آیه 146 سوره آل عمران - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۳۴

2019-01-19T08:34:27Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ ف...» ایجاد کرد

2016-03-03T20:07:47Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ ف...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ|سوره=3|آیه =146}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 146
|شماره بعدی = 147
|شماره قبلی = 145
|سوره= آل عمران
|شماره سوره= 3
|جزء= 4
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
چه بسیار رخ داده که پیغمبری جمعیت بسیار (از پیروانش) همراه او جنگیدند و با این حال، اهل ایمان با سختی‌هایی که در راه خدا به آنها رسید هرگز بیمناک و زبون نشدند و سر زیر بار دشمن فرو نیاوردند و (صبر و ثبات پیش گرفتند، که) خدا صابران را دوست می‌دارد.
|-|
انصاریان=
چه بسا پیامبرانی که انبوهی دانشمندانِ الهی مسلک [و کاملان در دینِ] به همراه او با دشمنان جنگیدند، پس در برابر آسیب هایی که در راه خدا به آنان رسید، سستی نکردند و ناتوان نشدند و [در برابر دشمن] سر تسلیم و فروتنی فرود نیاوردند؛ و خدا شکیبایان را دوست دارد.
|-|
فولادوند=
و چه بسيار پيامبرانى كه همراه او توده‌هاى انبوه، كارزار كردند؛ و در برابر آنچه در راه خدا بديشان رسيد، سستى نورزيدند و ناتوان نشدند؛ و تسليم [دشمن‌] نگرديدند، و خداوند، شكيبايان را دوست دارد.
|-|
آیتی=
چه بسا پيامبرانى كه خدا دوستان بسيار همراه آنان به جنگ رفتند. و در راه خدا، هر چه به آنها رسيد، سستى نكردند و ناتوان نشدند و سر فرود نياوردند و خدا شكيبايان را دوست دارد.
|-|
مکارم شیرازی=
چه بسیار پیامبرانی که مردان الهی فراوانی به همراه آنان جنگ کردند! آنها هیچ‌گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنان می‌رسید، سست و ناتوان نشدند (و تن به تسلیم ندادند)؛ و خداوند استقامت‌کنندگان را دوست دارد.
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|How many a prophet there has been with whom a multitude of godly men fought. They did not falter for what befell them in the way of Allah, neither did they weaken, nor did they abase themselves; and Allah loves the steadfast.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And how many a prophet has fought with whom were many worshippers of the Lord; so they did not become weak-hearted on account of what befell them in Allah's way, nor did they weaken, nor did they abase themselves; and Allah loves the patient.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And with how many a prophet have there been a number of devoted men who fought (beside him). They quailed not for aught that befell them in the way of Allah, nor did they weaken, nor were they brought low. Allah loveth the steadfast.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|How many of the prophets fought (in Allah's way), and with them (fought) Large bands of godly men? but they never lost heart if they met with disaster in Allah's way, nor did they weaken (in will) nor give in. And Allah Loves those who are firm and steadfast.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«کَأَیِّنْ»: چه بسیار. «رِبِّیُّونَ»: جمع (رِبّی)، عالِمان راسخ در علوم دینی. مردان خدا. مؤمنان مخلص. «قَاتَلَ مَعَهُ»: در رکاب یکایک آنان جنگیده‌اند. «مَا اسْتَکَانُوا»: خواری ننمودند و برای دیگران کرنش نبردند. از ماده (کَیْن) یا از (کَوْن).
==نزول==

'''محل نزول:'''

اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>

'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 154.</ref>

از ابن دأب روايت شده كه هنگامى كه [[امیرالمومنین]] على عليه‌السلام از [[غزوه احد]] مراجعت فرمود. هشتاد جراحت بر بدن او وارد آمده بود پيامبر به عيادت نزد وى آمد و وقتى على را بدان وضع كه از جراحات زياد رنج مي‌برد، ديد. گريست و فرمود: يا على هر كسى كه در راه خدا صدمات و لطماتى را متحمل شود، اجر و پاداش او با خداوند خواهد بود.

على ابى‌طالب در پاسخ در حالتى كه گريه مي‌كرد، گفت: پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول اللّه، شكر مي‌كنم پروردگار را كه پشت به جنگ نكردم و فرار اختيار ننمودم، سپس پيامبر فرمود: يا على ابوسفيان موعد ملاقات خود را با ما در حمراء الاسد قرار داده است. على گفت: يا رسول اللّه اگر او هر قدر افرادى را بسيج كند و به نبرد پردازد با او به مقابله خواهيم پرداخت و از جنگ با او رو گردان نخواهيم بود سپس اين آيات نازل گرديد.<ref> كتاب الاختصاص از [[شيخ مفيد]].</ref>
== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
«146» وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ‌

و چه بسيار پيامبرانى كه همراه آنان خداپرستان بسيارى جنگيدند، پس براى آنچه در راه خدا به آنان رسيد، نه سستى كردند و نه ناتوان شدند و تن به ذلّت ندادند و خداوند صابران را دوست دارد.

===نکته ها===

«رِبّيّون» جمع «رِبّى» بر وزن «ملّى» به كسى گفته مى‌شود كه ارتباط و پيوند او با خدا محكم و در دين، دانشمند و مقاوم و با اخلاص باشد. «1»

===پیام ها===

1- تاريخ انبيا همواره همراه با مبارزه بوده است. «وَ كَأَيِّنْ ...»

2- با نگاه به زندگى اولياى خدا در طول تاريخ و مقاومت آنان درس بگيريم. «وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ»

3- جنگ و جهادى حقّ است كه زير نظر رهبر الهى باشد. «قاتَلَ مَعَهُ» در دعاى ماه رمضان نيز مى‌خوانيم: «اللهم ارزقنا قتلا فى سبيلك تحت رآية نبيك مع اوليائك»

4- تعداد مجاهدان عالم و عارف در تاريخ بسيار است. «كَأَيِّنْ ... رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ»

5- گرچه همه‌ى مجاهدان عزيزند، ولى رزمندگان خداپرست و دانشمند حساب ديگرى دارند. «رِبِّيُّونَ»

6- ايمان به خدا، سرچشمه‌ى مقاومت است. «رِبِّيُّونَ ... فَما وَهَنُوا»

7- مشكلات نبايد عامل سستى وضعف شود، بلكه بايد عامل حركت و تلاش جديدى گردد. «فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ»

8- حركت مخلصانه و در مسير الهى به انسان روحيّه مى‌دهد و تحمّل مشكلات‌

«1». تفسير نمونه.

جلد 1 - صفحه 622

را آسان مى‌كند. «فِي سَبِيلِ اللَّهِ»

9- مشكلات و ناملايمات، مردان خدا را وادار به تسليم نمى‌كند. «وَ مَا اسْتَكانُوا»

10- هر چند در بدر پيروز شديد، ولى راه آينده‌ى شما مسلمانان، راه جهاد و مبارزه است، پس بايد صبور و مقاوم باشيد. (با توجّه به آيات قبل و بعد)

11- رزمندگانِ بصير، نه از درون روحيّه خود را مى‌بازند؛ «فَما وَهَنُوا» و نه توان رزمى خود را از دست مى‌دهند؛ «وَ ما ضَعُفُوا» و نه در اثر ناملايمات تسليم مى‌شوند. «وَ مَا اسْتَكانُوا»

12- انجام وظيفه و پايدارى بر حقّ مهم است، پيروز بشويم يا نشويم. آيه مى‌فرمايد: «وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ» و نفرمود: «يحبّ الفاتحين»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ (146)

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 268

بعد از آن براى تشويق و تحريص مؤمنين فرمايد:

وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍ‌: و چه بسيار از پيغمبرى كه، قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ: مقاتله كردند با او تربيت شدگان بسيارى.

بيان: مفسرين را در ربيون اقوالى است: 1- مراد علماء و فقهاء. 2- مراد، عباد پروردگار. 3- ربيون (به كسر) پيروان پيغمبر و ربانيّون (به فتح) ولاة و حكام‌اند. 4- در «عين المعانى» كلمه (ربى به كسر) نام جماعتى است كه عده آنها هزاران باشند، و اين از حضرت باقر عليه السّلام نيز مروى است.

فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ‌: پس سستى نورزيدند ايشان با پيغمبر خود به آنچه رسيد ايشان را از محنت‌ها، فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌: در راه خدا، يعنى به جهت قتل و جرح كه به بعضى آنها رسيد، قصورى در جهاد آنها واقع نشد. وَ ما ضَعُفُوا: و ضعيف و ناتوان نگشتند از حرب بسيار، يا با ابتلائات، ضعفى در دين آنها راه نيافت. وَ مَا اسْتَكانُوا: و فروتنى نكردند با دشمنان، بلكه ثبات قدم ورزيدند با پيغمبرشان تا آنكه يا نصرت يافتند يا كشته شدند. وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ‌: و خداى تعالى دوست مى‌دارد صبر كنندگان را، يعنى لازمه دوستى كه الطاف خاصه است، نسبت به آن منظور فرمايد. پس نصرت عطا خواهد نمود.

تنبيه: آيه شريفه را اشاراتى است: 1- تذكر به ثبات و استقامت نسبت به پيروان امت حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. 2- سستى ننمودن در راه خدا به طوارى ناملايمات. 3- ضعف و ناتوانى نداشتن در پايدارى دين، چنانچه فرمود: المؤمن له قوّة فى دين‌ «1» مؤمن براى اوست قوت در دين كه تزلزل نيابد. 4- در مقابل دشمنان فروتنى نكنند بلكه عزت نفس را به آنان ظاهر كنند، چنانچه فرموده: و للّه العزّة و لرسوله و للمؤمنين‌ «2» عزّت خاصه خدا و پيغمبر و

«1» اصول كافى، جلد 2، كتاب الايمان و الكفر، صفحه 231، حديث 4

«2» سوره منافقون، آيه 8

تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 269

مؤمنين است. پس بنابراين مؤمن بايد در هيچ زمان و مكان، خود را زبون و ذليل دشمن دين نسازد.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ (146)

ترجمه‌

و چه بسيار از پيغمبرى كه كارزار كردند با او سپاهيان بسيار پس سستى نكردند براى آنچه رسيد بايشان در راه خدا و ضعيف نشدند و فروتنى ننمودند و خدا دوست دارد شكيبايان را..

تفسير

كايّن اسمى است مركب از كاف تشبيه و اى و بمعنى حكم خبريه استعمال ميشود و ربيون جمع ربى است كه منسوب برب است بمعنى جماعت و بعضى گفته‌اند منسوب برب است و مراد علما عدول هستند و بنابراين كسر راء برخلاف قياس است و در مجمع از حضرت باقر (ع) روايت نموده كه ربيون ده هزار نفرند و كاين بر وزن فاعل و قتل بصيغه ماضى مجهول نيز قرائت شده است و در مجمع از حضرت باقر (ع) روايت نموده كه مراد آنستكه اگر پيغمبر (ص) كشته شده بود در روز جنگ احد چنانچه خبر داده شد بدروغ نبايد مسلمين سستى كنند و ضعيف شوند چنانچه كسانيكه با انبياء سابق بودند بقتل آنها سستى ننمودند و مراد از استكانت خضوع و تذلل نزد دشمنان است و تعريض است بنظر حقير نسبت بآنانكه بعد از شنيدن خبر قتل پيغمبر (ص) گفتند خوب است از ابو سفيان امان گرفته شود براى ما و خداوند صابران را دوست دارد و بالاخره فتح و ظفر بر اعداء را نصيب آنها خواهد فرمود.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ كَأَيِّن‌ مِن‌ نَبِي‌ٍّ قاتَل‌َ مَعَه‌ُ رِبِّيُّون‌َ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُم‌ فِي‌ سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا استَكانُوا وَ اللّه‌ُ يُحِب‌ُّ الصّابِرِين‌َ (146)

و چه‌ بسيار ‌از‌ انبياء بودند ‌که‌ بمعيت‌ ‌او‌ جماعت‌ بسياري‌ مقاتله‌ ميكردند ‌با‌ كفار ‌پس‌ سستي‌ نكردند بواسطه‌ آنچه‌ بآنها اصابة نمود ‌از‌ قتل‌ و جراحت‌ ‌در‌ راه‌ ‌خدا‌ و ترويج‌ دين‌ و ضعف‌ ‌در‌ ‌خود‌ راه‌ ندادند و كوتاهي‌ ‌در‌ امر جهاد نشان‌ ندادند و خداوند دوست‌ ميدارد بردباران‌ ‌را‌.

و كايّن‌ اصل‌ ‌آن‌ اي‌ّ بوده‌ ‌براي‌ استفهام‌ مثل‌ أَيُّكُم‌ يَأتِينِي‌ بِعَرشِها نمل‌ ‌آيه‌ 39، داخل‌ ‌شده‌ ‌بر‌ ‌او‌ كاف‌ كاي‌ مثل‌ كذا و كأن‌ّ، و الحاق‌ نون‌ ‌براي‌ كثرت‌ ‌است‌ ‌يعني‌ چه‌ بسيار بمعني‌ كم‌ ‌در‌ ‌آيه‌ كَم‌ مِن‌ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ الاية سوره‌ بقره‌ ‌آيه‌ 249.

مِن‌ نَبِي‌ٍّ مراد ‌از‌ نبي‌ ‌در‌ اينجا ‌رسول‌ ‌است‌ چون‌ اطلاق‌ ‌بر‌ ‌رسول‌ ميشود بقرينه‌ جملات‌ ‌بعد‌.

جلد 4 - صفحه 382

قاتَل‌َ مَعَه‌ُ مقاتله‌ بمعني‌ فارسي‌ زد و خورد ‌است‌ و مراد مقاتله‌ ‌با‌ كفار و معاندين‌ نبي‌ ‌است‌ ‌که‌ موضوع‌ مجاهده‌ ‌باشد‌، و كلمه‌ معه‌ ‌يعني‌ بهمراه‌ نبي‌ و كمك‌ ‌آن‌.

ربّيّون‌ رب‌ بفتح‌ بمعني‌ پروردگار، و بضم‌ رب‌ انار، و بكسر جمع‌ كثير ‌در‌ نصاب‌ (رب‌ّ ‌بود‌ پروردگار و رب‌ ‌بود‌ جمعي‌ ز خلق‌) ربيّون‌ جمع‌ رب‌ّ، و ‌از‌ حضرت‌ باقر ‌عليه‌ السّلام‌ مرويست‌ ‌که‌ ده‌ هزار بنا بروايت‌ مجمع‌ و ‌در‌ برهان‌ ‌از‌ عياشي‌ ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ ‌عليه‌ السّلام‌ فرمود

(الوف‌ و الوف‌).

كثير تأكيد ‌است‌ ‌يعني‌ جماعتهاي‌ كثيري‌ ‌از‌ اتباع‌ انبياء ‌که‌ همراه‌ ‌آنها‌ ‌در‌ جهاد ‌با‌ كفار مقاتله‌ ميكردند.

فَما وَهَنُوا و هن‌ شكستگي‌ و سستي‌ بدن‌ ‌است‌ چنانچه‌ ‌در‌ حق‌ زكريا ميفرمايد قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي‌ وَهَن‌َ العَظم‌ُ مِنِّي‌ مريم‌ ‌آيه‌ 4.

لِما أَصابَهُم‌ اصابة قتل‌ و جراحات‌ ‌که‌ ‌هر‌ چه‌ ‌از‌ ‌آنها‌ كشته‌ شدند ‌ يا ‌ مجروح‌ سستي‌ ‌در‌ ‌آنها‌ پيدا نشد.

فِي‌ سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ ‌در‌ راه‌ ‌خدا‌ و جهاد قيام‌ كردند، و ‌اينکه‌ جمله‌ و جملات‌ ‌بعد‌ تعريض‌ بكسانيست‌ ‌که‌ ‌در‌ غزوه‌ احد فرار ‌از‌ جنگ‌ نمودند.

وَ ما ضَعُفُوا ضعف‌ ذهاب‌ قوّة و قدرت‌ ‌است‌ ‌يعني‌ اظهار ضعف‌ نكردند و بنيروي‌ ‌خود‌ و قوت‌ قلب‌ حمله‌ ميكردند.

وَ مَا استَكانُوا استكانة بمعني‌ خضوع‌ ‌است‌ مي‌گويي‌

(و انا العبد الذليل‌ الحقير البائس‌ المستكين‌)

‌يعني‌ خاضع‌ و خاشع‌، و مراد ‌از‌ اينست‌ ‌که‌ نسبت‌ بدشمن‌ خضوع‌ نكردند چنانچه‌ خداوند مدح‌ ميفرمايد اصحاب‌ نبي‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌را‌ مُحَمَّدٌ رَسُول‌ُ اللّه‌ِ وَ الَّذِين‌َ مَعَه‌ُ أَشِدّاءُ عَلَي‌ الكُفّارِ الايه‌ فتح‌ ‌آيه‌ 49، و نيز ميفرمايد فَسَوف‌َ يَأتِي‌ اللّه‌ُ بِقَوم‌ٍ يُحِبُّهُم‌ وَ يُحِبُّونَه‌ُ أَذِلَّةٍ عَلَي‌ المُؤمِنِين‌َ أَعِزَّةٍ عَلَي‌ الكافِرِين‌َ

جلد 4 - صفحه 383

مائده‌ ‌آيه‌ 54.

وَ اللّه‌ُ يُحِب‌ُّ الصّابِرِين‌َ صبر ‌بر‌ جهاد شجاعت‌ ‌است‌ چنانچه‌ وهن‌ و ضعف‌ و استكانت‌ جبن‌ ‌است‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
]

(آیه 146)- مجاهدان پیشین! به دنبال حوادث احد با یادآوری شجاعت و ایمان و استقامت مجاهدان و یاران پیامبران گذشته مسلمانان را به شجاعت و فداکاری و پایداری تشویق می‌کند و در ضمن آن دسته‌ای را که از میدان احد فرار کردند سرزنش می‌نماید و می‌گوید: «پیامبران بسیاری بودند که خدا پرستان مبارزی در صف یاران آنها قرار داشتند، آنها هیچ گاه در برابر آنچه (از تلفات سنگین و جراحات سخت) در راه خدا به آنان می‌رسید سست نشدند و ناتوان نگردیدند و تن به تسلیم ندادند» (وَ کَأَیِّنْ مِنْ نَبِیٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّیُّونَ کَثِیرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَکانُوا).

«بدیهی است خداوند هم، چنین افرادی را دوست دارد که دست از مقاومت برنمی‌دارند» (وَ اللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=3 |آیه=146}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=3 |آیه=146}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=3 |آیه=146}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
* محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه.

[[رده:آیات سوره آل عمران]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]
[[رده:آیات دارای شان نزول]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«کَأَیِّنْ»: چه بسیار. «رِبِّیُّونَ»: جمع (رِبّی)، عالِمان راسخ در علوم دینی. مردان خدا. مؤمنان مخلص. «قَاتَلَ مَعَهُ»: در رکاب یکایک آنان جنگیده‌اند. «مَا اسْتَکَانُوا»: خواری ننمودند و برای دیگران کرنش نبردند. از ماده (کَیْن) یا از (کَوْن).
+كاين: چه بسيار. لفظى مركب از كاف تشبيه و «اى».
 ==نزول==
 '''محل نزول:'''
-اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
+اين آيه همچون ديگر آيات سوره آل عمران در [[مدينه]] بر [[پيامبر اسلام]] صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. <ref> طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.</ref>
-'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 154.</ref>
+'''شأن نزول آیات 145 و 146:'''
 از ابن دأب روايت شده كه هنگامى كه [[امیرالمومنین]] على عليه‌السلام از [[غزوه احد]] مراجعت فرمود. هشتاد جراحت بر بدن او وارد آمده بود پيامبر به عيادت نزد وى آمد و وقتى على را بدان وضع كه از جراحات زياد رنج مي‌برد، ديد. گريست و فرمود: يا على هر كسى كه در راه خدا صدمات و لطماتى را متحمل شود، اجر و پاداش او با خداوند خواهد بود.
-على ابى‌طالب در پاسخ در حالتى كه گريه مي‌كرد، گفت: پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول اللّه، شكر مي‌كنم پروردگار را كه پشت به جنگ نكردم و فرار اختيار ننمودم، سپس پيامبر فرمود: يا على ابوسفيان موعد ملاقات خود را با ما در حمراء الاسد قرار داده است. على گفت: يا رسول اللّه اگر او هر قدر افرادى را بسيج كند و به نبرد پردازد با او به مقابله خواهيم پرداخت و از جنگ با او رو گردان نخواهيم بود سپس اين آيات نازل گرديد.<ref> كتاب الاختصاص از [[شيخ مفيد]].</ref>
+على ابى‌طالب در پاسخ در حالتى كه گريه مي‌كرد، گفت: پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول اللّه، شكر مي‌كنم پروردگار را كه پشت به جنگ نكردم و فرار اختيار ننمودم، سپس پيامبر فرمود: يا على ابوسفيان موعد ملاقات خود را با ما در حمراء الاسد قرار داده است. على گفت: يا رسول اللّه اگر او هر قدر افرادى را بسيج كند و به نبرد پردازد با او به مقابله خواهيم پرداخت و از جنگ با او رو گردان نخواهيم بود سپس اين آيات نازل گرديد.<ref> كتاب الاختصاص از [[شيخ مفيد]].</ref>.<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شيخ طوسي]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 154.</ref>
 == تفسیر آیه ==
 <tabber>