آیه 14 سوره نساء - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۵ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۶

2019-12-05T08:26:56Z

Aghajani در ‏۳ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۴

2019-12-03T12:04:48Z

Aghajani در ‏۳ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۴۵

2019-12-03T11:45:05Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخ...» ایجاد کرد

2016-03-07T18:35:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُهِينٌ|سوره=4|آیه =14}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 14
|شماره بعدی = 15
|شماره قبلی = 13
|سوره= نساء
|شماره سوره= 4
|جزء= 4
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و هر که نافرمانی خدا و رسول او کند و تجاوز از حدود و احکام الهی نماید او را به آتش درافکند که همیشه در آن (معذّب) است و همواره در عذاب خواری خواهد بود.
|-|
انصاریان=
و هر که از خدا و رسولش نافرمانی کند و از حدود او تجاوز نماید، خدا او را در آتشی درآورد که در آن جاودانه است و برای او عذابی خوارکننده است.
|-|
فولادوند=
و هر كس از خدا و پيامبر او نافرمانى كند و از حدود مقرر او تجاوز نمايد، وى را در آتشى درآورد كه همواره در آن خواهد بود و براى او عذابى خفت‌آور است.
|-|
آیتی=
و هر كه از خدا و رسولش فرمان نبرد و از احكام او تجاوز كند، او را داخل در آتش كند و همواره در آنجا خواهد بود و براى اوست عذابى خواركننده.
|-|
مکارم شیرازی=
و آن کس که نافرمانی خدا و پیامبرش را کند و از مرزهای او تجاوز نماید، او را در آتشی وارد می‌کند که جاودانه در آن خواهد ماند؛ و برای او مجازات خوارکننده‌ای است.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|But whoever disobeys Allah and His Apostle and transgresses the bounds set by Allah, He shall make him enter a Fire, to remain in it [forever], and there will be a humiliating punishment for him.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And whoever disobeys Allah and His Apostle and goes beyond His limits, He will cause him to enter fire to abide in it, and he shall have an abasing chastisement.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And whoso disobeyeth Allah and His messenger and transgresseth His limits, He will make him enter Fire, where he will dwell for ever; his will be a shameful doom.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|But those who disobey Allah and His Messenger and transgress His limits will be admitted to a Fire, to abide therein: And they shall have a humiliating punishment.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«خَالِداً»: جاودانه. حال است برای ضمیر (هُ) در (یُدْخِلْهُ) که با توجّه به لفظ (مَنْ) مفرد بیان شده است. «مُهِینٌ»: خوارکننده.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ «14»

و هركس خدا ورسولش را نافرمانى كند واز حدود الهى تجاوز نمايد، خدا او را وارد آتشى مى‌كند كه هميشه در آن مى‌ماند وبراى او عذابى خواركننده است.

===پیام ها===

1- آنان كه به وصيّت‌نامه عمل نمى‌كنند، يا بدهى متوفّى را نمى‌پردازند، يا با انكار حقّ يا ندادن سهم بعضى وارثان، سعى در تصاحب اموال مى‌كنند، براى هميشه در عذاب و قهر الهى‌اند. تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ‌ ... يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ*

2- ملاك سعادت وشقاوت، اطاعت يا نافرمانى نسبت به خدا و رسول اوست، نه چيز ديگر. مَنْ يُطِعِ اللَّهَ‌ ... وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ‌

3- نافرمانى رسول خدا، نافرمانى خداست. «يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ»

4- نافرمانى مستمرّ، سبب خلود است. مَنْ يَعْصِ اللَّهَ‌ ... يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها يَعْصِ‌ فعل مضارع و نشان استمرار است.

5- متجاوزان به حقوق ديگران، در رديف كفّار بوده و گرفتار عذاب جاويدان مى‌شوند. «خالِداً فِيها»

6- قهر خداوند، هم عذاب جسمى دارد، هم خوارى روحى. «عَذابٌ مُهِينٌ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ «14»

وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‌: و هر كه نافرمانى كند خدا و رسول او را، وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ‌: و تجاوز كند از حدود مقرره او در ميراث و ساير احكام شرعيه از حلال و حرام، يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها: داخل فرمايد خدا او را در آتش در حالتى كه مخلد و دائم است در آن، وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ‌: و مر آن عاصى مستحل، يا متعدى از جميع حدود راست عذابى خوار كننده، يعنى عذاب او بر وجه استخفاف و اهانت است، چنانچه ثواب مطيع، بر وجه كرامت است.

تنبيه: بدان كه چون مؤمن عاصى در جهنم مخلد نخواهد بود و به سبب شرافت كلمه توحيد، نجات خواهد يافت، پس مراد به عاصى:

1- مستحل محرماتى است كه موجب كفر است.

2- مراد متعدى از جميع حدود است كه از صفات كفار مى‌باشد.

3- صاحب صغيره، بلاخلاف از عموم آيه خارج است، اگر چه فاعل معصيت است، و متعدى از حدود اللّه. و هرگاه به اجماع جايز باشد اخراج او، پس جايز باشد كه صاحب كبيره نيز از عموم آيه خارج باشد به وسيله شفاعت‌

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 373

حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا ائمه هدى عليهم السلام و صلحاى امت، و يا حقّ تعالى به محض تفضل خود، او را عفو كند.

4- به جهت قيام دليل بر وجوب قبول توبه، ناچار است اخراج تائب از عموم آيه. و ديگر، قيام دلالت بر جواز وقوع تفضل به عفو، مستلزم اخراج آن كسى است كه حق تعالى در حق او تفضل فرموده باشد به اسقاط عقوبت از او، و آيه شريفه‌ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ*، مصرّح است بر اين پس آيه بر عموم خود باقى نباشد، به دلايل مذكوره.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ «14»

ترجمه‌

و كسيكه نافرمانى كند خدا و پيغمبرش را و تجاوز نمايد از حدود او داخل ميكند او را در آتشى كه جاويد باشد در آن و از براى او عذابى است خوار كننده.

تفسير

صرف عصيان و تجاوز از حدود الهى كه مراد فرائض و احكام است موجب خلود در آتش نيست بلكه خلود مخصوص بكفار و منافقين است و چون جمع مضاف افاده عموم ميكند ميتوان گفت در اين آيه شريفه مراد كسانى هستند كه پشت پا بتمام احكام الهى زده‌اند و انصاف آنستكه اين در حدود كفر است و ممكن است مراد عصيان‌

جلد 2 صفحه 27

و تجاوز از حدود الهى باشد از روى استكبار و استخفاف كه آنهم كفر است و ممكن است خلود عرفى باشد يعنى مدت مديد اين وجوهى است كه مفسرين فرموده‌اند ولى بنظر حقير خلود نسبت باثر معصيت است به اين معنى كه تا شخص از گناه پاك نشود وارد بهشت نميشود پس با صورت حاصله از معصيت هميشه در عذاب است و در اين مقام اشكالى است كه حل آن از دلائل حقيّت مذهب شيعه و ابطال مذهب اهل سنت است و آن اشكال آنستكه سهامى كه خداوند مقدر فرموده كه نصف و ثلث و ربع و سدس و ثمن و دو ثلث باشد گاهى كه با يكديگر جمع شود از كل زياده شود و گاهى كمتر باشد و تكليف در اين دو صورت معلوم نشده است با آنكه مقسميكه در مقام بيان نصيب و تعيين سهام وارث است بايد سهم هر كس را طورى معين فرمايد كه زياده و كم نشود علاوه بر آن چگونه ممكن است خداوند فرائض و سهامى را فرض و تعين نمايد در ماليكه وافى بآن نيست مثلا اگر كسى بميرد و يك دختر داشته باشد و پدر و مادر و شوهر دختر نصف و شوهر ربع مال را بايد ببرند يكربع باقى ميماند براى پدر و مادر مثلا با آنكه آندو بايد دو سدس ببرند كه يك ثلث است و اگر چند دختر داشته باشد دو ثلث بايد آنها ببرند يك ثلث ديگر هم كه از آن پدر و مادر است بكلى شوهر بى‌نصيب ميماند و در فرض اول اگر ميت شوهر نداشته باشد نصف دختر ميبرد يك ثلث هم پدر و مادر تكليف بقيه مال معلوم نيست و همچنين اگر پدر و مادر هم نداشته باشد نصف دختر ببرد نصف ديگر را چه بايد كرد معلوم نشده و اهل سنت به تبع خليفه دوم در صورت زيادتى سهام از تركه معترف بقصور و عجز از فهم كتاب شده قائل بعول يعنى تقسيم نقص حاصل از زيادتى سهام بر ورثه به نسبت سهم هر يك شده‌اند مثلا در فرض اول اگر ميت دوازده تومان ماليه داشته باشد شش تومان بايد دختر ببرد سه تومان شوهر دو تومان پدر و دو تومان مادر جمعا سيزده تومان ميشود اهل سنت ميگويند اين يك تومان را بايد از سهم هر يك از ورثه به نسبت كم كرد و اينمعنى علاوه بر آنكه مخالف صريح كتاب است زيرا كه در اين صورت هيچ يك از ورثه تمام سهم خود را نبرده‌اند منافى با حكمت بلكه مخالف با عقل است زيرا كه هيچ عاقلى چنين تقسيمى نميكند كه در مالى سهامى معين كند كه زياده از اصل مال باشد و بعد بگويد سهامى را كه من معين نمودم شما كمتر بدهيد چه رسد به حكيم على الاطلاق تعالى شانه عما يقول الظالمون علوا كبيرا و باين لحاظ ثابت‌

جلد 2 صفحه 28

ميشود احتياج امت باماميكه عارف بمراد الهى و كيفيت تقدير سهام باشد و كشف ميشود سر آيات متشابه از اين قبيل كه اگر نبود بيان ائمه معصومين عليهم السلام عقول در فهم آن حيران بود و پس از آنكه آنها پرده از چهره مقصود برداشتند هم حق واضح گشت و هم فضل آنها مبين گرديد و علماء اماميه به تبع آنها قائل شدند كه بعضى از سهام مقدم بر بعضى ديگر فرض شده است و آن سهام زن و شوهر و مادر است چون خداوند بر تقدير وجود اولاد و عدم آن دو نصيب از براى آنها تعيين فرموده است و اين دليل بر تقديم آنها است و كلاله مادرى هم چون به تبع مادر ارث ميبرند مقدمند و بقيه ورثه كه پدر و اولاد و كلاله پدرى يا ابوينى باشند مؤخر ميباشند و نقص بر آنها وارد ميشود اگر چه بر پدر هم چون داراى دو نصيب است نقص وارد نميشود مگر در صورتى كه ميت داراى پدر و مادر و شوهر يا زن باشد كه در اين صورت زن يا شوهر نصيب اعلى خود را ميبرند و مادر هم اگر حاجبى نباشد ثلث ميبرد و بقيه از آن پدر است و نقص بر او وارد ميشود و اين هم براى آنستكه تصريحى نسبت بسهم پدر در اينصورت در قرآن نشده است پس پدر را باعتبارى ميتوان از صاحبان دو فرض حساب نمود كه نقص بر آنها وارد نميشود و باعتبارى ميتوان صاحب يك فرض و متحمل نقص قلم داد كرد ولى اقوى بنظر حقير الحاق او بصاحبان دو فرض است چون نقص بر او وارد نميشود مگر در همان يك صورت كه فرض آن تعيين شده است بنابر اين در فرض مرقوم كه ميت دوازده تومان داشته باشد پدر و مادر هر يك دو تومان ميبرند شوهر هم سه تومان پنج تومان هم دختر ميبرد و نقص بر دختر وارد ميشود كه داراى يك فرض بيش نيست و سر دلالت اين امر بر تقديم و تاخير ببركت حكم ائمه معصومين عليهم السلام براى حقير باين نحو كشف شده است كه يكى از مقدمات انعقاد ظهور از براى كلام بودن متكلم در مقام بيان تمام مراد است كه بايد احراز شود اگر چه باصل باشد و در صورتى كه دو فرض از براى وارث شده باشد دلالت دارد بر آنكه متكلم حال بودن و نبودن غير را با او منظور نموده است و در صورتى كه يك فرض شده باشد اينمعنى احراز نميشود و در مقام تعارض مطلقيكه اهتمام متكلم و بودن او در مقام بيان نسبت بآن احراز شده است و ظهور قوى در مدلول خود دارد مقدم است بر مطلقيكه مقام بيان آن احراز نشده يا بايد باصل احراز شود توضيحا عرض ميشود خداوند فرمود سهم يك دختر نصف و سهم چند دختر دو ثلث‌

جلد 2 صفحه 29

است ديگر نفرموده اين حكم حتى با بودن شوهر يا زن براى ميت هم هست يا مخصوص به نبودن آن دو است ولى نسبت بشوهر و زن تصريح ببودن اولاد و نبودن آن فرموده و در هر يك از دو صورت فرضى قرار داده است و در اين مقامات عرف حكم ميكند كه سهم شوهر يا زن ثابت و سهم يك يا چند دختر مخصوص به نبودن شوهر يا زن است پس اگر در فرض مرقوم يك دختر كمتر از نصف ببرد چنانچه اماميه قائلند مخالفتى با كتاب الهى نشده است بخلاف آنچه اهل سنت قائل شده‌اند كه علاوه بر تناقض محال و خلاف حكمت مخالفت صريح در تمام موارد با كتاب الهى شده است و اين بدبختى در نتيجه اعراض از خانواده وحى و تنزيل است خداوند دست ما را از دامان آنها در دنيا و آخرت كوتاه نفرمايد چنانچه اين تحقيق و بيان هم از بركت توسل بآن خاندان نصيب اين ضعيف گرديد و از غنائم اين كتاب محسوب گشت و الحمد للّه على نعمائه و از اينجا حل اشكال نسبت بزيادتى سهام از ما ترك واضح گرديد و معلوم شد كه خداوند سهامى زائد بر ما ترك فرض نفرموده است و اما زيادى مال از سهام مفروضه را بمذاق اهل سنت بايد باقوام ذكور ميت كه داراى سهمى نيستند داد با آنكه در قرآن اشاره باين امر نشده است و علماء اماميه فرمودند بايد با قارب ميت الاقرب فالاقرب داد و در صورت اتحاد در مرتبه كسانيكه در صورت زيادتى سهام از تركه نقص بر آنها وارد ميشد مخصوص باين غنيمت ميباشند زيرا كه خداوند بيان فرموده است ارحام بعضى مقدمند بر بعضى و تا قريب هست بعيد ارث نميبرد نهايت آنكه بعضى بدو عنوان ارث ميبريد يكى بفرض و ديگر بردّ و بعضى بفرض تنها و بعضى برد تنها كه تفصيل آن محول بكتب فقهيه است در هر حال حل اشكال نسبت بتكليف زيادى مال از سهام هم معلوم شد كه از كتاب استفاده ميشود و ائمه معصومين بيان فرموده‌اند.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ مَن‌ يَعص‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَه‌ُ يُدخِله‌ُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَه‌ُ عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ «14»

و ‌هر‌ كس‌ نافرماني‌ ‌خدا‌ و ‌رسول‌ كند و ‌از‌ حدود الهي‌ تجاوز نمايد ‌او‌ ‌را‌ داخل‌ ميكند آتش‌ ‌را‌ ‌يعني‌ ‌در‌ آتش‌ و هميشه‌ ‌در‌ ‌آن‌ معذب‌ ‌است‌ و ‌از‌ ‌براي‌ ‌او‌ ‌است‌ عذاب‌ خوار كننده‌.

‌اينکه‌ ‌آيه‌ تحديد سختي‌ ‌است‌ ‌براي‌ تعدي‌ ‌در‌ ميراث‌ چنانچه‌ معمول‌ بسياري‌ ‌است‌ ‌که‌ ‌هر‌ كدام‌ ‌از‌ ورثه‌ ‌که‌ قوي‌ ‌باشد‌ نسبت‌ بضعفاء بالاخص‌ صغار تعديات‌ زياد دارند، اولا يك‌ مقدار ‌از‌ نفائس‌ تركه‌ مثل‌ جواهرات‌ و طلاها و پولها و سند و امثال‌ اينها ‌را‌ مخفي‌ ميكنند، و ثانيا ديون‌ و وصيت‌ نامه‌ ‌را‌ منكر ميشوند بخصوص‌ ديوني‌ مثل‌ خمس‌ و زكاة و مظالم‌ و نحو اينها.

و ثالثا ‌در‌ تقسيم‌ ‌هر‌ چه‌ بهتر ‌است‌ ‌بر‌ ‌خود‌ انتخاب‌ ميكنند بلكه‌ ‌غير‌ وارث‌ بعنوان‌ بزرگتري‌ ‌ يا ‌ جعل‌ قيمومت‌ قانوني‌ ‌ يا ‌ بحيله‌ و تزوير ‌بر‌ اموال‌ صغار مسلط ميشود بالاخص‌ امروزه‌ ‌که‌ بنام‌ ‌خود‌ ثبت‌ ميدهند و مدت‌ اعتراض‌ ‌هم‌ منقضي‌ ميشود و مالك‌ قانوني‌ ميشوند، و ‌از‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ و نظائر ‌آن‌ شايد بتوان‌ استفاده‌ نمود ‌که‌ مشمولين‌ ‌اينکه‌ آيات‌ بي‌ايمان‌ ‌از‌ دنيا ميروند زيرا اهل‌ ايمان‌ مسلمان‌ مخلد ‌در‌ نار نيستند، و اللّه‌ العالم‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=4 |آیه=14}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=4 |آیه=14}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=4 |آیه=14}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره نساء]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۴۱: / سطر ۱۴۱: @@
 {{نمایش فشرده تفسیر|
-(‌آيه‌ 14)‌
+(‌آیه‌ 14)‌
-در‌ ‌اين ‌آيه‌ ‌به‌ نقطه مقابل‌ كساني‌ ‌که‌ ‌در‌ آيه قبل‌ بيان‌ شد اشاره‌ كرده‌، مي‌فرمايد: «‌آنها‌ ‌که‌ نافرماني‌ ‌خدا‌ و پيامبر كنند و ‌از‌ مرزها تجاوز نمايند جاودانه‌ ‌در‌ آتش‌ خواهند ‌بود‌» (وَ مَن‌ يَعص‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَه‌ُ يُدخِله‌ُ ناراً خالِداً فِيها).
+در‌ ‌این ‌آیه‌ ‌به‌ نقطه مقابل‌ کسانی‌ ‌که‌ ‌در‌ آیه قبل‌ بیان‌ شد اشاره‌ کرده‌، می‌فرماید: «‌آنها‌ ‌که‌ نافرمانی‌ ‌خدا‌ و پیامبر کنند و ‌از‌ مرزها تجاوز نمایند جاودانه‌ ‌در‌ آتش‌ خواهند ‌بود‌» (وَ مَن‌ یعص‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ وَ یتَعَدَّ حُدُودَه‌ُ یدخِله‌ُ ناراً خالِداً فِیها).
-و ‌در‌ پايان‌ ‌آيه‌ ‌به‌ سر انجام‌ ‌آنها‌ اشاره‌ كرده‌، مي‌فرمايد: «‌آنها‌ عذاب‌ خواركننده‌ و آميخته‌ ‌با‌ توهيني‌ دارند» (وَ لَه‌ُ عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ).
+و ‌در‌ پایان‌ ‌آیه‌ ‌به‌ سر انجام‌ ‌آنها‌ اشاره‌ کرده‌، می‌فرماید: «‌آنها‌ عذاب‌ خوارکننده‌ و آمیخته‌ ‌با‌ توهینی‌ دارند» (وَ لَه‌ُ عَذاب‌ٌ مُهِین‌ٌ).
-‌در‌ جمله قبل‌ جنبه جسماني‌ مجازات‌ الهي‌ منعكس‌ ‌شده‌ ‌بود‌، و ‌در‌ ‌اينکه‌ جمله‌ ‌که‌ مسأله اهانت‌ ‌به‌ ميان‌ آمده‌ ‌به‌ جنبه روحاني‌ ‌آن‌ اشاره‌ مي‌كند.
+‌در‌ جمله قبل‌ جنبه جسمانی‌ مجازات‌ الهی‌ منعکس‌ ‌شده‌ ‌بود‌، و ‌در‌ ‌این‌ جمله‌ ‌که‌ مسأله اهانت‌ ‌به‌ میان‌ آمده‌ ‌به‌ جنبه روحانی‌ ‌آن‌ اشاره‌ می‌کند.
 }}

@@ سطر ۱۴۳: / سطر ۱۴۳: @@
 (‌آيه‌ 14)‌
-در‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ ‌به‌ نقطه مقابل‌ كساني‌ ‌که‌ ‌در‌ آيه قبل‌ بيان‌ شد اشاره‌ كرده‌، مي‌فرمايد: «‌آنها‌ ‌که‌ نافرماني‌ ‌خدا‌ و پيامبر كنند و ‌از‌ مرزها تجاوز نمايند جاودانه‌ ‌در‌ آتش‌ خواهند ‌بود‌» (وَ مَن‌ يَعص‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَه‌ُ يُدخِله‌ُ ناراً خالِداً فِيها).
+در‌ ‌اين ‌آيه‌ ‌به‌ نقطه مقابل‌ كساني‌ ‌که‌ ‌در‌ آيه قبل‌ بيان‌ شد اشاره‌ كرده‌، مي‌فرمايد: «‌آنها‌ ‌که‌ نافرماني‌ ‌خدا‌ و پيامبر كنند و ‌از‌ مرزها تجاوز نمايند جاودانه‌ ‌در‌ آتش‌ خواهند ‌بود‌» (وَ مَن‌ يَعص‌ِ اللّه‌َ وَ رَسُولَه‌ُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَه‌ُ يُدخِله‌ُ ناراً خالِداً فِيها).
 و ‌در‌ پايان‌ ‌آيه‌ ‌به‌ سر انجام‌ ‌آنها‌ اشاره‌ كرده‌، مي‌فرمايد: «‌آنها‌ عذاب‌ خواركننده‌ و آميخته‌ ‌با‌ توهيني‌ دارند» (وَ لَه‌ُ عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ).

@@ سطر ۱۴۰: / سطر ۱۴۰: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}