آیه 14 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-14T07:44:10Z

‏نزول

مهدی موسوی: /* نزول */

2019-01-14T07:36:26Z

‏نزول

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-01-05T06:56:47Z

‏معانی کلمات آیه

Zamani در ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۴۸

2018-07-22T10:48:28Z

Quran در ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۲۳:۳۶

2016-02-16T23:36:59Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَ...» ایجاد کرد

2016-02-08T13:26:26Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَ...» ایجاد کرد

نمایش تغییرات

@@ سطر ۵۳: / سطر ۵۳: @@
 '''شأن نزول:'''
-مفسرين عامه<ref> واحدى و ثعلبى و ميبدى از مفسرين عامه.</ref> از طريق محمد بن مروان از كلبى او از ابوصالح او از ابن عباس چنين گويند: كه اين آيه درباره عبدالله بن ابى سلول الخزرجى و ياران او نازل گرديده بدين توضيح كه روزى اصحاب [[رسول خدا]] از آن‌ها استقبالى به عمل آورده بودند. عبدالله به ياران خود گفت: توجه كنيد كه چسان من آن‌ها را مسخره خواهم نمود سپس جلو آمد نخست دست ابوبكر را فشرد و گفت مرحبا به صديق بنى‌تميم و ثانى رسول خدا در غار، آن كسى كه مال خود را در راه دين خدا بخشيده است سپس دست عمر بن الخطاب را گرفت و گفت مرحبا به سيد بنى‌عدى بن كعب و فاروق قوى در دين خدا آن كسى كه مال و جان خود را در راه [[رسول خدا]] فدا می‌كند سپس دست [[امام على]] بن ابى‌طالب عليه‌السلام را گرفت و گفت: مرحبا به پسرعموى رسول خدا و سيد بنى‌هاشم كه هميشه همراه رسول خدا است. بدانيد كه ايمان ما مانند ايمان شما و تصديق ما به رسول خدا مانند تصديق شما است.
+مفسرين عامه<ref> واحدى و ثعلبى و ميبدى از مفسرين عامه.</ref> از طريق محمد بن مروان از كلبى او از ابوصالح او از ابن عباس چنين گويند: كه اين آيه درباره عبدالله بن ابى سلول الخزرجى و ياران او نازل گرديده بدين توضيح كه روزى اصحاب [[رسول خدا]] از آن‌ها استقبالى به عمل آورده بودند. عبدالله به ياران خود گفت: توجه كنيد كه چسان من آن‌ها را مسخره خواهم نمود سپس جلو آمد نخست دست ابوبكر را فشرد و گفت مرحبا به صديق بنى‌تميم و ثانى رسول خدا در غار، آن كسى كه مال خود را در راه دين خدا بخشيده است سپس دست عمر بن الخطاب را گرفت و گفت مرحبا به سيد بنى‌عدى بن كعب و فاروق قوى در دين خدا آن كسى كه مال و جان خود را در راه [[رسول خدا]] فدا می‌كند سپس دست [[امام على]] بن ابى‌طالب عليه‌السلام را گرفت و گفت: مرحبا به پسرعموى رسول خدا و سيد بنى‌هاشم كه هميشه همراه رسول خدا است. بدانيد كه ايمان ما مانند ايمان شما و تصديق ما به رسول خدا مانند تصديق شما است. وقتى كه جدا شدند عبدالله به اصحاب خويش گفت: ديديد چگونه با آن‌ها رفتار كردم هر وقتى شما هم به آن‌ها رسيديد به اين كيفيت آن‌ها را گول زده و مسخره كنيد<ref> صاحب لباب النقول از عامه اين شأن و نزول را از نكته نظر ضعيف بودن اخبار و [[احاديث]] وارده از جانب كلبى و ابوصالح رد كرده و آن را واهى شمرده است ولى ميبدى صاحب كشف الاسرار كه اين [[حديث]] و شأن و نزول را بدون سند ذكر نموده از ضعيف بودن آن سخن به ميان نياورده است</ref> <ref> شيخ بزرگوار ما به عنوان شأن و نزول ذكرى به ميان نياورده، فقط اشاره نموده كه يكى از منافقين با اصحاب [[رسول خدا]] ملاقات نموده و به آن‌ها گفته اند كه ما با شما هستيم و از منافق مزبور اسمى نبرده است.</ref> <ref> در كتاب اختيار معرفة الرجال معروف به رجال كشى تأليف شيخ بزرگوار، محمد بن مروان البصرى ذكر شده كه به نام محمد بن مروان السدى است اگر چه شهرت دادند كه وى از تفسير كلبى نقل نموده ولى چنين نيست و اين شخص اصلاً از اهل [[كوفه]] بوده و در بصره سكونت داشته و حمدويه گويد كه وى از نسل ابوالاسود الدؤلى است و مورد ثقه و اطمينان است.</ref> .<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 5.</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 این آیه در [[مدینه]] بر [[پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 5.</ref>
+'''شأن نزول:'''
 مفسرين عامه<ref> واحدى و ثعلبى و ميبدى از مفسرين عامه.</ref> از طريق محمد بن مروان از كلبى او از ابوصالح او از ابن عباس چنين گويند: كه اين آيه درباره عبدالله بن ابى سلول الخزرجى و ياران او نازل گرديده بدين توضيح كه روزى اصحاب [[رسول خدا]] از آن‌ها استقبالى به عمل آورده بودند. عبدالله به ياران خود گفت: توجه كنيد كه چسان من آن‌ها را مسخره خواهم نمود سپس جلو آمد نخست دست ابوبكر را فشرد و گفت مرحبا به صديق بنى‌تميم و ثانى رسول خدا در غار، آن كسى كه مال خود را در راه دين خدا بخشيده است سپس دست عمر بن الخطاب را گرفت و گفت مرحبا به سيد بنى‌عدى بن كعب و فاروق قوى در دين خدا آن كسى كه مال و جان خود را در راه [[رسول خدا]] فدا می‌كند سپس دست [[امام على]] بن ابى‌طالب عليه‌السلام را گرفت و گفت: مرحبا به پسرعموى رسول خدا و سيد بنى‌هاشم كه هميشه همراه رسول خدا است. بدانيد كه ايمان ما مانند ايمان شما و تصديق ما به رسول خدا مانند تصديق شما است.
-وقتى كه جدا شدند عبدالله به اصحاب خويش گفت: ديديد چگونه با آن‌ها رفتار كردم هر وقتى شما هم به آن‌ها رسيديد به اين كيفيت آن‌ها را گول زده و مسخره كنيد.<ref> صاحب لباب النقول از عامه اين شأن و نزول را از نكته نظر ضعيف بودن اخبار و [[احاديث]] وارده از جانب كلبى و ابوصالح رد كرده و آن را واهى شمرده است ولى ميبدى صاحب كشف الاسرار كه اين [[حديث]] و شأن و نزول را بدون سند ذكر نموده از ضعيف بودن آن سخن به ميان نياورده است.</ref><ref> شيخ بزرگوار ما به عنوان شأن و نزول ذكرى به ميان نياورده، فقط اشاره نموده كه يكى از منافقين با اصحاب [[رسول خدا]] ملاقات نموده و به آن‌ها گفته اند كه ما با شما هستيم و از منافق مزبور اسمى نبرده است.</ref><ref> در كتاب اختيار معرفة الرجال معروف به رجال كشى تأليف شيخ بزرگوار، محمد بن مروان البصرى ذكر شده كه به نام محمد بن مروان السدى است اگر چه شهرت دادند كه وى از تفسير كلبى نقل نموده ولى چنين نيست و اين شخص اصلاً از اهل [[كوفه]] بوده و در بصره سكونت داشته و حمدويه گويد كه وى از نسل ابوالاسود الدؤلى است و مورد ثقه و اطمينان است.</ref>
+وقتى كه جدا شدند عبدالله به اصحاب خويش گفت: ديديد چگونه با آن‌ها رفتار كردم هر وقتى شما هم به آن‌ها رسيديد به اين كيفيت آن‌ها را گول زده و مسخره كنيد.<ref> صاحب لباب النقول از عامه اين شأن و نزول را از نكته نظر ضعيف بودن اخبار و [[احاديث]] وارده از جانب كلبى و ابوصالح رد كرده و آن را واهى شمرده است ولى ميبدى صاحب كشف الاسرار كه اين [[حديث]] و شأن و نزول را بدون سند ذكر نموده از ضعيف بودن آن سخن به ميان نياورده است</ref> <ref> شيخ بزرگوار ما به عنوان شأن و نزول ذكرى به ميان نياورده، فقط اشاره نموده كه يكى از منافقين با اصحاب [[رسول خدا]] ملاقات نموده و به آن‌ها گفته اند كه ما با شما هستيم و از منافق مزبور اسمى نبرده است.</ref> <ref> در كتاب اختيار معرفة الرجال معروف به رجال كشى تأليف شيخ بزرگوار، محمد بن مروان البصرى ذكر شده كه به نام محمد بن مروان السدى است اگر چه شهرت دادند كه وى از تفسير كلبى نقل نموده ولى چنين نيست و اين شخص اصلاً از اهل [[كوفه]] بوده و در بصره سكونت داشته و حمدويه گويد كه وى از نسل ابوالاسود الدؤلى است و مورد ثقه و اطمينان است.</ref> .<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 5.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«لَقُوا»: برخورد کردند. ملاقات نمودند. «خَلَوْا»: خلوت کردند. به خلوت نشستند. اجتماع کردند. «إلی»: با. «شَیَاطِینِهِمْ»: با اهریمنان خود.  «مُسْتَهْزِءُونَ»: مسخره‌کنندگان. بازیچه قراردهندگان.
+شياطين: شيطان: دور شده از خير، طبرسى فرموده: «البعيد عن الخير» به عقيده طبرسى و راغب و ابن اثير و ديگران، نون آن اصل كلمه و اشتقاق آن از «شطن» است و آن به معنى دور شدن مى باشد گويند: «شطن عنه: بعد». اين كلمه در انسانهاى بدكار و دور از حق نيز بكار رفته است چنان كه مراد از آن در آيه منافقانند.
 ==نزول==

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«لَقُوا»: برخورد کردند. ملاقات نمودند. «خَلَوْا»: خلوت کردند. به خلوت نشستند. اجتماع کردند. «إلی»: با. «شَیَاطِینِهِمْ»: با اهریمنان خود. مراد از شیاطین، دوستان کفرپیشه و رؤسای شیطان صفت ایشان است. «مُسْتَهْزِءُونَ»: مسخره‌کنندگان. بازیچه قراردهندگان.
+«لَقُوا»: برخورد کردند. ملاقات نمودند. «خَلَوْا»: خلوت کردند. به خلوت نشستند. اجتماع کردند. «إلی»: با. «شَیَاطِینِهِمْ»: با اهریمنان خود.  «مُسْتَهْزِءُونَ»: مسخره‌کنندگان. بازیچه قراردهندگان.
 ==نزول==

@@ سطر ۳۱۶: / سطر ۳۱۶: @@
 ==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=14}}===
 </tabber>
 ==پانویس==