولى كرد به قسمى كه همه ما چانه هايشان روى سينه هاى آن‌ها قرار گرفته بود.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۱۶، ساعت ۱۱:۱۶
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آيه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 154 سوره آل عمران]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَ طَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَيُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ».\|سوره=3\|آیه=154}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	سپس خداوند بعد از آن اندوه آرامشى به صورت خواب سبكى بر شما فرو فرستاد كه گروهى از شما را فراگرفت و گروهى تنها در فكر جان خود بودند و درباره خدا گمان هاى ناروا همچون گمانهاى دوران جاهليت مى بردند. مى گفتند: آيا ما را در اين كار اختيارى هست. بگو: سررشته كارها شكست يا پيروزى يكسر بدست خداست آنان چيزى را در دلهايشان پوشيده مى داشتند كه براى تو آشكار نمى كردند. مى گفتند: اگر ما را در اين كار اختيارى بود و وعده پيامبر واقعيت داشت در اين جا كشته نمى شديم. بگو: اگر شما در خانه هاى خود هم بوديد كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده قطعا با پاى خود به سوى قتلگاه هاى خويش مى رفتند و اين ها براى اين است كه خداوند آنچه را در دلهاى شماست در عمل بيازمايد و آنچه را در قلب هاى شماست پاك گرداند و خدا به راز سينه ها آگاه است.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 157.</ref>
−
−	«[[شیخ طوسى]]» گوید: عبدالرحمن بن عوف و ابوطلحة و زبير بن عوام و قتادة و ربيع گويند: كه سبب نزول آيه وعده مشركين به بازگشت به سوى مسلمين در [[غزوه احد]] بوده و مسلمين در حجف آماده كارزار بودند و خداوند امنه اى بر مؤمنين نازل نمود كه اندكى خوابيدند ولى منافقين از زيادى خوف و ترس از بازگشت مشركين خوابشان نمى برد چنان كه ابن اسحق و ابن زيد نيز چنين روايت نمايند.<ref> صاحب كشف الاسرار از عامه گويد: اين آيه در شأن هفت نفر در [[غزوه احد]] نازل شده كه عبارتند از: ابوبكر و عمر و على و حارث بن الصّمة و سهيل بن حنيف و دو مرد از انصار كه خداوند به آنان فرمود: شما را بعد از غم قتل و هزيمت مسلمين امن و آرامش دادم و خواب بر شما افكندم ولى منافقين از قبيل معتب بن قشير، نه داراى امن و آرامش بودند و نه ايشان را از ترس مشركين خواب فراگرفت.</ref><ref> ابن راهويه از زبير نقل نمايد كه در جنگ احد ترس و خوف عجيبى ما را فراگرفته بود. با اين حال خداوند خواب را بر ما مستولى كرد به قسمى كه همه ما چانه هايشان روى سينه هاى آن‌ها قرار گرفته بود.</ref>
−
−	~~==پانويس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کريم، ترجمه محمدمهدي فولادوند.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، انتشارات اسلامي، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−
−	~~==پيوندها==~~
−	* [[سوره آل عمران]]
−	* [[سوره آل عمران/متن و ترجمه سوره]]
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آيات~~ سوره آل عمران]]
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 ==پيوندها==
 * [[سوره آل عمران]]
 * [[سوره آل عمران/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آيات سوره آل عمران]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۰۸:۱۷
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۷:۲۴
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن آيه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+{{قرآن در قاب|«ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَ طَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَيُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ».|سوره=3|آیه=154}}
-==شأن نزول آيه 154 سوره آل‌عمران==
+==ترجمه آیه==
-'''<I>«ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعاساً».</I>'''<ref> بقيه آيه، «يَغْشى  طائِفَةً مِنْكُمْ وَ طائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَالْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْ ءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ ما لايُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الْأَمْرِ شَيْ ءٌ ما قُتِلْنا هاهُنا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى  مَضاجِعِهِمْ وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ؛ سپس خداوند پس از اندوهناكى براى شما ايمنى بخشيد كه دسته اى از شما را خواب فراگرفت و دسته اى خود را به رنج انداخته و گمان دوران نادانى را كه در آن حقيقتى نمى بود. به خود راه داده بودند و مى گفتند: آيا براى ما (توانائى) فرمان هست؟ بگو: (اى پيامبر) همه فرمانروائى براى خدا است، (منافقين) پنهان مي‌دارند در ميان خود چيزهائى را كه براى تو آشكار نمى سازند و مى گويند: اگر فرمان (خدا) براى ما بود در اين جا كشته نمى شديم بگو: (اى پيامبر) اگر در خانه هاى خود نيز مى بوديد براى كسانى كه سرنوشت كشته شدن بوده به خوابگاه آن‌ها كشانيده مي‌شد و خداوند مي‌خواست بيازمايد آن چه را كه در سينه هاى شما است و پاك گرداند آنچه را كه در (درون) دل‌هاى شما است و خداوند به آنچه كه در (درون) سينه ها است دانا است».</ref>
+سپس خداوند بعد از آن اندوه آرامشى به صورت خواب سبكى بر شما فرو فرستاد كه گروهى از شما را فراگرفت و گروهى تنها در فكر جان خود بودند و درباره خدا گمان هاى ناروا همچون گمانهاى دوران جاهليت مى بردند. مى گفتند: آيا ما را در اين كار اختيارى هست. بگو: سررشته كارها شكست يا پيروزى يكسر بدست خداست آنان چيزى را در دلهايشان پوشيده مى داشتند كه براى تو آشكار نمى كردند. مى  گفتند: اگر ما را در اين كار اختيارى بود و وعده پيامبر واقعيت داشت در اين جا كشته نمى شديم. بگو: اگر شما در خانه هاى خود هم بوديد كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده قطعا با پاى خود به سوى قتلگاه هاى خويش مى رفتند و اين ها براى اين است كه خداوند آنچه را در دلهاى شماست در عمل بيازمايد و آنچه را در قلب هاى شماست پاك گرداند و خدا به راز سينه ها آگاه است.
-«[[شیخ طوسى]]» عبدالرحمن بن عوف و ابوطلحة و زبير بن عوام و قتادة و ربيع گويند: كه سبب نزول آيه وعده مشركين به بازگشت به سوى مسلمين در [[غزوه احد]] بوده و مسلمين در حجف آماده كارزار بودند و خداوند امنه اى بر مؤمنين نازل نمود كه اندكى خوابيدند ولى منافقين از زيادى خوف و ترس از بازگشت مشركين خوابشان نمى برد چنان كه ابن اسحق و ابن زيد نيز چنين روايت نمايند.<ref> صاحب كشف الاسرار از عامه گويد: اين آيه در شأن هفت نفر در [[غزوه احد]] نازل شده كه عبارتند از: ابوبكر و عمر و على و حارث بن الصّمة و سهيل بن حنيف و دو مرد از انصار كه خداوند به آنان فرمود: شما را بعد از غم قتل و هزيمت مسلمين امن و آرامش دادم و خواب بر شما افكندم ولى منافقين از قبيل معتب بن قشير، نه داراى امن و آرامش بودند و نه ايشان را از ترس مشركين خواب فراگرفت.</ref><ref> ابن راهويه از زبير نقل نمايد كه در جنگ احد ترس و خوف عجيبى ما را فراگرفته بود. با اين حال خداوند خواب را بر ما مستولى كرد به قسمى كه همه ما چانه هايشان روى سينه هاى آن‌ها قرار گرفته بود.</ref>
+==نزول==
-==پانویس ==
+'''محل نزول:'''
 <references />