آیه 123 سوره انعام - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Aghajani در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۰۵

2019-12-18T07:05:41Z

مهدی موسوی در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۲۷

2019-02-04T08:27:15Z

Quran: صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيه...» ایجاد کرد

2016-04-01T01:10:28Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيه...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قرآن در قاب|وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا ۖ وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ|سوره=6|آیه =123}}
{{مشخصات آیه
|شماره آیه = 123
|شماره بعدی = 124
|شماره قبلی = 122
|سوره= انعام
|شماره سوره= 6
|جزء= 8
|نزول = مکه
}}
==ترجمه های فارسی==
<tabber>
الهی قمشه‌ای=
و همچنین ما قرار دادیم که در هر دیاری رؤسای بدکار ستمگر (با مردم آنجا) مکر اندیشند، و در حقیقت مکر جز با خویشتن نمی‌کنند و به این هم آگاه نیستند.
|-|
انصاریان=
و این گونه [که در مکه می بینی] در هر آبادی و شهری رؤسا و سردمداران گنهکاری قرار دادیم تا در آن [برای گمراه کردن مردم] نیرنگ زنند، ولی جز به خودشان نیرنگ نمی زنند، و [این واقعیت را] درک نمی کنند.
|-|
فولادوند=
و بدين گونه، در هر شهرى گناهكاران بزرگش را مى‌گماريم تا در آن به نيرنگ پردازند، و[لى‌] آنان جز به خودشان نيرنگ نمى‌زنند و درك نمى‌كنند.
|-|
آیتی=
و بدين سان در هر قريه‌اى مجرمانشان را بزرگانشان قرار داديم تا در آنجا مكر كنند، ولى نمى‌دانند كه جز با خود مكر نمى‌ورزند.
|-|
مکارم شیرازی=
و (نیز) این گونه در هر شهر و آبادی، بزرگان گنهکاری قرار دادیم؛ (افرادی که همه گونه قدرت در اختیارشان گذاردیم؛ اما آنها سوء استفاده کرده، و راه خطا پیش گرفتند؛) و سرانجام کارشان این شد که به مکر (و فریب مردم) پرداختند؛ ولی تنها خودشان را فریب می‌دهند و نمی‌فهمند!
</tabber>
==ترجمه های انگلیسی(English translations)==
<tabber>
Qarai=
{{چپ به راست|Thus have We installed in every town its major criminals that they may plot therein. Yet they do not plot except against their own souls, but they are not aware.}}
|-|
Shakir=
{{چپ به راست|And thus have We made in every town the great ones to be its guilty ones, that they may plan therein; and they do not plan but against their own souls, and they do not perceive.}}
|-|
Pickthall=
{{چپ به راست|And thus have We made in every city great ones of its wicked ones, that they should plot therein. They do but plot against themselves, though they perceive not.}}
|-|
yusufali=
{{چپ به راست|Thus have We placed leaders in every town, its wicked men, to plot (and burrow) therein: but they only plot against their own souls, and they perceive it not.}}
</tabber>
==معانی کلمات آیه==
«أَکَابِرَ»: بزرگان. سردمداران. «مُجْرِمیها»: مجرمین آنجا. «جَعَلْنا ... أَکابِرَ مُجْرِمِیهَا»: (أَکابِرَ) مفعول اوّل و (مُجْرِمیها) مفعول دوم است و برعکس. یا این که (أَکابِرَ) مفعول اوّل و (فِی کُلِّ قَرْیَة) مفعول دوم و (مُجْرِمِیهَا) مضاف‌الیه است. و یا این که (جَعَلْنَا) را به معنی: مکانت‌دادن و منزلت بخشیدن گرفت، که در این صورت تنها به یک مفعول نیازمند است که (أَکَابِرَ) است. به هر حال معنی چنین می‌شود: بزرگان آن شهر را به لهو و لعب و فساد و تباهی می کشانیم. گناهکاران آن شهر را بزرگان آنجا می‌گردانیم. بزرگان گناه‌پیشه آن شهر را در آنجا مکانت و منزلت می‌دهیم و ریاست و قدرت می‌بخشیم. «لِیَمْکُرُوا»: لام آن لام عاقبت است. مراد این است که مفاسد و بدبختیهای اجتماع از سردمداران بی‌دین و ناپرهیزگار سرچشمه می‌گیرد، و ایشانند که مردمان را از راه حق منحرف می‌سازند.

== تفسیر آیه ==
<tabber>
تفسیر نور=

===تفسیر نور (محسن قرائتی)===

{{ نمایش فشرده تفسیر|
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ «123»

و ما اين گونه در هر ديارى مجرمان بزرگش را مى‌گماريم تا در آن قريه‌ها و مناطق، حيله (و فسق و فساد) كنند، امّا جز به خودشان نيرنگ نمى‌كنند ولى نمى‌فهمند (كه نتيجه‌ى حيله، به خودشان باز مى‌گردد).

===نکته ها===

در شأن نزول آيه‌ى قبل، به جنگ و ستيز ابوجهل با پيامبر اسلام اشاره شد، اين آيه مى‌فرمايد: وجود ابوجهل‌ها، چيز تازه‌اى نيست و هميشه و همه جا در مقابل دعوت‌هاى حقّ، چنين مهره‌هاى فاسدى بوده است. «وَ كَذلِكَ»

===پیام ها===

1- سنّت الهى، پاسخ دادن به مكر و حيله‌هاى دشمنان است. «وَ كَذلِكَ»

2- تلاش‌هاى خوبان و بدان، همه در مدار قدرت الهى است. جَعَلْنا ... مُجْرِمِيها

(هم در اين آيه كه مربوط به مجرمان است و هم در آيه‌ى قبل كه درباره‌ى مؤمنان بود كلمه‌ى‌ «جَعَلْنا» بكار رفته است)

3- رهبران فاسد و مفسد، ريشه‌ى فساد جامعه‌اند. «أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها»

4- مكر و تزوير، حربه‌ى رهبران مفسد است. «لِيَمْكُرُوا»

5- از دست دادن صفا و صداقت و گرفتار شدن به قهر الهى، بزرگ‌ترين ضربه‌اى‌

جلد 2 - صفحه 548

است كه حيله گران به خود مى‌زنند. «ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ»

6- بدتر از بيمارى، جهل به بيمارى است و بدتر از حيله، ندانستن اين‌كه آثار سوء آن به حيله‌گر برمى‌گردد. «ما يَشْعُرُونَ»
}}

|-|
اثنی عشری=

===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===

{{نمایش فشرده تفسیر|

وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ (123)

بعد از آن بر وجه تسليت حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله بر آزار كفار و وعيد اهل طغيان فرمايد:

وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ: و همچنانكه در مكه اكابر مجرم هستند، قرار داديم در هر قريه‌اى‌ أَكابِرَ مُجْرِمِيها: بزرگان گنه‌كاران آن موضع را بر وجه تخليه.

بيان- تفسير آيه را وجوهى است: 1- واگذاشتيم آنها را بعد از اتمام حجت. 2- آنچه در حق مؤمنان بجا آورديم از اعطاى عقل باطن و ظاهر و علم و قدرت و حيات و كمال عقل و تمكين و نصب ادله، در حقّ كفار نيز مرعى داشتيم الا آنكه مؤمنان به حسن اعتقاد ايمان آوردند، و كفار به سوء اختيار بر كفر ماندند. 3- چنانچه نور ايمان را كه حجج بينه و دلايل ساطعه است به اهل‌

«1». 24 نمل، 38 عنكبوت.

«2» حجرات، 7.

تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 369

ايمان نموديم، به كفار نيز ارائه داديم. اينها به حسن اعتقاد مهتدى شدند، و آنها به سوء اختيار در ضلالت ماندند. لِيَمْكُرُوا فِيها: تا عاقبت كار آنها بجائى رسيد كه مكر مى‌كردند در آن موضع، و مردمان را از ايمان باز مى‌داشتند، چنانچه رؤساى قريش به مكه در موسم حج بر سر چهار راه مردم را از راه حق باز مى‌داشتند و هركه مى‌آمد و از احوال پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله سؤال مى‌نمود مى‌گفتند او ساحر و شاعر و كاهن است. وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ‌: و مكر نمى‌كنند اين كفار مگر به نفسهاى خود، چه وبال مكر به خودشان راجع است‌ وَ ما يَشْعُرُونَ‌: و نمى‌فهمند يا ادراك نكنند كه تبعه مكر و عقوبت آن، به صاحب مكر مى‌رسد نه به غير كه‌ وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ‌. «1» نكته- «ل» در آيه «ليمكروا» لام عاقبت كه آن را لام صيرورت نامند، مانند لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً. «2»

}}
|-|
روان جاوید=
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ (123)

ترجمه‌

ترجمه و همچنين قرار داديم در هر بلدى بزرگان گناهكارانش را تا مكر كنند در آن و مكر نمى‌كنند مگر با خودشان و ادراك نمى‌نمايند.

تفسير

چنانچه در مكه معظمه خداوند مقدّر فرموده بود كه بزرگان عصات و طغات آنجا از قبيل أبو جهل و ابو سفيان و أبو لهب و غيرهم وجود داشته باشند و بمكر و حيله و مراء و جدال با مسلمانان معارضه نمايند در هر بلدى مقدّر فرموده كه اين قبيل اشخاص‌

جلد 2 صفحه 377

باشند باين معنى كه بآنها خلعت وجود و قدرت و اختيار عنايت فرموده و مهلت داده است كه بسوء اختيار خودشان كسب شقاوت نمايند و باستحقاق مخلّد در نيران باشند و بازنداشته آنها را از اعمال قبيحه بلكه بحال خودشان واگذار فرموده چون قابل هدايت نبودند ولى ضرر اعمال آنها در دنيا و آخرت بخودشان عائد ميشود و بخدا و پيغمبر (ص) و مسلمانان نميتوانند ضررى وارد نمايند اين حال بزرگان آنها است چه رسد بزير دستان كه تابع آنها هستند و مقهور اراده ايشان پس نبايد خاطر مبارك رسول اكرم آزرده باشد از رفتار اقوام و اهل بلد او با آنحضرت و پيروانش چون اين رويّه اختصاص بقومى و بلدى ندارد تا بوده چنين بوده و هست و تعجّب از اين است كه خودشان متوجه بقبح اعمالشان نيستند و لام در ليمكروا لام صيرورة و عاقبت است يعنى مئال حال آنها اين است ..
}}
|-|
اطیب البیان=
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
{{نمایش فشرده تفسیر|
وَ كَذلِك‌َ جَعَلنا فِي‌ كُل‌ِّ قَريَةٍ أَكابِرَ مُجرِمِيها لِيَمكُرُوا فِيها وَ ما يَمكُرُون‌َ إِلاّ بِأَنفُسِهِم‌ وَ ما يَشعُرُون‌َ (123)

و همين‌ نحو قرار داديم‌ ‌در‌ ‌هر‌ آبادي‌ بزرگان‌ مجرمين‌ ‌آن‌ آبادي‌ ‌را‌ ‌تا‌ اينكه‌ مكر كنند سايرين‌ آبادي‌ ‌را‌ ولي‌ مكر نميكنند مگر بنفوس‌ ‌خود‌ ولي‌ نميفهمند ‌که‌ ‌با‌ ‌خود‌ مكر ميكنند.

‌در‌ ‌هر‌ شهرستان‌ و آباديها يك‌ دسته‌ رؤساء و بزرگاني‌ دارد ‌که‌ ساير اهل‌ شهر و ده‌ تابع‌ ‌آنها‌ هستند و ‌اينکه‌ رؤساء ‌براي‌ حفظ مقام‌ رياست‌ ‌خود‌ جلوگيري‌ ميكنند سايرين‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌در‌ مقام‌ تحقيق‌ برنيايند و نروند خدمت‌ پيغمبر (ص‌) و ائمه‌ ‌عليهم‌ السّلام‌ و علماء ‌تا‌ هدايت‌ شوند و بهزار حيله‌ و تزوير اينها ‌را‌ فريب‌ ميدهند و بكفر و ضلالت‌ ‌آنها‌ ‌را‌ سوق‌ ميدهند و غافل‌ ‌از‌ اينكه‌ اينها علاوه‌ ‌از‌ عقوبات‌ كفر و ظلم‌ و شرك‌ و طغيان‌ و معاصي‌ ‌خود‌ عقوبات‌ سايرين‌ ‌هم‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ بار ميشود ‌هم‌ عقوبت‌ ضلالت‌ ‌را‌ دارند ‌هم‌ عقوبت‌ اضلال‌ زيرا سه‌ قسم‌ فاعل‌ داريم‌: فاعل‌ بالمباشرة و بالتسبيب‌ و بالرضا و لذا مي‌گوييم‌ عقوبت‌ اولين‌ و آخرين‌ ‌الي‌ يوم القيمة حمل‌ ‌بر‌ شيخين‌ ميشود چون‌ فعل‌ ‌آنها‌ منشأ تمام‌ فسادهائيست‌ ‌که‌ روي‌ زمين‌ واقع‌ ‌شده‌ و ميشود، ‌اگر‌ گذارده‌ بودند حق‌ ‌بر‌ مسند ‌خود‌ قرار گيرد روي‌ زمين‌ ‌را‌ عدل‌ و داد پر كرده‌ ‌بود‌ لذا ميفرمايد وَ كَذلِك‌َ جَعَلنا مكرر گفته‌ئيم‌ ‌که‌ تقدير و قضاء الهي‌ منافي‌ ‌با‌ سوء اختيار ‌عبد‌ و صحت‌ عقوبت‌ نيست‌ ‌در‌ دعاء كميل‌ ميخواني‌

(اجريت‌ علي‌ّ حكما اتبعت‌ ‌فيه‌ هوي‌ نفسي‌ و ‌لم‌ احترس‌ ‌فيه‌ ‌من‌ تزيين‌ عدوّي‌ فغرني‌ ‌بما‌ اهوي‌ و اسعده‌ ‌علي‌ ‌ذلک‌ القضاء

الدعاء) لذا نسبت‌ جعل‌ ‌را‌ بخدا ميدهد ‌که‌ بقضاء و تقدير چنين‌ بوده‌.

فِي‌ كُل‌ِّ قَريَةٍ قرية ‌در‌ قرآن‌ محل‌ اجتماع‌ جمع‌ كثيريست‌ اعم‌ ‌از‌ شهرستانها و دهات‌ اطراف‌ ‌هر‌ چه‌ بزرگ‌ ‌باشد‌ مثل‌ لندن‌ ‌ يا ‌ كوچك‌ ‌باشد‌ مثل‌ قصبه‌.

جلد 7 - صفحه 195

أَكابِرَ مُجرِمِيها ممكن‌ ‌است‌ اضافه‌ ‌باشد‌ ‌يعني‌ ‌در‌ ميان‌ مجرمين‌ قرية اكابر ‌آنها‌ ‌ يا ‌ صفة ‌باشد‌ ‌يعني‌ اكابري‌ ‌که‌ مجرمين‌ ‌آن‌ قريه‌ بودند لِيَمكُرُوا فِيها متعلق‌ بجعلنا ‌که‌ ‌اينکه‌ نحوه‌ جعل‌ ‌شده‌، و مكر عبارت‌ ‌از‌ عمليست‌ ‌که‌ بصورت‌ محبوب‌ طرف‌ ‌است‌ و ‌در‌ باطن‌ مبغوض‌ ‌است‌ و ‌اگر‌ نسبت‌ بخدا داده‌ شد وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللّه‌ُ وَ اللّه‌ُ خَيرُ الماكِرِين‌َ آل‌ عمران‌ ‌آيه‌ 47 مراد اينست‌ ‌که‌ دولت‌ و عزت‌ و رياست‌ و قوت‌ و قدرت‌ و مهلت‌ ميدهد ‌تا‌ ‌هر‌ چه‌ بتوانند طغيان‌ و سركشي‌ و فساد و ظلم‌ و معصيت‌ كنند و بعقوباتش‌ گرفتار شوند وَ لا يَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ كَفَرُوا أَنَّما نُملِي‌ لَهُم‌ خَيرٌ لِأَنفُسِهِم‌ إِنَّما نُملِي‌ لَهُم‌ لِيَزدادُوا إِثماً وَ لَهُم‌ عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ آل‌ عمران‌ ‌آيه‌ 172، و همين‌ ‌آيه‌ ‌را‌ عليّه‌ عاليه‌ ‌بر‌ يزيد پليد تلاوت‌ فرمود، و ‌اگر‌ نسبت‌ ببنده‌ داده‌ شد اينست‌ ‌که‌ ‌از‌ راه‌ دوستي‌ دشمني‌ كنند مثل‌ مأمون‌ ملعون‌ ‌با‌ حضرت‌ رضا ‌عليه‌ السّلام‌، و ‌اينکه‌ اكابر فريب‌ ميدهند اهل‌ قريه‌ ‌را‌ ‌که‌ ‌در‌ طلب‌ حق‌ نروند و ايمان‌ نياورند و بكفر و ضلالت‌ بسر برند.

وَ ما يَمكُرُون‌َ إِلّا بِأَنفُسِهِم‌ چنانچه‌ بيان‌ شد ‌که‌ گناه‌ سائرين‌ ‌را‌ ‌هم‌ تحمل‌ ميكنند و گرفتار ميشوند وَ ما يَشعُرُون‌َ خيال‌ ميكنند ‌از‌ گرده‌ ‌آنها‌ بار كشيديم‌ و ‌از‌ تبعيت‌ ‌آنها‌ استفاده‌ كرديم‌ و ‌بر‌ ‌آنها‌ رياست‌ و بزرگي‌ نموديم‌.
}}
|-|
برگزیده تفسیر نمونه=

===برگزیده تفسیر نمونه===
{{نمایش فشرده تفسیر|

}}
|-|

سایر تفاسیر=
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

==تفسیر های فارسی==
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر خسروی|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر عاملی|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر جامع|سوره=6 |آیه=123}}===

==تفسیر های عربی==
==={{تفسیر المیزان|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر الصافی|سوره=6 |آیه=123}}===
==={{تفسیر الکاشف|سوره=6 |آیه=123}}===
</tabber>

==پانویس==
<div style="font-size:smaller"><references/></div>

==منابع==
* [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

[[رده:آیات سوره انعام]]
[[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]

@@ سطر ۱۵۳: / سطر ۱۵۳: @@
 ===برگزیده تفسیر نمونه===
 {{نمایش فشرده تفسیر|
 }}

@@ سطر ۴۱: / سطر ۴۱: @@
 </tabber>
 ==معانی کلمات آیه==
-«أَکَابِرَ»: بزرگان. سردمداران. «مُجْرِمیها»: مجرمین آنجا. «جَعَلْنا ... أَکابِرَ مُجْرِمِیهَا»: (أَکابِرَ) مفعول اوّل و (مُجْرِمیها) مفعول دوم است و برعکس. یا این که (أَکابِرَ) مفعول اوّل و (فِی کُلِّ قَرْیَة) مفعول دوم و (مُجْرِمِیهَا) مضاف‌الیه است. و یا این که (جَعَلْنَا) را به معنی: مکانت‌دادن و منزلت بخشیدن گرفت، که در این صورت تنها به یک مفعول نیازمند است که (أَکَابِرَ) است. به هر حال معنی چنین می‌شود: بزرگان آن شهر را به لهو و لعب و فساد و تباهی می کشانیم. گناهکاران آن شهر را بزرگان آنجا می‌گردانیم. بزرگان گناه‌پیشه آن شهر را در آنجا مکانت و منزلت می‌دهیم و ریاست و قدرت می‌بخشیم. «لِیَمْکُرُوا»: لام آن لام عاقبت است. مراد این است که مفاسد و بدبختیهای اجتماع از سردمداران بی‌دین و ناپرهیزگار سرچشمه می‌گیرد، و ایشانند که مردمان را از راه حق منحرف می‌سازند.
+قرية: راغب گويد: قريه نام موضعى است كه مردم در آنجا جمع شوند. به مردم نيز قريه گويند و در هر دو معنى به كار رود. قرى در اصل به معنى جمع كردن است. قريه اغلب به شهر بزرگ گفته مى شود و در ده كمتر به كار مى رود. به لانه مورچگان قرى النمل گويند. بايد با قرينه فهميد كه مراد ده است يا شهر.
-== تفسیر آیه ==
+اكابر: جمع اكبر. مراد از آن، بزرگ بودن از حيث مال و شهرت و مانند آن است.
 <tabber>
   تفسیر نور=
@@ سطر ۱۷۲: / سطر ۱۷۵: @@
 ==پانویس==
-<div style="font-size:smaller"><references/></div>
+<div style="font-size:smaller"><references /></div>
 ==منابع==
 * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
+*[[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
-* [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
+*[[اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
-* [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
+*[[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
-* [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
+*[[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
-* [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌
+*[[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
 [[رده:آیات سوره انعام]]
 [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]]