مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

2019-01-07T05:55:53Z

‏معانی کلمات آیه

Quran در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۱۹

2016-02-19T12:19:22Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ ال...» ایجاد کرد

2016-02-10T05:03:46Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ ال...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ|سوره=2|آیه =131}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 131
|شماره بعدی = 132
|شماره قبلی = 130
|سوره= بقره
|شماره سوره= 2
|جزء= 1
|نزول = مدینه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
آن گاه (برگزیده شد) که خدا به او فرمود: ای ابراهیم سر به فرمان خدا فرود آر، عرض کرد: پروردگار عالمیان را مطیع فرمانم.
|-|
انصاریان=
[و یاد کنید] هنگامی که پروردگارش به او فرمود: تسلیم باش. گفت: به پروردگار جهانیان تسلیم شدم.
|-|
فولادوند=
هنگامى كه پروردگارش به او فرمود: «تسليم شو»، گفت: «به پروردگار جهانيان تسليم شدم.»
|-|
آیتی=
و پروردگارش به او گفت: تسليم شو. گفت: من در برابر پروردگار جهانيان تسليمم.
|-|
مکارم شیرازی=
در آن هنگام که پروردگارش به او گفت: اسلام بیاور! (و در برابر حق، تسلیم باش! او فرمان پروردگار را، از جان و دل پذیرفت؛ و) گفت: «در برابر پروردگار جهانیان، تسلیم شدم.»
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|When his Lord said to him, ‘Submit,’ he said, ‘I submit to the Lord of all the worlds.’}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|When his Lord said to him, Be a Muslim, he said: I submit myself to the Lord of the worlds.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|When his Lord said unto him: Surrender! he said: I have surrendered to the Lord of the Worlds.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Behold! his Lord said to him: "Bow (thy will to Me):" He said: "I bow (my will) to the Lord and Cherisher of the Universe."}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«اَسْلِمْ»: مطیع شو. مخلص شو.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
«131» إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ‌

(بخاطر بياوريد) هنگامى را كه پروردگار ابراهيم به او گفت: تسليم شو.

گفت: در برابر پروردگار جهانيان تسليم شدم.

===پیام ها===

1- مقامات و الطاف الهى، بدون دليل به كسى واگذار نمى‌شود. اگر خداوند ابراهيم را برمى‌گزيند، به خاطر روحيّه‌ى تسليم پذيرى او در برابر خداست.

«أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ»

2- فلسفه‌ى تسليم انسان در برابر خداوند آن است كه او رب العالمين است.

«أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ (131)

تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 260

بعد از آن علت اصطفا و بودن در زمره صلحا را فرمايد:

إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ‌: ياد بياور زمانى را كه فرمود خداى تعالى مر ابراهيم عليه السلام را اسلام بياور و تسليم بشو امر پروردگار را به تمام جهات و هر چه قضاى الهى بر تو جارى شود يا عمل را خالص نما. قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ‌: گفت ابراهيم عليه السلام اسلام آوردم و تسليم شدم و خالص نمودم دين خود را براى پروردگار عالميان تا هر چه خواهد امر فرمايد و در حق من اجرا نمايد، اگر خواهد مرا زنده گذارد و اگر خواهد مرا بميراند.

تنبيه: آيه شريفه آگاهى است به آنكه حضرت ابراهيم عليه السلام بنده برگزيده و شايسته خدا، و سزاوار امامت و تقدم و مرتبه اذعان در زمانى كه الهام نمود در خاطر او دلايل مؤديه به معرفت كه داعى او بود به اسلام وقتى از غار بيرون آمد به ستاره و ماه و آفتاب نظر كرد، علمش به حدوث اينها حاصل شد به خالق و صانع آنها، يقين حاصل نموده گفت: اسلمت لرب العالمين: و يا اشاره به مقام تسليم آن حضرت به مرتبه‌اى كه سه صفت خاصه او مشهور آفاق گرديد: مالش براى مهمانى، و پسرش براى قربانى، و بدنش براى آتش نمرودى. و البته اين صفات موجب برگزيدگى او باشد در دنيا و آخرت.

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ (131)

ترجمه‌

چون گفت او را پروردگارش تسليم شو گفت تسليم شدم مر پروردگار جهانيان را..

تفسير

مبادرت فرمود با سلام و انقياد و اطاعت پروردگار با اعتقاد جزمى و اخلاص باطنى بمجرد امر ربوبى بدون تزلزل و تأمل و درنك از حسن طينت و صفاى سريرت پس بايد مبادرت بخيرات نمود و طريقه آنحضرت را پيمود.
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
إِذ قال‌َ لَه‌ُ رَبُّه‌ُ أَسلِم‌ قال‌َ أَسلَمت‌ُ لِرَب‌ِّ العالَمِين‌َ (131)

(چون‌ ‌که‌ پروردگار ‌او‌ مر ‌او‌ ‌را‌ ‌گفت‌ ‌که‌ تسليم‌ شو، ابراهيم‌ ‌گفت‌ نسبت‌ ‌به‌ پروردگار جهانيان‌ تسليم‌ شدم‌) «اذ» ‌براي‌ تعليل‌ ‌است‌ نسبت‌ بجمله‌ قبل‌ ‌که‌ علت‌ اصطفاء حضرت‌ ابراهيم‌ و صلاحيت‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ آخرت‌ بيان‌ مي‌كند، و پيداست‌ ‌که‌ خطاب‌ «اسلم‌» بحضرت‌ ابراهيم‌ ‌بعد‌ ‌از‌ نيل‌ بمقام‌ نبوت‌ بوده‌ ‌که‌ مورد وحي‌ واقع‌ ‌شده‌ نه‌ آنچه‌ بعض‌ ‌از‌ مفسرين‌ توهم‌ نموده‌اند ‌که‌ ‌اينکه‌ امر زماني‌ ‌بود‌ ‌که‌ ‌از‌ غار بيرون‌ آمد و ‌در‌ ستاره‌ و ماه‌ و آفتاب‌ نگريست‌ و ‌از‌ حدوث‌ ‌آنها‌ و احتياج‌ بمحدث‌ ‌گفت‌:

إِنِّي‌ وَجَّهت‌ُ وَجهِي‌َ لِلَّذِي‌ فَطَرَ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌َ حَنِيفاً وَ ما أَنَا مِن‌َ المُشرِكِين‌َ«2» زيرا ‌اينکه‌ توهم‌ ‌از‌ وجوهي‌ فاسد ‌است‌.

1‌-‌ انبياء و اوصياء ‌از‌ همان‌ اوان‌ صباوت‌ بلكه‌ ‌در‌ عالم‌ روحانيت‌ داراي‌ مراتب‌ ايمان‌ و اسلام‌ و معارف‌ الهي‌ بوده‌ چنانچه‌ حضرت‌ عيسي‌ (ع‌) ‌در‌ گهواره‌ ميگويد إِنِّي‌ عَبدُ اللّه‌ِ آتانِي‌َ الكِتاب‌َ وَ جَعَلَنِي‌ نَبِيًّا«3» و ‌در‌ باره‌ حضرت‌ يحيي‌ (ع‌) مي‌فرمايد: وَ آتَيناه‌ُ الحُكم‌َ صَبِيًّا«4» و سه‌ نفر ‌از‌ ائمه‌ طاهرين‌ (حضرت‌ جواد و هادي‌ و بقية اللّه‌) ‌در‌ حال‌ صباوت‌ ‌بر‌ مسند امامت‌ جلوس‌ فرمودند، بنا ‌بر‌ ‌اينکه‌ طرفة العيني‌ خارج‌ ‌از‌ اسلام‌ نبودند ‌که‌ ‌بعد‌ ‌از‌ ‌آن‌ اسلام‌ بياورند.

1‌-‌ ‌سورة‌ الشعراء ‌آيه‌ 83

2‌-‌ سوره‌ انعام‌ ‌آيه‌ 87

3‌-‌ سوره‌ مريم‌ ‌آيه‌ 29

[.....]

4‌-‌ سوره‌ مريم‌ ‌آيه‌ 11

جلد 2 - صفحه 204

2‌-‌ سوق‌ كلام‌ مشعر ‌است‌ ‌بر‌ اينكه‌ ‌اينکه‌ خطاب‌ بحضرت‌ ابراهيم‌ ‌از‌ طريق‌ وحي‌ بوده‌ و قبل‌ ‌از‌ اسلام‌ بلكه‌ بمجرد اسلام‌ كسي‌ قابل‌ وحي‌ نمي‌شود.

3‌-‌ چنانچه‌ گذشت‌ «اذ» ‌براي‌ تعليل‌ ‌است‌ و قبول‌ اسلام‌ نمودن‌ حضرت‌ ابراهيم‌ سبب‌ اصطفاء و صلاحيت‌ ‌او‌ ‌در‌ آخرت‌ بوده‌ و مجرد اسلام‌ نميتواند علّت‌ اصطفاء و صالحيت‌ ‌در‌ آخرت‌ ‌باشد‌.

بنا ‌بر‌ ‌اينکه‌ وجوه‌ مراد ‌از‌ اسلام‌ همان‌ مقام‌ تسليم‌ صرف‌ نسبت‌ باراده‌ الهي‌ ‌است‌ ‌که‌ عاليترين‌ مراتب‌ اسلام‌ ‌است‌ چنانچه‌ ‌در‌ ذيل‌ ‌آيه‌ شريفه‌:

رَبَّنا وَ اجعَلنا مُسلِمَين‌ِ لَك‌َ بيان‌ شد و همين‌ مقام‌ ‌است‌ ‌که‌ منشأ اصطفاء و صلاحيت‌ مي‌باشد.

و اما وجه‌ رجوع‌ ‌از‌ خطاب‌ بغيبت‌ ‌در‌ كلام‌ حضرت‌ ابراهيم‌، ‌که‌ ‌در‌ جواب‌ عرض‌ نكرد اسلمت‌ لك‌، بلكه‌ ‌گفت‌ اسلمت‌ لرب‌ العالمين‌ بعضي‌ گفتند ‌براي‌ اظهار فروتني‌ و ذلت‌ و خشوع‌ بوده‌ ‌که‌ ‌خود‌ ‌را‌ قابل‌ تخاطب‌ ندانسته‌ ‌است‌ ولي‌ ‌اينکه‌ وجه‌ بنظر درست‌ نيايد زيرا افتخار انبياء ‌در‌ تخاطب‌ ‌با‌ ‌خدا‌ ‌است‌ چنانچه‌ آيات‌ قرآني‌ مشحون‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ قسمت‌ ‌است‌ بلكه‌ ممكن‌ ‌است‌ علت‌ ‌اينکه‌ ‌باشد‌ ‌که‌ چون‌ ‌در‌ خطاب‌ الهي‌ بابراهيم‌ متعلق‌ اسلم‌ ذكر نشده‌ و نفرمود اسلم‌ لي‌، ‌تا‌ ابراهيم‌ عرض‌ كند اسلمت‌ لك‌ بلكه‌ بوضوحش‌ گذارده‌ ‌شده‌ كان‌ّ فرموده‌ اسلم‌ للّه‌ رب‌ّ العالمين‌ و ابراهيم‌ نيز ‌در‌ جواب‌ عرض‌ كرده‌ اسلمت‌ لرب‌ّ العالمين‌

205
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|
(آیه 131)- این آیه به عنوان تأکید به یکی دیگر از ویژگیهای برگزیده ابراهیم که در واقع ریشه بقیه صفات او است اشاره کرده می‌گوید: «به خاطر بیاورید هنگامی را که پروردگار به او گفت: در برابر فرمان من تسلیم باش، او گفت: در برابر پروردگار جهانیان تسلیم شدم» (إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِینَ).
}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=2 |آیه=131}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=2 |آیه=131}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=131}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره بقره]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«اَسْلِمْ»: مطیع شو. مخلص شو.
+اسلمت: اسلام و تسليم به معنى انقياد و اطاعت است، به معنى تسليم ظاهرى نيز آيد.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
 == تفسیر آیه ==

@@ سطر ۱۶۲: / سطر ۱۶۲: @@
 ==={{تفسیر الکاشف|سوره=2 |آیه=131}}===
 </tabber>
 ==پانویس==

آیه 131 سوره بقره - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

مهدی موسوی: /* معانی کلمات آیه */

Quran در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۲:۱۹

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ ال...» ایجاد کرد