آیه 136 انعام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Quran: تغییرمسیر به آیه 136 سوره انعام

2016-06-19T18:54:35Z

تغییرمسیر به آیه 136 سوره انعام

History of islam: History of islam صفحهٔ آیه ۱۳۶ انعام را به آیه 136 انعام که تغییرمسیر بود منتقل کرد

2015-09-05T12:22:31Z

History of islam صفحهٔ آیه ۱۳۶ انعام را به آیه 136 انعام که تغییرمسیر بود منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی: /* پیوندها */

2014-02-15T06:11:14Z

‏پیوندها

مرضیه الله وکیل جزی: آیه 136 انعام را به آیه ۱۳۶ انعام منتقل کرد

2012-10-29T09:32:59Z

آیه 136 انعام را به آیه ۱۳۶ انعام منتقل کرد

مرضیه الله وکیل جزی در ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۰:۲۰

2012-09-10T10:20:40Z

مرضیه الله وکیل جزی: صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

2012-07-16T13:35:23Z

صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} '''منبع:''' نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و سا...' ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{بخشی از یک کتاب}}
'''منبع:''' [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه ، ص 351

'''نویسنده:''' محمدباقر محقق

==شأن نزول آیه 136 سوره انعام==

'''<I>«وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعامِ نَصِیباً».</I>'''<ref> بقیه آیه، «فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ؛ و براى خدا از روئیدنی‌ها و حیوانات كه آفریده نصیبى معین كردند و به گمان خودشان گفتند: این سهم براى خدا و این سهم براى شریكان و بتان ما، پس آن سهمى كه براى شریكان بود به خدا نمی‌رسید و آن كه براى خدا بود به شریكان می‌رسید (یعنى صدقه اى كه براى خدا بود به مصرف بت ها صرف می‌شد و [[صدقات]] بتان براى رضاى خدا صرف نمى گردید) و حكمى جاهلانه و ناشایست می‌كردند».</ref>

عادت اعراب مشرك بر این بود كه هرگاه زراعت و كشتزارى به عمل مى آوردند آن را تقسیم نموده و قسمتى را سهم خدا قرار داده و قسمتى دیگر را سهم خدایان دیگر یا شركاء خدا قرار می‌دادند و هرگاه زراعت مزبور به توسط آب مشروب مى گشت.

اگر از طرف سهم خدا به قسمت سهم شركاء یا خدایان دیگر سرازیر می‌شد آن را نمى بستند و رها می‌كردند ولى اگر از طرف سهم خدایان و شركاء به طرف سهم خدا سرازیر مى گشت آن را مسدود می‌كردند زیرا معتقد بودند كه خدا بى‌نیاز بوده و شركاء او نیازمند مى باشند سپس خداوند این آیه را به عنوان ذكر حكایت از گفتار و رفتار و عقاید مشركین عرب براى رسول خویش نازل فرمود.<ref> تفسیر على بن ابراهیم.</ref>

==پانویس ==
<references />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۱۸:۵۴
سطر ۱:		سطر ۱:
−	~~==متن آيه==~~	+	#تغییرمسیر[[آیه 136 سوره انعام]]
−
−	{{قرآن در قاب\|«وَ جَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُواْ هَذَا لِلّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هَذَا لِشُرَكَآئِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللّهِ وَ مَا كَانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَآئِهِمْ سَاء مَايَحْكُمُونَ».\|سوره=6\|آیه=136}}
−
−	~~==ترجمه آیه==~~
−
−	و مشركان براى خدا از آنچه از كشت و دام‌ها كه آفريده است، ‌سهمى گذاشتند و به پندار خودشان گفتند: اين ويژه خداست و اين ويژه بتان ما پس آنچه خاص بتانشان بود به خدا نمى‌‌رسيد ولى آنچه خاص خدا بود به بتانشان مى‌‌رسيد چه بد داورى مى‌‌كنند.
−
−	~~==نزول==~~
−
−	~~'''محل نزول:'''~~
−
−	~~این آیه در [[مکه]] بر~~ [[~~پیامبر اسلام]] صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. <ref> طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌4، ص 421.</ref>~~
−
−	'''شأن نزول:'''<ref> محمدباقر محقق،‌ [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 351.</ref>
−
−	عادت اعراب مشرك بر این بود كه هرگاه زراعت و كشتزارى به عمل مى آوردند آن را تقسیم نموده و قسمتى را سهم خدا قرار داده و قسمتى دیگر را سهم خدایان دیگر یا شركاء خدا قرار می‌دادند و هرگاه زراعت مزبور به توسط آب مشروب مى گشت.
−
−	اگر از طرف سهم خدا به قسمت سهم شركاء یا خدایان دیگر سرازیر می‌شد آن را نمى بستند و رها می‌كردند ولى اگر از طرف سهم خدایان و شركاء به طرف سهم خدا سرازیر مى گشت آن را مسدود می‌كردند زیرا معتقد بودند كه خدا بى‌نیاز بوده و شركاء او نیازمند مى باشند سپس خداوند این آیه ~~را به عنوان ذكر حكایت از گفتار و رفتار و عقاید مشركین عرب براى رسول خویش نازل فرمود.<ref> تفسیر على بن ابراهیم.</ref>~~
−
−	~~==پانویس==~~
−	~~<references/>~~
−
−	~~==منابع==~~
−
−	* قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند.
−	* محمدباقر محقق، [[نمونه بينات در شأن نزول آيات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و ساير مفسرين خاصه و عامه، انتشارات اسلامی، تهران، 1361 ش.
−	* فضل بن حسن طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.
−
−	~~==پیوندها==~~
−	* [[سوره انعام]]
−	* [[سوره انعام~~/متن و ترجمه سوره]]~~
−
−	~~{{قرآن}}~~
−
−	~~[[رده:آیات سوره انعام]]~~
−	~~[[رده:آیات دارای شان نزول~~]]

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ==پیوندها==
 * [[سوره انعام]]
 * [[سوره انعام/متن و ترجمه سوره]]
 [[رده:آیات سوره انعام]]
 [[رده:آیات دارای شان نزول]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۲۲
(بدون تفاوت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۳۲
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
-{{بخشی از یک کتاب}}
+==متن آيه==
-'''نویسنده:''' محمدباقر محقق
+{{قرآن در قاب|«وَ جَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُواْ هَذَا لِلّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هَذَا لِشُرَكَآئِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللّهِ وَ مَا كَانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَآئِهِمْ سَاء مَايَحْكُمُونَ».|سوره=6|آیه=136}}
-==شأن نزول آیه 136 سوره انعام==
+==ترجمه آیه==
-'''<I>«وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعامِ نَصِیباً».</I>'''<ref> بقیه آیه، «فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى  شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ؛ و براى خدا از روئیدنی‌ها و حیوانات كه آفریده نصیبى معین كردند و به گمان خودشان گفتند: این سهم براى خدا و این سهم براى شریكان و بتان ما، پس آن سهمى كه براى شریكان بود به خدا نمی‌رسید و آن كه براى خدا بود به شریكان می‌رسید (یعنى صدقه اى كه براى خدا بود به مصرف بت ها صرف می‌شد و [[صدقات]] بتان براى رضاى خدا صرف نمى گردید) و حكمى جاهلانه و ناشایست می‌كردند».</ref>
+و مشركان براى خدا از آنچه از كشت و دام‌ها كه آفريده است، ‌سهمى گذاشتند و به پندار خودشان گفتند: اين ويژه خداست و اين ويژه بتان ما پس آنچه خاص بتانشان بود به خدا نمى‌‌رسيد ولى آنچه خاص خدا بود به بتانشان مى‌‌رسيد چه بد داورى مى‌‌كنند.
 عادت اعراب مشرك بر این بود كه هرگاه زراعت و كشتزارى به عمل مى آوردند آن را تقسیم نموده و قسمتى را سهم خدا قرار داده و قسمتى دیگر را سهم خدایان دیگر یا شركاء خدا قرار می‌دادند و هرگاه زراعت مزبور به توسط آب مشروب مى گشت.
@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۹: @@
 اگر از طرف سهم خدا به قسمت سهم شركاء یا خدایان دیگر سرازیر می‌شد آن را نمى بستند و رها می‌كردند ولى اگر از طرف سهم خدایان و شركاء به طرف سهم خدا سرازیر مى گشت آن را مسدود می‌كردند زیرا معتقد بودند كه خدا بى‌نیاز بوده و شركاء او نیازمند مى باشند سپس خداوند این آیه را به عنوان ذكر حكایت از گفتار و رفتار و عقاید مشركین عرب براى رسول خویش نازل فرمود.<ref> تفسیر على بن ابراهیم.</ref>
-==پانویس ==
+==پانویس==
-<references />
+<references/>